12 Αυγούστου 2020
 
 
σελίδα υποδοχής
ταυτότητα
αρχείο υλικών
θέσεις - απόψεις
έμμισθοι συνεργάτες   και ασκούμενοι
εισηγήσεις ημερίδας











συνδικαλιστική   επικαιρότητα
πολιτική επικαιρότητα
ημερολόγιο
σύνδεσμοι
επικοινωνία



Συμπληρώστε το email σας για να λαμβάνετε το μηνιαίο newsletter:
rss

συνδικαλιστική επικαιρότητα - Ιούλιος 2020

στείλτε αυτή τη σελίδα εκτύπωση





18 Ιουλίου 2020

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Πρόσκληση της Εναλλακτικής για συμμετοχή στο υπό ίδρυση Σωματείο Μισθωτών Δικηγόρων


Πρόσκληση της Εναλλακτικής για συμμετοχή στο υπό ίδρυση Σωματείο Μισθωτών Δικηγόρων

Η Εναλλακτική Παρέμβαση προσκαλεί όλους τους συναδέλφους και ασκούμενους συναδέλφους, που εργάζονται για λογαριασμό άλλου δικηγόρου, γραφείου, δικηγορικής ή εμπορικής εταιρείας ή άλλη επιχείρησης στην Αττική, στη συνέλευση που έχει κληθεί για την ίδρυση Σωματείου Μισθωτών Δικηγόρων. Η Συνέλευση θα γίνει αύριο 19 Ιουλίου, στις 10 π.μ., στα γραφεία του Συλλόγου Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας (Αγίας Φιλοθέης 5β - πλατεία Μητροπόλεως, στην Αθήνα.

Η πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν ολοένα και περισσότεροι συνάδελφοι δικηγόροι στις μέρες μας : Αφού περάσουν το στάδιο της άσκησης, όπου επικρατεί η χαμηλόμισθη εργασία, κάτω και από τα επίπεδα του νόμιμου κατώτατου μισθού, ενώ απουσιάζει οποιοδήποτε επί της ουσίας ρυθμιστικό πλαίσιο, εργάζονται ως έμμισθοι συνεργάτες σε δικηγορικά γραφεία, δικηγορικές εταιρείες και νομικά τμήματα επιχειρήσεων.

Και ενώ τα παραπάνω δεν είναι πρωτάκουστα για το δικηγορικό επάγγελμα, εντούτοις τα τελευταία χρόνια η μισθωτή σχέση εργασίας στον κλάδο έχει επεκταθεί, αφενός καταλαμβάνοντας τεράστια μερίδα των συναδέλφων και αφετέρου εκτεινόμενη σε πολύ μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από ό,τι στο παρελθόν.

Η συσσώρευση της δικηγορικής ύλης στα μεγάλα γραφεία-εταιρείες αλλά και οι επιπτώσεις των τόσων ετών οικονομικής κρίσης και μνημονιακών πολιτικών έχουν επιφέρει τα αποτελέσματά τους και στο επάγγελμά μας, το οποίο πλέον βασίζεται επάνω σε «στρατιές» μισθωτών συναδέλφων, με υποκρυπτόμενη σχέση εξαρτημένης εργασίας, ανεξάρτητα από το νομικό χαρακτηρισμό της σύμβασής τους (έμμισθου δικηγόρου, παροχής νομικών υπηρεσιών, ή κάποια άλλη άτυπη συμφωνία).

Ο ΔΣΑ, αρνούμενος μέχρι στιγμής να αναγνωρίσει πλήρως την παραπάνω κατάσταση, έχει αποδειχθεί ιστορικά αναποτελεσματικός στο να παράσχει οποιαδήποτε ουσιαστική προστασία στον μισθωτό συνάδελφο απέναντι στην εργοδοσία του (είτε αυτή είναι έτερος δικηγόρος – δικ. εταιρεία είτε όχι).

