26 Φεβρουαρίου 2020
 
 
σελίδα υποδοχής
ταυτότητα
αρχείο υλικών
θέσεις - απόψεις
έμμισθοι συνεργάτες   και ασκούμενοι
εισηγήσεις ημερίδας











συνδικαλιστική   επικαιρότητα
πολιτική επικαιρότητα
ημερολόγιο
σύνδεσμοι
επικοινωνία



Συμπληρώστε το email σας για να λαμβάνετε το μηνιαίο newsletter:
rss

πολιτική επικαιρότητα

στείλτε αυτή τη σελίδα εκτύπωση





22 Φεβρουαρίου 2020

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Ο θεσμός των “προστατευόμενων μαρτύρων” και ο Γκράουτσο Μαρξ


Η υπόθεση Νοvartis, μια ομολογουμένως πολύκροτη υπόθεση, έφερε εκτός των άλλων στη δημόσια συζήτηση και τον περιβόητο θεσμό των προστατευόμενων μαρτύρων. Το νομικό πλαίσιο που εισήγαγε τον ανωτέρω θεσμό στην εγχώρια έννομη τάξη, εισήχθη από την κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ (α.9 Ν.2829/2001), διανθίστηκε από την κυβέρνηση ΝΔ (α.42 Ν.3251/2004), εμπλουτίστηκε και σε επιπλέον αδικήματα από μετέπειτα κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ (α.6 Ν.3875/2010) και τροποποιήθηκε εκ νέου από την κυβέρνηση ΠΑ.ΣΟ.Κ-Ν.Δ (α.1 παρ. ΙΕ- 17 Ν.4254/2014). Τέλος, η κυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α θέσπισε και τον ειδικό φορέα υλοποίησης του προγράμματος προστασίας μαρτύρων (α.19 Ν.4411/2016).

Διαχρονική θέση της μαχόμενης δικηγορίας, όπως και της αριστεράς στο σύνολό της, είναι η επί της αρχής αντίθεση με το θεσμό των προστατευόμενων μαρτύρων, ως μέτρο που θεσπίστηκε και τροποποιείται για την οικοδόμηση ενός πλαισίου σκληρής διεθνούς καταστολής. Η προστασία ευάλωτων μαρτύρων μπορεί να διασφαλιστεί με πολλούς τρόπους, χωρίς να φτάνει μέχρι την ανωνυμία στο ακροατήριο που ελλοχεύει δικονομικούς και δικαιοκρατικούς κινδύνους. Ειδικότερα, η εγχώρια εμπειρία σε υποθέσεις με πολιτική χροιά, κατέδειξε ότι οι προστατευόμενοι μάρτυρες δεν εισέφεραν αποφασιστικά κατά την αποδεικτική διαδικασία. Αναφορικά δε με την προστασία που βασίζεται στην ανωνυμία τους, αντικειμενικά εφόσον καταθέτουν σημαντικές λεπτομέρειες γνωστές σε πολύ στενούς κύκλους ανθρώπων, η αναγνώρισή τους τελικά είναι σχεδόν αναπόφευκτη. Αντίθετα, το μέτρο χαρακτηρίζεται επικίνδυνο για τα υπερασπιστικά δικαιώματα, καθώς ομολογουμένως είναι ικανό να πλήξει περαιτέρω την ισορροπία εξέτασης της εγκυρότητας αποδεικτικών μέσων μεταξύ διώκτη και διωκόμενου. Με λίγα λόγια, λύνει τα χέρια στις διωκτικές αρχές για κατασκευή κατά το δοκούν μαρτύρων, με ευφάνταστα ονόματα και πλήττει θεμελιώδη και αξιακά δικαιώματα που κατοχυρώθηκαν σε μια πορεία τριών αιώνων. Η πρόσφατη δήλωση του προέδρου του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ), Λίνου- Αλέξανδρου Σισιλιάνου, ότι “πρέπει να εξασφαλίζονται αντισταθμιστικοί παράγοντες που συγχρόνως να προστατεύουν και τα δικαιώματα του κατηγορουμένου” κατά την εξέταση προστατευόμενων μαρτύρων, συνοδεύεται από την ασάφεια περί του ποια μπορεί να είναι αυτά.

