12 Αυγούστου 2020
 
 
σελίδα υποδοχής
ταυτότητα
αρχείο υλικών
θέσεις - απόψεις
έμμισθοι συνεργάτες   και ασκούμενοι
εισηγήσεις ημερίδας











συνδικαλιστική   επικαιρότητα
πολιτική επικαιρότητα
ημερολόγιο
σύνδεσμοι
επικοινωνία



Συμπληρώστε το email σας για να λαμβάνετε το μηνιαίο newsletter:
rss

συνδικαλιστική επικαιρότητα - Φεβρουάριος 2020

στείλτε αυτή τη σελίδα εκτύπωση





27 Φεβρουαρίου 2020

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Τοποθέτηση Εναλλακτικής Παρέμβασης – Δικηγορικής Ανατροπής για τον προϋπολογισμό έτους 2020 του ΔΣΑ


 

Η τοποθέτηση του συμβούλου της "Εναλλακτικής Παρέμβασης – Δικηγορικής Ανατροπής" Θανάση Καμπαγιάννη για τον προϋπολογισμό έτους 2020 του ΔΣΑ, στη συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της 27/2/2020, έχει ως εξής:

«Ξεκινάμε από την αφετηρία ότι ο προϋπολογισμός του Δικηγορικού Συλλόγου αποτελεί ρητά, σύμφωνα με το άρθρο 92 παρ. 1 εδ. β' του Κώδικα Δικηγόρων, αντικείμενο Γενικής Συνέλευσης των μελών του. Απέναντι λοιπόν στην απαξίωση των συλλογικών διαδικασιών και την γενικευμένη καχυποψία των συναδέλφων, ζητάμε τη σύγκληση Γενικής Συνέλευσης για να συζητήσουμε ανοιχτά και δημόσια τα ζητήματα του προϋπολογισμού και τον σχεδιασμό δράσης του Συλλόγου για το 2020 (σσ: η πρόταση για ΓΣ υπερψηφίστηκε μόνο από τους συμβούλους Καμπαγιάννη και Αντανασιώτη). Σε κάθε περίπτωση, ο προϋπολογισμός πρέπει να αναρτάται και να αναρτηθεί στο σάιτ του ΔΣΑ, κάτι που δυστυχώς δεν γίνεται συστηματικά.

Η τοποθέτηση ψήφου για τον Προϋπολογισμό του ΔΣΑ δεν είναι για μας μια τοποθέτηση τεχνοκρατική ή λογιστική. Αφορά μια κορυφαία συζήτηση για την αποτίμηση της κατάστασης της δικηγορίας και του δικηγορικού σώματος, αλλά και τη στρατηγική του κορυφαίου δικηγορικού συνδικαλιστικού οργάνου για τη χρονιά που έρχεται. Ως Εναλλακτική Παρέμβαση – Δικηγορική Ανατροπή και εκπροσωπώντας μια συλλογικότητα που μετράει 30 χρόνια αδιάλειπτης δράσης στον Δικηγορικό Σύλλογο, καταψηφίζουμε το προσχέδιο του προϋπολογισμού και τοποθετούμαστε ως εξής:

Λογιστικά, ο προϋπολογισμός που παρουσιάζεται είναι πλεονασματικός, με βασική “αισιόδοξη” πρόβλεψη την είσπραξη 3,5 εκατομμυρίων ευρώ για προεισπράξεις, μια προϋπολογιζόμενη αύξηση δηλαδή κατά 350.000 ευρώ περίπου (από 3,16 εκατομμύρια που εισπράχτηκαν το 2019). Το αν αυτή η πρόβλεψη θα υλοποιηθεί, μένει να το δούμε. Τα διαθέσιμα του Συλλόγου στους τραπεζικούς του λογαριασμούς υπολογίζονται σε περίπου 13,5 εκατομμύρια ευρώ.

Η δυνατότητα του Συλλόγου να έχει έσοδα και μέσω αυτών να χρηματοδοτεί τις δράσεις του, καθώς και υπηρεσίες και πόρους για τις ανάγκες των συναδέλφων (πχ μέτρα κοινωνικής στήριξης των πιο αδύνατων), έχει υπονομευτεί σοβαρά μετά τα μνημονιακά μέτρα: αναφέρουμε εδώ ενδεικτικά την άρση της υποχρεωτικότητας παράστασης στην υπογραφή των συμβολαίων που μείωσε δραματικά τους πόρους. Το αποτέλεσμα είναι οι συναδέλφισσες και οι συνάδελφοι που μπαίνουν τώρα στο επάγγελμα να μην θυμούνται καν τις διανομές μερισμάτων των παλαιότερων χρόνων που επέτρεπαν την πληρωμή της ετήσιας συνδρομής και των ασφαλιστικών εισφορών και αποτελούσαν ανάσα, ειδικά για τους οικονομικά πιο αδύνατους συναδέλφους.

