11 Δεκεμβρίου 2019
 
 
σελίδα υποδοχής
ταυτότητα
αρχείο υλικών
θέσεις - απόψεις
έμμισθοι συνεργάτες   και ασκούμενοι
εισηγήσεις ημερίδας











συνδικαλιστική   επικαιρότητα
πολιτική επικαιρότητα
ημερολόγιο
σύνδεσμοι
επικοινωνία



Συμπληρώστε το email σας για να λαμβάνετε το μηνιαίο newsletter:
rss

συνδικαλιστική επικαιρότητα 2019

στείλτε αυτή τη σελίδα εκτύπωση





2 Δεκεμβρίου 2019

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Διαμεσολάβηση: Ιδιωτικοποίηση της δικαιοσύνης χωρίς πτυχίο Νομικής και ένα νέο φιλέτο για την αγορά


Με τη δημοσίευση του νόμο 4640/2019 (ΦΕΚ 190/30.11.2019 Α) για τη διαμεσολάβηση σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, ολοκληρώνεται πλέον η εισαγωγή του θεσμού της υποχρεωτικής διαμεσολάβησης στην ελληνική έννομη τάξη, που σταδιακά είχε εισαχθεί με τα άρθρα 179 έως 206 του Ν. 4512/2018 και με τον ν. 3898/2010 (τότε ως προαιρετική) σε συμμόρφωση και κατ΄ εφαρμογή της από 21/5/2008 Οδηγίας 2008/52/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Σύμφωνα με το άρθρο 44 του νέου νόμου, η ισχύς του αρχίζει από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (30/11/2019), πλην των άρθρων 6 και 7, που αναφέρονται στην υποχρεωτική διαμεσολάβηση, τα οποία τίθενται σε ισχύ και καταλαμβάνουν τις αγωγές που κατατίθενται μετά την παρέλευση των οριζόμενων ημερομηνιών (15/1/2020 και 15/3/2010 κατά περίπτωση). Ήδη όμως, ΑΠΟ ΣΗΜΕΡΑ, με το άρθρο 3 παρ. 2, ο πληρεξούσιος δικηγόρος οφείλει να ενημερώσει τον εντολέα του εγγράφως για τη δυνατότητα διαμεσολαβητικής διευθέτησης της διαφοράς και το ενημερωτικό έγγραφο, που συμπληρώνεται και υπογράφεται από τον εντολέα και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του, κατατίθεται με το εισαγωγικό δικόγραφο της αγωγής που τυχόν ασκηθεί επί ποινή απαραδέκτου αυτής.

Με τον νόμο 4640/2019, η διαμεσολάβηση καθίσταται υποχρεωτική, ως στοιχείο προδικασίας επί ποινή απαραδέκτου του ενδίκου βοηθήματος. Συγκεκριμένα, θεσπίζεται υποχρεωτική διαμεσολάβηση σε αστικές και εμπορικές διαφορές όπου τα μέρη έχουν εξουσία διάθεσης του αντικειμένου της μεταξύ τους διαφοράς: α) Οικογενειακές διαφορές, εκτός από αυτές των περιπτώσεων α΄, β΄ και γ΄ της παραγράφου 1, καθώς και εκείνες της παραγράφου 2 του άρθρου 592 Κ.Πολ.Δ., β) Διαφορές που εκδικάζονται κατά την τακτική διαδικασία και υπάγονται στην καθ’ ύλην αρμοδιότητα του Μονομελούς Πρωτοδικείου, αν η αξία του αντικειμένου της διαφοράς υπερβαίνει το ποσό των τριάντα χιλιάδων (30.000) ευρώ και Πολυμελούς Πρωτοδικείου, σύμφωνα με τις διατάξεις του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, γ) Διαφορές για τις οποίες σε έγγραφη συμφωνία των μερών προβλέπεται και είναι σε ισχύ ρήτρα διαμεσολάβησης. Εξαιρούνται της υποχρεωτικότητας οι διαφορές στις οποίες διάδικο μέρος είναι το Δημόσιο, Ο.Τ.Α. ή Ν.Π.Δ.Δ..

Ακόμη στον ίδιο Νόμο, πέραν της ποινής του απαραδέκτου του ενδίκου βοηθήματος που κατατίθεται χωρίς να προηγηθεί η υποχρεωτική διαμεσολάβηση, προβλέπονται ποινές από 100 έως 500 Ευρώ για τον διάδικο που δεν προσέρχεται στη διαμεσολάβηση. Ορίζεται αμοιβή του διαμεσολαβητή το ποσό των 50 Ευρώ για την αρχική συνεδρία και πέραν αυτής ωριαία αμοιβή το ποσό των 80 Ευρώ. Η αμοιβή του νομικού παραστάτη κάθε μέρους συμφωνείται ελεύθερα και για τη συμμετοχή του σε όλη τη διαδικασία της διαμεσολάβησης εκδίδεται, σύμφωνα με τον Κώδικα Δικηγόρων, γραμμάτιο προκαταβολής εισφορών ποσού 60 ευρώ για υποθέσεις αρμοδιότητας Ειρηνοδικείου, ποσού 100 ευρώ για υποθέσεις αρμοδιότητας Μονομελούς Πρωτοδικείου και ποσού 150 ευρώ για υποθέσεις αρμοδιότητας Πολυμελούς Πρωτοδικείου.

Με τον παραπάνω νόμο, ιδιωτικοποιείται η δικαιοσύνη και αυξάνεται το κόστος πρόσβασης στη δικαιοσύνη για τον πολίτη. Επιδιώκεται η μείωση της – ήδη μειωμένης – δικηγορικής ύλης και φυσικά ευνοούνται οι οικονομικά ισχυροί (ασφαλιστικές εταιρείες κ.α.). Η εχεμύθεια που προβλέπεται στη διαδικασία ευνοεί τον οικονομικά ισχυρό, ενώ η διαδικασία (της διαμεσολάβησης) αποδεσμεύεται από νομικά στοιχεία ή επιχειρήματα του δικανικού συλλογισμού.

Διαμεσολαβητής δύναται να γίνει ο κάτοχος πτυχίου τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, ανεξάρτητα αν έχει σπουδάσει Νομική Σχολή ή όχι, ενώ στον Νόμο προβλέπονται και εταιρείες διαμεσολάβησης (μη κεφαλαιουχικές).

