Κάλεσμα της Εναλλακτικής Παρέμβασης στις απεργιακές συγκεντρώσεις της 1ης Οκτωβρίου
Προσυγκέντρωση 11 πμ, στην πλατεία Κοραή (εξοδος ΜΕΤΡΟ)
Το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα κινητοποιείται ενάντια στο αντεργατικό νομοσχέδιο που φέρνει 13ωρη εργασία και δυνατότητα απόλυσης για όποιον εργαζόμενο δεν την δεχτεί, ανάμεσα σε άλλες αντεργατικές διατάξεις. Οι εργαζόμενοι παλεύουν μέσα από τα σωματεία τους για αυξήσεις στους μισθούς, συλλογικές συμβάσεις, αύξηση της χρηματοδότησης στα δημόσια αγαθά (παιδεία, υγεία, ελεύθεροι χώροι, κλπ), δημόσιες μεταφορές και ενέργεια απέναντι στις συνέπειες της ιδιωτικοποίησης και της κερδοσκοπίας, κοκ.
Όλα αυτά τα αιτήματα είναι και δικά μας, πλάι στον αγώνα για αξιοπρεπείς συνθήκες και εργασίας για τις αυτοαπασχολούμενες/ους και τις μισθωτές/ούς δικηγόρους: Παλεύουμε ενάντια στα φορολογικά χαράτσια του νόμου Χατζηδάκη, ενάντια στον νέο δικαστικό χάρτη και την ολοένα δυσχερέστερη πρόσβαση των πολιτών στο σύστημα απόδοσης δικαιοσύνης, ενάντια στον διαρκή ποινικό αυταρχισμό της κυβέρνησης. Ζητάμε αύξηση της χρηματοδότησης για τις υποδομές των δικαστηρίων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη, αποπληρωμή των οφειλομένων από τη Νομική Βοήθεια και τα δεδουλευμένα στο πλαίσιο του Μητρώου Ασύλου, δυνατότητα ρυθμίσεων των δυσβάστακτων ασφαλιστικών εισφορών και δικαίωμα σε δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλες και όλους, αλλαγή του Κώδικα Δικηγόρων με τρόπο που να διασφαλίζει τα δικαιώματα των μισθωτών συναδελφισσών/συναδέλφων.
Η απουσία του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών από την αυριανή απεργία και τις απεργιακές συγκεντρώσεις λόγω απόφασης της πλειοψηφίας του Διοικητικού Συμβουλίου του ΔΣΑ είναι ενδεικτική της απομάκρυνσης της Διοίκησης του Συλλόγου από τις αγωνίες και τα προβλήματα της μεγάλης πλειοψηφίας αυτοαπασχολούμενων και μισθωτών συναδελφισσών και συναδέλφων. Η κυβέρνηση δεν καταλαβαίνει από κούφιες διακηρύξεις και παρακλήσεις στα Υπουργεία: οι δικηγόροι πρέπει να βγούμε στον δρόμο του μαζικού αγώνα μάζι με τους φυσικούς μας συμμάχους, όλη την εργαζόμενη κοινωνική πλειοψηφία. Δυστυχώς, δεν είναι η πρώτη φορά που η ηγεσία του ΔΣΑ αποφασίζει να μη συμμετέχει στις γενικές απεργιακές κινητοποιήσεις. Το ίδιο έχει επαναλάβει με όλες τις γενικές απεργίες που προκηρύχθηκαν κατά την διάρκεια της θητείας της. Η τακτική της απομόνωσης από τους κλάδους των εργαζόμενων που αγωνίζονται και των απομονωμένων συμβολικών κινητοποιήσεων, εναλλάξ με την επιλογή του ρόλου του συνομιλητή της κυβέρνησης είναι αυτή που έχει φέρει την μία ήττα μετά την άλλη για τα αιτήματα του κλάδου μας.
Οι εκλογές στο ΔΣΑ πρέπει και μπορούν να φέρουν την αλλαγή αυτής της κατρακύλας!
