2 Απριλίου 2020
 
 
σελίδα υποδοχής
ταυτότητα
αρχείο υλικών
θέσεις - απόψεις
έμμισθοι συνεργάτες   και ασκούμενοι
εισηγήσεις ημερίδας











συνδικαλιστική   επικαιρότητα
πολιτική επικαιρότητα
ημερολόγιο
σύνδεσμοι
επικοινωνία



Συμπληρώστε το email σας για να λαμβάνετε το μηνιαίο newsletter:
rss

πολιτική επικαιρότητα

στείλτε αυτή τη σελίδα εκτύπωση





25 Μαρτίου 2020

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Δήλωση συνηγόρων συλληφθέντων μελών Επιτροπής Αλληλεγγύης στους πολιτικούς κρατούμενους σε Τουρκία και Κουρδιστάν


Δήλωση συνηγόρων των 11 συλληφθέντων μελών της Επιτροπής Αλληλεγγύης στους πολιτικούς κρατούμενους σε Τουρκία και Κουρδιστάν.

Σήμερα, με απόφαση ανακριτή και εισαγγελέα αποφασίστηκε η προσωρινή κράτηση, όλων των συλληφθέντων της 19ης Μαρτίου.

Οι κατηγορούμενοι, τουρκικής και κουρδικής καταγωγής, αρνήθηκαν να απολογηθούν, διαμαρτυρόμενοι τόσο για τις συνθήκες κράτησής τους, την αδυναμία επικοινωνίας με τους συνηγόρους, χωρίς στενή ηχητική και οπτική επιτήρηση, και την κακοποίηση τους κατά την μεταφορά τους στα Δικαστήρια κατά παράβαση του Νόμου και των Διεθνών Συμβάσεων.

Έτσι, κατά την μεταγωγή τους ενώπιον του ανακριτή, στις 20/3, οι συλληφθέντες υποχρεώθηκαν να παραμείνουν, επί έξι ώρες, μέσα σε ένα ειδικά διαμορφωμένο αστυνομικό όχημα, σε κεχωρισμένο ο καθένας χώρο εμβαδού μικρότερου του ενός τ.μ., με ανεπαρκή αερισμό, δεσμευμένοι με χειροπέδες πισθάγκωνα, κατά τρόπο που προκάλεσε σε πολλούς τραυματισμό, αιματώματα, εκτεταμένα οιδήματα, δύσπνοια και συνεχή πόνο, με προκλητική άρνηση των φρουρών τους να χαλαρώσουν την δέσμευση.

Υπό τις συνθήκες αυτές ένας εκ των συλληφθέντων, ηλικίας 67 ετών, έχασε τις αισθήσεις του, οπότε και κλήθηκε διασώστης του ΕΚΑΒ, ο οποίος υποχρεώθηκε να εξετάσει τον άνδρα πεσμένο στον διάδρομο του αστυνομικού οχήματος, και με τις χειροπέδες πισθάγκωνα, υπό την έντονη επιτήρηση των ανδρών της αστυνομικής δύναμης, κατά παράβαση των πρωτοκόλλων και της κείμενης νομοθεσίας. Όλα τα παραπάνω συνιστούν απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση κρατουμένων.

Σήμερα και μετά την απόφαση για την προσωρινή τους κράτηση και κατόπιν εισαγγελικής διάταξης, η αστυνομία διένειμε στον τύπο τα πλήρη στοιχεία και τις φωτογραφίες των συλληφθέντων, παρότι η κατηγορία και το περιεχόμενο της δικογραφίας δεν το καθιστούσε αναγκαίο.

Οι συνήγοροι καταγγέλλουμε όλα τα παραπάνω και επισημαίνουμε ότι με την τελευταία αυτή ενέργεια οι ελληνικές αρχές θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή και την ασφάλεια των συλληφθέντων, οι οποίοι είναι όλοι πολιτικοί πρόσφυγες είτε αιτούντες πολιτικό άσυλο στη χώρα μας. Η δημοσιοποίηση των φωτογραφιών τους προσβάλει ανεπανόρθωτα, θεμελιώδη δικαιώματα τόσο των ίδιων όσο και των οικογενειών τους. Η ενέργεια αυτή, συνιστά παραβίαση του διεθνούς και εσωτερικού προστατευτικού πλαισίου των προσφύγων, τα στοιχεία των οποίων δεν επιτρέπεται να γνωστοποιούνται προς τις αρχές χωρών όπου κινδυνεύουν.

Με την δημοσιοποίηση αυτή, η ελληνική κυβέρνηση δίνει ευθέως τα στοιχεία τους στην Τουρκία, χώρα στην οποία έχουν διωχθεί για τις πολιτικές τους πεποιθήσεις και έχουν υποστεί φυλακίσεις και βασανιστήρια. Επιπρόσθετα, θέτει σε κίνδυνο – τις οικογένειές τους, που παραμένουν στην Τουρκία. Η ενέργεια αυτή αποτελεί καταφωρη παραβίαση διεθνών υποχρεώσεων της χώρας, ιδιαίτερα δε, όταν είναι γνωστό, ότι η Τουρκία είναι υπόλογη για συστηματική παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και για βασανιστήρια και έχει επανειλημμένα καταδικαστεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για παραβίαση του 3 της ΕΣΔΑ.

Αθήνα, 24/03/2020

Οι συνήγοροι υπεράσπισης

Αλεξάνδρα Ζορμπαλά,

Ιωάννα Κούρτοβικ

Δημήτρης Σαραφιανός

Πατρίκιος Πατρικουνάκος.

 
   
   
   
   
25 Μαρτίου 2020

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Μια ωρολογιακή βόμβα έτοιμη να σκάσει: Άμεσα μέτρα για την υγεία των κρατουμένων και την αποσυμφόρηση των φυλακών


Μια ωρολογιακή βόμβα έτοιμη να σκάσει: Άμεσα μέτρα για την υγεία των κρατουμένων και την αποσυμφόρηση των φυλακών

Δήλωση του Θανάση Καμπαγιάννη, μέλους ΔΣ ΔΣΑ με την Εναλλακτική Παρέμβαση – Δικηγορική Ανατροπή (25/3/2020)

Οι συνθήκες συμφόρησης που επικρατούν στα ελληνικά σωφρονιστικά καταστήματα, σε συνδυασμό με την επιδημία του κορονοϊού, διακινδυνεύουν την υγεία και την ασφάλεια των κρατουμένων και των σωφρονιστικών υπαλλήλων. Το γεγονός αυτό έχουν επισημάνει με ανακοινώσεις τους ομάδες κρατουμένων των φυλακών Κορυδαλλού, ενώ παρόμοιες εκτιμήσεις έχουν κάνει οι συνδικαλιστικοί φορείς των σωφρονιστικών υπαλλήλων. Σχετικές ανακοινώσεις έχουν ήδη εκδώσει η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και η Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων.

Κατόπιν τούτων, και για να σχηματίσουμε εικόνα των καταγγελλομένων, απευθυνθήκαμε στις διευθύνσεις των καταστημάτων Κορυδαλλού (δικαστικές και γυναικείες φυλακές) με αίτημα συνάντησης και ενημέρωσης, με συνοδεία γιατρού. Στις αιτήσεις μας (αρ. πρωτ. 12244/23-3-2020 προς Διευθυντή Φυλακών Κορυδαλλού και αρ. πρωτ. 3787/20-3-2020 προς Διευθύντρια Γυναικείων Φυλακών), η προφορική απάντηση ήταν ότι αυτές προωθήθηκαν στη Γενική Γραμματεία Αντεγκληματικής Πολιτικής για τα περαιτέρω. Απάντηση μέχρι και σήμερα δεν έχουμε λάβει.

Οι κρατούμενες/οι επισημαίνουν τις κακές συνθήκες υγιεινής που επικρατούν στα σωφρονιστικά καταστήματα. Ο χώρος που δημιουργήθηκε στην Γ' Πτέρυγα των Γυναικείων Φυλακών για κράτηση/απομόνωση ατόμων με κορονοϊό είναι, σύμφωνα με τις κρατούμενες, παντελώς ακατάλληλος.

Οι συνθήκες συμφόρησης των σωφρονιστικών καταστημάτων αποτελούν ωρολογιακή βόμβα, που αν σκάσει θα θρηνήσουμε άγνωστο αριθμό θυμάτων. Σύμφωνα με τα δημοσιοποιημένα στοιχεία του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, οι κρατούμενοι ανέρχονται σήμερα πανελλαδικά σε 11245, όταν οι προβλεπόμενες θέσεις είναι 10055. Σε συγκεκριμένα καταστήματα, η πληρότητα φτάνει μέχρι και το 250%! Στον Κορυδαλλό η πληρότητα βρίσκεται στο 111%, ενώ οι κρατούμενοι καταγγέλλουν ότι σε συγκεκριμένες πτέρυγες (για παράδειγμα στην Πέμπτη Πτέρυγα των Φυλακών Κορυδαλλού) οι συνθήκες ενόψει και του κορονοϊού είναι απολύτως ακατάλληλες.

Ενόψει της κατάστασης έκτακτης ανάγκης που διαμορφώνεται, ζητάμε την άμεση λήψη μέτρων, πέραν των όσων έχουν ήδη αναφερθεί στη σύσκεψη της 4/3/2020 στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, στην κατεύθυνση της αποσυμφόρησης των φυλακών, με χρήση υπαρχουσών διατάξεων του Ποινικού Κώδικα, αλλά και με νομοθετική τους επέκταση. Κάθε ημέρα καθυστέρησης μπορεί να κοστίσει ζωές.

Επισημαίνουμε την ανάγκη η Διοίκηση να τηρήσει τις αρχές της διαφάνειας και να απαντήσει θετικά στο αίτημα συνάντησης αντιπροσωπείας μας για επιτόπια ενημέρωση με την παρουσία γιατρών.