Γίνεται έτσι κατανοητό ότι, εκτός από ιδιωτικοποίηση της δικαιοσύνης και αύξηση του κόστους πρόσβασης σ' αυτήν, η διαμεσολάβηση αποτελεί και μια αγορά για την εκμετάλλευση της αγωνίας των δικηγόρων να αποκτήσουν προσόντα προκειμένου να επιβιώσουν σε ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον με άλλους υποψήφιους διαμεσολαβητές – και ιδίως με τις ενώσεις των εταιρειών που λόγω δύναμης και εξειδίκευσης εύκολα θα κυριαρχήσουν.

Αν και ο θεσμός της «υποχρεωτικής διαμεσολάβησης» αυξάνει το κόστος πρόσβασης του πολίτη στη δικαιοσύνη, ιδιωτικοποιεί την απονομή δικαιοσύνης και λειτουργεί αποτρεπτικά για την διεκδίκηση του δικαίου στα δικαστήρια μειώνοντας τη δικηγορική ύλη, παρ' όλα ταύτα η πλειοψηφία του Δ.Σ. του ΔΣΑ τάχθηκε υπέρ του θεσμού.

Έτσι, ο ΔΣΑ ούτε καν απείχε τη μέρα ψήφισης του νομοσχεδίου σε αντίθεση με Συλλόγους που απείχαν όπως: Πειραιάς, Αγρίνιο, Γιαννιτσά, Ιωάννινα, Καλαμάτα, Κέρκυρα, Πάτρα, Ρόδος, Τρίπολη, Αίγιο, Αμαλιάδα, Κατερίνη, Κως, Ρέθυμνο, Σέρρες, Χαλκιδική, κλπ.

 
   
   
   
   
25 Νοεμβρίου 2019

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Επιστολή-πρωτοβουλία εκλεγμένων συμβούλων Δικ. Συλλόγων: Όχι στην αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών


Προς την Ολομέλεια των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων.

Προς κάθε μαχόμενο δικηγόρο.

Η αναστάτωση που προκαλούν σε χιλιάδες συναδέλφους/ισσες τα δημοσιεύματα για το νέο ασφαλιστικό που προωθεί η κυβέρνηση μάς αναγκάζει να απευθυνθούμε δημόσια σε καθένα και καθεμία ξεχωριστά, αλλά και στη θεσμική ηγεσία του δικηγορικού σώματος.

Ενώ οι αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας επιτάσσουν τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών για τους αυτοαπασχολούμενους, η κυβέρνηση ετοιμάζεται να “συμμορφωθεί” στις αποφάσεις αυξάνοντας τις μηνιαίες ασφαλιστικές εισφορές για την πλειοψηφία των δικηγόρων που πληρώνουν την κατώτατη εισφορά. Μεγάλοι χαμένοι των σχεδιαζόμενων αλλαγών θα είναι οι νέοι δικηγόροι κάτω της 5ετίας και οι δικηγόροι άνω της 5ετίας με χαμηλά εισοδήματα που θα κληθούν να πληρώνουν επιπλέον 35 ευρώ τον μήνα (περίπου 400 ευρώ τον χρόνο) από 1/1/2020.

Ο ισχυρισμός της κυβέρνησης ότι η πλειοψηφία θα ωφεληθεί από τη μείωση της φορολογίας είναι κάλπικος, καθώς η διαφορά στη φορολογία θα επέλθει το καλοκαίρι του 2021 (και αυτό αν δεν υπάρξει “έκτακτη ανάγκη”), ενώ η αύξηση στις εισφορές ξεκινάει από τον Ιανουάριο του 2020. Μάλιστα, αν συνυπολογιστεί ότι τον Ιανουάριο του 2020 χιλιάδες συνάδελφοι θα ξεκινήσουν να πληρώνουν τη δόση για τις παρελθούσες ασφαλιστικές εισφορές (120 δόσεις που ακόμα εκκρεμούν, καθώς δεν έχουν ανέβει οι πλήρεις οφειλές στην ηλεκτρονική πλατφόρμα), το έτος 2020 προδιαγράφεται εφιαλτικό. Με τις αυξήσεις αυτές, είναι βέβαιο ότι η εισπραξιμότητα των οφειλών του ΕΦΚΑ όχι μόνο δεν θα αυξηθεί, όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση, αλλά θα σημειώσει νέα βουτιά. O στόχος βέβαια δεν είναι η αύξηση των εσόδων του ΕΦΚΑ, αλλά η εξώθηση πολλών συναδέλφων από το επάγγελμα

Η Ολομέλεια των Δικηγορικών Συλλόγων έσπευσε να ψηφίσει το αίτημα αποσύνδεσης των ασφαλιστικών εισφορών από το ύψος του φορολογητέου εισοδήματος, την ίδια στιγμή που υιοθέτησε το αίτημα της μη αύξησης των ασφαλιστικών εισφορών για όλους. Ωστόσο, η σιγή για τις σχεδιαζόμενες αυξήσεις των κατώτατων εισφορών, που πλέον συζητιέται ότι θα ψηφιστούν άμεσα, είναι εκκωφαντική. Ο νόμος Κατρούγκαλου, εναντίον του οποίου κινητοποιηθήκαμε με πολύμηνη αποχή το 2016, μείωνε βίαια το ύψος των συντάξεων, εισάγοντας τη λογική του “ατομικού κουμπαρά”. Η λογική αυτή παραμένει και υιοθετείται πλέον και από τις ηγεσίες των Δικηγορικών Συλλόγων. Αποδεικνύεται έτσι, ότι το πρόβλημα για αυτές τις ηγεσίες δεν ήταν η συμμόρφωση στο “μνημονιακό προαπαιτούμενο”, αλλά η αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών για τα υψηλότερα εισοδήματα. Το σχέδιο της νέας κυβέρνησης είναι να κρατήσει το μνημονιακό “κεκτημένο”, βάζοντας τους πολλούς να πληρώσουν για τη μείωση των εισφορών των λίγων.

