24 Σεπτεμβρίου 2020
 
 
σελίδα υποδοχής
ταυτότητα
αρχείο υλικών
θέσεις - απόψεις
έμμισθοι συνεργάτες   και ασκούμενοι
εισηγήσεις ημερίδας






θεματικές ενότητες:
1990
1992
1993
1994
1995
1996
1997
1998
1999
2000
2001
- Φεβρουάριος
- Μάρτιος
- Απρίλης
- Μαϊος
- Δεκέμβριος
2002
2003
2004
2005
2006
2007
2008
2011
2019
2020











συνδικαλιστική   επικαιρότητα
πολιτική επικαιρότητα
ημερολόγιο
σύνδεσμοι
επικοινωνία



Συμπληρώστε το email σας για να λαμβάνετε το μηνιαίο newsletter:
rss

θέσεις - απόψεις - Μαϊος 2001

στείλτε αυτή τη σελίδα εκτύπωση





27 Μαϊου 2001

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Νόμος κατά του οργανωμένου εγκλήματος ή αντί-Σύνταγμα


Εν μέσω παραιτήσεων των καθηγητών νομικών σχολών που κλήθηκαν να συμμετάσχουν στην επιτροπή επεξεργασίας του νέου νομοσχεδίου για το «οργανωμένο έγκλημα»( ), διαμαρτυριών του συνόλου σχεδόν του νομικού κόσμου και της διογκούμενης κοινωνικής αγανάκτησης, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ προωθεί ταχύτατα την ψήφιση του νέου νόμου του τρόμου, επιχειρώντας το χειρότερο τις τελευταίες δεκαετίες, οργανωμένο έγκλημα κατά του συνόλου της κοινωνίας.

Το σχέδιο νόμου που δημοσιεύτηκε την 1.3.2001, προβλέπει στα 10 άρθρα του:

1.- ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΦΡΟΝΗΜΑΤΟΣ αντί της πράξης, με την πρόβλεψη της δίωξης σε βαθμό κακουργήματος:

••         της απλής συμμετοχής σε ομάδα που θα χαρακτηριστεί (από ποιους ) εγκληματική,

••         της συναπόφασης για την τέλεση οποιασδήποτε αξιόποινης πράξης, χωρίς να τελεστεί, έστω σε απόπειρα οποιοδήποτε αδίκημα

••         του σκοπού τέλεσης αξιόποινης πράξης (πώς άραγε θα προκύψει ), χωρίς να υπάρχει έστω απόπειρα.

2.- ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ Π.Δ. ΤΗΣ ΕΝΝΟΙΑΣ ΤΟΥ «ΥΠΟΠΤΟΥ», ο οποίος στερείται κάθε ατομικού δημοκρατικού δικαιώματος, αφού με διαδικασίες ρουτίνας, στερείται κάθε απορρήτου, παρακολουθείται σε κάθε στιγμή της κοινωνικής και ιδιωτικής του ζωής, τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα που τον αφορούν γίνονται αντικείμενο επεξεργασίας από τις αρχές, και όλα αυτά χωρίς να το γνωρίζει, αφού δεν είναι κατηγορούμενος, δεν λαμβάνει γνώση δικογραφίας, δεν διορίζει συνήγορο.

3.- ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΗ D.N.A., ακόμη και χωρίς τη θέληση του υπόπτου, και δυνατότητα αρχειοθέτησής του.

4.- ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΑΝΩΝΥΜΩΝ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΜΕ ΒΙΝΤΕΟΣΚΟΠΗΣΗ, χωρίς δυνατότητα αντεξέτασης, και ελέγχου της αξιοπιστίας της κατάθεσης και του ίδιου του μάρτυρα από τον συνήγορο του κατηγορουμένου.

5.- ΘΕΣΜΟΘΕΤΗΣΗ ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ, οι οποίοι θα «δρουν» εντός των θεωρούμενων ως εγκληματικών ομάδων (και θα έχουν την ευχέρεια να τελούν ανεξέλεγκτα αδικήματα).