-----------------

Επισυνάπτουμε το έγγραφο αίτημα συνάντησης προς τη Διοίκηση των Γυναικείων Φυλακών Κορυδαλλού (παρόμοια επιστολή εστάλη στον Διευθυντή του καταστήματος Κορυδαλλού):

Αθήνα, 20/3/2020

Προς: κα. Διευθύντρια Γυναικείων Φυλακών Κορυδαλλού

Θέμα: Αίτημα συνάντησης με θέμα τον κορονοϊό

Κυρία Διευθύντρια,

Με την ιδιότητά μου ως δικηγόρου και μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών (ΦΕΚ ΥΟΔΔ 154/4-3-2020), μου κοινοποιήθηκαν ηλεκτρονικώς και εγγράφως τρεις επιστολές-εκκλήσεις ομάδων κρατουμένων του Σωφρονιστικού Καταστήματος Κορυδαλλού, όσον αφορά τις έκτακτες ανάγκες που δημιουργούνται στο σωφρονιστικό σας κατάστημα μετά το ξέσπασμα της επιδημίας του κορονοϊού.

Επειδή οι συνθήκες κράτησης αποτελούν κορυφαίο ζήτημα, σαφέστατα υπαγόμενο στο άρθρο 90 του Κώδικα Δικηγόρων, σύμφωνα με το οποίο σκοπός των Δικηγορικών Συλλόγων είναι “η υπεράσπιση των αρχών και κανόνων του κράτους δικαίου σε μια δημοκρατική πολιτεία... [η] άσκηση παρεμβάσεων ενώπιον δικαστηρίων και κάθε αρχής (στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και οι ανεξάρτητες αρχές) για κάθε ζήτημα εθνικού, κοινωνικού, πολιτισμικού, οικονομικού ενδιαφέροντος και περιεχομένου που ενδιαφέρει τα μέλη του συλλόγου ή το δικηγορικό σώμα γενικότερα, καθώς και για κάθε ζήτημα εθνικού, κοινωνικού, πολιτισμικού ή οικονομικού ενδιαφέροντος”,

Επειδή θεωρούμε ότι οι κρατούμενοι και οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι δικαιούνται και αυτοί πλήρη και αποτελεσματική προστασία από την επιδημία, όπως κάθε πολίτης και κάτοικος της ελληνικής επικράτειας,

Επειδή τυχόν αβλεψία και αδράνεια απέναντι στις νέες ανάγκες που θέτει η επιδημία μπορεί να έχει ολέθριες συνέπειες, είναι δε υπαρκτός ο κίνδυνος να θρηνήσουμε θύματα εντός των σωφρονιστικών καταστημάτων, κάτι που θα αποτελέσει όνειδος για την ελληνική έννομη τάξη,

Επειδή σκοπεύουμε να προβούμε σε δημόσιες παρεμβάσεις με στόχο την παροχή έκτακτης ενίσχυσης προς τα σωφρονιστικά καταστήματα σε υλικοτεχνική υποδομή και προσωπικό, καθώς και την ανάγκη αποσυμφόρησης των καταστημάτων,

Αιτούμαστε τη συνάντηση μαζί σας ή με εντεταλμένο πρόσωπο που εσείς θα υποδείξετε, προκειμένου να αποκτήσουμε ολοκληρωμένη εικόνα για τα πράγματα, να μην συμβάλουμε καθ' οιονδήποτε τρόπο σε διαστρέβλωση της κατάστασης που επικρατεί στο σωφρονιστικό κατάστημα και να πληροφορηθούμε υπεύθυνα από εσάς τις ανάγκες των κρατουμένων και των σωφρονιστικών υπαλλήλων.

Ως ημερομηνία συνάντησης προτείνεται η Δευτέρα 23 Μαρτίου και εναλλακτικά η Τρίτη 24 Μαρτίου. Τον υπογράφοντα προτείνεται να συνοδεύει γιατρός δημόσιου νοσοκομείου, με συνδικαλιστική ιδιότητα. Είναι αυτονόητο ότι θα τηρηθούν όλες οι απαραίτητες προφυλάξεις υγιεινής και ασφάλειας.

Είμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε διευκρίνιση.

Με τιμή,

Θανάσης Καμπαγιάννης,

δικηγόρος, μέλος ΔΣ ΔΣΑ με την παράταξη “Εναλλακτική Παρέμβαση – Δικηγορική Ανατροπή”.

 
   
   
   
   
23 Μαρτίου 2020

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Τοποθέτηση Χ. Κουρουνδή για την απαγόρευση κυκλοφορίας και την αντισυνταγματικότητά της


Αναδημοσιεύουμε την τοποθέτηση του συναδέλφου Χαράλαμπου Κουρουνδή, μέλους ΔΣ του ΔΣΘ με την Εναλλακτική Πρωτοβουλία Δικηγόρων Θεσσαλονίκης, για την επιβολή απαγόρευσης κυκλοφορίας, η οποία μας καλύπτει στα νομικά και πολιτικά ζητήματα που θέτει.

Δήλωση για την επιβολή απαγόρευσης κυκλοφορίας (22/3/2020)

Η επιβολή απαγόρευσης κυκλοφορίας που ανακοινώθηκε σήμερα με το διάγγελμα του πρωθυπουργού Κ. Μητσοτάκη στερείται συνταγματικού ερείσματος. Το εν λόγω μέτρο φαίνεται ότι θα εμφανιστεί νομικά ως υλοποίηση της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου που εκδόθηκε για την αντιμετώπιση του κορωνοϊού. Οι Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου όμως αποτελούν ουσιαστικούς νόμους, οι οποίοι δεν είναι δυνατό να παραβιάσουν το Σύνταγμα ανατρέποντας την ιεραρχία των κανόνων δικαίου. Η ελευθερία κίνησης και εγκατάστασης στην ελληνική επικράτεια, δηλαδή η λεγόμενη stricto sensu προσωπική ελευθερία, κατοχυρώνεται στο άρθρο 5 παρ. 3 του Συντάγματος. Ως τέτοια, πρόκειται για μια ελευθερία που δεν είναι δυνατό να ανασταλεί ούτε κατά την κήρυξη πολιορκίας σύμφωνα με το άρθρο 48 του Συντάγματος, η οποία βέβαια προβλέπεται ούτως ή άλλως με την κήρυξή της από τη Βουλή μόνο σε περίπτωση πολέμου, επιστράτευσης ή εκδήλωσης ένοπλου κινήματος για την ανατροπή του δημοκρατικού πολιτεύματος. Εάν είχε κηρυχθεί κατάσταση πολιορκίας θα αιρόταν απλώς η απαγόρευση λήψης ατομικών διοικητικών μέτρων περιορισμού της εν λόγω ελευθερίας με βάση το άρθρο 5 παρ. 4. Στο διάγγελμά του, ο πρωθυπουργός αιτιολόγησε το μέτρο με βάση την ανάγκη κρατικής παρέμβασης «όταν η άσκηση της ατομικής ελευθερίας υπερβαίνει τον συνταγματικό της σκοπό και απειλεί την κοινωνία». Η άποψη αυτή δεν ανταποκρίνεται στις συνταγματικές προβλέψεις, καθώς η συγκεκριμένη ελευθερία δεν έχει ορισμένο συνταγματικό σκοπό όπως άλλα συνταγματικά δικαιώματα, πχ το δικαίωμα της απεργίας. Η φρασεολογία που χρησιμοποίησε ο Κ. Μητσοτάκης παραπέμπει στην καταχρηστική άσκηση δικαιώματος, η οποία όμως δεν μπορεί σε ένα δημοκρατικό πολίτευμα να επιβάλλεται μέσω μιας προληπτικής συνολικής απαγόρευσης οποιουδήποτε δικαιώματος.

Σημαίνουν όλα αυτά ότι η ελευθερία κίνησης είναι απεριόριστη; Όχι βέβαια, όπως και κανένα από τα συνταγματικά αναγνωρισμένα δικαιώματα. Οι περιορισμοί τους όμως οφείλουν να μην πλήττουν τον πυρήνα τους. Και τούτο ακριβώς είναι που συμβαίνει στην περίπτωσή μας: ενώ η ελευθερία ήταν ο κανόνας και ο περιορισμός η εξαίρεση, πλέον η ελευθερία γίνεται η εξαίρεση και ο περιορισμός ο κανόνας. Επιπλέον, μέσω της καθολικής απαγόρευσης κυκλοφορίας θίγονται βεβαίως και άλλα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα, όπως η συνδικαλιστική ελευθερία, η ελευθερία της συνάθροισης (που μπορεί να περιοριστεί με συνταγματικά θεμιτό τρόπο με βάση τις προβλέψεις του άρθρου 11 παρ. 2) και πολλά άλλα των οποίων η άσκηση προϋποθέτει την κυκλοφορία των ανθρώπων. Σημειωτέον μάλιστα ότι το άρθρο 5 παρ. 3 του Συντάγματος ανήκει στον σκληρό πυρήνα των μη αναθεωρήσιμων διατάξεων με βάση το άρθρο 110 του Συντάγματος.