Επειδή, απέναντι σε αυτό το σχεδιασμό, της αύξησης των εισφορών για τους πολλούς με αντάλλαγμα μια γλισχρή σύνταξη των 600 ευρώ μετά από 40 χρόνια δουλειάς, και απέναντι στην αφωνία της πλειοψηφίας των Δικηγορικών Συλλόγων και των Διοικητικών τους Συμβουλίων, αισθανόμαστε υποχρεωμένοι να μιλήσουμε και να αντισταθούμε,

Ζητάμε από την Ολομέλεια: την υπεύθυνη ενημέρωση του δικηγορικού σώματος, τη διεξαγωγή Συνελεύσεων σε όλες τις πόλεις, την απόφαση για συντονισμένη και συλλογική αγωνιστική κινητοποίηση για να αποτραπούν οι σχεδιαζόμενες ρυθμίσεις.

Σε κάθε περίπτωση, οι σύμβουλοι που υπογράφουμε το παρόν κείμενο δεσμευόμαστε να πάρουμε πρωτοβουλίες και να συντονίσουμε από τα κάτω όσες και όσους θέλουν να αντισταθούν στα μέτρα που εξοντώνουν τους δικηγόρους, περιφρουρώντας το δικαίωμα στη δημόσια καθολική ασφάλιση με αξιοπρεπείς συντάξεις και υγειονομική περίθαλψη για όλες και όλους.

Υπογράφουν οι σύμβουλοι:

  • Σαραφιανός Δημήτρης, μέλος ΔΣ Δικηγορικού Συλλόγου Αθήνας
  • Κουρουνδής Χαράλαμπος, μέλος ΔΣ Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης
  • Σκουνάκη Αρετή, μέλος ΔΣ Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης
  • Σαρχιανάκης Μιχάλης, μέλος ΔΣ Δικηγορικού Συλλόγου Ηρακλείου
  • Τερζάκης Θοδωρής, μέλος ΔΣ Δικηγορικού Συλλόγου Ηρακλείου
  • Πατετσίνης Βαγγέλης, μέλος ΔΣ Δικηγορικού Συλλόγου Έδεσσας
  • Καλαϊτζάκης Μανώλης, μέλος ΔΣ Δικηγορικού Συλλόγου Λασιθίου

Ημερομηνία πρώτης δημοσίευσης: 25/11/2019.

[Η συλλογή υπογραφών συνεχίζεται με αποστολή μέηλ στη διεύθυνση: ds_asfalistiko@yahoo.com]

 
   
   
   
   
19 Νοεμβρίου 2019

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Νέες κατώτατες εισφορές: 341 ευρώ τον μήνα άνω 5ετίας, 217 ευρώ κάτω 5ετίας με το χαράτσι Μητσοτάκη (πίνακας)


Στα 341 ευρώ τον μήνα θα ανέρχονται πλέον οι κατώτατες ασφαλιστικές εισφορές για τους άνω 5ετίας δικηγόρους, ενώ για τους κάτω της 5ετίας το ποσό θα ανέρχεται σε 220 ευρώ τον μήνα!

Όπως δείχνουμε και στον πίνακα, τα έτη 2017 και 2018, λόγω του χαμηλότερου κατώτατου μισθού (βάσει του οποίου υπολογίζεται η κατώτατη εισφορά) και λόγω της μη έκδοσης ειδοποιητηρίων του ΕΤΕΑΕΠ, η κατώτατη μηνιαία εισφορά έφτανε στα 167 ευρώ.

Όμως με την αύξηση του κατώτατου μισθού (από 586 σε 650 ευρώ) και με την αποστολή των ειδοποιητηρίων ΕΤΕΑΕΠ έτους 2019 και αναδρομικών ετών 2017-2018, η μηνιαία εισφορά για το έτος 2019 εκτινάχθηκε στα 296 ευρώ.

Πλέον, με το νέο χαράτσι της κυβέρνησης Μητσοτάκη, η κατώτατη μηνιαία εισφορά από 1/1/2020 υπολογίζεται στα 341 ευρώ τον μήνα, σύμφωνα με τον κυβερνητικό σχεδιασμό που δημοσίευσε ο Ελεύθερος Τύπος. Η αντίστοιχη κατώτατη μηνιαία εισφορά για τους κάτω της 5ετίας συναδέλφους θα ανέρχεται σε 217 ευρώ.

Αν υπολογίσει κανείς ότι από 1/1/2020, θα ξεκινήσει να τρέχει και η πληρωμή της δόσης των απλήρωτων ασφαλιστικών εισφορών παρελθόντων ετών (ρύθμιση 120 δόσεων που ακόμα εκκρεμεί για χιλιάδες συναδέλφους καθώς δεν έχουν αναρτηθεί οι πλήρεις οφειλές στην ηλεκτρονική πλατφόρμα), το ποσό των 344 ευρώ τον μήνα θα γίνει ακόμα μεγαλύτερο. Και παρόλα αυτά, η κυβέρνηση εκτιμά ότι η εισπραξιμότητα των εισφορών στον ΕΦΚΑ θα αυξηθεί και ότι οι απώλειες θα αποκατασταθούν με το νέο φορολογικό νομοσχέδιο, τα αποτελέσματα του οποίου όμως θα δούμε στις τσέπες μας το φθινόπωρο του 2021!

Πού να μην είχαν εκλεγεί με σημαία την “ελάφρυνση της μεσαίας τάξης”!...

 
   
   
   
   
17 Νοεμβρίου 2019

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Ελεύθερος Τύπος: 230 ευρώ (από 185) η κατώτατη εισφορά για ασφάλιση, υγεία και ΟΑΕΔ


Μεγάλες αυξήσεις για τα φτωχότερα στρώματα των ελεύθερων επαγγελματιών σχεδιάζει η κυβέρνηση Μητσοτάκη, σύμφωνα με τα όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας.

Σύμφωνα με πίνακα που δημοσιεύεται στον Ελεύθερο Τύπο (17/11/2019), η κατώτατη ασφαλιστική εισφορά θα αυξηθεί από τα 185 ευρώ στα 230 ευρώ.

Οι τρέχουσες κατώτατες εισφορές κύριας ασφάλισης-υγείας για τους επαγγελματίες σε μηνιαία βάση ανέρχονται σε 185 ευρώ (26,9% Χ 650 ευρώ +10 ευρώ οι κρατήσεις υπέρ του ΟΑΕΔ).