6.- ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΕΝΟΡΚΩΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ, προκειμένου να απομακρυνθεί το «επικίνδυνο» κοινό περί δικαίου αίσθημα που οι ένορκοι μεταφέρουν στις δικαστικές έδρες, να υπονομευθεί η ασφάλεια δικαίου που αυτοί προσφέρουν και να γίνει ευχερέστερος ο ιεραρχικός έλεγχος των αποφάσεων.

7.- ΕΠΙΒΡΑΒΕΥΣΗ ΤΟΥ ΧΑΦΙΕ, ο οποίος θα απολαμβάνει ασυλίας ή μείωσης της ποινής του εάν καταδίδει άλλα (υποτιθέμενα) μέλη των χαρακτηριζόμενων ως εγκληματικών οργανώσεων. Ρόλο τον οποίο επαίσχυντα και εκβιαστικά αναθέτουν κατ' αρχάς στους λαθρομετανάστες με αντάλλαγμα την πολύτιμη άδεια παραμονής, για να συνεχίσουν με τις ιερόδουλες στις οποίες υπόσχονται ως αμοιβή την ατιμωρησία. Το νομοσχέδιο αυτό, αποτελεί τομή στo ποινικό σύστημα. Δεν πρόκειται για ειδικό νόμο, αλλά για επέμβαση μέσα στο σώμα του Ποινικού Κώδικα (αφού τροποποιεί τα άρθρα 187 και 272), και με αυτόν τον τρόπο αγκαλιάζει όλα τα αδικήματα. Σηματοδοτεί την εκ βάθρων αλλαγή των αρχών και του προσανατολισμού του ποινικού συστήματος, στην κατεύθυνση της τιμωρίας του φρονήματος.

Ο νόμος του τρόμου, έρχεται στην επιφάνεια, ακολουθούμενος από το νόμο «περί (απαγόρευσης ουσιαστικά) των συναθροίσεων», το νόμο που θα μεταμορφώσει τους αστυνομικούς σε «πιστολέρο», την ήδη εξελισσόμενη αντιδραστική αναθεώρηση του Συντάγματος και σε συνέχεια της κύρωσης των συμφωνιών Παλέρμο και Σένγκεν, του νόμου 2472/1997 για το ηλεκτρονικό φακέλλωμα κ.λ.π.

Η κυβέρνηση επιχειρεί να επιβάλλει ένα πέπλο κατατρομοκράτησης της ελληνικής κοινωνίας, να δώσει την αίσθηση ότι ζούμε ήδη σε ένα οργουελικό παρόν και ότι δεν υπάρχει καμμιά δυνατότητα αντίστασης στα αντιλαϊκά μέτρα. Ταυτόχρονα η κυβέρνηση επιχειρεί να θωρακισθεί έναντι οποιασδήποτε έκφρασης κοινωνικής αγανάκτησης εναντίον της πολιτικής της (των νέων ασφαλιστικών «συμφορών», των ιδιωτικοποιήσεων, της ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων, της εξαθλίωσης των μεταναστών). Με το νομοσχέδιο αυτό, δηλώνει το τέλος της ποινικής ασυλίας των κοινωνικών αγώνων, επιχειρώντας προκαταβολικά να καταστείλει τις κοινωνικές αντιδράσεις, με τον πιο αποτελεσματικό κατά την κρίση της τρόπο, την ποινική καταστολή.