Όλα αυτά ίσως φαίνονται υπερβολικά τυπολατρικά και τετριμμένα απέναντι σε μια πρωτόγνωρη κατάσταση φονικής πανδημίας. Ίσως αυτό ήθελε να υπογραμμίσει ο πρωθυπουργός επαναλαμβάνοντας σχεδόν αυτολεξεί τη διατύπωση του κοινωνικού δικαιώματος στην υγεία («το κράτος μεριμνά για την υγεία των πολιτών», αρ. 21 παρ. 3 του Συντάγματος). Όμως η επίκληση ενός συνταγματικού δικαιώματος δεν αρκεί για να θίξει τον πυρήνα ενός άλλου. Από την άλλη πλευρά, η επίκληση καθ’ εαυτή είναι σημαντική στο επίπεδο της ουσιαστικής νομιμοποίησης αυτού του τόσο δραστικού μέτρου. Σ’ αυτό το σημείο, η επιλογή του Κ. Μητσοτάκη όχι απλώς δεν καλύπτεται αλλά φαίνεται ακόμα πιο έωλη, καθώς οι κυβερνητικές επιλογές ως τώρα δεν δικαιολογούν ένα μέτρο τόσο «ριζοσπαστικό». Εάν είναι πρόσφορο, κατάλληλο και αναγκαίο μέτρο για την καταπολέμηση της πανδημίας η καθολική απαγόρευση κυκλοφορίας, τότε πώς την ίδια στιγμή η κυβέρνηση δεν έχει προχωρήσει στην επίταξη των ιδιωτικών κλινικών, στη διαμόρφωση επιπλέον κλινών ΜΕΘ και σε άμεσες μαζικές προσλήψεις γιατρών και νοσηλευτικού προσωπικού, σε μέτρα δηλαδή που αφορούν άμεσα τη μάχη κατά του κορωνοϊού; Οι πολίτες καλούνται να παραμείνουν στο σπίτι υποχρεωτικά, αλλά δεν έχει ληφθεί καμία μέριμνα για την αναστολή των λογαριασμών τηλεφώνου, ρεύματος και νερού ώστε να μπορέσουν να επιβιώσουν αξιοπρεπώς οι οικονομικά ασθενέστεροι. Επιπλέον, δεν λαμβάνεται κανένα μέτρο για χώρους όπου δεκάδες και εκατοντάδες άνθρωποι στοιβάζονται χωρίς κανένα μέτρο, όπως τα camps των προσφύγων ή οι φυλακές.

Με αυτά τα δεδομένα, η επιβολή συνολικής απαγόρευσης κυκλοφορίας εκτός από συνταγματικής νομιμότητας στερείται και ουσιαστικής νομιμοποίησης. Όλα τα παραπάνω δεν αναιρούν προφανώς την αναγκαιότητα περιορισμού των μετακινήσεών μας ώστε να καθυστερήσουμε τη διασπορά του ιού. Όμως αυτό, όπως αναφέρθηκε και στο πρωθυπουργικό διάγγελμα, «τηρείται από τη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών». Αυτή η συντριπτική πλειοψηφία έχει κάθε δικαίωμα λοιπόν, να ζητά από τον πρωθυπουργό δραστικά μέτρα για την προστασία της δημόσιας υγείας και να αντιμετωπίζει με μεγάλη επιφύλαξη τον αντισυνταγματικό περιορισμό των δικαιωμάτων της.

Με αίσθημα ευθύνης,

Χαράλαμπος Κουρουνδής, Διδάκτορας Νομικής ΑΠΘ, μέλος ΔΣ Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης, πρόεδρος της Επιτροπής δημοκρατικών θεσμών και λειτουργίας του πολιτεύματος ΔΣΘ

Ξανά για την απαγόρευση κυκλοφορίας και τη συνταγματικότητά της (23/2/2020)

Η Υπουργική Απόφαση που εκδόθηκε από τους υπουργούς Προστασίας του πολίτη, Υγείας και Εσωτερικών (ΦΕΚ 986, τ. Β΄) επιβεβαιώνει την χθεσινή μου δήλωση αναφορικά με την έλλειψη συνταγματικού ερείσματος του μέτρου. Ειδικότερα, η Υπουργική απόφαση αναφέρει «το άρθρο 5 του Συντάγματος, ιδίως δε την ερμηνευτική δήλωση αυτού». Η εν λόγω ερμηνευτική δήλωση εξαιρεί από την απαγόρευση ατομικών διοικητικών μέτρων της παραγράφου 4 τη «λήψη μέτρων που επιβάλλονται για την προστασία της δημόσιας υγείας ή της υγείας ασθενών, όπως νόμος ορίζει». Η λήψη τέτοιων μέτρων συνίσταται - όπως γράφει ο καθηγητής Π. Δαγτόγλου (Ατομικά δικαιώματα, δ΄ εκδ., 2012, σελ. 293) και έχει επισημάνει ο Alex Kessopoulos - σε περιορισμούς στην ελευθερία κίνησης προσώπων για τα οποία υπάρχουν βάσιμες ενδείξεις ότι πάσχουν από λοιμώδη ή μεταδοτική ασθένεια. Δεν είναι δυνατό να υπαχθεί σε αυτήν την περίπτωση ο γενικός περιορισμός της κυκλοφορίας – δεν είναι ατομικό διοικητικό μέτρο. Ο γενικός περιορισμός αφορά την ελευθερία κίνησης της παρ. 3 για την οποία ο Δαγτόγλου (ό.π., σελ. 296) γράφει κατηγορηματικά ότι «από την ίδια την έννοια της ελευθερίας προκύπτει ότι η άσκησή της δεν εξαρτάται από κρατική άδεια. Το ίδιο ισχύει και για την κίνηση ή εγκατάσταση προσώπου εντός της χώρας. Αντισυνταγματική θα ήταν και η επιβολή υποχρεώσεως δηλώσεως (αναγγελίας, γνωστοποιήσεως) κάθε κινήσεως, γιατί θα κατέληγε στην πράξη σε τέτοια συρρίκνωση και εξασθένηση του δικαιώματος, ώστε θα έθιγε τον ίδιο τον πυρήνα μιας ελευθερίας που το Σύνταγμα διακηρύσσει ως απαραβίαστη».

Εξίσου κατηγορηματικός ήταν και ο κορυφαίος έλληνας συνταγματολόγος της μεταπολεμικής περιόδου Αριστόβουλος Μάνεσης (Ατομικές ελευθερίες, δ’ εκδ. 1982, σελ. 134), όταν έγραφε ότι «η εν γένει διακίνηση και κυκλοφορία στο εσωτερικό της χώρας μπορεί να ρυθμισθεί ή και περιορισθεί με νόμο ή βάσει νόμου. Βασικά όμως είναι ελεύθερη: δεν υπόκειται σε απαγορεύσεις ούτε εξαρτάται από σχετική άδεια ούτε απαιτείται, έστω, υποβολή σχετικής δήλωσης (γνωστοποίησης) προς τις αρχές εκ μέρους πολιτών […] τέτοιοι έντονοι και εκτεταμένοι περιορισμοί αναιρούν την ουσία του συγκεκριμένου ατομικού δικαιώματος και αντιβαίνουν προς το άρθρο 5 παρ. 3 του Συντάγματος». Αντίστοιχη είναι η άποψη και του καθηγητή Χρυσόγονου (Ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα, γ΄ εκδ. 2006, σελ. 218) που προσδιορίζει τα ατομικά διοικητικά μέτρα ως έκδοση ατομικών πράξεων περιοριστικών της ελευθερίας κίνησης και υπογραμμίζει ότι «ο νομοθέτης οφείλει να ορίσει ο ίδιος κατά τρόπο γενικό αλλά ορισμένο, σαφή και αντικειμενικό τις προϋποθέσεις, έτσι ώστε η έκδοση των οικείων ατομικών πράξεων επιβολής του περιοριστικού μέτρου να γίνεταιο από το διοικητικό όργανο κατά δέσμια αρμοδιότητα και μετά από πλή διαπίστωση της συνδρομής τους». Με απλά λόγια, τα ατομικά διοικητικά μέτρα δεν είναι δυνατό να εξισωθούν με έναν γενικό και καθολικό περιορισμό που αφορά όλους τους ανθρώπους σε όλη την επικράτεια.

Οι παραπάνω τοποθετήσεις της συνταγματικής επιστήμης έχουν το πλεονέκτημα να μην είναι δυνατό να χαρακτηριστούν «ύποπτες» για φιλοκυβερνητική ή αντικυβερνητική μεροληψία αφού διατυπώθηκαν σε ανύποπτο χρόνο. Περαιτέρω, και τούτο είναι εξαιρετικά επικίνδυνο, ο γενικός περιορισμός της κυκλοφορίας αναστέλλει στην πράξη και άλλα συνταγματικά δικαιώματα. Παράδειγμα: στις επιχειρήσεις που βρίσκονται σε λειτουργία θα μπορέσει να εισέλθει ένας συνδικαλιστής που θα τον καλέσει εργαζόμενος του χώρου για να καταγγείλει την παραβίαση των υγειονομικών μέτρων ή όποια άλλη εργοδοτική αυθαιρεσία; Πώς θα μετακινηθεί μέχρι εκεί εφόσον δεν υπάρχει το αντίστοιχο «κουτάκι»;

Έχει διατυπωθεί επίσης η άποψη ότι το κρίσιμο στην περίπτωση αυτής της απαγόρευσης κυκλοφορίας είναι ο έλεγχός της σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας. Σ’ αυτό το επίπεδο, θα συμφωνήσω με την καθηγήτρια Συνταγματικού Δικαίου Λίνα Παπαδοπούλου: η καταλληλότητα του συγκεκριμένου μέτρου είναι μάλλον μηδενική. Το αστείο (αν δεν ζούσαμε τόσο κρίσιμες στιγμές) θέαμα αστυνομικών να βάζουν ανθρώπους που έβγαζαν βόλτα το σκύλο τους να υπογράφουν επί τόπου υπεύθυνες δηλώσεις δεν έχει καμία σχέση με την αντιμετώπιση της πανδημίας. Προκαλεί ένα γραφειοκρατικό αλαλούμ, ταλαιπωρεί την συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών που, όπως τόνισε ο πρωθυπουργός στο διάγγελμά του, δεν προβαίνουν σε άσκοπες μετακινήσεις και δεν θίγει τους ασυνειδήτους αφού τους βάζει απλώς στον κόπο να υπογράψουν μια υπεύθυνη δήλωση ότι πηγαίνουν βόλτα. Το δημόσιο που χρειάζεται ενίσχυση αυτή τη στιγμή είναι το σύστημα υγείας, με περισσότερους γιατρούς, νοσηλευτές, υγειονομικό υλικό, όχι η Αστυνομία. Όσοι και όσες αποφεύγουμε τις άσκοπες μετακινήσεις θα συνεχίσουμε να το κάνουμε για να προστατεύσουμε την υγεία μας, την υγεία των αγαπημένων μας προσώπων και όλων των συνανθρώπων μας. Όπως θα συνεχίσουμε και να διεκδικούμε από το κράτος και την κυβέρνηση να μετράνε περισσότερους αναπνευστήρες και μάσκες, όχι υπεύθυνες δηλώσεις.