Ο σχεδιασμός του Υπουργείου είναι η αύξηση της μηνιαίας εισφοράς σε 220 ευρώ (163 ευρώ για την κύρια ασφάλιση και 57 ευρώ για την υγειονομική περίθαλψη). Αν σε αυτό το ποσό προστεθούν και τα 10 ευρώ υπέρ του ΟΑΕΔ, φτάνουμε στα 230 ευρώ.

Συνεπώς από 1/1/2020, θα προκύψει μία διαφορά 45 ευρώ τον μήνα επιπλέον (αύξηση περίπου 25%).

Η διαφορά μπορεί να είναι εξίσου μεγάλη για όσους επαγγελματίες δηλώνουν πάνω από 650 ευρώ/μήνα ή πάνω από 7.800 ευρώ/έτος.

Και αυτό γιατί για αυτήν την κατηγορία αυταπασχολούμενων οι εισφορές ανέρχονται σε 20,2% λόγω της μείωσης των εισφορών κύριας ασφάλισης από 1/1/2019, για όσους δηλώνουν πάνω από 650 ευρώ/μήνα-7.800 ευρώ/έτος, από το 20% στο 13,3%.

Οι εισφορές τις οποίες πληρώνουν όσοι δηλώνουν 7.800 ευρώ έως 13.000 ευρώ με βάση υφιστάμενα δεδομένα (ν. Κατρούγκαλου) ανέρχονται μέχρι τα 218 ευρώ τον μήνα.

Συνεπώς ΚΑΙ οι ομάδες αυτών των επαγγελματιών θα δουν, από το 2020, αύξηση στις καταβλητέες εισφορές τους.

Κερδισμένοι, από το νέο ασφαλιστικό, θα είναι ΜΟΝΟ όσοι δηλώνουν πάνω από 13.000 ευρώ ετησίως.

Δεδομένου ότι το ανώτατο ασφαλιστέο εισόδημα ανέρχεται σε 78.000 ευρώ ετησίως ή εισφορές 6.500 ευρώ/μήνα και με βάση τα ισχύοντα δεδομένα, όσοι δηλώνουν ένα τέτοιο εισόδημα και πληρώνουν εισφορές 1.313 ευρώ τον μήνα, θα δούν ελάφρυνση ακόμα και 1.083 ευρώ τον μήνα ή κοντά στο 85% (από 1.313 ευρώ στα 230 ευρώ).

 
   
   
   
   
14 Νοεμβρίου 2019

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Παρουσίαση αριστερού ενωτικού ψηφοδελτίου "ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ – ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ"


αριστερό ενωτικό ψηφοδέλτιο

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ – ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ

ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ 26-27 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ

ΕΝΩΤΙΚΑ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΑ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΑ!

Οι επερχόμενες εκλογές στους δικηγορικούς συλλόγους της χώρας θα διεξαχθούν στις συνθήκες της μεγάλης κοινωνικής καταστροφής που έχει επέλθει στην ελληνική κοινωνία τα 8 χρόνια της κρίσης και 7 των μνημονίων. Η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛΛ στο πλαίσιο της διαχείρισης του ίδιου συστήματος εξουσίας και διακυβέρνησης που έφερε τη χώρα στην κρίση, τη μνημονιακή δέσμευση, τη θρησκευτική προσήλωση την απάνθρωπη πολιτική της Ευρωπαϊκής Ενωσης και στις αλυσίδες της Ευρωζώνης. Στον κλάδο μας, δε, είναι υπεύθυνη για την ψήφιση και εφαρμογή του χειρότερο ως τώρα από τα μέτρα που έχουν τσακίσει τη δικηγορία, το νέο ασφαλιστικό που οδηγεί στην πλήρη διάλυσης του συστήματος συνταξιοδότησης και πρόνοιας και στην ιδιωτικοποίηση, ενώ πολλαπλασιάζει και επιταχύνει τις πολλές ρυθμίσεις, φορολογικές και άλλες, που καθιστούν το επάγγελμά μας ακόμη πιο ασφυκτικό. Ο,τι έχει θεσπιστεί για τους δικηγόρους τα τελευταία χρόνια οδηγεί αναπόδραστα στο σβήσιμο κάθε ίχνους από τις συνθήκες του επαγγέλματος όπως το οραματιστήκαμε, το βιώσαμε, το κρίναμε. Οδηγεί αναπόδραστα στο κλείσιμο γραφείων, στην εγκατάλειψη, στη φτώχεια και την εξαθλίωση των αμοιβών και σε ένα μέλλον γαλέρας στις μεγάλες (στις πολύ μεγάλες) εταιρίες, τράπεζες, ασφαλιστικές, που είναι οι μόνες που ωφελούνται.

Οι συνθήκες εργασίας για τους περισσότερους από εμάς, ιδίως για τους νέους, τους μισθωτούς και τους ασκούμενους δικηγόρους, είναι στην ουσία συνθήκες φτώχειας και εργασιακής σκλαβιάς. Οσοι καταφέρνουμε ακόμη και επιβιώνουμε σε καθεστώς ελεύθερου επαγγελματία, βρισκόμαστε μόνιμα πλέον σε φορολογική και ασφαλιστική ομηρία, με αποτέλεσμα να μη συμφέρει πια να δουλεύουμε. Η απειλή της μόνιμης ανεργίας ή της αναγκαστικής μετανάστευσης είναι παρούσα σε κάθε στάδιο αναζήτησης εργασίας, από τη λήψη του πτυχίου μέχρι και μετά από δεκαετίες δικηγορίας. Ταυτόχρονα, τα δύο τελευταία έτη, με την εφαρμογή του νέου φορολογικού και του νέου ασφαλιστικού, η κατάσταση για τους περισσότερους από εμάς έχει υπερβεί το όριο. Εκατοντάδες συνάδελφοι κάθε εξάμηνο εγκαταλείπουν το επάγγελμα γιατί δεν τα βγάζουν πέρα. Για τη μεγάλη μάζα των συναδέλφων που είναι «μισθωτοί συνεργάτες» η κατάσταση είναι χειρότερη από ποτέ και ολοένα χειροτερεύει. Είμαστε μισθωτοί υπάλληλοι με όλα τα μειονεκτήματα του «ελεύθερου επαγγελματία» και χωρίς καμία κατοχύρωση (από αυτές που έχουν μείνει) του υπαλλήλου. Σε ακόμη πιο απελπιστική κατάσταση βρίσκονται οι ασκούμενοι συνάδελφοι. Δίνουν πια δύσκολες πανελλαδικές εξετάσεις για την εισαγωγή τους στο σώμα σε πολλά μαθήματα, σαν να ξανακάνουν δυο χρόνια απ’ τη Σχολή. Υστερα εξαναγκάζονται να αναζητούν δουλειά με αδιανόητα χαμηλές αμοιβές, χαμηλότερες ακόμη και από τον ελάχιστο μισθό, ενώ κάνουν πολύωρη, και σκληρή συνήθως δουλειά, αφού από το πρωί μέχρι το μεσημέρι τρέχουν από δικαστήριο σε υπηρεσίες και το απόγευμα μέχρι αργά εκτελούν εντολές στο γραφείο. Είναι γνωστό ότι με την κάλυψη της ηγεσίας του Συλλόγου, η αμοιβή του ασκούμενου στην «πιάτσα» κυμαίνεται στα 300-400€.