Ωστόσο, σήμερα ζούμε το παράδοξο, εκείνοι που εισήγαγαν και νομιμοποίησαν το θεσμό των προστατευόμενων μαρτύρων, να ονοματίζουν μάρτυρες που έχουν χαρακτηριστεί από τις αρχές ως τέτοιοι, “κουκουλοφόρους”, “χαφιέδες” και “υποκινούμενους” από σκοτεινά συμφέροντα. Έχουμε έτσι την επανάληψη στην υπόθεση Novartis του σκηνικού που είδαμε στη δίκη της Χρυσής Αυγής: οι κατηγορούμενοι (ή ελεγχόμενοι ως ύποπτοι) δεν τοποθετούνται από θέση αρχής κατά του θεσμού, αλλά αξιώνουν την εξαίρεσή τους από αυτόν! Έτσι, στη δίκη της Χρυσής Αυγής οι κατηγορούμενοι δεν υπέβαλαν ποτέ ενστάσεις αντισυνταγματικότητας του νομικού πλαισίου (ούτε βέβαια για το άρθρο 187, κλπ) αλλά αξίωσαν να αποκαλυφθούν τα στοιχεία των μαρτύρων “γιατί δεν κινδυνεύουν”! Κατ' αναλογία, οι πολιτικοί φορείς (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ) που ψήφισαν το νομικό πλαίσιο των προστατευόμενων αξιώνουν τώρα την εξαίρεση των στελεχών του πολιτικού συστήματος που ελέγχονται για το σκάνδαλο Novartis. Αν τους έπιασε ο πόνος για τους “κουκουλοφόρους” μάρτυρες, ας ψηφίσουν την κατάργηση του θεσμού: ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα!

Από την άλλη πλευρά, η αξιωματική αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ και προ ολίγου κυβέρνηση, που έως το 2014 καταψήφιζε και κατήγγειλε το μέτρο, φαίνεται ότι έχει επενδύσει στους προστατευόμενους μάρτυρες την αντιπολιτευτική της τακτική, στο χαρακτηριζόμενο ως “το μεγαλύτερο σκάνδαλο από συστάσεως του Ελληνικού Κράτους”, αναβαθμίζοντας επικοινωνιακά τη σημασία των καταθέσεών τους. Όσοι εγκαταλείπουν τη σύγκρουση με το κεφάλαιο και το κράτος, επενδύοντας στη δικαστική εξουσία για την αντιμετώπιση της ενδημικής διαφθοράς καπιταλιστικών εταιρειών και πολιτικών στελεχών, όχι μόνο θα απογοητευτούν αλλά θα εγκαταλείψουν ακόμα και χαρακώματα που μέχρι χτες και οι ίδιοι υπεράσπιζαν.

Έτσι, βρισκόμαστε στο σημείο να εκτυλίσσεται ενωπιόν μας ένα σήριαλ, στο οποίο πρωταγωνιστούν βουλευτές, ανώτεροι και ανώτατοι δικαστικοί λειτουργοί, υπουργοί, πρώην και νυν πρωθυπουργοί, το FBI, κάποιες φιγούρες ντυμένες με ενδυμασία καθολικού καλόγηρου της OPUS DEI και μια μεγάλη πολυεθνική εταιρεία, που αποκόμισε και αποκομίζει δισεκατομμύρια από το εμπόριο φαρμάκου στη χώρα μας και διεθνώς. Αυτό είναι το πιο μεγάλο σκάνδαλο, η ραγδαία αύξηση της φαρμακευτικής δαπάνης την τελευταία δεκαετία, η αυθαίρετη τιμολόγηση και η διαχρονική ασυδοσία των πάσης φύσεως εταιριών στο χώρο της υγείας, με την ανοχή και τη συνεργασία των κυβερνήσεων έως σήμερα, πάντοτε με το απαραίτητο αντίτιμο.

Σε όσους ανακάλυψαν σήμερα τους νόμους που οι ίδιοι ψήφισαν ή δεν ψήφισαν, αφιερώνουμε τη φράση του Γκράουτσο Μαρξ, μεγάλου κωμικού και συγγραφέα (1890-1977): “Αυτές είναι οι αρχές μου. Και αν δεν σου αρέσουν… εντάξει, έχω κι άλλες”.