Παράλληλα η κυβέρνηση βάζει υποθήκες για το μέλλον. Θεσμοθετεί ένα ΑΝΤΙ - ΣΥΝΤΑΓΜΑ που θέτει τις βάσεις του νέου μοντέλου κοινωνίας και πολίτη όπως απαιτεί το εκσυγχρονιστικό της όραμα. Μιας κοινωνίας που θα προτάσσει ως υπέρτατο αγαθό την «ΤΑΞΗ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑ» σε βάρος των ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Ενός πολίτη που θα ζει «διάφανος» στα μάτια του κράτους, θα εργάζεται ανασφάλιστος για την «ισχυρή Ελλάδα», θα χαφιεδίζει επ' αμοιβή και θα αρνείται να διεκδικήσει έστω τα αυτονόητα, προκειμένου να μην συνθλίβει από την ανώνυμη, απρόσωπη, ενδεχόμενη και πανίσχυρη καταστολή της.

Στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης, η κυβέρνηση εναρμονίζεται με τις αντίστοιχες ευρωπαϊκές και αμερικάνικες νέες τρομοκρατικές ρυθμίσεις στην προσπάθεια της να ενδυναμώσει τη θέση της στη νέα τάξη πραγμάτων ενάντια στους έλληνες εργαζόμενους και τους υπόλοιπους λαούς της βαλκανικής. Στις συνθήκες αυτές, αναδεικνύεται ως ζήτημα αιχμής η συλλογική και συντονισμένη αντίδραση των εργαζομένων στο νόμο του τρόμου.

Πολύ περισσότερο, αναδεικνύεται ως ζήτημα προσωπικής ευθύνης για κάθε δικηγόρο και νομικό, η συμμετοχή του στη συλλογική δράση, με στόχο την υπεράσπιση των κατακτημένων δημοκρατικών δικαιωμάτων και την ανάδειξη του δικαίου της κοινωνίας που αγωνίζεται για την παραπέρα διεύρυνση των δικαιωμάτων και ελευθεριών της.

 
   
   
   
   
23 Μαϊου 2001

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Όχι στον νέο τρομονόμο


Η ελληνική κυβέρνηση προχωρεί ανεξέλεγκτα στην άρση των δημοκρατικών εγγυήσεων υπέρ των κατηγορουμένων και στην πλήρη παρακώλυση της υπεράσπισης τους με την υιοθέτηση νέου πλαισίου για την πάταξη της τρομοκρατίας.

Η κυβέρνηση των εκσυγχρονιστών, ακολουθεί πιστά την πολιτική του Μητσοτάκη και σε αυτό τον τομέα (μαζί με τις αναδιαρθρώσεις στο ασφαλιστικό, στην εκπαίδευση, τις ιδιωτικοποιήσεις, το περιβάλλον). Είναι η πρώτη φορά που ελληνική σοσιαλιστική κυβέρνηση υιοθετεί ειδικό αντιτρομοκρατικό νόμο.

Σύμφωνα με τις σχετικές συζητήσεις και παρά τις συνεχείς παραιτήσεις των μελών της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής αναιρούνται μια σειρά δικαιωμάτων των κατηγορουμένων:

•-   κατά παράβαση κάθε φιλελεύθερης αρχής η ίδια η ανθρώπινη υπόσταση (DNA) μετατρέπεται σε αποδεικτικό μέσο και μάλιστα χωρίς τη συναίνεση του κατηγορουμένου.

•-   ποινικοποιείται -και μάλιστα σε βαθμό κακουργήματος- η ίδια η συμμετοχή στις ομάδες που θα χαρακτηρίζονται από την εκάστοτε εξουσία ως τρομοκρατικές, ανεξάρτητα από την συμμετοχή ή όχι του κατηγορουμένου σε τέλεση αδικήματος. Κατά τα πρότυπα του ναζιστικού ποινικού οπλοστασίου, το φρόνημα και όχι η πράξη αποτελούν πια το αντικείμενο της ποινικής δίωξης.

-επιτρέπεται στις αστυνομικές αρχές να πραγματοποιούν undercover επιχειρήσεις για να διεισδύουν ως μέλη των ομάδων αυτών (κοινώς ως προβοκάτορες).