Οι δικηγορικοί συλλογοι ολόκληρης της χώρας εδώ και χρόνια έχουν παραιτηθεί από οποιαδήποτε υπεράσπιση των εργασιακών και επαγγελματικών δικαιωμάτων της τεράστιας πλειοψηφίας των συναδέλφων, ιδίως των νέων και των ασκούμενων. Αντίθετα, ακόμα και όταν συμμετείχαν σε κινητοποιήσεις, επέλεγαν πάντα τις λιγότερο «επικίνδυνες», αφήνοντας αναπάντητη την κατασυκοφάντησή τους και δεν πήρε ποτέ την πρωτοβουλία να διεκδικήσει τα στοιχειώδη συμφέροντα της πλειοψηφίας των δικηγόρων, αλλά μόνο επιχείρησε να προστατεύσει την ελίτ των εταιριών και μεγάλων γραφείων. Ειδικά μετά και την εφαρμογή του νέου ασφαλιστικού, η ηγεσία ιδίως του ΔΣΑ, ο μόνος ρόλος που αναλαμβάνει είναι αυτός του μεσολαβητή και πλασιέ ειδικών υπηρεσιών (ιδιωτικής ασφάλισης, εκπτώσεων σε καταστήματα, πιστωτικών καρτών, pos κ.ο.κ.).

Αυτό πρέπει να αλλάξει. Και έχουμε την εμπειρία για να το αλλάξουμε. Σε κάθε περίοδο που γινόταν προσπάθεια να προχωρήσουν οξεία κυβερνητικά μέτρα ενάντια στο δικηγορικό κλάδο, εμείς κινητοποιηθήκαμε και συχνά πήραμε την κατάσταση στα χέρια μας, ακόμη και σε αντίθεση με την ηγεσία. Στις κινητοποιήσεις ενάντια στην επιβολή του Φ.Π.Α. το καλοκαίρι του 2010, στους αγώνες ενάντια στο «Μεσοπρόθεσμο» και την «απελευθέρωση του επαγγέλματος» το χειμώνα του 2012, στην πολύμηνη αποχή ενάντια στο ασφαλιστικό του 2016, δώσαμε μάχες, καταφέραμε να πραγματοποιηθούν Γενικές Συνελεύσεις, έστω και με μεγάλες δυσκολίες, συγκροτήσαμε Επιτροπές Αγώνα που επιχείρησαν να πάνε ένα βήμα πιο μπροστά τους αγώνες μας, να συσπειρώσουν όλους εκείνους τους συναδέλφους που είδαν το αδιέξοδο των συμβιβασμένων ηγεσιών. Σε αυτές τις παρακαταθήκες στηριζόμαστε και επιχειρούμε να οικοδομήσουμε αντιστάσεις και αγώνες για τα μικρά και τα μεγάλα της δικηγορίας, για τα μικρά και τα μεγάλα της δικαιοσύνης, για όλη την κοινωνία.

Θέλουμε να εκφραστούν όλοι οι μισθωτοί δικηγόροι, οι «συνεργάτες», οι ασκούμενοι συνάδελφοι, οι συνάδελφοι που εργάζονται στις ΜΚΟ για τα δικαιώματα των προσφύγων, οι αυτοαπασχολούμενοι δικηγόροι που παλεύουν να ζήσουν από τη δουλειά τους. Ο ΔΣΑ παρά τις μεγάλες δυσκολίες, παρά το ότι συμμετέχουν σε αυτόν δικηγόροι με αντιθετικά συμφέροντα, μπορεί εντός αυτού να ακουστεί και να εκφραστεί η μεγάλη πλειοψηφία των συναδέλφων, ιδίως αυτών που βρίσκονται στο στόχαστρο και στις χειρότερες θέσεις. Οι εκλογές του φθινοπώρου θα είναι η ευκαιρία για να εκφραστεί πολιτικά ξανά δυναμικά αυτό το ρεύμα μέσα στο ΔΣΑ, με ενωτική διάθεση και με μακροπρόθεσμη προοπτική παρέμβασης στα δικηγορικά πράγματα, αναλαμβάνουμε την πρωτοβουλία να ξαναφέρουμε στο προσκήνιο έναν πολιτικό λόγο και μία συνδικαλιστική πρακτική που λείπει από το ΔΣΑ, θέλοντας να εκφράσουμε όσους αγωνιζόμαστε να ζήσουμε ανεξάρτητοι και με αξιοπρέπεια μέσα από το επάγγελμά μας, υπερασπιζόμενοι τα δημοκρατικά και λαϊκά δικαιώματα, την πρόσβαση στη δικαιοσύνη, το δίκιο των αγωνιζόμενων και του λαϊκού κινήματος.