 
   
   
   
   
19 Φεβρουαρίου 2020

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Επιστολή Θ. Καμπαγιάννη, συμβούλου ΔΣ ΔΣΑ, στον Προϊστάμενο της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Αθηνών (19/2/2020)


Αθήνα, 19/2/2020

Προς τον προϊστάμενο της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Αθηνών κ. Ν. Καρακούκη

Κοινοποίηση:

- Υπουργό Δικαιοσύνης κ. Κ. Τσιάρα

- Πρόεδρο Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών κ. Δ. Βερβεσό.

Κύριε Προϊστάμενε,

Σας απευθύνω την παρούσα επιστολή με την ιδιότητά μου ως μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών. Σύμφωνα με το άρθρο 90 του Κώδικα Δικηγόρων, σκοπός των Δικηγορικών Συλλόγων είναι “η υπεράσπιση των αρχών και κανόνων του κράτους δικαίου σε μια δημοκρατική πολιτεία... [η] άσκηση παρεμβάσεων ενώπιον δικαστηρίων και κάθε αρχής (στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και οι ανεξάρτητες αρχές) για κάθε ζήτημα εθνικού, κοινωνικού, πολιτισμικού, οικονομικού ενδιαφέροντος και περιεχομένου που ενδιαφέρει τα μέλη του συλλόγου ή το δικηγορικό σώμα γενικότερα, καθώς και για κάθε ζήτημα εθνικού, κοινωνικού, πολιτισμικού ή οικονομικού ενδιαφέροντος”, ενώ σύμφωνα με το προοίμιο του Κώδικα Δεοντολογίας του Δικηγορικού Λειτουργήματος, “Σαν δημόσιοι λειτουργοί, συμπράττοντες λειτουργοί της Δικαιοσύνης, οι Δικηγόροι έχουν επίσης χρέος να αγωνίζονται για την καλή λειτουργία της, την εξύψωση του κύρους και του γοήτρου της”.

Με αποτροπιασμό παρακολούθησα, όπως ολόκληρη η ελληνική κοινωνία, τις εξελίξεις γύρω από τον τραγικό θάνατο του 11μηνου βρέφους που απασχόλησε τις τελευταίες μέρες (από 16/2/2020) την κοινή γνώμη. Με αφορμή τον θάνατο του βρέφους, ξετυλίχτηκε μια χυδαία εκστρατεία κανιβαλισμού και κατασυκοφάντησης των ταλαίπωρων γονέων του, προσφύγων Συριακής υπηκοότητας, και δη του πατέρα του, ο οποίος στοχοποιήθηκε ως δήθεν δράστης παρά φύσιν ασέλγειας σε βάρος του τέκνου του.

Η εν λόγω υπόθεση δεν θα ήταν παρά άλλο ένα επεισόδιο κιτρινισμού ασυνείδητων “δημοσιογράφων”, που δυστυχώς πλέον δεν μας ξαφνιάζει στην εποχή των περίφημων fake news. Ωστόσο, όργανο και πηγή του κιτρινισμού υπήρξε εν ενεργεία ιατροδικαστής, ο οποίος έσπευσε στις τηλεοπτικές κάμερες να “γνωματεύσει” και να διασπείρει τον λίβελο περί δήθεν “σεξουαλικής κακοποίησης”. Για του λόγου το αληθές, σας επισημαίνω βίντεο (με ημερομηνία 17/2/2020, ώρα 13:17, τηλεοπτικός σταθμός ΑΝΤ1, tinyurl.com/w8oe86z) στο οποίο ο ιατροδικαστής, δηλώνει ρητά: “Σωτήρης Μπουζιάνης, είμαι ιατροδικαστής της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Αθηνών... Μετά τον νεκροτομικό έλεγχο, προέκυψ[αν] παρά φύση στοιχεία κακοποίησης, σεξουαλικής κακοποίησης... Τουλάχιστον για τα ελληνικά δεδομένα και για τη μέχρι τώρα εμπειρία μας, είναι πρωτοφανής (υπόθεση)”.

Όπως εν τέλει αποδείχτηκε, το βρέφος έπασχε από μικροκεφαλία προκαλούσα επιληπτικές κρίσεις και του χορηγείτο φαρμακευτικό σκεύασμα με υποκλυσμό. Οι γονείς του βρέφους, που είχαν θέσει εαυτούς εξαρχής στη διάθεση των αρχών, αφέθηκαν τελικά ελεύθεροι στις 18/2/2020.