-προς τον σκοπό της «προστασίας» των μαρτύρων θα επιτρέπεται η λήψη καταθέσεων με βιντεοσκοπήσεις, έτσι ώστε να μην εμφανίζονται στο ακροατήριο και να μην υπόκεινται στη βάσανο της αντεξέτασης, που αποτελεί την ουσία της υπερασπίσεως.

-προς τον ίδιο σκοπό θα επιτρέπεται στις αστυνομικές αρχές να μην αποκαλύπτουν τα στοιχεία του μάρτυρα και της πηγής των πληροφοριών τους (το γνωστόν «εκ της υπηρεσίας»).

-σχεδιάζεται η εκδίκαση των αδικημάτων αυτών από δικαστήρια με αμιγή δικαστική σύνθεση, αφαιρούμενης της σχετικής αρμοδιότητας από Μεικτά Ορκωτά Δικαστήρια. Επιχειρείται έτσι (και με την συνταγματική αναθεώρηση της σχετικής διάταξης) η περαιτέρω αποστείρωση του δικαστικού μηχανισμού από την παρουσία των λαϊκών στρωμάτων.

Η σημασία της εφαρμογής αυτών των διατάξεων στα αδικήματα που χαρακτηρίζονται κατά καιρούς ως τρομοκρατικά καθίσταται έκδηλη αν αναλογισθούμε ότι η ποινικοποίηση του «εγκλήματος της τρομοκρατίας» εισάγει ουσιαστικά μια αόριστη έννοια στο ποινικό σύστημα, που προσδιορίζεται κάθε φορά από τις βουλήσεις και τα άθλια παιχνίδια ελληνικών, αλλά και ξένων κυβερνήσεων (ας θυμίσουμε στα καθ' ημάς τις προσπάθειες περιθωριοποίησης και ποινικοποίησης πολιτικών χώρων με τις σκευωρίες κατά των Μπαλάφα, Μπουκουβάλα, Μπέρκνερ, Ζηρίνη, Σκυφτούλη, Σερίφη και άλλων πολλών, που κατέρρευσαν στα ελληνικά δικαστήρια ή τις πιέσεις των αμερικάνων να χαρακτηρισθούν τρομοκρατικές οι αντιδράσεις κατά του εγκληματικού πολέμου στο Κόσοβο).

Με άλλα λόγια πρόκειται για ρυθμίσεις που με πρόσχημα ένα φαινόμενο που δεν υφίσταται καν στην Ελλάδα (την μαζική πολιτική τρομοκρατία) δημιουργούν ένα καθεστώς τρόμου και επεκτείνονται σε κάθε μη αρεστή από την εκάστοτε εξουσία πολιτική ή συνδικαλιστική δραστηριότητα.

Σε συνδυασμό με την κύρωση των συμβάσεων Σένγκεν, Τρέβι, Παλέρμο, Ευρωπόλ και τις αναμενόμενες ρυθμίσεις για την Ολυμπιάδα 2004, αλλά και για τον περιορισμό των διαδηλώσεων, που θα θέσουν την Αθήνα υπό καθεστώς πολιορκίας δημιουργείται ένα πραγματικά ασφυκτικό πλαίσιο αναίρεσης θεμελιωδών ελευθεριών.

Εν όψει των αναμενόμενων αντιδράσεων -και με τη λογική «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα»- ο Υπουργός Δικαιοσύνης εδήλωσε προκλητικά ότι οι υπερασπιστές των δημοκρατικών δικαιωμάτων πρέπει να αποφασίσουν εάν επιθυμούν την δίωξη του οργανωμένου εγκλήματος ή όχι. Εμείς απαντάμε ότι η υπεράσπιση των θεμελιωδών δικαιωμάτων, του τεκμηρίου αθωότητας και του λειτουργήματος της υπεράσπισης είναι αδιαπραγμάτευτες εγγυήσεις της δημοκρατίας και η αμφισβήτηση τους από τον ίδιο τον Υπουργό Δικαιοσύνης που καλείται να τις προασπίζει αποτελεί μείζον θεσμικό πρόβλημα.