Σύμφωνα με την άποψη που κυριαρχεί στα Διοικητικά Συμβούλια των Συλλόγων μας (όχι παράξενα από αυτούς που θεωρούν την πολιτική αυτή “μονόδρομο”), οι εποχές αυτές έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Το μόνο που μπορούμε να συζητάμε πλέον στα πλαίσια των Συλλόγων είναι η παροχή υπηρεσιών στα μέλη μας με τους διαθέσιμους (περιορισμένους) πόρους, το κυνήγι των πιστοποιήσεων, το καλύτερο management με ιδιωτικο-οικονομικούς όρους κοκ. Με την πολιτική αυτή, που εκφράζει την ταξική διαστρωμάτωση του δικηγορικού σώματος και τα συμφέροντα των εχόντων μεγαλύτερα εισοδήματα και των εργοδοτών, το δικηγορικό σώμα έχει καταλήξει τα τελευταία χρόνια ο ιδανικός καρπαζοεισπράκτορας: ΦΠΑ, υπερφορολόγηση, διάλυση ασφαλιστικού μας ταμείου και δομών υγειονομικής περίθαλψης, μείωση συντάξεων, υποχρεωτική διαμεσολάβηση, αγωγόσημα, ο κατάλογος δεν έχει κυριολεκτικά τέλος.

Δεν υπάρχει τίποτα το μοιραίο σε αυτή την κατάσταση που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια. Πρόκειται για επακόλουθο μιας πολιτικής διαχείρισης της καπιταλιστικής κρίσης που επέλεξαν οι κυβερνήσεις όλων των πολιτικών χρωμάτων την τελευταία δεκαετία και μιας αποδοχής της ως αναπόφευκτης από τις κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις που δρουν στον δικηγορικό συνδικαλισμό.

Υπάρχει άλλος δρόμος; Δεν έχει κανείς παρά να διαβάσει την ιστορία των Δικηγορικών Συλλόγων όπως αυτή ειναι αναρτημένη στις ιστοσελίδες μας. Τις δεκαετίες του 1950 και 1960, οι παραδοσιακά συντηρητικοί Δικηγορικοί Σύλλογοι μετατοπίστηκαν και προχώρησαν σε μια γραμμή σύγκρουσης με την εκτελεστική εξουσία. Η πολιτική αυτή επιλογή (και όχι απλώς η οικονομική άνθιση της εποχής) σήμανε κατακτήσεις για το δικηγορικό σώμα και μάλιστα σε μια περίοδο μαζικοποίησης του κλάδου.

Το δίδαγμα αυτό είναι κρίσιμο στο σήμερα: ούτε τα οικονομικά των Συλλόγων ούτε οι κατακτήσεις των δικηγόρων θα επανέλθουν στην προτεραία κατάσταση περιμένοντας τα τρίμματα της εύθραυστης οικονομικής ανάκαμψης που βιώνει (για πόσο;) η ελληνική οικονομία. Πρέπει να αγωνιστούμε για να ξαναστήσουμε εκείνους τους μηχανισμούς που θα σημάνουν κατακτήσεις και πόρους για τα μέλη μας, αξιώνοντας κομμάτι του πλούτου που συνεχίζει να συγκεντρώνεται στα χέρια των λίγων (πχ χρηματοδότηση των Ταμείων από τρίτους πόρους, νομικές και άλλες ενέργειες που αφορούν το μεγάλο κεφάλαιο και τα ψηλά εισοδήματα, συμβόλαια και αγορά ακινήτων, γραμμάτια στις μεγάλης αξίας ιδιωτικές συμβάσεις, κοκ) .

Για να το πετύχουμε αυτό, χρειάζεται μαχητική αντιπαράθεση με την εκάστοτε κυβέρνηση και τα μέτρα που μας θίγουν, ανοίγοντας τη βεντάλια της σύγκρουσης στο εύρος που αναλογεί στον ρόλο και το κύρος του δικηγορικού σώματος. Τα ζητήματα του κράτους δικαίου, της κρατικής και αστυνομικής αυθαιρεσίας, της ασυδοσίας των ολιγαρχών, του μνημονιακού παρασυντάγματος που ζει και βασιλεύει, είναι πεδία στα οποία ο Σύλλογός μας πρέπει να βρεθεί στην πρώτη γραμμή, αν θέλει να αυξήσει το κύρος και την διαπραγματευτική του ισχύ απέναντι στην εκτελεστική εξουσία. Η στρατηγική αυτή πρέπει να εξηγηθεί στις συναδέλφισσες και τους συναδέλφους, ώστε να δοθεί συλλογικά η μάχη που θα αποκαταστήσει τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις μας, με στόχο: έναν δικηγόρο αξιοπρεπή στις αποδοχές και τα δικαιώματά του και ταυτόχρονα εγγυητή των δικαιωμάτων των πολιτών απέναντι στην αυθαιρεσία του κράτους και των οικονομικά ισχυρών.

Ως Εναλλακτική Παρέμβαση – Δικηγορική Ανατροπή, έχοντας επίγνωση των πολιτικών συσχετισμών στο εσωτερικό του Διοικητικού Συμβουλίου αλλά και της απαίτησης χιλιάδων συναδέλφων για μια διαφορετική πορεία του Συλλόγου και του δικηγορικού συνδικαλισμού, θα προσπαθήσουμε να οικοδομήσουμε αυτό το πολιτικό και συνδικαλιστικό ρεύμα, σε συμπόρευση με την εργαζόμενη πλειοψηφία που είναι ο φυσικός κοινωνικός μας σύμμαχος».