Είναι περιττό να θυμίσουμε ότι καθήκον της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας είναι να παρέχει στις εισαγγελικές και δικαστικές αρχές εκείνα τα ιατρικά πορίσματα που είναι απαραίτητα προκειμένου, συνεκτιμώμενα με το συλλεγέν αποδεικτικό υλικό, να οδηγήσουν στον σχηματισμό ασφαλούς δικανικής κρίσης για την εκάστοτε επίδικη υπόθεση. Η κρίση αυτή είναι αποκλειστική αρμοδιότητα των εισαγγελικών και δικαστικών αρχών. Η Ιατροδικαστική Υπηρεσία δεν είναι διάδικος προκειμένου να εκφράζει δημόσια την μία ή την άλλη κρίση: η επίμαχη δήλωση του ως άνω ιατροδικαστή φαλκιδεύει το κύρος της Υπηρεσίας και υπονομεύει την αποδεικτική αξία των δημόσιων ιατροδικαστικών πορισμάτων στα μάτια των πολιτών που προσφεύγουν στη Δικαιοσύνη.

Σύμφωνα με το άρθρο 9β του ν. 3772/2009 (όπως αυτό προστέθηκε με το άρθρο 7 του ν. 4198/2013): “Στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων συνιστάται «πειθαρχικό συμβούλιο ιατροδικαστών», το οποίο έχει αρμοδιότητα για κάθε θέμα που αφορά την πειθαρχική κατάσταση των ιατροδικαστών.”

Σύμφωνα με το άρθρο 6 παρ. 4 του ν. 3772/2009: “Ο προϊστάμενος της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Αθηνών, οι προϊστάμενοι των Περιφερειακών Ιατροδικαστικών Υπηρεσιών και οι προϊστάμενοι των Τοπικών Ιατροδικαστικών Υπηρεσιών έχουν τις αρμοδιότητες των προϊσταμένων Γενικών Διευθύνσεων, Διευθύνσεων και Τμημάτων αντιστοίχως και τις πάσης φύσεως αρμοδιότητες που προσήκουν στους λοιπούς υπαλλήλους που ασκούν τα καθήκοντα αυτά, όπως αρμοδιότητες πειθαρχικού χαρακτήρα, σύνταξης εκθέσεων αξιολόγησης των ιατροδικαστών και του λοιπού προσωπικού της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας”.

Ανεξαρτήτως της επιθυμίας των γονέων να διεκδικήσουν στα αστικά ή/και στα ποινικά δικαστήρια την ηθική τους δικαίωση για τον ψυχολογικό βιασμό που υπέστησαν μετά τον χαμό του τέκνου τους, καθήκον σας, κύριε Προϊστάμενε, είναι να περιφρουρήσετε το γόητρο της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας και μαζί το κύρος της Δικαιοσύνης, προβαίνοντας σε όλες τις κατά νόμο απαιτούμενες ενέργειες. Είμαι βέβαιος ότι θα το πράξετε.

Με εκτίμηση,

Θανάσης Ι. Καμπαγιάννης,

μέλος ΔΣ του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών.

 
   
   
   
   
18 Φεβρουαρίου 2020

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Παρέμβαση της Εναλλακτικής για τον νέο νόμο για το προσφυγικό (ν.4636/2019) - Δελτίο Τύπου εργαζόμενων στην Υπηρεσία Ασύλου


Με την ψήφιση του νέου νόμου για το προσφυγικό (Ν. 4636/2019), όλοι οι δικηγόροι που ασχολούμαστε με την προστασία των αιτούντων διεθνή προστασία, θεωρήσαμε ότι αρχίζει μία ακόμα πιο ζοφερή περίοδος για τους αιτούντες, στα νησιά και στην ενδοχώρα:

Γραφειοκρατικοποίηση με στόχο την έξοδο από τη διαδικασία του ασύλου χιλιάδων προσφύγων για τυπικούς λόγους, σύντμηση προθεσμιών, λόγοι και άρθρα περί συνεχούς συμμόρφωσης, κράτησης και απελάσεις, στην ουσία άρνηση σοβαρής προστασίας των αιτούντων διεθνή προστασία. Οποιοσδήποτε, για παράδειγμα, διεκδικήσει καλύτερες συνθήκες στη Μόρια ή οπουδήποτε αλλού μπορεί να κριθεί ότι παραβαίνει το καθήκον συνεργασίας με τις ελληνικές αρχές και για το λόγο αυτό να διακοπεί το αίτημα εξέτασης διεθνούς προστασίας, γεγονός που ήδη συμβαίνει στη Μόρια. Οι διατάξεις περί συμμόρφωσης επηρεάζουν και τους ανηλίκους, οι οποίοι λόγω ελλείψεων δομών ανηλίκων, βρίσκονται εκτεθειμένοι σε επικίνδυνες συνθήκες ή υπό κράτηση.

Ως δικηγόροι εμποδιζόμαστε στη συνδρομή των εντολέων μας, αιτούντων διεθνή προστασία, καθώς απαιτείται η αναδρομική προσκόμιση εξουσιοδοτήσεων βεβαιωμένων από το ΚΕΠ ως προς το γνήσιο της υπογραφής, αμφισβητώντας με αυτόν τον τρόπο την αξιοπιστία των ίδιων των δικηγόρων.

Αναβολή ως προς την εξέταση του αιτήματος διεθνούς προστασίας δεν χορηγείται πια ως προς το όνομα του δικηγόρου, με αποτέλεσμα ο αιτών να στερείται το δικηγόρο της επιλογής του σε περίπτωση που κωλύεται λόγω άλλων επαγγελματικών υποχρεώσεων (παράσταση σε δικαστήριο ή άλλη εξέταση προσφυγής).

Παράλληλα απαιτούνται νομικές γνώσεις προκειμένου οι αιτούντες να μπορέσουν να καταθέσουν προσφυγή κατά απορριπτικής απόφασης, ανάλυση συγκεκριμένων λόγων προσφυγής στο δικόγραφο της προσφυγής, χωρίς όμως παράλληλα επαρκή νομική βοήθεια από το αντίστοιχο Μητρώο Δικηγόρων της Υπηρεσίας Ασύλου, με ό,τι ζητήματα έχει αυτή ως προς την αμοιβή των συναδέλφων.

Οι συνθήκες στη Μόρια και σε όλα τα νησιά, οι ολοένα και χειρότερες συνθήκες στα Περιφερειακά Γραφεία Ασύλου αναδεικνύουν την σοβαρότητα του θέματος και την επείγουσα ανάληψη πρωτοβουλιών από τους υπερασπιστές των δικαιωμάτων των προσφύγων και εν γένει τον δημοκρατικό κόσμο.

Μετά τις σοβαρές παραβιάσεις των δικαιωμάτων των προσφύγων κατά την εξέταση των αιτημάτων διεθνούς προστασίας, την έκθεση τους σε συνθήκες ιδιαίτερα επικίνδυνες για την ζωή και την ασφάλειά τους, η πολιτική που βασίζεται σε μία ρατσιστική ρητορική έρχεται να επεκταθεί και στους επί πολλά έτη συνταξιούχους μετανάστες κατά την χορήγηση της σύνταξης με μείωση αυτής λόγω της ιδιότητάς τους ως μεταναστών.