Χ. Κουρουνδής.

 
   
   
   
   
23 Μαρτίου 2020

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Τα αντεργατικά μέτρα της κυβέρνησης για την «αντιμετώπιση του κορονοϊού»: 8σέλιδος οδηγός της Εναλλακτικής


Τα αντεργατικά μέτρα της κυβέρνησης για την «αντιμετώπιση του κορονοϊού»

Ο δικηγόρος Παναγιώτης Κολοβός, μέλος της Εναλλακτικής Παρέμβασης-Δικηγορικής Ανατροπής, ξεκλειδώνει μία πρός μία τις αλλαγές που νομοθετεί η κυβέρνηση σε βάρος των εργατικών κατακτήσεων εν μέσω κορονοϊού.

Με τις ως τώρα νομοθετικές ρυθμίσεις της, η κυβέρνηση της ΝΔ έκανε ξεκάθαρο ότι το βάρος της νέας κρίσης που βρίσκεται σε εξέλιξη με αφορμή την πανδημία, καλούνται να πληρώσουν πρώτα και κύρια για άλλη μια φορά οι εργαζόμενοι. Μια σειρά δικαιώματα των εργαζόμενων τίθενται ουσιαστικά σε αναστολή, ενώ την ίδια στιγμή κάνει τα στραβά μάτια αλλά και ενθαρρύνει ουσιαστικά την πανδημία εργοδοτικής αυθαιρεσίας που εξελίσσεται παράλληλα. Ταυτόχρονα κάνει μια σειρά άμεσα και έμμεσα δώρα και ελαφρύνσεις στην εργοδοσία, ενώ πετάει ψίχουλα σε εργαζόμενους, ανέργους και αυτοαπασχολούμενους. Συγκεκριμένα από το συνολικό πακέτο μέτρων 22 δις ευρώ για την αντιμετώπιση της κρίσης, προορίζει μόλις τα 2 δις ευρώ για έκτακτη ενίσχυση συνολικά σε εργαζόμενους, ανέργους, αυτοαπασχολούμενους και ελεύθερους επαγγελματίες, οι οποίοι πρόκειται να στερηθούν κάθε εισόδημα, για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα.

Στο κείμενο που ακολουθεί, εξετάζουμε τις νομοθετικές αλλαγές στις οποίες προέβη η κυβέρνηση ανά θεματική και συγκεκριμένα:

1- 2: Ωράριο, υπερωριακή εργασία

3: Εργασία εξ αποστάσεως

4-5: Άδειες

6-7. Αναστολή συμβάσεων εργασίας.

8-10: Ρήτρα μη απόλυσης, απαγόρευση απολύσεων

11: Μετατροπή σύμβασης εργασίας (μερική, εκ περιτροπής)

12: Προσωπικό ασφαλείας

13: Μεταφορά εργαζόμενων σε ομίλους επιχείρησης

14: Ωράριο εμπορικών καταστημάτων

15: Δώρο Πάσχα

16: Απεργία, πολιτική επιστράτευση

17: Ελεγκτικοί μηχανισμοί

Τα αντεργατικά μέτρα που περιλαμβάνονται στις ως τώρα ρυθμίσεις έχουν ως εξής:

1. Στην από 11.03.2020 ΠΝΠ αναστέλλεται ως τις 10.04.2020 η υποχρέωση του εργοδότη να υποβάλλει στο Π.Σ. ΕΡΓΑΝΗ κάθε αλλαγή ή τροποποίηση του ωραρίου ή της οργάνωσης του χρόνου εργασίας πριν παρασχεθεί η εργασία αυτή. Την σχετική δήλωση θα την κάνει εκ των υστέρων (εντός του πρώτου δεκαήμερου του επόμενου μήνα). Έτσι, σύμφωνα με την ανακοίνωση του Υπουργείου Εργασίας «παρέχεται η δυνατότητα στους εργοδότες να οργανώνουν πιο γρήγορα και αποτελεσματικά το χρόνο εργασίας στις επιχειρήσεις τους, προκειμένου να προσαρμοστούν στις ιδιαίτερες συνθήκες που θέτει το φαινόμενο της διάδοσης του κορονοϊού και στη χώρα μας».

2. Επίσης με την από 14.03.2020 ΠΝΠ προβλέπεται η δυνατότητα παροχής υπερωριακής εργασίας πέραν των νόμιμων ορίων χωρίς προηγούμενη άδεια του υπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων καθώς και η δυνατότητα λειτουργίας συγκεκριμένων επιχειρήσεων και την Κυριακή.

Είναι προφανές ότι τα δύο αυτά μέτρα, σε συνδυασμό, από τη μία με το ουσιαστικό «κατέβασμα ρολών» των επιθεωρήσεων εργασίας και τον περιορισμό των ελέγχων και από την άλλη με την πίεση που ασκείται, από την γενικότερη κατάσταση, στους εργαζόμενους να αποδεχτούν αδιαμαρτύρητα την εργοδοτική αυθαιρεσία προκειμένου να μην χάσουν την εργασία τους, οδηγεί ουσιαστικά στο ανεξέλεγκτο ξεχείλωμα του ωραρίου των εργαζομένων και στην αδυναμία άσκησης κάθε ελέγχου από την πλευρά των αρμόδιων αρχών. Με άλλα λόγια η κυβέρνηση κλείνει το μάτι στους εργοδότες να «βγάλουν τα σπασμένα» από την απλήρωτη εργασία.

3. Επίσης με την από 11.03.2020 ΠΝΠ δίνεται η δυνατότητα στον εργοδότη να καθορίζει μονομερώς ότι η εργασία θα παρέχεται εξ αποστάσεως, μέχρι την 10.04.2020, ενώ και πάλι προβλέπεται η δυνατότητα παράτασης εφαρμογής του μέτρου αυτού. Μέχρι την έκδοση της ΠΝΠ της 11.03.2020, η τηλεργασία είχε οικειοθελή χαρακτήρα, αποτελούσε δηλαδή προϊόν συμφωνίας εργοδότη-εργαζομένου, σύμφωνα με το προσάρτημα στην ΕΓΣΣΕ 2006-2007 και το Ν. 2639/1998. Στο νόμο μάλιστα προβλέπεται η δυνατότητα να μετατραπεί η σύμβαση εργασίας σε σύμβαση τηλεργασίας, κατόπιν συμφωνίας, καθώς και η ύπαρξη δοκιμαστικής περιόδου 3 μηνών εντός της οποίας οποιοδήποτε μέρος μπορεί να υπαναχωρήσει και να επιστρέψει ο εργαζόμενος στην κανονική του εργασία. Με την νέα ρύθμιση, το μέτρο μπορεί να επιβληθεί μονομερώς από τον εργοδότη.

Το μέτρο αυτό, σε συνδυασμό με τα προηγούμενα, είναι προφανές ότι μπορεί να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτη παραβίαση του ωραρίου εργασίας, καθώς ο έλεγχος στο ωράριο εργασίας των εργαζόμενων από το σπίτι είναι ούτως ή άλλως ουσιαστικά αδύνατος, χωρίς να προηγηθεί συγκεκριμένη καταγγελία, ενώ με τα νέα μέτρα ο εργοδότης θα μπορεί ουσιαστικά να καλυφθεί ακόμη και σε περίπτωση καταγγελίας, αναγγέλοντας τις «τροποποιήσεις» μεταγενέστερα. Την ίδια στιγμή βέβαια, δίνεται αυτή η δυνατότητα στον εργοδότη, χωρίς να εξασφαλίζεται ταυτόχρονα από την νομοθετική ρύθμιση, ούτε ότι ο εργοδότης είναι υποχρεωμένος να παρέχει στον εργαζόμενο τον αναγκαίο υλικοτεχνικό εξοπλισμό για τον σκοπό αυτό, ή να τον αποζημιώνει για την χρήση δικού του εξοπλισμού, ούτε πολύ περισσότερο η προστασία των προσωπικών δεδομένων του εργαζόμενου που πρόκειται να εργαστεί με τον τρόπο αυτό και που γίνεται εξαιρετικά ευάλωτος στις συνθήκες αυτές.