Ετσι παίρνουμε την πρωτοβουλία ενόψει των εκλογών του Νοεμβρίου να ξαναχτίσουμε έναν τέτοιο χώρο, βασισμένοι στις υπαρκτές μας δυνάμεις και στη νέα πνοή που μπορεί να έρθει από πολλούς νέους και παλιούς στον αγώνα συναδέλφους. Συμμετέχουμε στις εκλογές ενωτικά, παρότι προερχόμαστε από διαφορετικούς χώρους, με πεποίθηση ότι δεν υπάρχει πια χώρος για κατακερματισμό αλλά αντίθετα υπάρχει απόλυτη ανάγκη για συνεργασία και κοινό συντονισμό για τη διεκδίκηση των συμφερόντων και δικαιωμάτων μας. Σχηματίζουμε ενωτικό ψηφοδέλτιο με συναδέλφους που αντιπροσωπεύουν κάθε πτυχή μιας αγωνιστικής ριζοσπαστικής διάθεσης στο δικηγορικό κόσμο, συναδέλφους που έχουν βρεθεί στην πρώτη γραμμή των αγώνων από παλιά μέχρι και σήμερα, συναδέλφους που είναι μισθωτοί και αυταπασχολούμενοι καθημερινοί αγωνιστές της υπεράσπισης των δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειας. Επιδιώκουμε να σχηματίσουμε ανεξάρτητη, ριζοσπαστική, αποφασιστική φωνή μέσα στο Δικηγορικό Σύλλογο της Αθήνας, έναν ανανεωμένο, μαζικό αριστερό χώρο, με ριζοσπαστικό πρόσημο στη στρατηγική άποψη και στις τακτικές επιλογές, κόντρα στη σιωπή του δ.σ. και τον αυταρχισμό των προέδρων. Επιδιώκουμε οι αποφάσεις να λαμβάνονται από το σώμα των δικηγόρων, με γνώμονα τις ανάγκες αυτών που βρίσκονται στην πιο δεινή θέση κόντρα στη συγκέντρωση της δουλειάς σε λίγα εταιρικά χέρια, κόντρα στην εκμετάλλευση μισθωτών και ασκούμενων, κόντρα στη συνολική απαξίωση της δικηγορίας και της δικαιοσύνης.

 

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ-ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΕΝΩΤΙΚΟ ΨΗΦΟΔΛΕΤΙΟ

Ασπρογέρακας Κωνσταντίνος

Βλάχος Γιώργος

Βουρεκάς Μιχάλης

Γεωργάκης Θεόφιλος

Ζερβού Δανάη

Θεοδωρόπουλος Σαράντος

Καμπαγιάννης Θανάσης

Καψή Νικολέτα

Κολοβός Παναγιώτης

Κουνιάκη Ευγενία

Κουρτζής Κωνσταντίνος

Κυρούδη Δώρα

Λιναρδάκη Δήμητρα

Μοσχοχωρίτου Όλγα

Πατρικουνάκος Πατρίκιος

Σαραφιανός Δημήτρης

Σεραφείμ Αγγελική

Σταυροπούλου Μαργαρίτα

Στεντούμη Ιωάννα

Συμεωνίδης Θεόδωρος

Τριανταφυλλοπούλου Τότα

Τριμπόνιας Βαγγέλης

Τσίχλη Μαριάνα

Τσούτσουβας Γιώργος

 
   
   
   
   
14 Νοεμβρίου 2019

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Τι θα ακολουθήσει μετά τις αποφάσεις του ΣτΕ για το ασφαλιστικό;


                       ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ – ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ

             Τι θα ακολουθήσει μετά τις αποφάσεις του ΣτΕ για το ασφαλιστικό;

  • Καμιά αύξηση ασφαλιστικών εισφορών!
  • Όχι στην ιδιωτικοποίηση της επικουρικής ασφάλισης
  • Η κοινωνική ασφάλιση δεν είναι ατομική αποταμίευση
  • Δημόσια υποχρεωτική και καθολική ασφάλιση, με πλήρη υγειονομική περίθαλψη και αξιοπρεπείς συντάξεις

 

Οι πρόσφατες αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας έκριναν ως αντισυνταγματικές διάφορες πτυχές της ασφαλιστικής μεταρρύθμισης του ν. 4387/2016 (νόμος Κατρούγκαλου).

Μετά τις αποφάσεις, η κυβέρνηση και τα ΜΜΕ προαναγγέλλουν νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο, γεγονός που δημιουργεί ανησυχία στην πλειονότητα  των συναδέλφων.

Ως Εναλλακτική Παρέμβαση-Δικηγορική Ανατροπή παίρνουμε θέση στη σχετική συζήτηση με άξονα τα συμφέροντα της μεγάλης πλειονότητας του δικηγορικού σώματος, που έχει χαμηλά εισοδήματα και για την οποία οι επικείμενες αποφάσεις είναι ζήτημα επιβίωσης:

Η κατεδάφιση της δημόσιας ασφάλισης την περίοδο των Μνημονίων

Η νομοθεσία, υπό το καθεστώς των μνημονίων, επέφερε τραγικές και ορίζοντιες περικοπές στις κύριες συντάξεις και στα κοινωνικά επίδόματα και επέβαλε ουσιαστικά την ιδιωτικοποίηση της επικουρικής ασφάλισης, με σκοπό να απεμπλακεί το κράτος από τη χρηματοδότηση των ασφαλιστικών ταμείων και να επιρριφθεί το βάρος των ελλειμμάτων στους ασφαλισμένους και στους νυν και παλαιούς συνταξιούχους. Ιδίως, στην επικουρική ασφάλιση καθιερώθηκε (άρθ. 39 επ. του 4052/2012, νόμος Κουτρουμάνη–Λοβέρδου) σύστημα νοητής κεφαλοποίησης προκαθορισμένων εισφορών, που τηρούνται σε ατομικούς λογαριασμούς (κουμπαράδες), αποκλείοντας κάθε μεταφορά πόρων από τον κρατικό προϋπολογισμό. Επίσης, προβλέφτηκε νέος τρόπος υπολογισμού της σύνταξης, με βάση τα δημογραφικά δεδομένα και ένα πλασματικό ποσοστό επιστροφής των εισφορών. Επιπλέον, σε περίπτωση ελλειμμάτων λειτουργεί αυτόματος μηχανισμός εξισορρόπησης (ρήτρα μηδενικού ελλείμματος), που αποκλείει κάθε αναπροσαρμογή των συντάξεων. Τέλος, επιβλήθηκε επανυπολογισμός/αναπροσαρμογή των ήδη καταβαλλόμενων συντάξεων καθώς και αύξηση των εισφορών για την επικουρική σύνταξη κατά την εξαετία 2016-2022 (άρθ. 96 του ν. 4387/2016, νόμος Κατρούγκαλου).

