Dura lex, sed… lex! Είναι ο νομικός υπουργός Μετανάστευσης και αδαής;
[Ή αλλιώς: Όταν το μόνο που σου έμεινε από το πέρασμα στη Νομική είναι το τσεκούρι.]
Σε τηλεοπτική συνέντευξή του ο Υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου Μ. Βορίδης στην εκπομπή «Mega Σαββατοκύριακο», το πρωί του Σαββάτου (10.5.25) ανέφερε επί λέξει:
«Κάποιος που είναι παράνομα στη χώρα πρέπει να τιμωρείται και μάλιστα αποτελεσματικά, αυτό σημαίνει φυλακή, διοικητική κράτηση, η οποία θα έχει τη δυνατότητα να ανασταλεί οποιαδήποτε εκτέλεση της ποινής του, εφόσον αποφασίσει να αποχωρήσει οικειοθελώς από τη χώρα».
Στο δίκαιο Αλλοδαπών, που ένας υπουργός μετανάστευσης πρέπει να γνωρίζει, ο κ. Υπουργός κόβεται. Δεν μπορούμε να προβλέψουμε αν θα το ξαναδώσει άμεσα, γιατί χρωστάει κι άλλα μαθήματα, τον δυσκολεύει αρκετά και το Συνταγματικό. Αλλά για το μέλλον σημειώνουμε κάποια SOSάκια:
– Παράνομη παραμονή: Είναι η παρουσία στην ελληνική επικράτεια υπηκόου τρίτης χώρας που δεν πληροί ή δεν πληροί πλέον, τις προϋποθέσεις εισόδου, όπως ορίζονται στο άρθρο 5 του Κώδικα Συνόρων του Σένγκεν, ή τις λοιπές προϋποθέσεις εισόδου, παραμονής ή διαμονής της κείμενης νομοθεσίας (άρ. 18 Ν. 3907/2011). Δεν αποτελεί ποινικό αδίκημα.
– Διοικητική κράτηση: Συνιστά μέτρο εκτέλεσης της απόφασης απέλασης, η οποία αποτελεί και τη μόνη νομική βάση της. Η διοικητική κράτηση εξυπηρετεί μόνο τον σκοπό της απέλασης και αποτελεί το έσχατο μέτρο για την εκτέλεση της σχετικής απόφασης. (άρ. 15 Οδηγίας 2008/115/ΕΚ, ενσωματώθηκε με το άρ. 30 Ν. 3907/2011, όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει)
Επειδή δε η προοπτική της απέλασης είναι και η νομική βάση της διοικητικής κράτησης, οιοσδήποτε λόγος που συντρέχει και καθιστά την απέλαση ανέφικτη οδηγεί και στην άρση της διοικητικής κράτησης.
Φυσικά η διοικητική κράτηση αποτελεί φυσικό περιορισμό που απαραδέκτως είναι ουσιαστικά τιμωρία για μη προβλεπόμενο αδίκημα και χωρίς δικαστική κρίση, αλλά ακόμα και αυτό το ακροδεξιό acquis των ελληνικών κυβερνήσεων δεν ικανοποιεί τον κ. Υπουργό.
Το λατινικό απόφθεγμα «Dura lex, sed lex» (Σκληρός νόμος, αλλά νόμος), στην περίπτωση του υπουργού αποκτά άλλο νόημα γιατί είναι εμφανές ότι βιώνει ως πολύ σκληρή τη συνταγματική αρχή nullum crimen, nulla poena sine lege (“κανένα έγκλημα καμία ποινή χωρίς νόμο”).