4. Με την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου της 11.03.2020, θεσπίζεται η δυνατότητα των εργαζομένων οι οποίοι έχουν παιδιά που είναι εγγεγραμμένα σε διάφορες εκπαιδευτικές βαθμίδες να ζητούν άδεια για την φροντίδα των τέκνων, κατά το διάστημα αναστολής λειτουργίας των εκπαιδευτικών βαθμίδων. Ο εργαζόμενος έχει δικαίωμα να πάρει την άδεια ειδικού σκοπού (για το διάστημα του μήνα 11-3-2020 έως 10-4-2020) τουλάχιστον τριών (3) ημερών, υπό την προϋπόθεση ότι θα κάνει χρήση μιας (1) ημέρας από την κανονική του άδεια για κάθε τρεις (3) ημέρες της άδειας ειδικού σκοπού, στο πλαίσιο της τριμερούς συμμετοχής στο έκτακτο και προσωρινό αυτό μέτρο. Δηλαδή δεν μπορεί να ζητηθεί μόνο η τριήμερη άδεια χωρίς και μία τέταρτη μέρα (η οποία αφαιρείται από την κανονική άδεια). Το απαράδεκτο αυτό μέτρο, υποχρεώνει τους εργαζόμενους να πάρουν μέρος της ετήσια άδειας αναψυχής τους, η οποία προορίζεται για έναν συγκεκριμένο σκοπό και είναι επιλογή τους πότε θα την χρησιμοποιήσουν, για να την χρησιμοποιήσουν για έναν εντελώς διαφορετικό σκοπό, για μια συνθήκη για την οποία δεν ευθύνονται με κανέναν τρόπο. Δεν υπάρχει κανένας λόγος που να δικαιολογεί από πλευρά δημοσίου συμφέροντος, αυτή την ρύθμιση, είναι απλά ένα ακόμη δωράκι στους εργοδότες για να περιοριστεί η απώλεια επιπλέον χρόνου εργασίας, με το βάρος φυσικά να πέφτει στον εργαζόμενο.

5. Απουσία κάθε πρόβλεψης για ειδική αναρρωτική άδεια για εργαζόμενους που θα νοσήσουν από τον συγκεκριμένο ιό. Ενώ λαμβάνονται μία σειρά μέτρα που θα έχουν τεράστιες επιπτώσεις στην οικονομία αλλά και στην καθημερινότητα των ανθρώπων, προκειμένου να περιοριστεί η μετάδοση της νόσου, δεν υπάρχει μία πρόβλεψη για ειδική αναρρωτική άδεια που θα χορηγείται σε όσους εργαζόμενους νοσήσουν και πρέπει να απέχουν από την εργασία τους για αυτό τον λόγο, αλλά θα αναγκαστούν να κάνουν χρήση της γενικής αναρρωτικής άδειας. Δεν υπάρχει καν η πρόβλεψη να μην περικοπεί η αναρρωτική άδεια μετ’ αποδοχών1 που δικαιούνται όσοι εργαζόμενοι τύχει να νοσήσουν και από άλλη ασθένεια εκτός από την συγκεκριμένη πανδημία. Οι εργαζόμενοι που θα νοσήσουν λοιπόν, αναλαμβάνουν όλο το βάρος αναλώνοντας την γενική αναρρωτική τους άδεια, ενώ σε περίπτωση που θα τύχει να νοσήσουν από κάτι άλλο, ή έχουν ήδη κάνει χρήση της αναρρωτικής άδειας μετ’ αποδοχών που δικαιούνται , θα αναγκαστούν να στερηθούν τις αποδοχές τους. Επίσης, Την ίδια στιγμή που ο ΕΟΔΥ αναφέρει πως εργαζόμενοι με συμπτώματα πρέπει να κάτσουν σπίτι, χωρίς να προχωρούν παράλληλα σε τεστ για τον κορονοϊό, (λόγω της αδυναμίας του συστήματος υγείας να τα παρέχει) οι εργοδότες ζητούν ιατρική βεβαίωση, σύμφωνα με τον νόμο. Όλοι οι εργαζόμενοι που ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες ή που είναι μεν σε καραντίνα λόγω στενής επαφής με κρούσμα αλλά δεν επιτρέπεται από τους ειδικούς να κάνουν το τεστ, βρίσκονται απροστάτευτοι. Τα μέτρα που ανακοινώνουν οι ειδικοί μπλοκάρουν πάνω στις απαιτήσεις της εργοδοσίας ή βρίσκουν εμπόδιο σε άλλους νόμους που προϋπάρχουν και βρίσκονται πάνω από τις συστάσεις του ΕΟΔΥ.

6. Το σημαντικότερο βέβαια πλήγμα στους εργαζόμενους, αυτές τις μέρες ήταν η (προσωρινη ; ) μετατροπή τους σε επιδοτούμενους ανέργους, με την αναστολή των συμβάσεων εργασίας από την κυβέρνηση, για όλους τους εργαζόμενους σε επιχειρήσεις που ανεστάλη η λειτουργία τους με εντολή της κυβέρνησης, αδιακρίτως του μεγέθους της επιχείρησης, της κερδοφορίας της, ή οποιουδήποτε άλλου κριτηρίου. Αρχικά δεν είχε γίνει καμία απολύτως πρόβλεψη για το τι θα γίνει με τις αποδοχές των εργαζόμενων των επιχειρήσεων που ανεστάλη η λειτουργία τους, με τις Υπουργικές Αποφάσεις. Βεβαίως, με την μη πρόβλεψη κάποιου συγκεκριμένου μέτρου, με βάση την ισχύουσα νομοθεσία, οι εργοδότες θα απαλλάσσονταν από την υποχρέωση καταβολής μισθού (και ασφαλιστικών εισφορών), λόγω της αδυναμίας τους να αποδεχτούν την εργασία των μισθωτών, για λόγο ανωτέρας βίας, (από τον συνδυασμό των άρθρων 656 και 380 ΑΚ) όπως είναι η αναστολή λειτουργίας με εντολή κρατικής αρχής. Ο μόνος τρόπος να συμβεί το αντίθετο, να διατηρηθεί δηλαδή η υποχρέωση καταβολής μισθού, θα ήταν με ρητή νομοθετική ρύθμιση, κάτι που έπρεπε να γίνει, τουλάχιστον για τις μεγάλες και κερδοφόρες επιχειρήσεις, αφού ο εργαζόμενος, όπως δεν είναι συμμέτοχος στα κέρδη των καλών εποχών, έτσι δεν είναι λογικό να φέρει τον κίνδυνο στις δύσκολες εποχές. Ωστόσο η κυβέρνηση, όπως ήταν βέβαια αναμενόμενο, όχι απλά δεν προέβη σε τέτοια ρύθμιση, αλλά ουσιαστικά νομοθέτησε την αναστολή των σχέσεων εργασίας, χωρίς να αναλάβει να αποζημιώσει τους εργαζόμενους που θα χάσουν τις αποδοχές τους, στο ακέραιο, αλλά μόνο με το βοήθημα των 800 ευρώ για το διάστημα από 15/3-30/4, δηλαδή για ενάμιση μήνα. Σε μία μέρα, λοιπόν, η κυβέρνηση ισοπέδωσε τις αποδοχές πάνω από μισού εκατομμυρίου εργαζόμενων κάτω από τον κατώτατο μισθό των 650 ευρώ, στο ποσό ενός υποκατώτατου μισθού περίπου 500 ευρώ. Βεβαίως, αυτή η κυβερνητική απόφαση που προβλήθηκε και διαφημίστηκε ως δίχτυ προστασίας των μισθωτών, αποτελεί στην πραγματικότητα υποχρέωση του κράτους, αφού προβλέπεται από νόμο περί αποζημιώσεων του ΟΑΕΔ, (Ν. 1172/1981- αρ. 4: «1. Η διάταξη της παραγράφου 5 του άρθρου 27 του ν.δ. 2961/1954, όπως ισχύει, εφαρμόζεται και σε περίπτωση αναστολής της σύμβασης εργασίας, λόγω ολικής ή μερικής διακοπής της λειτουργίας της εκμετάλλευσης εξαιτίας εμπρησμού, πυρκαϊάς, σεισμού ή άλλου περιστατικού ανώτερης βίας. Στις περιπτώσεις αυτές είναι επίσης δυνατό να χορηγείται με απόφαση του Υπουργού εργασίας, που εκδίδεται ύστερα από γνώμη του Δ.Σ. του Ο.Α.Ε.Δ., σε ανέργους και ομοειδείς κατηγορίες ασφαλισμένων έκτακτη οικονομική ενίσχυση μέχρι σαράντα πέντε βασικά ημερήσια επιδόματα ανεργίας κατ` ημερολογιακό έτος"), συνεπώς η μόνη φιλεργατική πρόβλεψη της κυβέρνησης αφορά το πενιχρό ποσό επιπλέον του επιδόματος ανεργίας. Μάλιστα, δεν προέβλεψε καν (έστω για τα μάτια του κόσμου) την δυνατότητα παροχής του επιδόματος αυτού αντί για τους μισθωτούς, στις επιχειρήσεις που τυχόν θα θελήσουν να διατηρήσουν ενεργή την σύμβαση εργασίας, καταβάλλοντας τον μισθό και τις ασφαλιστικές εισφορές, όπως προβλέπεται με την δεύτερη παράγραφο του ίδιου άρθρου του Ν. 1172/1981, προτρέποντας τις επιχειρήσεις να το πράξουν.