Το ΣτΕ ήδη, με τις απόφάσεις 2287 και 2288/2015, είχε κρίνει ως αντισυνταγματικές τις περικοπές των συνταξιοδοτικών παροχών που επήλθαν με τις διατάξεις των νόμων 4051 και 4092/2012 καθώς και την αντίληψη ότι το κράτος δεν έχει υποχρέωση να συμμετέχει στη χρηματοδότηση των οργανισμών κύριας και επικουρικής ασφάλισης.

Οι πρόσφατες αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας

Με την απόφαση 1889/2019, το ΣτΕ έκρινε ότι η διάταξη του άρθρου 96 παρ. 1 σχετικά με τον τρόπο υπολογισμού των επικουρικών συντάξεων είναι αντισυνταγματική, επειδή ο νομοθέτης όφειλε, πριν τη θέσπιση του νέου ασφαλιστικού συστήματος, να έχει προκαλέσει τη σύνταξη αναλογιστικών μελετών, ώστε να τεκμηριώνεται η βιωσιμότητα του ασφαλιστικού φορέα και η επάρκεια των απονεμόμενων παροχών, υπό την έννοια της αξιοπρεπούς διαβίωσης και της ασφαλιστικής κάλυψης ολόκληρου του εργαζόμενου πληθυσμού της χώρας.

Με την 1890/2019 απόφαση, το ΣτΕ έκρινε ότι με τις ρυθμίσεις περί επανυπολογισμού/ αναπροσαρμογής των κύριων (άρθ. 14 και 33 του ν. 4387/16) και επικουρικών συντάξεων (άρθ. 96 παρ. 4 του ν. 4387/16), στο ύψος που είχαν διαμορφωθεί μετά τις αντισυνταγματικές περικοπές του 2012, ο νομοθέτης επιρρίπτει το βάρος της βιωσιμότητας του νέου συστήματος όχι μόνο στους νέους, αλλά και στους παλαιούς συνταξιούχους, επιφέροντας ουσιαστικά νέες περικοπές στις συντάξεις, κύριες και επικουρικές. Με τον τρόπο, ο νομοθέτης υλοποίησε τη μνημονιακή απαίτηση για τη λήψη μέτρων που αντισταθμίζουν τις δημοσιονομικές επιπτώσεις από την προηγούμενη απόφαση 2287/2015 του ΣτΕ, περί αντισυνταγματικότητας των περικοπών. Ωστόσο, κρίθηκε ως επαρκώς αιτιολογημένη η αναπροσαρμογή των συντάξεων.

Με τις αποφάσεις 1880 και 1888/2019, το ΣτΕ έκρινε ότι η ένταξη όλων των φορέων κύριας ασφάλισης μισθωτών, αυτοαπασχολουμένων, ελευθέρων επαγγελματιών και αγροτών σε ένα ενιαίο φορέα ασφάλισης και μάλιστα υπό ενιαίους κανόνες ασφαλιστικών εισφορών και παροχών δεν αντίκειται στο Σύνταγμα. Ωστόσο, έκρινε ότι ενώ οι μισθωτοί ασφαλισμένοι συνταξιοδοτούνται, έχοντας καταβάλλει εισφορά ποσοστού 6,67% επί των αποδοχών τους ενώ το υπόλοιπο της εισφοράς 13,33% βαρύνει τους εργοδότες τους, οι μη μισθωτοί ασφαλισμένοι (αυτοαπασχολούμενοι, ελευθέροι επαγγελματίες και αγρότες) αποκτούν την ίδια συνταξιοδοτική παροχή, έχοντας καταβάλλει το σύνολο της εισφοράς (20%) επί του εισοδήματος που πραγματοποιούν από το επάγγελμά τους. Επομένως, καταβάλλουν τα τριπλασια, για να λάβουν την ίδια σύνταξη.

Η τοποθέτησή μας για το τι πρέπει να γίνει

α. Σε καμία περίπτωση, δεν πρέπει να υπάρξει αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών για τα κατώτερα εισοδηματικά στρώματα των δικηγόρων.

Όπως όλοι γνωρίζουμε, εννέα χρόνια μετά την εφαρμογή της μνημονιακής νομοθεσίας, το δημόσιο σύστημα χορηγεί πια ελάχιστες παροχές στα όρια της φτώχειας, ενώ η ασφαλιστική μεταρρύθμιση Κατρούγκαλου συνέχισε το ξεθεμελίωμα της δημόσιας ασφάλισης, με δέλεαρ τη μείωση των εισφορών για τους φτωχότερους συναδέλφους. Αυτή η μείωση του ύψους των εισφορών, σε συνδυασμό με τη μηνιαία καταβολή και την αφαίρεση των κρατήσεων από τα γραμμάτια, έδωσε προσωρινή ανακούφιση σε χιλιάδες καταχρεωμένους συναδέλφους, που κινδύνευαν με έξοδο από το επάγγελμα, έστω και αν γνωρίζουν ότι οδηγεί σε καταρρακωμένες σύνταξεις.

Η νέα κυβέρνηση συζητείται ότι θα επαναφέρει το παλιό σύστημα των ασφαλιστικών κλάσεων, ανάλογα με τα χρόνια στο επάγγελμα, με άγνωστο ακόμα το ύψος των εισφορών ανά κλάση. Πρόκειται για ένα αποτυχημένο σύστημα, που οδήγησε τόσες και τόσους συναδέλφους στη χρεωκοπία. Καμία σχέση δεν έχουν τα χρόνια που έχει κανείς στο επάγγελμα με τα εισοδήματά του, ώστε να καθίσταται αυτό κριτήριο του ύψους των εισφορών.

Οποιαδήποτε λοιπόν και αν αποδειχθεί η κατεύθυνση της νέας κυβέρνησης, ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΔΕΧΘΟΥΜΕ ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΕΙΣΦΟΡΩΝ, ιδίως για τους συναδέλφους με χαμηλά εισοδήματα, για τους οποίους ελάχιστος λόγος γίνεται στα ΜΜΕ, στις δηλώσεις των κυβερνητικών παραγόντων και στις τοποθετήσεις πολλών μελών του ΔΣ του ΔΣΑ, που ασχολούνται μόνο με τη μείωση των εισφορών όσων δικηγόρων διαθέτουν μεγάλα εισοδήματα.