Σε αυτή τη βάση, η προσπάθεια που έχει ξεκινήσει για συγκρότηση εργατικού Σωματείου Μισθωτών Δικηγόρων μας βρίσκει σύμφωνους. Μπορεί με αυτό τον τρόπο να δοθεί η δυνατότητα σε όλους/ες τους/τις συναδέλφους που δουλεύουν στον κλάδο ως μισθωτοί/ες, να αρθρώσουν με αποφασιστικό τρόπο συλλογικές διεκδικήσεις για να κατοχυρώσουν τα δικαιώματά τους σε μισθό, ωράριο, άδειες, επιδόματα και λοιπούς όρους εργασίας, ενώ την ίδια στιγμή να αποτελέσει ασπίδα απέναντι στις απολύσεις και πάσης φύσεως εργοδοτική αυθαιρεσία στους χώρους δουλειάς.

 
   
   
   
   
9 Ιουλίου 2020

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Ενημέρωση ΔΣ ΔΣΑ, 8/7/2020: Για το αντισυνταγματικό νομοσχέδιο για τις διαδηλώσεις


Συνεδρίασε στις 8/7/2020 τπ ΔΣ του ΔΣΑ μέσω τηλεδιάσκεψης με βασικό θέμα το νομοσχέδιο του Υπουργείου ΠΡΟΠΟ για τις διαδηλώσεις.

Εισηγήθηκε ο Αντιπρόεδρος Θ. Σοφός, με βασική κατεύθυνση την αντισυνταγματικότητα σημαντικών διατάξεων του νόμου. Την έκδοση ανακοίνωσης του ΔΣΑ σε αυτή την κατεύθυνση και με την απαίτηση να αποσυρθεί συνολικά το νομοσχέδιο ζήτησαν ως μέλη της Επιτροπής οι σύμβουλοι Αντ. Αντανασιώτης και Θ. Καμπαγιάννης.

Στην τοποθέτηση του ο σύμβουλος της Εναλλακτικής ανέφερε μεταξύ άλλων τα εξής:

“Όσον αφορά το νομοσχέδιο του Υπ. ΠΡΟΠΟ για τις διαδηλώσεις, έχει ήδη υπάρξει πλούσιος πολιτικός και νομικός διάλογος, έχουμε μάλιστα πλέον και το εμπεριστατωμένο κείμενο της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής.

Το νομοσχέδιο άλλάζει το πρόσημο του δικαιώματος: από εκεί που οι συναθροίσεις είναι κατ'αρχήν ελεύθερες και νόμιμες εφόσον πραγματοποιούνται “ήσυχα και χωρίς όπλα”, κατ' εξαίρεσιν δε τίθενται περιορισμοί για σοβαρούς λόγους δημόσιας ασφάλειας, πηγαίνουμε σε έναν κανόνα ανελευθερίας: οι συναθροίσεις είναι ύποπτες αν όχι έκνομες, η δε νομιμότητά τους είναι ένα έπαθλο που κατακτάται υπό προϋποθέσεις (γνωστοποίηση, ορισμός οργανωτή, επικοινωνία με κρατικό διοαμεσολαβητή, κλπ).

Θέλω όμως να προχωρήσω σε πιο συγκεκριμένα ζητήματα που έχουν αναδειχτεί:

α) Τίθεται το ζήτημα αν η γνωστοποίηση ταυτίζεται με την αδειοδότηση. Λέγεται δηλαδή ότι η αδειοδότηση θα ήταν παράνομη γιατί θα έκανε προληπτικο έλεγχο νομιμότητας και άσκησης του δικαιώματος, δεν ισχύει όμως το ίδιο για τη γνωστοποίηση που αποτελεί θεμιτή διατύπωση. Η απάντηση βρίσκεται στο άρθρο 9 που προβλέπει τη διάλυση συνάθροισης που δεν έχει γνωστοποιηθεί εξ αυτού και μόνο του λόγου, ακόμα και αν είναι απολύτως ειρηνική! Πρόκειται δηλαδή για πλήρη καταστρατήγηση του άρθρου 11 του Συντάγματος. Το άρθρο αυτό, μαζί με το ιδιώνυμο αδίκημα συμμετοχής σε μη γνωστοποιηθείσα διαδήλωση, είναι οι κορωνίδες της αντισυνταγματικότητας του νομοσχεδίου. Το ιδιώνυμο πάρθηκε πίσω, αλλά το άρθρο για τη διάλυση παραμένει και ειναι το κλειδί της αντισυνταγματικότητας του νομοθετήματος.