Επισυνάπτουμε και το δελτίο τύπου των εργαζομένων στην Υπηρεσία Ασύλου (Σωματείο Εργαζομένων Συμβασιούχων της Υπηρεσίας Ασύλου) που αναδεικνύει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν και οι ίδιοι κατά την εφαρμογή του νέου νόμου.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Από 01/01/2020 η Υπηρεσία Ασύλου (ΥΑ) ξεκίνησε να εφαρμόζει το νέο νόμο σχετικά με την διαδικασία χορήγησης διεθνούς προστασίας στους αιτούντες και στις αιτούσες άσυλο. Ο νόμος 4636/2019, ο οποίος ψηφίστηκε την 01/11/2019, έπειτα από ελάχιστο χρόνο δημόσιας διαβούλευσης (μόλις τέσσερις εργάσιμες ημέρες), καταπατά θεμελιώδη δικαιώματα των αιτούντων/αιτουσών άσυλο και προγραμματισμένα περιορίζει δραματικά τόσο τη δυνατότητα εξασφάλισης ομαλών συνθηκών εξέτασης των αιτημάτων ασύλου όσο και τη διασφάλιση του ίδιου του δικαιώματος για διεθνή προστασία. Όπως έχει ήδη επισημανθεί από τον Συνήγορο του Πολίτη, πολλές διατάξεις του κινούνται οριακά ή και εκτός του Ενωσιακού πλαισίου, με κίνδυνο έκδοσης σωρείας παράνομων διοικητικών πράξεων. Επίσης, προβλέπει συντομότερες προθεσμίες εξέτασης, χωρίς αυτό να είναι αντικειμενικά εφικτό, δεδομένης της υφιστάμενης δομής και οργάνωσης της ΥΑ και εμπλέκει τις αρμοδιότητες πολιτικού και αστυνομικού προσωπικού, δίνοντας στο μεν πρώτο την δυνατότητα να εκδίδει αποφάσεις επιστροφής, στο δε δεύτερο την δυνατότητα να εξετάζει αιτούντες /σες διεθνή προστασία –απόφαση που μας γυρνάει πίσω προ συστάσεως της Υπηρεσίας Ασύλου, όταν οι αιτήσεις ασύλου ήταν στην δικαιοδοσία των αρμόδιων υπηρεσιών της ΕΛ.ΑΣ.. Σημειωτέον, με την αναδρομική εφαρμογή του ν.4636/2019, υπό την πίεση της ηγεσίας, και χωρίς να προβλέπεται σχετική αναδρομική ισχύς του ούτε μεταβατικές διατάξεις, μετατίθεται η επίλυση των προβλημάτων ερμηνείας στους/ις υπαλλήλους της Υπηρεσίας Ασύλου, ενώ κανονικά αποτελεί έργο του νομοθέτη.

Με τις νέες αλλαγές και κυρίως με την παύση χορήγησης ΑΜΚΑ, οι αιτούντες/αιτούσες άσυλο αντιμετωπίζουν σοβαρούς περιορισμούς στην πρόσβαση τους στο σύστημα υγείας, στην εκπαίδευση, στην αγορά εργασίας και, συνεπώς, δημιουργούνται εμπόδια ως προς τη συνολικότερη ένταξη τους στην ελληνική κοινωνία. Επιπρόσθετα, εισάγεται η συστηματική και πέραν του 18μηνου κράτηση των αιτούντων/σων άσυλο, ακόμα και για όσους/ες ανήκουν σε ευάλωτες ομάδες, διάταξη η οποία σε συνδυασμό με τα νέα κλειστά κέντρα κράτησης, δυσχεραίνει περαιτέρω τις ήδη τραγικές συνθήκες διαβίωσης των δεκάδων χιλιάδων που βρίσκονται στα ΚΥΤ των νησιών. Ο Ν. 4636/2019 θέτει επιπλέον εμπόδια στην πρόσβαση στη διαδικασία ασύλου και στην εν τοις πράγμασι παροχή δωρεάν νομικής συνδρομής, κατά παράβαση των διεθνών προτύπων για την πρόσβαση στα ένδικα μέσα, ενώ οποιαδήποτε αδυναμία συμμόρφωσης των αιτούντων/σών στις απαιτήσεις του, οδηγεί αυτόματα σε στέρηση δικαιωμάτων.

Η νέα νομοθεσία δεν έχει σκοπό να επιταχύνει τη διαδικασία ασύλου, πολλώ δε μάλλον να διασφαλίσει μία πιο αποτελεσματική και δίκαιη διαδικασία από την ήδη υπάρχουσα· εντούτοις εισάγει έναν τιμωρητικό χαρακτήρα που θέτει εκτός διαδικασιών ασύλου ένα μεγάλο αριθμό ανθρώπων.

