“Με την ψυχή γεμάτη σημαίες”
Γράφει ο Δημήτρης Σαραφιανός, υποψήφιος σύμβουλος ΔΣ ΔΣΑ με την Εναλλακτική Παρέμβαση.
Με όλη την απαιτούμενη σοβαρότητα, είναι νομίζω προφανής η διαπίστωση πως, κάτω από ένα φαινομενικά βουβό κλίμα, βράζει ενόψει των δικηγορικών εκλογών ένα κοινωνικό ρεύμα που έχει τη δυνατότητα να αλλάξει τους συσχετισμούς.
Ένα ρεύμα έμφορτο από την αγανάκτηση της μεγάλης πλειοψηφίας των δικηγόρων για τις συνθήκες άσκησης του επαγγέλματος, αλλά και μπολιασμένο με το κοινωνικό αίτημα για Δικαιοσύνη και Υπεράσπιση των Δικαιωμάτων που πλήττονται συστηματικά.
Ένα ρεύμα που έχει περάσει από την όχθη του Φτάνει Πια και κατευθύνεται στη μεγάλη θάλασσα του Πάμε Να Το Τολμήσουμε.
Δεν είναι μόνο ότι δεν συναντάς αδιαφορία για τις δικηγορικές εκλογές. Δεν είναι μόνο ότι δεν συναντάς απογοήτευση πως δεν μπορεί να αλλάξει τίποτε στο ΔΣΑ. Δεν είναι μόνο ότι βλέπεις διάχυτη την αγανάκτηση για την κατάσταση που επικρατεί και στο επάγγελμα και στα δικαστήρια και στην κοινωνία. Είναι ότι η αγανάκτηση και ο θυμός έχουν αρχίσει να μετατρέπονται σε αποφασιστικότητα. Είναι ότι ακούς τις συναδέλφισσες και τους συναδέλφους να σου λένε Ήρθε η Ώρα.
Όταν βλέπεις άλλους, κομματικούς, ακόμα και κυβερνητικούς ή δυνάμει κυβερνητικούς, υποψήφιους, να μιλάνε για την ανάγκη ενός μαχητικού ΔΣΑ, ανεξάρτητου από την εξουσία, που θα προστατεύσει τους μισθωτούς δικηγόρους, καταλαβαίνεις πόσο πλειοψηφικό είναι αυτό το ρεύμα, πόσο πιέζει τους πάντες να μιλήσουν γι’ αυτό, ακόμα κι αν θα το ξεχάσουν την επόμενη μέρα. Γιατί είναι βέβαια διαφορετικό να είσαι κομμάτι αυτού του ρεύματος από τα σπάργανά του και διαφορετικό να πιέζεσαι από αυτό την ώρα που φουσκώνει και είναι έτοιμο να ξεσπάσει.
Αυτή είναι η ιδιαιτερότητα της υποψηφιότητας του Θανάση Καμπαγιάννη και της Εναλλακτικής Παρέμβασης. Εδώ και 35 χρόνια, από την ίδρυσή της, η Εναλλακτική είναι γνωστή στο δικηγορικό σώμα γιατί ανέδειξε το ζήτημα της μισθωτής δικηγορίας, πάλεψε για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων της (όταν άλλοι εκφράζαν τα συμφέροντα των εργοδοτών ή κρύβαν το ζήτημα κάτω απ’ το χαλί), αλλά και γιατί υπερασπίστηκε με συνέπεια και αυταπάρνηση τα πληττόμενα δικαιώματα μέσα κι έξω από τις αίθουσες των δικαστηρίων, ανεξάρτητα από το ποιος ήταν στην κυβέρνηση, συνεχίζοντας μια μακρά παράδοση του αυτοαπασχολούμενου Δικηγόρου Υπερασπιστή, του Δικηγόρου που διεκδικεί να τον αφήσουν να ζήσει από το επάγγελμα του για να προσφέρει στην κοινωνία που χειμάζεται.
Η Εναλλακτική δεν χρειάστηκε στην πραγματικότητα να κάνει προεκλογική εκστρατεία. Κάνει αυτό που είναι κάθε μέρα, εδώ και 35 χρόνια μέσα κι έξω από το ΔΣΑ. Γιατί είναι σάρκα από τη σάρκα αυτού του ρεύματος.
Και το δικηγορικό σώμα ξέρει ότι με Θανάση Καμπαγιάννη Πρόεδρο η επόμενη μέρα θα σημάνει έναν εντελώς διαφορετικό ΔΣΑ που, πέρα από το διεκδικητικό του πλαίσιο, θα είναι ανοιχτός στην κοινωνία, τις συναδέλφισσες και τους συναδέλφους, θα ελέγχει τις παραβιάσεις των δικαιωμάτων από την κυβέρνηση και τη δικαστική εξουσία, θα ελέγχει τις παραβιάσεις των εργοδοτών δικηγόρων και της δεοντολογίας.
Η Ώρα είναι πράγματι εδώ και αφορά τον καθένα και την κάθε μια από μας. Με την ψυχή γεμάτη σημαίες πάμε να αλλάξουμε τους συσχετισμούς, πάμε να δώσουμε ένα μήνυμα που θα ακουστεί δυνατά σε ολόκληρη την κοινωνία.
YΓ 1. Ο στίχος “Με την ψυχή γεμάτη σημαίες” (“Con el alma llena de banderas”) προέρχεται από το ομώνυμο τραγούδι του Victor Jara.
ΥΓ 2. Αυτή είναι η τέταρτη εκδοχή του μεγάλου κύματος που φιλοτέχνησε ο Κατσουσίκα Χοκουσάι. Η καταπιεσμένη συνείδηση ότι μπορεί να υπάρχει άλλο μέλλον, άλλος δρόμος, υψώνεται μπροστά μας ως κύμα διαφώτισης. Γι’ αυτό και ισορροπεί με το ιερό βουνό Φούτζι. Πρέπει να αναμετρηθούμε μαζί του, να το καλωσορίσουμε και να αναγεννηθούμε μέσα από αυτό σαν τον Ρίτσαρντ Τσάμπερλεϊν στην ταινία “Το τελευταίο κύμα” του Πίτερ Γουίρ.