7. Πηγαίνοντας ακόμα πιο μακριά, η κυβέρνηση έδωσε την δυνατότητα αναστολής των συμβάσεων εργασίας, εκτός από τις επιχειρήσεις που ανεστάλη η λειτουργία τους και σε όσες επιχειρήσεις-εργοδότες «πλήττονται σημαντικά από τις συνέπειες του φαινομένου του κορονοϊού». Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την ΠΝΠ της 22.03.2020 «για να προσαρμοστούν οι λειτουργικές ανάγκες τους στο δυσμενές περιβάλλον που δημιουργείται ένεκα του φαινομένου, θα μπορούν με απόφασή τους, να θέσουν μέρος ή όλο το προσωπικό τους σε καθεστώς αναστολής της σύμβασης εργασίας. Οι επιχειρήσεις-εργοδότες που πλήττονται, καθορίζονται από το Υπουργείο Οικονομικών και ορίζονται βάσει Κωδικού Αριθμού Δραστηριότητας (ΚΑΔ)». Δίνεται δηλαδή, η δυνατότητα στους εργοδότες να αναστείλουν μονομερώς τις συμβάσεις εργασίας μέρους ή όλου του προσωπικού τους, χωρίς μάλιστα να ορίζεται το ποσοστό μείωσης του κύκλου εργασιών τους ή οποιοδήποτε άλλο μέτρο για να κριθεί το πόσο πλήττονται από τις συνθήκες, αλλά με μόνο κριτήριο, να περιλαμβάνονται στους ΚΑΔ που ανακοίνωσε το Υπουργείο Οικονομικών. Με το πρωτοφανές αυτό μέτρο, αφού μέχρι σήμερα αναστολή σύμβασης εργασίας μπορούσε να γίνει είτε εκ του νόμου για συγκεκριμένες περιπτώσεις (πχ στράτευση μισθωτού) είτε με κοινή συμφωνία των μερών, δίνεται η δυνατότητα σε αόριστο αριθμό εργοδοτών να απαλλαγούν από το μισθολογικό κόστος του προσωπικού τους και να τους μετατρέψουν σε «επιδοματούχους», με μοναδική προϋπόθεση «να διατηρήσουν τον ίδιο αριθμό θέσεων εργασίας για χρονικό διάστημα ίσο με εκείνο της αναστολής». Αυτή η διάταξη βέβαια, αφήνει ανοιχτό το παράθυρο για απολύσεις, αμέσως μετά την πάροδο του χρονικού διαστήματος αυτού. Επίσης δεν διασφαλίζει τους εργαζόμενους στους υπόλοιπους όρους εργασίας, καθώς μοναδική υποχρέωση των επιχειρήσεων είναι, μετά την εφαρμογή της αναστολής και για ισόχρονο διάστημα, να έχουν τον ίδιο αριθμό εργαζομένων. Όχι απαραίτητα τους ίδιους εργαζόμενους, ούτε με τις ίδιες εργασιακές σχέσεις. Ουσιαστικά η συγκεκριμένη Π.Ν.Π. έδωσε την δυνατότητα για συγκεκαλυμμένες μαζικές απολύσεις με την προκάλυψη της αναστολής των συμβάσεων.

8. Η απόλυτη ανεπάρκεια της ρήτρας μη απόλυσης, που συνδέεται με τις διευκολύνσεις που θα δοθούν στις επιχειρήσεις, (πακέτα ρευστότητας και αναστολής φορολογικών και ασφαλιστικών υποχρεώσεων) είναι προφανέστατη, αφού δεν διασφαλίζει μεγάλες κατηγορίες εργαζόμενων, που εργάζονται με υποτιθέμενες σχέσεις εργασίας ορισμένου χρόνου που θα λήξουν, ή τυχόν θα πιεστούν να υπογράψουν οικειοθελή αποχώρηση. Αφήνει λοιπόν το περιθώριο στους εργοδότες να αξιοποιούν κάθε έμμεσο και πλάγιο τρόπο για να μειώσουν προσωπικό, χωρίς αυτό να εμφανιστεί τυπικά ως απόλυση. Πραγματική προστασία θα μπορούσε να δοθεί μόνο με μια ρήτρα, μη αρνητικής μεταβολής του προσωπικού της επιχείρησης με οποιονδήποτε τρόπο.

9. Την 18.03.2020 ανακοινώθηκε η απαγόρευση των απολύσεων σε όσες επιχειρήσεις υποχρεούνται να αναστείλουν την λειτουργία τους, ενώ σε περίπτωση που γίνουν απολύσεις, αυτές θα θεωρούνται άκυρες (Η διάταξη περιλήφθηκε στην ΠΝΠ της 20.03.2020). Βέβαια, σύμφωνα με τα στοιχεία του «ΕΡΓΑΝΗ» που δημοσιεύτηκαν, μέχρι να ανακοινωθεί το συγκεκριμένο μέτρο, είχαν γίνει μέσα στον Μάρτιο πάνω από 40.000 απολύσεις, χωρίς να υπολογίζονται οι εξαναγκασμένες παραιτήσεις. Για όλους αυτούς τους απολυμένους εργαζόμενους, δεν προβλέφθηκε καμία άλλη προστασία, πέραν της ένταξης τους στους δικαιούχους του επιδόματος των 800 ευρώ. Το στοιχείο αυτό δείχνει την απόλυτη ανεπάρκεια της απαγόρευσης των απολύσεων. Αυτό που θα έπρεπε να γίνει είναι η επέκταση του μέτρου αναδρομικά για την ακύρωση όλων των απολύσεων και των οικειοθελών αποχωρήσεων που συνέβησαν από τις αρχές Μαρτίου. Πραγματική προστασία βέβαια, θα μπορούσε να υπάρξει μόνο με καθολική απαγόρευση απολύσεων για όλο το διάστημα που διαρκεί η πανδημία και σε όλες τις επιχειρήσεις.

10. Σύμφωνα με το όσα ορίζει ο νόμος (2112/1920) προϋπόθεση για την έγκυρη καταγγελία σύμβασης εργασίας είναι πέρα των άλλων ο έγγραφος τύπος και η καταβολή της νόμιμης αποζημίωσης. Κατ’ εξαίρεση επιτρέπεται η μη καταβολή αποζημίωσης κατά ένα μέρος της θεωρίας. Σύμφωνα με όσα αναφέρει ο Κουκιάδης (Εργατικό Δίκαιο, Στ Έκδοση): «Από το συνδυασμό των διατάξεων του άρθρου 6§2 ν. 2112/20 και του βδ 16/18 Ιουλίου προκύπτει ότι η διακοπή των εργασιών της επιχείρησης λόγω ανώτερης βίας δικαιολογεί την άμεση καταγγελία της σύμβασης χωρίς αποζημίωση». Επειδή όπως προαναφέρθηκε η ακυρότητα των απολύσεων αφορά μόνο τις καταγγελίες που έλαβαν χώρα μετά τις 20 Μαρτίου υπάρχει κενό προστασίας, για τις προγενέστερες. Μάλιστα το νομικό πλαίσιο είναι ιδιαίτερα ευνοϊκό για την «νομιμότητα» των εν λόγω απολύσεως χωρίς την καταβολή της νόμιμης αποζημίωσης. Ανακύπτουν επιπρόσθετα ορισμένα ζητήματα. Δεν αναφέρεται στην ΠΝΠ οτιδήποτε για τις περιπτώσεις των οικειοθελών αποχωρήσεων. Είναι σύνηθες φαινόμενο οι εργαζόμενοι να εξωθούνται σε εικονικές οικειοθελείς αποχωρήσεις που στην πραγματικότητα υποκρύπτουν καταγγελία σύμβασης από την πλευρά του εργοδότη. Επίσης μετά τη λήξη της ισχύος των διατάξεων της ΠΝΠ πολλές επιχειρήσεις θα προβούν είτε σε καταγγελίες σύμβασης για οικονομοτεχνικούς λόγους λόγω της πτώσης του κύκλου εργασιών τους είτε σε προσπάθεια αναδιαπραγμάτευσης των όρων εργασίας προς το χειρότερο μέσω της μεθόδου της τροποποιητικής καταγγελίας, δηλαδή αν ο εργαζόμενος δεν αποδέχεται τους νέους όρους θα απολυθεί . Για τους εργαζόμενους με σύμβαση ορισμένου χρόνου ο νόμος ορίζει ότι αυτή μπορεί να καταγγελθεί από τα συμβαλλόμενα μέρη για σπουδαίο λόγο. Ως σπουδαίος λόγος ορίζεται «κάθε περιστατικό που κατά αντικειμενική κρίση με βάση τα συναλλακτικά ήθη , συντελεί ώστε να μην είναι ανεκτή η διατήρηση της σύμβασης μέχρι τη λήξη της». Σύμφωνα με ένα μεγάλο μέρος της θεωρίας και της νομολογίας θεωρείται σπουδαίος λόγος για την καταγγελία της σύμβασης και κάθε γεγονός ανωτέρας βίας ανεξάρτητα από την πηγή προέλευσης αυτής. Η προθεσμία για την δικαστική επιδίωξη της ακύρωσης της καταγγελίας σύμβασης είναι οι τρεις μήνες από την ημέρα την γνωστοποίησης αυτής. Παρόλο που η προθεσμία έχει ανασταλεί με την ΠΝΠ με την οποία αποφασίστηκε το κλείσιμο των δικαστηρίων εν τούτοις θα επανέλθει μετά το πέρα της ισχύος αυτής. Είναι θεμελιώδους σημασίας για τους εργαζομένους να γνωρίζουν τα ανωτέρω ασφυκτικά όρια που θέτει ο νόμος. Πρέπει να γίνει εκστρατεία ενημέρωση τους για τα δικαιώματα τους.

11. Την ίδια στιγμή είναι εμφανής η απουσία κάθε μέτρου προστασίας για τους εργαζόμενους που εξαναγκάζονται σε μετατροπή των συμβάσεων τους. Έτσι, βρίσκονται εντελώς απροστάτευτοι χιλιάδες εργαζόμενοι που εργάζονται εποχικά, εργαζόμενοι που οι εργασιακές σχέσεις που δουλεύουν, αυτές τις μέρες άλλαξαν δραματικά, με επιβολή εκ περιτροπής εργασίας, μετατροπή της πλήρους απασχόλησής σε μερική κλπ. Η κυριαρχία των ευέλικτων εργασιακών σχέσεων έχει οδηγήσει χιλιάδες εργαζόμενους να βρίσκονται αντιμέτωποι με την κατακόρυφη συρρίκνωση των μισθών και των μεροκάματων τους. Για αυτό το πολυάριθμο τμήμα των εργαζομένων, δεν προβλέπεται καμία απολύτως στήριξη. Θα αναγκάζονται να δουλεύουν με τους νέους όρους που επέβαλε η εργοδοσία με την κάλυψη και στήριξη της κυβέρνησης, με μισθούς που απέχουν αρκετά ακόμα και από το επίδομα των 500€ ανά μήνα.