Γι' αυτό το λόγο το ΔΣ του ΔΣΑ κατόπιν αιτήσεως της Εναλλακτικής Παρέμβασης, της ΣΑΚΔΑ και των συμβούλων Κοκκινάκη και Γαλετσέλη έχει καταδικάσει κάθε περιορισμό των δικαιωμάτων των κατηγορουμένων και της υπεράσπισης με πρόσχημα την τρομοκρατία. Παραταύτα, ο Πρόεδρος αρνείται επίμονα την ενεργοποίηση της Επιτροπής Συνταγματικών Δικαιωμάτων που θα έδινε τη δυνατότητα να δημιουργηθεί μια μαζική συσπείρωση δικηγόρων ενάντια στις αντιδραστικές επιδιώξεις της κυβέρνησης.

Η ανάγκη συστράτευσης όλων των δικηγόρων σ' αυτή την κατεύθυνση γίνεται ακόμα περισσότερο έκδηλη όταν αναλογισθούμε ότι η ίδια η σύμβαση του Παλέρμο για την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος που υπογράφηκε πρόσφατα από την κυβέρνηση καθιστά υποχρεωτική την ποινικοποίηση κάθε δραστηριότητας που διευκολύνει τις επιδιώξεις των ομάδων που κατηγορούνται ως εγκληματικές, συμπεριλαμβανομένης και κάθε είδους συμβουλευτικής δραστηριότητας προς τις ομάδες αυτές (ακόμα και νομικής).

Πρέπει άμεσα όλοι μας να συμμετέχουμε στις εκδηλώσεις, τις διαδηλώσεις και τις πρωτοβουλίες ενάντια στον νέο τρομονόμο, απαιτώντας να μην ψηφισθεί καμμία αυταρχική διάταξη.

 
   
   
   
   
10 Μαϊου 2001

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Οι μόνοι χαμένοι αγώνες είναι αυτοί που δεν έγιναν


Μετά από περίπου δεκαπέντε ημέρες, συνολικά, απεργιακού αγώνα, είμαστε σε θέση να μετρήσουμε κέρδη και ζημίες και να καταλήξουμε ότι επιτύχαμε την πρώτη, σημαντική νίκη, σε ένα από τα μέτωπα του αγώνα ενάντια στην επιχειρούμενη αναδιάρθρωση του εργασιακού τοπίου της δικηγορίας προς όφελος των εταιριών με τη συνεπακόλουθη συντριβή του μαχόμενου δικηγόρου.

Η ρύθμιση για τα συμβόλαια, που τελικά ψηφίστηκε, ορίζει υποχρεωτική παράσταση δικηγόρου κατά τη σύναψη συμβολαίου άνω των 10.000.000 δρχ για την Αθήνα, και άνω των 4.000.000 δρχ για την επαρχία. Επιπλέον, αύξηση του ποσοστού αμοιβής μας για τα συμβόλαια ποσού έως 15.000.000 στο 1%, ορισμός της αμοιβής μας στο 0,5% στα συμβόλαια άνω των 15.000.000 δρχ και μέχρι τα 500.000.000 δρχ, η οποία κλιμακώνεται προς τα κάτω, όσο η αντικειμενική αξία του συμβολαίου ανεβαίνει, φτάνοντας στο 0,05% για τα συμβόλαια των 10 με 20 δις. Τέλος, αποφασίστηκε αναπροσαρμογή των παραπάνω ορίων, την 1.1.2003, με υπουργική απόφαση, ύστερα από γνώμη της Ολομέλειας των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων της χώρας.