Δυνατότητα διάλυσης μη γνωστοποιηθείσας συνάθροισης προβλεπόταν με το χουντικό διάταγμα του 1971 και αυτός ηταν ένας από τους σημαντικοτερους λογους που θεωρούταν καταργηθέν ως αντισυνταγματικό, ασχετως του αν τωρα ρητα καταργείται. Και βεβαια υπαρχει πάγια νομολογία και εγχώρια και του ΕΔΔΑ για το θέμα, και συμφωνία στη θεωρία όσον αφορά τη δυνατότητα διάλυσης, ακόμα και από όσους προκρίνουν τη γνωστοποίηση (βλ. Χρυσόγονο, Ανθόπουλο, κλπ).

β) Ο θεσμός του οργανωτή αποτελεί όχι τον νεωτερισμό, αλλά την ταφόπλακα του εν λόγω νομοθετήματος. Αποτελεί τον λόγο του γιατί το νομοσχέδιο δεν θα εφαρμοστεί από καμιά συλλογικότητα. Κι αυτό γιατι η πολιτεία πετάει στον οργανωτή το βάρος των δικών της συνταγματικών υποχρεώσεων: ο οργανωτής είναι ταυτόχρονα διαδηλωτής, αστυνομικός, πληροφοριοδότης και στο τέλος και αστικός υπεύθυνος! Κανένα φυσικό πρόσωπο δεν θα αποδεχτεί τέτοιο ρόλο (τον ρόλο του κορόιδου!), ιδίως όταν γνωρίζουμε από δημοσιευμένες φωτογραφίες την ύπαρξη - όχι αγνώστων – αλλά αστυνομικών που συμμετέχουν με πολιτική αμφίεση σε διαδηλώσεις και δρουν ως agent provocateur και στη συνέχεια καλύπτονται πίσω από τις δυνάμεις των ΜΑΤ. Ποιός εχέφρων άνθρωπος θα βάλει το όνομά του και θα εκθέσει τον εαυτό του σε τέτοιο κίνδυνο; Η απάντηση είναι κανείς. Με τον τρόπο αυτό, θέτοντας δηλαδή τόσο ψηλά τον πήχυ των καθηκόντων του οργανωτή, ο νομοθέτης εν γνώσει του παρανομοποιεί αδιακρίτως τις συναθροίσεις. Μάλιστα, η εφαρμογή του θεσμού του οργανωτή ξεπερνάει τα όρια του γκροτέσκου όταν ο νομοθέτης αξιώνει από αυθορμήτως συγκεντρωμένους να εκλέξουν ad hoc οργανωτή για να επιτραπεί η νομιμότητα της συγκέντρωσής τους!

γ) Οι δυνατότητες απαγόρευσης επικείμενης συνάθροισης απαριθμούνται περιοριστικά στην παράγραφο 2 του άρθρου 11. Η προσθήκη επιπλέον λόγου απαγόρευσης με το στοιχείο γ της παραγράφου 1 του άρθρου 7, και μάλιστα ερειδόμενης αποκλειστικά στον σκοπό της συνάθροισης που αντιτίθεται σε άλλη, είναι αντίθετη με τη βούληση του συνταγματικού νομοθέτη, ορθά δε περιγράφεται αυτό στην Έκθεση της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής.

Όσον αφορά το ζήτημα του ποιός αποφασίζει την απαγόρευση, τον περιορισμό και τη διάλυση, είναι απολύτως ενδεικτική της πρόθεσης του νομοθέτη η απονομή της αρμοδιότητας στην Αστυνομία. Αλλά ας μη γελιόμαστε: η μεταγενέστερη προσθήκη της σύμφωνης γνώμης ή/και ενημέρωσης του δικαστή και του εισαγγελέα δεν μας καλύπτει αν αυτοί πρόκειται να εφαρμόσουν αντισυνταγματικές διατάξεις”.