Η Υπηρεσία Ασύλου, ως αρμόδια να εφαρμόσει σε πρώτο βαθμό το Ν.4636/2019, αντιμετωπίζει ταυτόχρονα σοβαρά προβλήματα διοίκησης και υποστελέχωσης προσωπικού, ενώ από το 2014 προσλαμβάνει συμβασιούχους ορισμένου χρόνου, οι οποίοι μάλιστα αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία των υπαλλήλων της (περίπου 600 εργαζόμενοι πανελλαδικά σε σύνολο περίπου 900). Οι συμβασιούχοι ορισμένου χρόνου εργάζονται σε καθεστώς επισφάλειας, υφίστανται διακριτική μεταχείριση σε πολλά επίπεδα σε σχέση με το υπόλοιπο μόνιμο προσωπικό και έχουν βιώσει κατ’ επανάληψη πολύμηνες καθυστερήσεις στη μισθοδοσία τους. Ελλείψεις σε προσωπικό αντιμετωπίζει και η ΥΠΥΤ, τα ιατρικά κλιμάκια, τα κλιμάκια ψυχοκοινωνικής υποστήριξης και οι υπηρεσίες διερμηνείας σε όλα τα πλαίσια, τα οποία είναι απαραίτητα για τη διασφάλιση μιας δίκαιης εξέτασης.

Οι στόχοι που έχουν τεθεί με την εν λόγω μεταρρύθμιση, όπως η βελτίωση και η απλοποίηση της λειτουργίας της δημόσιας διοίκησης, είναι μη ρεαλιστικοί, καθότι ο Ν. 4636/2019 περιέχει ασαφείς και πολύπλοκες διατάξεις που έχουν προκαλέσει ερμηνευτικά ζητήματα, έχουν δημιουργήσει πρόσθετο διοικητικό και γραφειοκρατικό βάρος, και, σε συνδυασμό με την έλλειψη κατάλληλης υποστήριξης και σχεδιασμού σε κεντρικό επίπεδο, οδηγούν μαθηματικά σε περαιτέρω εντατικοποίηση της εργασίας.

Το Σωματείο Εργαζομένων Συμβασιούχων της Υπηρεσίας Ασύλου θέτει σοβαρές επιφυλάξεις σχετικά με το κατά πόσο το συγκεκριμένο νομοθέτημα είναι εναρμονισμένο με το διεθνές δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενώ έχουμε προσπαθήσει επανειλημμένα από την ανάληψη καθηκόντων της νέας κυβέρνησης (Ιούλιος του 2019) να θέσουμε τους προβληματισμούς μας σε συνάντηση με τον αρμόδιο Υπουργό, χωρίς έχει υπάρξει ανταπόκριση.

Το Σωματείο μας στέκεται απέναντι σε κάθε παραβίαση που θίγει τα δικαιώματα αιτούντων/σών άσυλο και δικαιούχων διεθνούς προστασίας, διεκδικώντας συγχρόνως δίκαιους και ισότιμους όρους εργασίας για όλους τους/ις εργαζόμενους.

 
   
   
   
   
7 Ιανουαρίου 2020

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Όχι στην ποινικοποίηση του κινήματος κατά των πλειστηριασμών


Την Τετάρτη 8 Ιανουαριου, δικάζονται ενώπιον του Ι' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών στην Ευελπίδων, διαδηλωτές που συμμετείχαν σε κινητοποιήσεις κατά των πλειστηριασμών στις 7/3/2018. Συγκεκριμένα, δικάζονται ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, ο Αντώνης Μαυρομμάτης, ο Λεωνίδας Παπαδόπουλος και ο Ηλίας Παπαδόπουλος για αδικήματα όπως: διατάραξη κοινής ειρήνης, απόπειρα διατάραξης οικιακής ειρήνης, εξύβριση, απειλή και επικίνδυνες σωματικές βλάβες κατά αστυνομικών.

Το κίνημα κατά των πλειστηριασμών αναπτύχθηκε ως απάντηση στις αρπακτικές διαθέσεις των τραπεζών κατά της πρώτης κατοικίας, η προστασία της οποίας έχει πλέον περιοριστεί δραματικά και βαίνει προς την πλήρη κατάργηση. Οι μέχρι σήμερα μαζικές κινητοποιήσεις έχουν αποτρέψει την καταστροφή εκατοντάδων συμπολιτών μας και έχουν πλατιά συμπαράσταση. Για το λόγο αυτό, οι μηχανισμοί κρατικής καταστολής στήνουν διώξεις με αστεία κατηγορητήρια (“εξύβριση” κατά αστυνομικών με συνθήματα, “επικίνδυνες σωματικές βλάβες” αστυνομικών που απωθούσαν διαδηλωτές, κοκ), σε μια επιχείρηση τρομοκράτησης του κινήματος εν όψει και της οριστικής κατάργησης του πλαισίου προστασίας της πρώτης κατοικίας και εκκίνησης μαζικών πλειστηριασμών.