Από τα παραπάνω στοιχεία, τα συμπεράσματα είναι προφανή: 1. Η αποχή μας πέτυχε το στόχο της, να εξαναγκάσει την κυβέρνηση σε οπισθοχώρηση, σε ένα, τουλάχιστον, από τα μέτωπα του αγώνα μας. 2. Καταγράφηκε με σαφήνεια η πρόθεση της κυβέρνησης να μειώσει το κόστος της αγοραπωλησίας ακινήτων για τις μεγάλες μεσιτικές, κατασκευαστικές εταιρίες και τους μεγαλοεργολάβους, με τη μείωση του ποσοστού της αμοιβής μας, όσο ανεβαίνει η αξία του συμβολαίου. Η αύξηση του ποσοστού αμοιβής μας στα συμβόλαια μέχρι 15.000.000 δρχ, αφαιρεί οριστικά τη φιλολαϊκή μάσκα, από τις επιχειρούμενες αλλαγές. 3. Η προβλεπόμενη αναπροσαρμογή των ορίων την 1.1.2003, δηλώνει την πρόθεση της κυβέρνησης να αντεπιτεθεί, την ανάγκη, επομένως, για μας, αγωνιστικής επαγρύπνησης.

Είναι σαφές ότι ο αγώνας μας δεν ολοκληρώθηκε. Τα κυβερνητικά επιτελεία συνεχίζουν να «μαγειρεύουν» την κατάργηση, ουσιαστικά, της κοινωνικής ασφάλισης, οι δικηγορικές και άλλες εταιρίες, συνεχίζουν να καταλαμβάνουν καθημερινά, όλο και μεγαλύτερο κομμάτι από την «πίτα» που λέγεται «νομικές υπηρεσίες», η εργασιακή μας καθημερινότητα επιδεινώνεται σε όφελός τους και η διάθεσή μας για αγωνιστικές διεκδικήσεις υποθηκεύεται με την κατάθεση αυτές τις ημέρες στη Βουλή προς ψήφιση, ενός τρομονόμου - τρομοκράτη, ότι πλέον των συνήθων υπόπτων, αλλά ολόκληρης της κοινωνίας.

Περαιτέρω, με διατάξεις που τροποποιούν τον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας αυξάνεται το κόστος πρόσβασης των πολιτών στη Δικαιοσύνη (παράβολα για αναβολές σε ύψος τριπλάσιο του γραμματίου προείσπραξης, παράβολα έως 1.000.000 δρχ. για εκδίκαση αναιρέσεων) και ουσιαστικά αυξάνεται και ο χρόνος εκδίκασης των υποθέσεων στο Πολυμελές.

Είναι η στιγμή που καταδεικνύεται με σαφήνεια, ότι η μόνη μας δυνατότητα να αμυνθούμε, είναι η αγωνιστική αντεπίθεση, μαζί με το σύνολο της εργαζόμενης πλειοψηφίας.

Είναι η στιγμή που πρέπει να απαιτήσουμε την αναδιάταξη της δικηγορικής ύλης. Την επέκταση της υποχρεωτικής παράστασης δικηγόρου στις μεγάλες συμβάσεις επιχειρηματικού ενδιαφέροντος. Γραμμάτιο και παρακράτηση στις μεγάλες συμβάσεις δημοσίων έργων, όπου και εν όψει ολυμπιάδας, τα συμφέροντος - και τα ποσά είναι τεράστια, στις χρηματιστηριακές συμβάσεις, στις κάθε λογής συμβάσεις που παράγουν μεγάλα κέρδη στους συμβαλλόμενους, απαιτούν εξ αντικειμένου και έχουν νομική κάλυψη, η οποία μέχρι σήμερα δεν αποδίδει ούτε μία δραχμή στο Ταμείο συνεργασίας του Δ.Σ.Α. και στα ασφαλιστικά μας ταμεία.