Καταγράφουμε βασικά σημεία τοποθετήσεων και των υπόλοιπων συμβούλων:

Δεληγιώργης: Το νομοσχέδιο έχει διατάξεις που συγκρούονται με το Σύνταγμα, αλλά δεν πρέπει να βγάλουμε ανακοίνωση σε οξύ τόνο γιατί θα έρθουμε σε σύγκρουση με την κοινή γνώμη και πολλούς συναδέλφους που το υποστηρίζουν.

Κορδώνης: Να βγει ανακοίνωση σε οξείς τόνους γιατί πλήττεται το συνταγματικό δικαίωμα. Η θέση αυτή ειναι ανεξάρτητη από τη δημοφιλία της στην κοινή γνώμη κλπ. Περιορισμοί του δικαιώματος πρέπει να συζητηθούν (πχ κυκλοφορία κλπ), αλλά δεν είναι αυτό το θέμα του παρόντος νομοσχεδίου.

Μαρινάκη: Να συγκεκριμενοποιηθεί το εγκαίρως στη γνωστοποίηση. Ο ορισμός οργανωτή συναντάται στη γερμανική έννομη τάξη (βλ. άρθρο Αλιβιζάτου).

Κωτσής: Όχι αίτημα απόσυρσης λόγω αντισυνταγματικότητας. Να προτείνουμε διορθώσεις. Δεν διαλύονται οι μη γνωστοποιηθείσες, είναι λάθος αυτή η ανάγνωση. Προβληματικός ο θεσμός του οργανωτή.

Παπαστεργίου: Δεν υπάρχει εξειδίκευση των συνταγματικών όρων “διατάραξη”, “κίνδυνος”, κλπ, αλλά απονέμεται η εξουσία στην αστυνομία να τις αποφασίσει. Πρόδηλα αντισυνταγματική η διάλυση μη γνωστοποιηθείσας συνάθροισης. Ομοίως προβληματικός ο θεσμός του “οργανωτή”. Οι διατάξεις θίγουν τον πυρήνα του συνταγματικού δικαιώματος.

Γούναρη: Πολυ προβληματικός ο θεσμός του οργανωτή.

Καλαντζόπουλος: Νομοσχέδιο με αντισυνταγματικές ρυθμίσεις. Πρέπει αυτό να προκύπτει με σαφήνεια στην ανακοίνωσή μας. Ανεπίτρεπτη αντιστροφή του τεκμηρίου νομιμότητας: η κάθε συνάθροιση είναι παράνομη. Κανείς δεν θα δεχτεί να αναλάβει ρόλο οργανωτή. Υπάρχει σκοπιμότητα στην νομοθέτηση διάλυσης μη γνωστοποιηθείσας συνάθροισης. Δεν αρκεί η θέση της Συντονιστικής. Πρέπει ο ΔΣΑ να βγει με πιο σαφή θέση, να αποσυρθεί το νομοσχέδιο.

Ράντος: Η μεγάλη πλειοψηφία των συγκεντρώσεων τα τελευταία χρόνια υπερβαίνει το Συνταγμα, δεν είναι ήσυχες και χωρίς όπλα. Οπότε χρειάζεται νομικό πλαίσιο. Απολύτως συνταγματική η γνωστοποίηση. Θετική η ρύθμιση του οργανωτή. Δεν θα ψηφίσω σχέδιο ανακοίνωσης, η ανακοίνωση της Συντονιστικής πιο ήπια. Αν προταθεί ανακοίνωση αντισυνταγματικότητας και απόσυρσης, καταψηφίζω.

Πρόεδρος: νομικό κείμενο με πολιτική θέση. Θεμιτοί οι περιορισμοί, αλλά συγκεκριμένοι στο ά. 11 παρ. 2. , δεν αναφέρονται ενδεικτικά. Ο συνδυασμός γνωστοποίησης άρθρου 3 με διάλυση άρθρου 9 παρ. 1 περ. δ' (περίπτωση μη γνωστοποίησης), παραβιάζει τον πυρήνα του συνταγματικού δικαιώματος.

