ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΠΑΠΑΔΑΚΗ ΣΤΟ ΤΡΙΑΝΟΝ ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗΣ ΤΟΥ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟΥ ΤΗΣ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ ΑΘΗΝΑΣ (4/11/2025)
Αποτελεί σοβαρή ευθύνη αυτό που μου αναθέτετε, να παρουσιάσω την ιστορία της παράταξης, αλλά και μεγάλη τιμή και σας ευχαριστώ.
Ταυτόχρονα μου προκαλεί ανείπωτη συγκίνηση η αίσθηση ότι έχουν περάσει 35 χρόνια και νοιώθω κάθε στιγμή που πέρασε σαν να ήταν χθές. Δεν φαντάστηκα ποτέ ότι θα έρθει η ώρα μετά από τόσα χρόνια να κάνω αυτό. Όμως όσο και αν μερικοί επιμένουμε να μην το καταλαβαίνουμε, ο χρόνος είναι αδυσώπητος, αλλά και αποτελεί το ασφαλέστερο κριτήριο για την αξιοπιστία του καθενός μας.
Η Εναλλακτική Παρέμβαση Δικηγόρων Αθήνας είναι η πιο παλιά παράταξη στο δικηγορικό σύλλογο καθώς από το 1990 που δημιουργήθηκε και για πρώτη φορά συμμετείχε στις εκλογές είναι η καθημερινή πρωταγωνίστρια για 35 χρόνια όλων των καθημερινών αλλά και σημαντικών συνδικαλιστικών εξελίξεων.
Ηταν η παράταξη που μόνη ανέδειξε για πρώτη φορά μέσα από τη συμμετοχή της και πέτυχε μέσα και από τη δράση της στην τότε στις αρχές δεκαετίας 1990 ιδρυόμενη Ενωση Ασκουμένων και Νέων Δικηγόρων Αθήνας (Ε.Α.Ν.Δ.Α.) την αναγνώριση ελαχίστων ορίων αμοιβών για τους ασκούμενους και έμμισθους συνεργάτες δικηγόρους, που ήταν αόρατοι για τις άλλες παρατάξεις.
Ηταν η παράταξη που στάθηκε αταλάντευτα στο πλευρό της υπεράσπισης των δικαιωμάτων και ελευθεριών μέσα και έξω από τα δικαστήρια διεκδικώντας συνδικαλιστικά όσα υπηρετούσαν την κοινωνία και αντιμάχονταν την καταστολή, τις αστυνομικές σκευωρίες, την αστυνομική βία, την τρομοϋστερία και τα αυταρχικά νομοθετήματα.
Ηταν η παράταξη που πρωτοστάτησε σε όλες τις απεργιακές κινητοποιήσεις ενάντια στο ασφαλιστικό, την προστασία των επαγγελματικών μισθώσεων, το φορολογικό, νομοσχέδια σκλήρυνσης του κρατικού αυταρχισμού και που μέσα από τις γενικές συνελεύσεις εξέφραζε πάντα την πλειοψηφία των αγωνιζόμενων συναδέλφων και οδήγησε σε μεγάλους αγώνες και σε μεγάλες νίκες.
Το ότι δεν υπήρξε συνέλευση που να χάσουμε ήταν η αιτία να αυξηθούν το 2008 τα όρια απαρτίας της Γενικής Συνέλευσης του Δ.Σ.Α. μετά από αίτημα του τότε προέδρου Παξινού, που δεν άντεχε τις αποχές, έτσι που να μην γίνονται συνελεύσεις.
Ηταν η παράταξη που καταξιώθηκε αναδεικνύοντας την προτεραιότητα παρέμβασης στα καθημερινά προβλήματα της δικηγορίας, δίνοντας λύσεις σε αυτά που οι άλλοι τα υποτιμούσαν και τα θεωρούσαν δευτερεύοντα.
Και ήταν η μόνη παράταξη, που αν και δεν προσδιοριζόταν ως προγραμματική, αποδείχθηκε ότι είχε προγραμματική συνδικαλιστική στόχευση και ακριβή εκτίμηση για την επερχόμενη στρατηγική υποβάθμιση της δικηγορίας και την επίθεση των δυνάμεων της αγοράς, που ζήσαμε πριν και μετά τα μνημόνια και ήταν η μόνη που έθετε επιτακτικά την ανάγκη διεκδίκησης της αναδιάταξης της δικηγορικής ύλης με κοινωνικά κριτήρια και αναλογικότητα αμοιβών, πράγμα που αν είχε εισακουσθεί δεν θα υπήρχε η σημερινή προλεταριοποίηση.
Δεν υπήρξε κομματική παράταξη. Μέσα από τις γραμμές της πέρασαν, συνυπήρξαν και λειτούργησαν εκατοντάδες δικηγόροι, από διαφορετικά ιδεολογικοπολιτικά ρεύματα και τάσεις, που κάποια φορά παλιά απείλησαν και την ενότητά της, αλλά άντεξε.