12. Ακόμη, με την ΠΝΠ της 20.03.2020, στο 9ο άρθρο της, προβλέφθηκε η δυνατότητα «λειτουργίας επιχειρήσεων με προσωπικό ασφαλείας». Συγκεκριμένα, προβλέπεται ότι: «1. Στο πλαίσιο των έκτακτων και προσωρινών μέτρων στην αγορά εργασίας για την αντιμετώπιση και τον περιορισμό της διασποράς του κορωνοϊού COVID-19, και πάντως για χρονικό διάστημα που δεν μπορεί να υπερβαίνει τους έξι (6) μήνες από την έναρξη ισχύος της παρούσας, o εργοδότης δύναται, με απόφασή του, να ορίζει προσωπικό ασφαλούς λειτουργίας της επιχείρησης ως εξής: α) Κάθε εργαζόμενος μπορεί να απασχολείται κατ’ ελάχιστο δύο (2) εβδομάδες με περίοδο αναφοράς τον μήνα, συνεχόμενα ή διακεκομμένα, β) Ο ανωτέρω τρόπος οργάνωσης της εργασίας γίνεται ανά εβδομάδα και εντάσσεται σε αυτόν τουλάχιστον το 50% του προσωπικού της επιχείρησης, γ) Εργοδότης που θα εφαρμόσει αυτόν τον τρόπο οργάνωσης της εργασίας υποχρεούται να διατηρήσει τον ίδιο αριθμό εργαζομένων που απασχολούνταν κατά την έναρξη εφαρμογής του.» Από την διάταξη είναι εμφανές, ότι δεν προβλέπεται τίποτα για τις αποδοχές των εργαζόμενων αυτών, δίνοντας ουσιαστικά την δυνατότητα να επιβάλλεται εκ περιτροπής εργασία, με μείωση αποδοχών.

13. Ακόμη, με την ίδια ΠΝΠ, στο 10ο άρθρο της προβλέφθηκε η δυνατότητα μεταφοράς εργαζομένων στους ομίλους επιχειρήσεων, από μία επιχείρηση του ομίλου σε άλλη. Συγκεκριμένα, προβλέπεται ότι: «1. Στο πλαίσιο των έκτακτων και προσωρινών μέτρων στην αγορά εργασίας για την αντιμετώπιση και τον περιορισμό της διασποράς του κορωνοϊού COVID-19, ο εργοδότης του οποίου η επιχειρηματική δραστηριότητα πλήττεται σημαντικά ή τελεί υπό απαγόρευση της επιχειρηματικής δραστηριότητάς του με βάση τις κείμενες κανονιστικές πράξεις, δύναται να μεταφέρει προσωπικό από επιχείρηση του ομίλου σε επιχείρηση του ιδίου ομίλου, κατόπιν σχετικής μεταξύ τους συμφωνίας. 2. Οι επιχειρήσεις του ομίλου που θα εφαρμόσουν τα οριζόμενα στην παρ. 1 υποχρεούνται να διατηρήσουν, συνολικά, τον ίδιο αριθμό εργαζομένων που απασχολούνταν πριν από τη μεταφορά.» Από την διάταξη είναι εμφανές, ότι δεν προβλέπεται τίποτα για την διατήρηση των ίδιων όρων της σύμβασης εργασίας (μισθός, ωράριο κλπ) αφήνοντας μεγάλα παράθυρα βλαπτικής μεταβολής, που θα καλύπτεται από την δήθεν συμφωνία των εργαζόμενων.

14. Με την ΠΝΠ της 20.03.2020 προβλέφθηκε ακόμη (άρθρο 18ο) η πλήρης καταστρατήγηση του ωραρίου των εργαζόμενων στα εμπορικά καταστήματα. Συγκεκριμένα προβλέπονται τα εξής: «1. Εφόσον εξακολουθεί να υφίσταται άμεσος κίνδυνος διασποράς του κορωνοϊού COVID-19, η έλλειψη του οποίου βεβαιώνεται με απόφαση του Υπουργού Υγείας, και πάντως για χρονικό διάστημα που δεν μπορεί να υπερβαίνει τους έξι (6) μήνες από την έναρξη ισχύος της παρούσας, με απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης και Επενδύσεων δύναται να παρατείνεται το εθνικό πλαίσιο ωραρίου των εμπορικών καταστημάτων λιανικής πώλησης τροφίμων κατά μία (1) ώρα από Δευτέρα έως Παρασκευή και κατά δύο (2) ώρες το Σάββατο. 2. Εφόσον εξακολουθεί να υφίσταται άμεσος κίνδυνος διασποράς του κορωνοϊού COVID-19, η έλλειψη του οποίου βεβαιώνεται με απόφαση του Υπουργού Υγείας, και πάντως για χρονικό διάστημα που δεν μπορεί να υπερβαίνει τους έξι (6) μήνες από την έναρξη ισχύος της παρούσας, με απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης και Επενδύσεων δύναται να προβλέπεται η υποχρέωση λειτουργίας των εμπορικών καταστημάτων λιανικής πώλησης τροφίμων ή κατηγοριών αυτών τις Κυριακές, είτε για όλη την Επικράτεια είτε για μέρος αυτής. Με όμοια απόφαση καθορίζεται το ωράριο λειτουργίας των εμπορικών καταστημάτων λιανικής πώλησης τροφίμων τις Κυριακές. Για το ίδιο χρονικό διάστημα, με απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης και Επενδύσεων είναι δυνατόν να υποχρεώνονται τα εμπορικά καταστήματα λιανικής πώλησης τροφίμων ή κατηγορίες αυτών να πωλούν εφημερίδες

15. Με δελτίο τύπου (!) του Υπουργείου Εργασίας της 20.03.2020 δίνεται η δυνατότητα στους εργοδότες να μην καταβάλλουν Δώρο Πάσχα στην ημερομηνία που προβλέπεται από το νόμο, αλλά να το καταβάλλουν το καλοκαίρι, μαζί με το επίδομα αδείας, αίροντας τις νόμιμες κυρώσεις για την μη καταβολή του. Η σκανδαλώδης αυτή απόφαση δημιουργεί όπως γίνεται αντιληπτό ένα πολύ κακό προηγούμενο.

16. Επίσης με την ΠΝΠ της 20.03.2020 είχαμε ένα τρομερό πλήγμα στο δικαίωμα της απεργίας, αφού στο 12ο άρθρο της προβλέπεται η «Αναστολή απαγόρευσης πολιτικής επιστράτευσης και κάθε μορφής επίταξης κατά τη διάρκεια απεργίας» με την αναστολή ισχύος της παρ. 2 του άρθρου 1 του ν. 4325/2015 (Α’ 47), που προβλέπει την απαγόρευση αυτή, έως τις 30 Απριλίου 2020. Με την κίνηση αυτή η κυβέρνηση δείχνει τις προθέσεις της για το πώς πρόκειται να αντιμετωπίσει τις απεργίες που πρόκειται να γίνουν λόγω της κατάστασης που δημιουργείται.

17. Τέλος η απόλυτα αντεργατική στάση της κυβέρνησης αποδεικνύεται στο γεγονός ότι την ίδια ώρα που προβλέπει αυστηρές ποινές για όλους τους πολίτες που παραβιάζουν τα αυστηρά μέτρα, δεν έχει προβλέψει καμία ειδική κύρωση και κανέναν ελεγκτικό μηχανισμό για τις επιχειρήσεις που συνεχίζουν να λειτουργούν και δεν λαμβάνουν μέτρα πρόληψης και προστασίας των εργαζομένων από την διάδοση της πανδημίας. Με τον τρόπο αυτό, έχουμε οδηγηθεί σε ένα όργιο εργοδοτικής αυθαιρεσίας, που περιγράφεται στην ανακοίνωση της ΓΣΕΕ στις 20.03.2020, σύμφωνα με την οποία: «το 32% των εργαζόμενων στον ιδιωτικό τομέα καταγγέλλουν ότι δεν έχουν ληφθεί στους χώρους εργασίας τους τα αναγκαία μέτρα προστασίας από τον κορονοϊό, σύμφωνα με τα ευρήματα σχετικής έρευνας του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ, σε δείγμα 1500 εργαζομένων ηλικίας άνω των 17 ετών σε όλη τη χώρα.» Στην ίδια ανακοίνωση αναφέρεται, επίσης, ότι στη Συνομοσπονδία έφτασε ένας «καταιγισμός καταγγελιών εργαζομένων επιχειρήσεων που έχει ανασταλεί ή απαγορευτεί η λειτουργία τους, επιχειρήσεων που παραμένουν ανοιχτές, καθώς και εργαζόμενων στο δημόσιο Τομέα που βρέθηκαν σε σημαντικό βαθμό εκτεθειμένοι από τη διαχρονική απουσία μέτρων υγείας και ασφάλειας. Οι καταγγελίες αφορούν όλους τους κλάδους της οικονομίας και κατηγοριοποιούνται σε καταγγελίες για μη χορήγηση αδειών ειδικού σκοπού, για καταγγελίες συμβάσεων εργασίας που έγιναν πριν από την ημερομηνία εξαγγελίας της ρήτρας διατήρησης των θέσεων εργασίας (ως προαπαιτούμενου για τις ελαφρύνσεις των επιχειρήσεων), για μετατροπές συμβάσεων πλήρους απασχόλησης σε εκ περιτροπής εργασίας και μερικής απασχόλησης, για παράνομες διαθεσιμότητες και άδειες άνευ αποδοχών, για επιχειρήσεις που παραμένουν ανοιχτές παρά την απαγόρευση λειτουργίας τους, για μη χορήγηση μέσων ατομικής προστασίας, για εξαντλητικά και υποαμειβόμενα ωράρια εργασίας στον κλάδο των σούπερ μάρκετ, για εταιρείες call centers που στοιβάζουν στα τηλεφωνικά κέντρα εκατοντάδες εργαζόμενους».