Ως Εναλλακτική Παρέμβαση – Δικηγορική Ανατροπή δηλώνουμε τη συμπαράστασή μας στους δικαζόμενους αγωνιστές και καλούμε σε συμμετοχή στην κινητοποίηση που έχει εξαγγελθεί για την Τετάρτη 8/11, 10:30πμ στην Ευελπίδων (η δίκη θα διεξαχθεί στο κτίριο 12, αίθουσα 4).

 
   
   
   
   
20 Δεκεμβρίου 2019

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Καταδική της ναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης, όχι στο εισαγγελικό “ξέπλυμα”


Ανακοίνωση της Εναλλακτικής Παρέμβασης - Δικηγορικής Ανατροπής (20/12/2019):

Η εισαγγελική πρόταση στη δίκη της Χρυσής Αυγής νεκρανασταίνει την θεωρία των “μεμονωμένων περιστατικών” που αποτελούσε το δόγμα με το οποίο η ελληνική έννομη τάξη (δεν) αντιμετώπιζε την εγκληματική δράση της ναζιστικής συμμορίας επί δεκαετίες. Από τις πρώτες επιθέσεις στις αρχές της δεκαετίας του 90, τη δολοφονική επίθεση στον Δημήτρη Κουσουρή, τα μαχαιρώματα μεταναστών, τις επιθέσεις σε στέκια και συνδικαλιστές μέχρι και πριν τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, δεν βρέθηκε ένας εισαγγελέας να διερευνήσει την ποινική ευθύνη της ηγεσίας του ναζιστικού μορφώματος.

Τώρα, η εισαγγελική αρχή προτείνει ανερυθρίαστα, κάνοντας εργαλειακή χρήση της αποδεικτικής διαδικασίας, με ψευδή παράθεση στοιχείων και εσκεμμένη στρεψοδικία, την απαλλαγή όλων των κατηγορουμένων για εγκληματική οργάνωση (Μιχαλολιάκου, Λαγού, Κασιδιάρη, κλπ), την ευμενή μετατροπή των αποπειρών ανθρωποκτονιών κατά Αιγυπτίων μεταναστών και κομμουνιστών συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ σε ελαφρότερα κακουργήματα και πλημμελήματα, ακόμα και την αθώωση των συνεργών στην ανθρωποκτονία Φύσσα, αφού τελικά “έφταιγε μόνο ο Ρουπακιάς”. Εισαγγελείς που διαπρέπουν σε προτάσεις καταδίκης αγωνιστών χωρίς στοιχεία (περίπτωση αναρχικού Τ. Θεοφίλου, που τελικά αθωώθηκε στον δεύτερο βαθμό αφού έμεινε 5 χρόνια στη φυλακή) βγάζουν λάδι τη ναζιστική εγκληματική οργάνωση και στρώνουν το δρόμο για την επανανομιμοποίηση των ταγμάτων εφόδου και την ολική της επανένταξη στο πολιτικό σύστημα, σε μια περίοδο που η κυβέρνηση Μητσοτάκη κλιμακώνει τον αυταρχισμό, την αστυνομική καταστολή και την κρατική αυθαιρεσία.

Ως Εναλλακτική Παρέμβαση – Δικηγορική Ανατροπή δηλώνουμε την αλληλεγγύη μας στα θύματα της δολοφονικής δράσης της Χρυσής Αυγής, συμπαραστεκόμαστε στους συναδέλφους μας της πολιτικής αγωγής και ενώνουμε τις φωνές μας με τη μεγάλη αντιφασιστική πλειοψηφία που απαιτεί την καταδίκη των μελών και διευθυντικών στελεχών της εγκληματικής οργάνωσης και την απόδοση δικαιοσύνης. Συμμετέχουμε σε όλες τις αντιφασιστικές κινητοποιήσεις με αυτό το σκοπό, και καλούμε σε συμμετοχή στην αντιφασιστική συγκέντρωση το Σάββατο 21 Δεκεμβρίου στα Προπύλαια.