Μετά από μακρά διαλογική συζήτηση και σχετικές ψηφοφορίες, το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε το ΔΣ ήταν ότι το νομοσχεδιο περιέχει διατάξεις που πλήττουν τον πυρήνα του συνταγματικού δικαιώματος του συνέρχεσθαι, δηλαδή διατάξεις αντισυνταγματικές. Μια σημαντική μειοψηφία των παρόντων συμβούλων ήθελε να συνοδευτεί αυτή η κρίση με την απαίτηση πλήρους απόσυρσης του νομοσχεδίου, γι' αυτό και η τελική ψήφος του συμβούλου της Εναλλακτικής ήταν “παρών”. Το κείμενο της απόφασης διαμορφώθηκε τελικά ως εξής:

Θέσεις του ΔΣΑ επί του νομοσχεδίου του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη «Δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις και άλλες διατάξεις», που συζητείται στη Βουλή

1. Ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών θεωρεί θεμελιώδους σημασίας την προστασία που παρέχει το άρθρο 11 του Συντάγματος για την άσκηση του δικαιώματος του συνέρχεσθαι και τη διενέργεια δημοσίων συναθροίσεων στα πλαίσια της προάσπισης των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων των πολιτών.

Το άνω δικαίωμα δεν είναι απόλυτο. Χωρούν θεμιτοί περιορισμοί σύμφωνα με την παρ. 2 του άρθρου 11 του Συντάγματος. Συγκεκριμένα, οι υπαίθριες συναθροίσεις μπορούν να απαγορευτούν με αιτιολογημένη απόφαση της αστυνομικής αρχής, μόνο, αν εξαιτίας τους επίκειται σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια, και σε ορισμένη περιοχή, αν απειλείται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής.

Με δεδομένο ότι κατά το Σύνταγμα, μπορεί και μόνη η αστυνομική αρχή να λαμβάνει απαγορευτικά μέτρα εφόσον συντρέχουν οι ως άνω περιοριστικά απαριθμούμενοι, η παρεμβολή δικαστικής κρίσης προκειμένου να εξεταστεί η συνδρομή λόγων που δικαιολογούν τον περιορισμό του δικαιώματος συνάθροισης είναι θεμιτή, αρκεί να διατυπώνεται ρητά και να μην συνάγεται σιωπηρώς (όπως αδόκιμα επιχειρείται στο νομοσχέδιο, με την προταθείσα νομοτεχνική βελτίωση).

2. Η υποχρέωση προηγούμενης γνωστοποίησης δεν μπορεί να ανατρέπει τον συνταγματικό κανόνα της κατ’ αρχήν νομιμότητας των δημοσίων συναθροίσεων. Συνεπώς, μόνη η παράλειψη γνωστοποίησης δεν μπορεί, κατά το Σύνταγμα, να παρέχει επαρκές νόμιμο έρεισμα για τη διάλυση της συνάθροισης. Για το λόγο αυτό, με το άρθρο 9 παρ. 1 δ’ του νομοσχεδίου, σε συνδυασμό με την καθολική απαγόρευση του άρθρου 7 και τους περιορισμούς του άρθρου 8, και την αντικειμενική ευθύνη του διοργανωτή (άρθρο 13), πλήττεται ο πυρήνας του συνταγματικού δικαιώματος, αποστεώνοντας την ουσιαστική λειτουργία του. Ως εκ τούτου, οι άνω διατάξεις των άρθρων 3, 7, 9 παρ. 1 δ’ και 13 πρέπει να επανεξεταστούν.

3. Ο ΔΣΑ επίσης διαφωνεί με την καθιέρωση αντικειμενικής ευθύνης, αστικής και ποινικής, του διοργανωτή (άρθρο 13 του ν/σ), καθώς αντίκειται προδήλως στην αρχή της ενοχής και της υπαιτιότητας.