Δεν ήταν παράταξη που λειτουργούσε μόνο τις προεκλογικές περιόδους. Συνεδρίαζε τακτικά, με συχνότητα ακόμα και μία φορά την εβδομάδα με τους εκπροσώπους της να ενημερώνουν για το τι συζητιέται στο Διοικητικό Συμβούλιο και τα μέλη της να παίρνουν αποφάσεις με λειτουργία ζωντανή, ανοιχτή, οριζόντια και συνθετική.
Ηταν μια παράταξη εξωστρεφής που διοργάνωσε, συμμετείχε ή παρενέβη σε εκατοντάδες εκδηλώσεις, ομιλίες, συνέδρια, συνεντεύξεις τύπου, παραστάσεις διαμαρτυρίας και διαδηλώσεις με πολύ συχνή έκδοση ανακοινώσεων και προκηρύξεων και περιστασιακά έκδοση εφημερίδας και αργότερα λειτουργία ιστοσελίδας και σελίδας στο fb.
Και δεν έγινε ποτέ μια παράταξη προσωποπαγής η αρχηγική. Απόδειξη το γεγονός ότι πάντοτε έστω και με διαφορετικά πρόσωπα υπήρχε και παρενέβαινε.
Γιατί ήταν η παράταξη που καθιέρωσε για πρώτη φορά την εναλλαγή σε όσους εκλέγονται στο Διοικητικό Συμβούλιο δημιουργώντας από το 1990 ένα διαφορετικό πρότυπο συλλογικής συνδικαλιστικής εκπροσώπησης, αποτροπής του παραγοντισμού, αποτροπής της αριστοκρατικοποίησης και της επαγγελματοποίησης του συνδικαλισμού, που διαμόρφωσε με επιτυχία δικηγόρους ικανούς στις συνδικαλιστικές μάχες, αλλά και επεκτάθηκε με επιτυχία σε πολλές συνδικαλιστικούς χώρους.
Η Εναλλακτική Παρέμβαση Δικηγόρων Αθήνας έλαβε μέρος σε 11 εκλογικές αναμετρήσεις, 3 με υποψήφιο πρόεδρο και 8 μόνο με συνδυασμό. Πλην μιας, σε όλες πέτυχε την εκπροσώπησή της στο Δ.Σ. ενώ στην τελευταία, το 2021 κατέκτησε δύο έδρες και έχασε για ελάχιστους ψήφους την τρίτη.
Αν και με μια μόλις έδρα σε κάθε εκλογική αναμέτρηση εκτός από το 2021 που πήραμε δύο, 18 συνολικά ήταν (9 γυναίκες και 9 άνδρες) αυτοί που μας εκπροσώπησαν στο Δ.Σ. από το 1990 μέχρι σήμερα. Συναριθμώ και εκείνους που αποχώρησαν από την Εναλλακτική Παρέμβαση επειδή άλλαξαν απόψεις γιατί αυτό δεν μου στερεί την υποχρέωση να τους τιμήσω και να εξάρω τη συνεισφορά τους και γιατί η παράταξη αυτή είναι ένα δημιούργημα όλων. Και έτσι αισθάνομαι την ανάγκη να αποτίσω φόρο τιμής και σε εκείνους και σε όσους έφυγαν γιατί πήραν σύνταξη και ακόμα περισσότερο σε εκείνους που έχουν φύγει από τη ζωή για να τους διαμηνύσω από το βήμα αυτό ότι είμαστε εδώ και θέλουμε να τους κάνουμε περήφανους για εμάς που συνεχίζουμε την ιστορία τους.
Ενα μικρό απόσπασμα από την πρώτη προεκλογική μας διακήρυξη του 1990 είναι ικανό για να δείξει τι ήταν και τι είναι η Εναλλακτική Παρέμβαση :
«Πιστεύουμε ότι ήρθε η ώρα να σπάσει η συνδικαλιστική υποκρισία και να μιλήσουμε ανοιχτά : Οι δικηγόροι δεν είναι ταξικά και κοινωνικά ομοιογενείς. Το χαρακτηριστικό του κλάδου μας είναι οι ποικίλες διαστρωματώσεις. Εμείς δεν έχουμε την οικουμενική πρόθεση να εκφράσουμε όλους τους δικηγόρους γιατί πιστεύουμε ότι αυτό είναι και ανέφικτο και υποκριτικό.
Εμείς απευθυνόμαστε σε συγκεκριμένες κατηγορίες δικηγόρων στις οποίες άλλωστε και ανήκουμε. Κατηγορίες που δεν έχουν μεταξύ τους ανταγωνιστικά συμφέροντα, αλλά κοινές αγωνίες για το σήμερα και για το αύριο τόσο της δικηγορίας, όσο και της κοινωνίας».
Και λίγο παρακάτω :
«Ο συνδικαλισμός δεν είναι το μέσο για πολιτικά παιχνίδια αλλά ο δρόμος για την προσέγγιση και επίλυση των προβλημάτων μας και για το ζωντάνεμα του κοινωνικού μας χώρου».
