Πολιτικοί κρατούμενοι, απαρτχάιντ, βασανιστήρια και νομοσχέδιo επιβολής θανατικής ποινής
Η απομόνωση του κατοχικού κράτους απαρτχάιντ του Ισραήλ είναι απαραίτητη. Για να σταματήσει η κατοχή, η βαρβαρότητα, η γενοκτονία.
Το νομοσχέδιο που επιδιώκει να επιβάλει τη θανατική ποινή ως υποχρεωτική ποινή σε όποιο «άτομο που εκ προθέσεως ή εξ αμελείας προκαλεί τον θάνατο Ισραηλινού πολίτη, από κίνητρο ρατσισμού ή εχθρότητας προς το κοινό», με σκοπό να «βλάψει το Κράτος του Ισραήλ» και την «αναγέννηση του εβραϊκού λαού στην πατρίδα του», δεν είναι καινούργιο. Ήδη στις 26.2.2023 η Υπουργική Επιτροπή Νομοθεσίας είχε ψηφίσει υπέρ ενός προτεινόμενου νομοσχεδίου με τίτλο: Ποινικός Κώδικας (Τροποποίηση – Θανατική Ποινή για Τρομοκράτες). Στη συνέχεια, το νομοσχέδιο εγκρίθηκε σε προκαταρκτική ψηφοφορία στην Κνεσέτ (ισραηλινό κοινοβούλιο) την 1η Μαρτίου 2023, και στις 13 Μαρτίου 2023 στάλθηκε στην Επιτροπή Εθνικής Ασφαλείας. Επίσης όριζε ότι τα στρατιωτικά δικαστήρια στη Δυτική Όχθη θα έχουν τη διακριτική ευχέρεια να επιβάλλουν θανατική ποινή σε [Παλαιστίνιο] κατηγορούμενο με απλή πλειοψηφία και ότι, εάν αυτή η ποινή επιβληθεί με τελεσίδικη απόφαση, δεν μπορεί να μειωθεί.
Στις 11.11.2025 η Κνεσέτ ενέκρινε με 39 ψήφους υπέρ, 16 κατά (σε μια βουλή 120 θέσεων) σε πρώτη ανάγνωση εκ νέου το νομοσχέδιο που προτείνει την επιβολή της θανατικής ποινής με την ίδια διατύπωση όπως το προηγούμενο. Το νομοσχέδιο δεν παρείχε ούτε τότε – ούτε τώρα – σαφείς ορισμούς για το τι συνιστά πράξη που αποσκοπεί στη «βλάβη του Κράτους του Ισραήλ» ή στην «αναγέννηση του εβραϊκού λαού στην πατρίδα του». Ο ακροδεξιός Υπουργός Εθνικής Ασφάλειας, Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ, του κόμματος Εβραϊκή Δύναμη, που εισήγαγε την πρόταση, μοιράζοντας γλυκά, δήλωσε ότι «Όταν ο νόμος τελικά εγκριθεί — οι τρομοκράτες θα απελευθερώνονται μόνο για να πάνε στην κόλαση». Το νομοσχέδιο πρέπει να περάσει ακόμη δύο αναγνώσεις πριν γίνει νόμος. Επίσης σύμφωνα με την παλαιστινιακή οργάνωση Addameer ένα από τα πιο ανησυχητικά στοιχεία του νέου σχεδίου νόμου είναι η αναδρομική ισχύς του.
Το νομοσχέδιο αυτό, μπορεί να ιδωθεί μόνο ως μέρος της γενοκτονικής πολιτικής του ισραηλινού κατοχικού κράτους. Η ιστορικότητα του, η συζήτηση του πριν την 7η Οκτωβρίου αναδεικνύει το ρατσιστικό μίσος, την ιδεολογία της λευκής υπεροχής που τρέφει το σιωνιστικό καθεστώς απέναντι στους Παλαιστίνιους. Το νομοσχέδιο αυτό θυμίζει το διάταγμα «Νύχτα και Ομίχλη» του ναζιστικού καθεστώτος, όπου κρατούμενοι για αντίσταση κατά των γερμανικών αρχών κατοχής θα στέλνονταν να δικαστούν στη Γερμανία και θα εξαφανίζονταν στη «νύχτα και στην ομίχλη». Πράγματι οι περισσότεροι κρατούμενοι καταδικάστηκαν σε θάνατο και εκτελέστηκαν, ενώ άλλοι στάλθηκαν σε καταναγκαστική εργασία στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Αυτή τη στιγμή, στις ισραηλινές φυλακές, ο συνολικός αριθμός κρατουμένων στις ισραηλινές φυλακές κατοχής έχει υπερβεί τους 9.250.
Η πλειοψηφία αυτών είναι κρατούμενοι χωρίς συγκεκριμένη κατηγορία ή δίκη και στο νούμερο αυτό δεν περιλαμβάνονται οι κρατούμενοι που κρατούνται σε στρατιωτικά στρατόπεδα, οι περισσότεροι εκ των τελευταίων είναι από τη Γάζα.
Οι εικόνες των κρατουμένων που απελευθερώθηκαν, τα σημάδια των βασανιστηρίων σε ζωντανούς και νεκρούς, οι μαρτυρίες των βασανιστηρίων που υπέστησαν στις ισραηλινές φυλακές, οι βιασμοί κρατουμένων, η σωματική και ψυχολογική βία, η στέρηση του δικαιώματος σε μια δίκαιη δίκη, δεν είναι μια πραγματικότητα από το μακρινό ναζιστικό παρελθόν, είναι μια πραγματικότητα που διαμορφώνει συνειδήσεις στο τώρα και κυρίως είναι μια πραγματικότητα που υφίστανται οι παλαιστίνιοι από το κατοχικό καθεστώς του Ισραήλ.