4. Σε κάθε περίπτωση, η σύγκρουση συνταγματικών δικαιωμάτων, αφενός του δικαιώματος του συνέρχεσθαι και αφετέρου του δικαιώματος συμμετοχής στην κοινωνική και οικονομική ζωή, πρέπει να αντιμετωπίζεται με in concreto στάθμιση σύμφωνα με τις αρχές της πρακτικής εναρμόνισης και της αναλογικότητας, ώστε αφ’ ενός να εξασφαλίζονται εν τοις πράγμασιν οι όροι άσκησης του δικαιώματος του συνέρχεσθαι από τους πολίτες, αλλά αφ’ ετέρου να μην διαταράσσεται δυσανάλογα η οικονομική ζωή και να μην καθίσταται προδήλως καταχρηστική η άσκηση του δικαιώματος.

Θανάσης Καμπαγιάννης, σύμβουλος στο ΔΣ του ΔΣΑ με την “Εναλλακτική Παρέμβαση – Δικηγορική Ανατροπή”.

 
   
   
   
   
2 Ιουλίου 2020

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Ενημέρωση ΔΣ ΔΣΑ, 2/7/2020: Αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις και συζήτηση για "ΤΝΠ-Ισοκράτης"


Συνεδρίασε στις 2/7/2020 το Διοικητικό Συμβούλιο του ΔΣΑ.

Πριν ξεκινήσει η συζήτηση, ο σύμβουλος της “Εναλλακτικής Παρέμβασης – Δικηγορικής Ανατροπής” διαμαρτυρήθηκε για την μη συμπερίληψη στην ημερήσια διάταξη του αιτήματος οργάνωσης μαζικής διαμαρτυρίας που εδώ και έναν μήνα έχει ζητηθεί να εισαχθεί:

Έκφράζω την ενόχληση και τη δυσαρέσκειά μου για το γεγονός ότι στην ημερήσια διάταξη που μας εστάλη δεν περιλαμβάνεται το αίτημα συζήτησης που έχουμε ήδη υποβάλει ως παράταξη "Εναλλακτική Παρέμβαση - Δικηγορική Ανατροπή" με θέμα "Οργάνωση μαζικής παράστασης διαμαρτυρίας του ΔΣΑ για τις διεκδικήσεις των δικηγόρων":

Το αίτημα αυτό υπέβαλα εγγράφως με ηλεκτρονικό μήνυμα σε εσάς, πριν το ΔΣ της 2/6/2020. Ο Πρόεδρος δεν το ενέταξε στην Ημερήσια Διάταξη αλλά σε προφορική του τοποθέτηση στις 2/6 δήλωσε ότι θα το εισαγάγει στο επόμενο Διοικητικό Συμβούλιο.

Επανήλθαμε στο ζήτημα στελνοντας επιστολή υπογεγραμμένη από τρεις συμβούλους ΔΣΑ και ΔΣΘ στις 15/6/2020 με τίτλο: "Πρόταση κινητοποίησης προς την Ολομέλεια των Προέδρων, τα Διοικητικά Συμβούλια των Δικηγορικών Συλλόγων και κάθε συναδέλφισσα/συνάδελφο δικηγόρο":

Όμως, στο επόμενο Διοικητικό Συμβούλιο της 18/6 ενημερωθήκαμε ότι η ημερήσια διάταξη θα ήταν μονοθεματική και θα αφορούσε μόνο το ιδιωτικό ασφαλιστήριο υγείας του Συλλόγου, με τον Πρόεδρο να δηλώνει κατά την τηλεδιάσκεψη ότι τα υπόλοιπα θέματα θα συζητηθούν σε επόμενη συνεδρίαση. Όπως όμως όλοι είδαμε, το θέμα τελικά δεν συμπεριελήφθη στην ημερήσια διάταξη του σημερινού ΔΣ, τη στιγμή που άλλα ζητήματα που τέθηκαν μεταγενέστερα από συμβούλους (κ. Χ. Κακλαμάνης) ή από συναδέλφους (Δέσποινα Παπαθανασίου) θα συζητηθούν, όπως προφανώς και πρέπει να συμβεί.

Η πρακτική αυτή αποτελεί διακωμώδηση κάθε συλλογικής και δημοκρατικής λειτουργίας από πλευράς του Προέδρου. Δεν γίνεται επειδή υπάρχει διαφωνία με κάποια πρόταση, απλά αυτή να εξαφανίζεται με το "έτσι θέλω". Ειναι δε και υπονομευτική κάθε αξιοπιστίας, τη στιγμή που ο Πρόεδρος δήλωσε δύο φορές ότι το θέμα θα εισαχθεί στην ημερήσια διάταξη (όσες δηλαδή φορές δήλωσε και ο Πρωθυπουργός ότι θα πάρουμε την αποζημίωση των 800 ευρώ...).