Δηλώνουμε ότι εφόσον διαφωνούμε με τη χρησιμοποίηση του συλλόγου ως μέσο για προσωπική προβολή και πολιτική ανέλιξη δεσμευόμαστε στις αρχές της εναλλαγής και της ανακλητότητας που θα εκλεγούν από το συνδυασμό μας».
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι
Αυτό ήταν αυτό παρέμεινε και αυτό εξακολουθεί να είναι η Εναλλακτική Παρέμβαση Δικηγόρων Αθήνας.
Σήμερα 35 χρόνια μετά, η ιστορία της Εναλλακτικής Παρέμβασης Δικηγόρων Αθήνας συναντιέται με το μέλλον της σε μια περίοδο που το μέλλον της είναι ικανό να επηρεάσει το μέλλον του Δικηγορικού Συλλόγου Αθήνας και σε μια περίοδο που το μέλλον του Δικηγορικού Συλλόγου Αθήνας εξαρτά άμεσα το μέλλον του κράτους δικαίου, το μέλλον της δικαιοσύνης, το μέλλον της αξιοπρεπούς άσκησης του δικηγορικού λειτουργήματος, το μέλλον της υπεράσπισης των δικαιωμάτων και των ελευθεριών. Το μέλλον όλων αυτών δηλαδή που συνιστούν τον πυρήνα της θεσμικής και κοινωνικής αποστολής των δικηγορικών συλλόγων.
Νοιώθουμε ότι αποτελεί ανάγκη της κοινωνίας και αυτό διαμορφώνει τη δική μας ανάγκη να προσφέρουμε στην αγωνιζόμενη κοινωνία τον συλλογικό της υπερασπιστή, βγαλμένο μέσα από την αντάρα των διαδηλώσεων και των αγώνων μέσα και έξω από τα δικαστήρια.
Και νοιώθουμε ακόμα ότι η επιλογή του Θανάση Καμπαγιάννη στο ρόλο του υποψήφιου προέδρου αποτελεί τη μεγάλη ευκαιρία για την ικανοποίηση αυτής της ανάγκης γιατί ο Θανάσης Καμπαγιάννης έχει αποδείξει εδώ και χρόνια στη δικηγορία πώς εννοεί τον κοινωνικό, το συνδικαλιστικό, τον αντιφασιστικό, τον αντιρατσιστικό, τον αντιαυταρχικό αγώνα και έχει κατακτήσει άξια την εικόνα εκείνου που ενώνει, συνθέτει, εκφράζει, εμπνέει και μας οδηγεί σε άλλη μία νίκη, μια από τις μεγαλύτερες.
Για αυτό και τον επιλέξαμε ως υποψήφιο πρόεδρο.
Γιατί η Εναλλακτική Παρέμβαση δεν είναι και δεν θα γίνει ποτέ μια παράταξη αρχηγική ή προσωποπαγής. Απόδειξη ο σεβασμός της αρχής της εναλλαγής και από τον ίδιο τον Θανάση στην προηγούμενη εκλογή του.
Και γιατί δεν είμασταν ποτέ ένας συνδυασμός μιας χρήσης ή έστω μια παράταξη που τη συγκροτεί ο επικεφαλής της, αλλά είμαστε μια παράταξη που επιλέγει επικεφαλής όταν κρίνει ότι πρέπει να επιλέξει και αυτή τη φορά πρέπει γιατί αυτή τη φορά δεν είναι η ώρα της καταγραφής, αυτή τη φορά ήρθε η ώρα της ανατροπής.
Για αυτό είμαι ξανά και εγώ στη μάχη του ψηφοδελτίου 17 χρόνια μετά. Μου ζητήθηκε και δεν είχα λόγο να αρνηθώ. Αλλωστε δεν έλειψα από πουθενά ποτέ.
Ας νοιώσουμε λοιπόν την ανάγκη και ας αξιοποιήσουμε την ευκαιρία. Είναι στο χέρι μας αυτή τη φορά να σπάσουμε τον φαύλο κύκλο της συστημικής εναλλαγής στην προεδρία του Δ.Σ.Α.
Είναι ανάγκη και έχουμε την ευκαιρία να μετατρέψουμε το δικηγορικό σύλλογο σε ένα συλλογικό υπερασπιστή της κοινωνίας και ένα συνδικαλιστικό εκφραστή όλων εκείνων που ζουν από τη δικηγορία χωρίς να εκμεταλλεύονται άλλους δικηγόρους, των μισθωτών δικηγόρων και αυταπασχολούμενων μαχόμενων και των γυναικών δικηγόρων και όλων εκείνων που αγωνίζονται για δικαιώματα και ελευθερίες απέναντι σε κάθε είδους αυταρχισμό.
Δύναμή μας και αυτή τη φορά είναι μόνο η στήριξή σας.
Σας τη ζητάμε.
Αθήνα, 4.11.2025
Κώστας Παπαδάκης