Χωρίς να μπορεί να διαπιστωθεί με ακρίβεια ο αριθμός των κρατουμένων που δολοφονήθηκαν στις ισραηλινές φυλακές από την 7η Οκτωβρίου, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν συγκεντρωθεί από την οργάνωση Addameer, τουλάχιστον πενήντα κρατούμενοι έχουν δολοφονηθεί και εκατοντάδες έχουν εξαφανιστεί, εγείροντας σοβαρές ανησυχίες ότι πολλοί μπορεί να έχουν εκτελεστεί εξωδικαστικά κατά την κράτησή τους.
Η απομόνωση του Ισραήλ, στρατιωτική, οικονομική και πολιτική εξακολουθεί να είναι ζητούμενο μέχρι η Παλαιστίνη να είναι ελεύθερη.
Η ελληνική κυβέρνηση ετοιμάζεται να εκκινήσει εκ νέου τις διαδικασίες για την προμήθεια ισραηλινών συστημάτων, σύγχρονων όπλων, drones, της λεγόμενης «Ασπίδας του Αχιλλέα», χρηματοδοτώντας το καθεστώς κατοχής και απαρτχάιντ με 2,6 δισεκατομμύρια ευρώ, με το πρόσχημα της εκεχειρίας.
Οι διαδικασίες σύμφωνα τουλάχιστον με τον Τύπο είχαν παγώσει λόγω της επιχειρούμενης γενοκτονίας στη Γάζα καθώς η ελληνική κυβέρνηση δεν ήθελε – υποτίθεται – να κατηγορηθεί για συζητήσεις με αντικείμενο «αγοραπωλησίες οπλικών συστημάτων» με τους Ισραηλινούς εν μέσω της γενοκτονίας.
Αν η εκεχειρία σημαίνει την μείωση των θανάτων σε μαζική κλίμακα αλλά τη σταθερή δολοφονία Παλαιστινίων, καταστροφή της γης, των σπιτιών και τη συγκέντρωση τους σε θύλακες στρατοπέδων συγκέντρωσης και την εξωδικαστική ή και δικαστική εκτέλεση σε όποιον αντιστέκεται αυτό δεν σημαίνει ότι η ελληνική κυβέρνηση νομιμοποιείται να συνδιαλέγεται με το κατοχικό καθεστώς χρηματοδοτώντας το με δισεκατομμύρια αγοράζοντας στρατιωτικό εξοπλισμό.
Οι υποχρεώσεις της Ελλάδας απέναντι στο Διεθνές Δίκαιο έχουν αναλυθεί εκτενώς από την Ειδική Εισηγήτρια του ΟΗΕ Francesca Albanese στην από 20.10.2025 εισήγηση της για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα παλαιστινιακά εδάφη που καταλήφθηκαν από το 1967 ως εξής:
Άμεσες υποχρεώσεις όλων των κρατών έναντι του παλαιστινιακού λαού – ιδίως οι υποχρεώσεις να σέβονται το δικαίωμά του στην αυτοδιάθεση και την ελευθερία από το απαρτχάιντ και τη γενοκτονία – και έναντι του Κράτους της Παλαιστίνης, με σεβασμό στις αρχές της μη παρέμβασης, της εδαφικής ακεραιότητας, της πολιτικής ανεξαρτησίας και της αυτοάμυνας.
Υποχρεώσεις erga omnes που απορρέουν από τη σοβαρή παραβίαση των επιτακτικών κανόνων – η υποχρέωση να σέβονται την αυτοδιάθεση του λαού, την απαγόρευση της γενοκτονίας, του φυλετικού διαχωρισμού, του απαρτχάιντ και της απόκτησης εδαφών με τη χρήση βίας από το Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένων: (i) θετική υποχρέωση, ατομικά9 και συλλογικά, να τερματίσουν κάθε παράνομη κατάσταση με νόμιμα μέσα, και αρνητική υποχρέωση να μην (ii) αναγνωρίζουν ως νόμιμη την κατάσταση που προκύπτει από την παραβίασή τους, ή (iii) παρέχουν βοήθεια ή συνδρομή για τη διατήρηση αυτής της κατάστασης.
Υποχρεώσεις δέουσας επιμέλειας για την πρόληψη συγκεκριμένων παραβιάσεων του διεθνούς δικαίου, συμπεριλαμβανομένων των υποχρεώσεων: (i) πρόληψης της γενοκτονίας (που ενεργοποιείται όταν προκύπτει «σοβαρός κίνδυνος») (ii)διασφάλισης του σεβασμού του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου (που ενεργοποιείται όταν οι παραβιάσεις είναι «πιθανές ή προβλέψιμες») και (iii) συνεργασίας για την πρόληψη εγκλημάτων και επιθέσεων κατά διεθνώς προστατευόμενων προσώπων.
Υποχρεώσεις αποχής από τη συνδρομή ή τη βοήθεια ή την άμεση συμμετοχή σε διεθνώς παράνομες πράξεις άλλων κρατών, συμπεριλαμβανομένης της επιθετικότητας, του απαρτχάιντ και της γενοκτονίας.
Για όλους αυτούς τους λόγους, για μια ελεύθερη Παλαιστίνη.
Η διακοπή κάθε στρατιωτικής, οικονομικής, διπλωματικής σχέσης με το κατοχικό καθεστώς απαρτχάιντ του Ισραήλ εξακολουθεί να είναι κρίσιμη, ηθικά και νομικά επιβεβλημένη.
Να μην επιτρέψουμε στο κατοχικό καθεστώς την συνέχιση της δολοφονίας παλαιστινίων εντός και εκτός των ισραηλινών φυλακών.
photo: Majdi Mohammed/AP