Κυρίες και κύριοι σύμβουλοι, μπορείτε να διαφωνήσετε όσο θέλετε με την πρόταση που καταθέσαμε για απόφαση μαζικής κινητοποίησης των Συλλόγων. Ωστόσο, εδώ μιλάμε για κάτι παραπάνω: ένα μοντέλο διοίκησης που ευτελίζει κάθε δημοκρατική λειτουργία και που δεν συναντάται σε κανένα Διοικητικό Συμβούλιο Δικηγορικού Συλλόγου σε όλη την Ελλάδα”.

Να σημειωθεί ότι ο Πρόεδρος του ΔΣΑ είναι ο μόνος που αρνείται να συζητήσει το αίτημα, αφού τα Διοικητικά Συμβούλια Πειραιά και Θεσσαλονίκης συζήτησαν την πρόταση (ο Πειραιάς την δέχτηκε κατόπιν πρότασης συμβούλου προσκείμενου στο ΚΚΕ, η Θεσσαλονίκη την απέρριψε οριακά με ψήφους 7-6 κατόπιν πρότασης των συμβούλων της Εναλλακτικής Πρωτοβουλίας).

Τα επιχειρήματα που προέβαλε στην απάντησή του ο Πρόεδρος είναι απολύτως έωλα: ότι “είμαστε σε διαπραγμάτευση με την κυβέρνηση” (οπότε όσο διαπραγματευόμαστε, δεν κινητοποιούμαστε!), ότι “η Ολομέλεια δεν το έχει αποφασίσει” (λες και ένα Διοικητικό Συμβούλιο δεν μπορεί να συζητήσει κάτι που δεν έχει αποφασίσει η Ολομέλεια!), ότι “το θέμα θα εισαχθεί στο επόμενο ΔΣ” (εδώ πραγματικά γελάνε!).

Για την πρακτική του Προέδρου, διαμαρτυρήθηκαν με παρεμβάσεις τους οι σύμβουλοι Αντ. Αντανασιώτης και Δ. Αναστασόπουλος, και εγγράφως ο σύμβουλος Βασ. Παπαστεργίου.

Στα θέματα της ημερήσιας διάταξης:

Το Συμβούλιο ενημερώθηκε για την ανάγκη αναβάθμισης της “ΤΝΠ-Ισοκράτης” σε σύστημα Cloud από την αρμόδια επιτροπή. Ο ομιλητής περιέγραψε ένα αμυντικό σχέδιο (διάθεση 250 χιλιάδων ευρώ το ανώτερο, κατόπιν μειοδοτικού διαγωνισμού, για μετριοπαθή βελτίωση εντός 6 μηνών) και ένα επιθετικό σχέδιο (διάθεση 500 με 800 χιλιάδων ευρώ εντός 18-24 μηνών για εκ βάθρων αναβάθμιση της βάσης δεδομένων). Η Επιτροπή Τηλεματικής του ΔΣΑ εισηγήθηκε περαιτέρω την συμμετοχή του ΔΣΑ σε διαγωνισμό που προκηρύχθηκε από την “Κοινωνία της Πληροφορίας” για την ύπαρξη δημόσιας πλατφόρμας συστηματοποίησης της νομοθεσίας, ύψους 2.2 εκατομμυρίων ευρώ.