Είναι η στιγμή που πρέπει να συναντηθούμε με όλες τις συλλογικές, συνδικαλιστικές συλλογικότητες των υπόλοιπων εργαζομένων (συλλόγους, σωματεία, επιτροπές αγώνα), και με αυτούς να συνδιαλαγούμε για τη διαμόρφωση ενός ενιαίου κοινωνικού μετώπου εργαζομένων που θα θέσει το δικό του όραμα της κοινωνικής ασφάλισης, απέναντι στο «εκσυχρονιστικό» και συντριπτικό για κάθε εργαζόμενο πολίτη, όραμα της κυβέρνησης. Να απαιτήσουμε την επιστροφή των 70 δις στο Ταμείο Νομικών. Τον προσδιορισμό της σύνταξης στο 80% του μισθού του εφέτη. Την ανακλιμάκωση των ασφαλιστικών εισφορών, με κριτήρια την ηλικία και την εισφοροδοτική ικανότητα. Την καταβολή των ασφαλιστικών εισφορών των εμμίσθων από τους εργοδότες (εταιρίες, μεγάλα δικηγορικά γραφεία). Την αυτοδιαχείριση των ασφαλιστικών ταμείων από τους ασφαλισμένους και δη από αιρετή και ανακλητή επιτροπή δικηγόρων.

Είναι η στιγμή, που μαζί με το σύνολο της κοινωνίας πρέπει να συναντηθούμε στους δρόμους της πόλης, για να αποτραπεί η κατάθεση και ψήφιση του νέου τρομονόμου, απαιτώντας διεύρυνση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Να εξαναγκάσουμε την κυβέρνηση σε μία ακόμη οπισθοχώρηση, δηλώνοντας ότι στις συνθήκες αυτές, αναδεικνύεται ως ζήτημα προσωπικής ευθύνης για όλους μας, να ερμηνεύσουμε τον κοινωνικό μας ρόλο ως συνήγοροι και υπερασπιστές δικαιωμάτων και ελευθεριών. Να πάρουμε θέση, έμπρακτα, ενάντια στη δημιουργία κοινωνίας χαφιέδων, στις κατασκευασμένες κατηγορίες και την ποινικοποίηση των αγώνων. Οφείλουμε, με τη συλλογική μας δράση, να αναδείξουμε το δίκαιο των ανθρώπων της εργασίας, των ανέργων, το δίκαιο της κοινωνίας να αγωνίζεται για την διεύρυνση των δικαιωμάτων και των ελευθεριών της και να αντιστέκεται στην επιχειρούμενη κατάργηση τους.

Συμμετέχουμε στη συγκέντρωση και διαδήλωση κατά του νέου τρομονόμου (ΣΗΜΕΡΑ 10.5, και ώρα 7.00, στα Προπύλαια.

Συμμετέχουμε στην απεργία ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ στις 17 Μαΐου για το ασφαλιστικό

Η Εναλλακτική Παρέμβαση Δικηγόρων από την αρχή με σχετική εκδήλωση στο ΔΣΑ έθεσε το ζήτημα των κινδύνων που εγκυμονεί η «απελευθέρωση» της αγοράς νομικών υπηρεσιών, όπως προβλέπεται από την έκθεση του ΚΕΠΕ (κατάργηση των γραμματίων προείσπραξης στα συμβόλαια, στα δικαστήρια κλπ).

Από την αρχή πάλεψε με αποφασιστικότητα να μην περάσουν τα μέτρα του Υπουργείου Δικαιοσύνης

• προτείνοντας στη Γ.Σ. με τη σύμβουλό της Ζωή Μήλιου αγωνιστικές κινητοποιήσεις και όχι απεργοσπαστικά ημίμετρα και δυστυχώς μάλιστα μόνη ενάντια σε όλες τις συνδικαλιστικές παρατάξεις, κατεστημένες και μη,

• συνδέοντας τον αγώνα ενάντια στην αύξηση των ορίων παραστάσεως στα συμβόλαια με το ασφαλιστικό και την αναδιάταξη της δικηγορικής ύλης

Στους αγώνες που έρχονται θα είμαστε και πάλι μπροστά με όλους τους δικηγόρους που δεν τους ελκύουν οι νεοφιλελεύθερες στρατηγικές και οι συντεχνιακές κραυγές.