Συνοψίζοντας, όλα τα παραπάνω δείχνουν ότι, με αφορμή την πανδημία, κυβέρνηση και εργοδοσία έχουν κηρύξει έναν πρωτοφανή ανοιχτό πόλεμο στους εργαζόμενους. Το οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα πρέπει να πάρει πρωτοβουλίες για να οργανώσει την αναγκαία άμυνα και την αντεπίθεση των εργαζόμενων απέναντι στη δυστοπία που διαμορφώνεται. Ο νομικός κόσμος έχει υποχρέωση να βρεθεί δίπλα στην προσπάθεια αυτή.

1 Σύμφωνα με το 658 ΑΚ: «Το χρονικό διάστημα κατά το οποίο διατηρείται, σύμφωνα με το προηγούμενο άρθρο, η αξίωση για τον μισθό σε περίπτωση εμποδίου, δεν μπορεί να υπερβεί τον ένα μήνα, αν το εμπόδιο εμφανίστηκε ένα τουλάχιστον έτος (1) μετά την έναρξη της σύμβασης, και τον μισό μήνα σε κάθε άλλη περίπτωση. Η αξίωση για το διάστημα αυτό υπάρχει και αν ακόμη ο εργοδότης κατήγγειλε τη μίσθωση επειδή το εμπόδιο του παρείχε το δικαίωμα αυτό».

Έτσι, στην περίπτωση που ο εργαζόμενος, έχει εργαστεί επί 10 τουλάχιστον ημέρες (πραγματική εργασία) και δεν έχει συμπληρώσει έτος υπηρεσίας στον ίδιο εργοδότη, δικαιούται, λόγω ανυπαιτίου κωλύματος, δηλ. της απουσίας του λόγω της ασθενείας του, να λάβει τις καταβαλλόμενες αποδοχές του μισού μήνα.

Στην περίπτωση που ο εργαζόμενος έχει εργαστεί επί 10 τουλάχιστον ημέρες (πραγματική εργασία) και έχει συμπληρώσει έτος υπηρεσίας στον ίδιο εργοδότη, δικαιούται, λόγω ανυπαιτίου κωλύματος, δηλ. της απουσίας του λόγω της ασθενείας του να λάβει τις καταβαλλόμενες αποδοχές του ενός μήνα.

Η καταβολή των ανωτέρω αποδοχών θα γίνει σε συνδυασμό με το άρθρο 5 του Α.Ν. 178/1967 σύμφωνα με το οποίο ο εργοδότης για τις τρεις (3) πρώτες ημέρες του κωλύματος υποχρεούται στην καταβολή του μισού ημερομισθίου ή του αναλογούντος μισθού.

Επιδότηση Ασθένειας από τον Ε.Φ.Κ.Α.

Η καταβολή επιδόματος ασθένειας από τον ΕΦΚΑ αρχίζει από την τέταρτη (4η) ημέρα, από τη στιγμή που ο ασφαλισμένος ανήγγειλε την ανικανότητα προς εργασία στον ΕΦΚΑ.Εάν ένας μισθωτός ασθενήσει για πρώτη φορά μέσα σε ένα εργασιακό έτος πέραν των τριών ημερών, θα επιδοτηθεί από τον ΕΦΚΑ από την τέταρτη ημέρα. Ο εργοδότης θα καταβάλει, δηλαδή, το μισό ημερομίσθιο ή την αναλογία του μισθού για τις πρώτες τρεις (3) ημέρες, ενώ για τις υπόλοιπες ημέρες πλέον του τριημέρου, θα καταβάλει τη διαφορά μεταξύ ολόκληρων των ημερομισθίων (τα οποία θα ελάμβανε αν εργαζόταν) και της επιδότησης ασθένειας από τον ΕΦΚΑ. Το επίδομα ασθένειας θα καταβληθεί στον εργαζόμενο από την τέταρτη (4η) ημέρα. Εάν όμως η ασθένεια του μισθωτού, λόγω του κορονοϊού, είναι η δεύτερη εντός του έτους αυτού πέραν των τριών ημερών, θα λάβει το επίδομα ασθένειας από την πρώτη ημέρα.

 
   
   
   
   
21 Μαρτίου 2020

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Να σταματήσουμε τον πόλεμο ενάντια στους πρόσφυγες και τους μετανάστες!


Η φωτογραφία από το camp στη Μαλακάσα εν μέσω κορονοϊού.

Ανακοίνωση "Εναλλακτικής Παρέμβασης - Δικηγορικής Ανατροπής", 21/3/2020:

Όταν ο κορονοιός γίνεται η αφορμή για την εξόντωση των προσφύγων και για την υλοποίηση της ακροδεξιάς πολιτικής της κυβέρνησης, εμείς ξέρουμε: δεν φταίει ο ιός, φταίει η κυβέρνηση.

«Την ασύμμετρη απειλή του μεταναστευτικού» την αντιμετωπίζουμε με επιτυχία , «έτσι θα αντιμετωπίσουμε και την υγειονομική απειλή του κορονοίου» (Διάγγελμα Κυρ. Μητσοτάκη, 11.3.2020). Οι μετανάστες και οι πρόσφυγες παραλληλίζονται με έναν ιό που μεταδίδεται εύκολα και επιφέρει τον θάνατο, θυμίζοντας Γκέμπελς στα καλύτερα του.

Βέβαια, το ότι ο ιός ήρθε με αεροπλάνα, προσκυνήματα στους Αγίους Τόπους, εκθέσεις γούνας και μόδας στο Μιλάνο, προέδρους τραπεζών, σιωπή από τον Πρωθυπουργό.

Ο πόλεμος ενάντια στον ιό εξελίσσεται σε πόλεμο εναντίον των μεταναστών και των προσφύγων, εναντίον των φτωχών και των εργαζομένων που συνεχίζουν να παρέχουν την εργασία τους χωρίς συνθήκες ασφαλείας, εναντίον των φυλακισμένων, εναντίον των ηλικιωμένων και ευάλωτων ομάδων.

«Οι συναθροίσεις αποτελούν τις μεγαλύτερες παγίδες, για αυτό και τις απαγορεύουμε». Τις αναγκαστικές και δια της βίας και της καταστολής συναθροίσεις χιλιάδων προσφύγων στα καμπ στα νησιά και στην ενδοχώρα, όχι μόνο δεν τις απαγορεύουμε, αλλά τις συνιστούμε, και με τα νέα μέτρα τις επιβάλλουμε: βάζουμε συρματοπλέγματα, περιορίζουμε ακόμη περισσότερο τις μετακινήσεις, όχι με στόχο προφανώς την προστασία τους αλλά αντίθετα τη στοχοποίηση τους. Για το ότι βέβαια στο κέντρο κράτησης Αμυγδαλέζας αστυνομικός βρέθηκε θετική στον κορονοϊό μετά από το ταξίδι της στη Βιέννη, και πάλι δεν λέμε τίποτα.

Αντί ο πρωθυπουργός να φτιάχνει γρήγορα και άμεσα νοσοκομεία, επιτάσσοντας κατασκευαστικές εταιρίες, χτίζει κέντρα κράτησης για ανθρώπους που δεν έχουν διαπράξει κανένα αδίκημα παρά μια απέλπιδα προσπάθεια να σώσουν την ζωή τους και των γύρω τους. Άραγε τι θα επιφυλάξει το μέλλον σε χιλιάδες, εκατομμύρια Ευρωπαίους και Βορειοαμερικανούς, κανείς δεν ξέρει … αν η μεταναστευτική και προσφυγική ταυτότητα είναι μια ταυτότητα που αφορά μόνο τους άλλους … ή είναι μια εν δυνάμει θέση για όλους μας.

Δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι η κυβέρνηση, ο Πρωθυπουργός, ο Υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής έχουν βρει την ευκαιρία να εφαρμόσουν τα σχέδια τους. Εγκληματικά επιλέγουν να απομονώσουν χιλιάδες πρόσφυγες χωρίς ένα τ.μ. απόστασης του ενός από τον άλλο, έχουν επιλέξει με αφορμή τον κορονοιό να εξοντώσουν χιλιάδες πρόσφυγες. Δεν είναι ότι δεν μπορούν, μπορούν αν επιλέξουν να ενισχύσουν εμπράκτως τη δημόσια υγεία για όλους και όλες. Αλλά ο στόχος τους είναι να φτιάξουν ξερονήσια και Σπιναλόγγες για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, σε απόλυτη ευθυγράμμιση με την πολιτική “ανάσχεσης” της ΕΕ, την ίδια στιγμή που οι εκπρόσωποί της υποκριτικά εκφράζουν “ανησυχία” για την αναστολή του δικαιώματος στο άσυλο.

Ως Εναλλακτική Παρέμβαση Δικηγορική Ανατροπή διεκδικούμε:

  • Οργανωμένη, συντονισμένη και σταθερή μεταφορά των προσφύγων από τα καμπ σε δομές. Επίταξη ξενοδοχείων και χώρων στέγασης. Προσλήψεις ιατρικού προσωπικού για τις ανάγκες, τη μεταφορά και τη στέγαση των προσφύγων.

  • Προσλήψεις ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού για τα δημόσια νοσοκομεία και τα κέντρα υγείας ΑΜΕΣΑ.

  • Επίταξη ιδιωτικών κλινικών και νοσοκομείων.

  • Συνθήκες ασφαλείας για όλους τους εργαζόμενους.

Να μην αφήσουμε αυτή την κρίση να την πληρώσουμε οι εργαζόμενοι, οι φτωχοί, οι μετανάστες και οι πρόσφυγες. Να την πληρώσουν όσοι διέλυσαν τα συστήματα υγείας, όσοι βάζουν τα κέρδη τους πάνω από τις ζωές μας.