β. Απορρίπτουμε την ιδιωτικοποίηση της επικουρικής ασφάλισης που προωθεί η νέα κυβέρνηση.

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας προωθεί την πλήρη ιδιωτικοποίηση και τη μετατροπή του ασφαλιστικού συστήματος σε κεφαλαιοποιητικό, με την εμπλοκή του ιδιωτικού τομέα στο δημόσιο σύστημα ασφάλισης, με τη δυνατότητα «προαιρετικής» υπαγωγής και πληρωμής εισφορών, ακόμα και με την κατάργησή της υποχρεωτικότητας για τους νέους συναδέλφους. Εδώ το δέλεαρ είναι πάλι η “διευκόλυνση” στους συναδέλφους, που με το ζόρι βγάζουν τα έξοδα του μήνα και που θα έχουν την “επιλογή” να καταργήσουν ένα πάγιο έξοδο και να απευθυνθούν σε ιδιωτικές εταιρείες που ήδη τρέχουν να αρπάξουν το κοινωνικοασφαλιστικό κεφάλαιο της επικουρικής ασφάλισης.

Όμως, χωρίς την υποχρεωτική καταβολή εισφορών (είτε για όλους είτε για τους νέους συναδέλφους), το έλλειμμα θα διευρυνθεί, θα δημιουργηθεί μια τεράστια τρύπα στα υπάρχοντα ταμεία και, σε ελάχιστο χρόνο, θα ψηφιστεί ένα ακόμα ασφαλιστικό νομοσχέδιο, με νέα αύξηση των εισφορών και μείωση των συντάξεων. Γι' αυτό παραμένουμε σταθερά υπέρ ενός δημόσιου αναδιανεμητικού συστήματος κοινωνικής αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας, που θα επιτρέπει σε όλους, χωρίς δυσβάσταχτες εισφορές και χωρίς αποκλεισμούς, να απολαμβάνουν αξιοπρεπείς συντάξεις.

γ. Θέλουμε δημόσια ασφάλιση με πλήρη υγειονομική περίθαλψη και αξιοπρεπείς συντάξεις

Ένα σύστημα δημόσιας και αξιοπρεπούς ασφάλισης, χρειάζεται  τις εισφορές που προέρχονται  από την εργασία μας, την κρατική εγγύηση της βιωσιμότητας του ασφαλιστικού κεφαλαίου, αλλά και την εξασφάλιση τρίτων πόρων. Οι υπέρογκες ασφαλιστικές εισφορές πλήττουν τα έσοδα των ταμείων. Αντίθετα, η εξασφάλιση μηνιαίων ασφαλιστικών εισφορών, σε ύψος που να μπορούν να πληρωθούν από τους συναδέλφους θα σημάνει αύξηση των ασφαλιστικών εσόδων . Ιδίως τώρα που «τρέχει» η ρύθμιση των 120 δόσεων, το άθροισμα των ασφαλιστικών εισφορών και της δόσης για οφειλόμενες εισφορές πρέπει να είναι βιώσιμο, ώστε οι οικονομικά αδύναμοι συνάδελφοι να μην οδηγηθούν εκτός ασφαλιστικού συστήματος. Επομένως, διεκδικούμε: καμία αύξηση στις ασφαλιστικές εισφορές, ευνοϊκότερους όρους στη ρύθμιση των χρεών (π.χ. επιμήκυνση της εξόφλησης, ακύρωση των οφειλομένων στο Ταμείο Προνοίας για τα έτη που οι συνάδελφοι ήταν ανασφάλιστοι, κλπ), αφορολόγητο όριο στα 10.000 ευρώ. Ταυτόχρονα, πρέπει να διεκδικήσουμε τη χρηματοδότηση των Ταμείων από τρίτους πόρους, νομικές και άλλες ενέργειες που αφορούν το μεγάλο κεφάλαιο και τα ψηλά εισοδήματα, συμβόλαια και αγορά ακινήτων, γραμμάτια στις μεγάλης αξίας ιδιωτικές συμβάσεις, κλπ. Είμαστε αντίθετοι στη λογική του ατομικού κουμπαρά και διεκδικούμε ίσες παροχές σε όλους ανεξάρτητα απο την ασφαλιστική κλάση, κλάσεις που σε κάθε περίπτωση πρέπει να είναι τεκμαρτές με βάση το ύψος του εισοδήματος και όχι με βάση τα χρόνια εργασίας.

Πρέπει να θυμηθούμε ξανά τον τρόπο με τον οποίο φτιάχτηκε το ασφαλιστικό κεφάλαιο των  ταμείων μας και μαζεύτηκαν τα αποθεματικά τους: με σκληρή δουλειά, με διεκδικητικούς αγώνες και μαζική κινητοποίηση, με τους δικηγόρους και τους Συλλόγους τους να αναδεικνύουν την κοινωνική τους χρησιμότητα, σε συμμαχία με τους εργαζόμενους και τα φτωχά λαϊκά στρώματα, στην πρώτη γραμμή των διεκδικήσεων για ευημερία και δημοκρατικά δικαιώματα.  Οι σημερινές ηγεσίες των Δικηγορικών Συλλόγων ξεχνάνε αυτή την ιστορία και την θυμούνται μόνο με κάποιες φωτογραφίες στο ετήσιο Ημερολόγιο του Συλλόγου. ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΧΑΡΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΩΝ ΤΑΜΕΙΩΝ ΜΑΣ ΣΕ ΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΤΖΟΓΑΡΟΥΝ ΣΤΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ.

Για το σκοπό αυτό, ως Εναλλακτική Παρέμβαση-Δικηγορική Ανατροπή θα πάρουμε πρωτοβουλίες για να ανοίξουμε τη συζήτηση με συναδέλφισσες και συναδέλφους που συμμερίζονται αυτές τις σκέψεις. Να κάνουμε τα καθημερινά μας προβλήματα αφορμή όχι για κλείσιμο στα γραφεία μας, αλλά για συνάντηση, συζήτηση, συλλογικότητα και αλληλεγγύη.