Ο σύμβουλος της Εναλλακτικής τοποθετήθηκε ως ακολούθως:

Ο Ισοκράτης ειναι αγαθό και υπηρεσία που προσφέρει ο Σύλλογος στα μέλη μας. Δεν είναι εμπόρευμα. Με δεδομένο μάλιστα ότι, όπως πληροφορούμαστε, η ταυτόχρονη σύνδεση άνω των 300 ατόμων είναι απαγορευτική για τη λειτουργία του συστήματος, γίνεται κατανοητό ότι οι πόροι που διαθέτουμε είναι περατοί και πρέπει πρώτα και κύρια να διατεθούν στα μέλη μας. Η ανάγκη αναβάθμισης του Ισοκράτη είναι απαίτηση των μελών μας, ιδιαίτερα όσων δεν έχουν να πληρώσουν ιδιωτική συνδρομή σε άλλες πλατφόρμες, και υποχρέωση του Συμβουλίου. Γι' αυτό, ως παράταξη υπερψηφίζουμε την αναβάθμιση, ξεκινώντας από το αμυντικό σενάριο. Για τη διάθεση μεγαλύτερου ποσού, πρέπει να λάβουμε υπόψιν την κατάρρευση των εσόδων του προϋπολογισμού μας και άρα θέλει νεότερη συζήτηση στο μέλλον.

Αυτό που σίγουρα όμως θα καταψηφίσουμε είναι η πρόταση για συμμετοχή του ΔΣΑ στον διαγωνισμό της ΚτΠ, που έρχεται στο συμβούλιο λίγες μέρες πριν τη λήξη κατάθεσης προσφορών (16 Ιουλίου) χωρίς σχέδιο, κοστολόγηση, κλπ. Διαβάζοντας την προκήρυξη του εν λόγω διαγωνισμού, γίνεται κατανοητό ότι δεν θα μπορούσαμε μόνοι μας να συμμετέχουμε με δεδομένες τις εγγυητικές επιστολές, τις απαιτήσεις σε προσωπικό κλπ. Μαθαίνουμε λοιπόν σήμερα ότι θα υπάρξει συνεργασία με ιδιωτική εταιρεία, χωρίς να προσδιορίζεται με ποιόν τρόπο αυτή θα επιλεγεί (σσ. ο Πρόεδρος ανέφερε τις εταιρείας Unisystem και Singular). Ο μηχανισμός αυτός συνδιαλλαγής με ιδιωτικές εταιρείες, αλλά και χρηματοδότησης του Συλλόγου από τέτοιες κρατικές πηγές, είναι ένας εν δυνάμει μηχανισμός διαφθοράς του Συμβουλίου μας. Δεν πρέπει να τον αποδεχθούμε”.

Το Συμβούλιο αποφάσισε την άμεση αναβάθμιση του Ισοκράτη με το αμυντικό σχέδιο και τη διερεύνηση συμμετοχής του ΔΣΑ στον διαγωνισμό, με νέα συνεδρίαση του Συμβουλίου στις αρχές της επόμενης βδομάδας.

Το Συμβούλιο αποφάσισε τη συγκρότηση Επιτροπής για την εκπόνησης δημόσιας τοποθέτησης του ΔΣΑ για το υπό ψήφιση νομοσχέδιο του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη για τις διαδηλώσεις (αντιπρόεδρος Θ. Σοφός, σύμβουλοι Αντ. Αντανασιώτης, Θ. Καμπαγιάννης, Χρ. Κακλαμάνης, Γ. Δεληγιώργης). Αποφασίστηκε περαιτέρω η επανασυγκρότηση της Επιτροπής Συνταγματικών Δικαιωμάτων με τη συμμετοχή των: Χριστόφορου Αργυρόπουλου, ως Προέδρου, και Νικολάου Αλιβιζάτου, Σόνιας Δροσοπούλου, Θρασύβουλου Κονταξή, Άγγελου Μπώλου, Δημήτρη Σαραφιανού, Θοδωρή Σχινά, Χάρη Τσιλιώτη, Δημήτρη Τσοβόλα, Δημήτρη Φίλη και Βασιλείου Χειρδάρη ως μελών.

Το Συμβούλιο δήλωσε την αλληλεγγύη του σε δύο απολυμένους συναδέλφους από την Εταιρεία Ακινήτων του Δημοσίου ΑΕ (ΕΤΑΔ ΑΕ) και συγκρότησε επιτροπή για τη διενέργεια παρέμβασης.

Θανάσης Καμπαγιάννης, σύμβουλος ΔΣ ΔΣΑ με την "Εναλλακτική Παρέμβαση - Δικηγορική Ανατροπή".