 
   
   
   
   
27 Φεβρουαρίου 2020

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Ενημέρωση ΔΣ ΔΣΑ, 27/2/2020: Προϋπολογισμός και ψηφίσματα για νησιά και αστυνομική βία


Στη συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της 27/2/2020, πριν ξεκινήσει η ημερήσια διάταξη τέθηκαν από την πλευρά της Εναλλακτικής Παρέμβασης – Δικηγορικής Ανατροπής δύο ζητήματα:

Το πρώτο αφορούσε τις κινητοποιήσεις των δικαστικών υπαλλήλων και την επιστολή του Προέδρου του ΔΣΑ προς τον πρόεδρο του Συλλόγου Δικαστικών Υπαλλήλων Αθήνας με κοινοποίηση προς τον Υπουργό. Από την πλευρά μας δηλώσαμε ότι το περιεχόμενο της επιστολής είναι λάθος στη συγκυρία των κινητοποιήσεων των γραμματέων με αιτήματα (προσλήψεις, μηχανογράφηση, θεσμικά, κλπ) που μας βρίσκουν απολύτως σύμφωνους. Η ανάδειξη μεμονωμένων συμπεριφορών γραμματέων προς δικηγόρους στη συγκυρία αυτή διασπά την αναγκαία ενότητα που θα έπρεπε να υπάρχει. Ως Εναλλακτική δηλώνουμε την αλληλεγγύη μας στους δικαστικούς υπαλλήλους, συμμετείχαμε στις κινητοποιήσεις τους, τοιχοκολλήσαμε ανακοινώσεις συμπαράστασης και θα συμμετάσχουμε στη σχεδιαζόμενη συγκέντρωση στο Υπουργείο Δικαιοσύνης.

Το δεύτερο αφορούσε ενημέρωση του Συμβουλίου για την πρωτοβουλία αναζήτησης πειθαρχικών ευθυνών από τον εν ενεργεία ιατροδικαστή για τις γνωστές δηλώσεις περί “σεξουαλικής κακοποίησης” του 11μηνου βρέφους. Κατόπιν επιστολής του συμβούλου της Εναλλακτικής στον προϊστάμενο της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας και στον Υπουργό Δικαιοσύνης, διατάχτηκε προκαταρκτική εξέταση για πειθαρχική έρευνα. Ο Πρόεδρος και το Συμβούλιο συμφώνησαν στο περιεχόμενο της πρωτοβουλίας.

ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ: Το Συμβούλιο ολοκλήρωσε την ψήφιση του προύπολογισμού του ΔΣΑ για το έτος 2020. Ως Εναλλακτική δηλώσαμε ότι η διαφάνεια επιτάσσει τη σύγκληση Γενικής Συνέλευσης που σύμφωνα με τον Κώδικα είναι το αρμόδιο όργανο για την ψήφιση του προϋπολογισμού, αλλά η πλειοψηφία του Συμβουλίου (πλην των συμβούλων Καμπαγιάννη και Αντανασιώτη) επέλεξε την οδό του Διοικητικού Συμβουλίου. Ζητήσαμε σε κάθε περίπτωση την ανάρτηση του προϋπολογισμού στο site του ΔΣΑ, κάτι που προβλέπεται αλλά δεν υλοποιείται: ο Πρόεδρος δεσμεύτηκε ότι ο προϋπολογισμός θα αναρτηθεί. Η τοποθέτηση της Εναλλακτικής Παρέμβασης – Δικηγορικής Ανατροπής υπάρχει αναρτημένη εδώ.

ΨΗΦΙΣΜΑΤΑ ΓΙΑ ΝΗΣΙΑ ΚΑΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ: Το Συμβούλιο αποφάσισε την έκδοση ψηφίσματος καταδίκης της αστυνομικής βίας στα νησιά, με το οποίο καλείται η κυβέρνηση να προχωρήσει με διάλογο και όχι με τα ΜΑΤ. Βάση για το ψήφισμα ορίστηκε σχετικό κείμενο του συμβούλου Π. Κορδώνη. Υπερψηφίσαμε το κείμενο ως βάση και ζητήσαμε να πάρει θέση ο Σύλλογος ενάντια στα κλειστά κέντρα κράτησης προσφύγων και μεταναστών, επισημαίνοντας ότι βρισκόμαστε μπροστά στον άμεσο κίνδυνο να διπλασιαστεί εν μία νυκτί ο αριθμός των φυλακισμένων στην ελληνική επικράτεια και μάλιστα με όρους “εκτόπισης” στα νησιά. Το Συμβούλιο αποφάσισε περαιτέρω να επικαιροποιήσει το ψήφισμα ενάντια στην αστυνομική καταστολή που είχε εκδώσει ο ΔΣΑ, καθώς με εκτίμηση του Προέδρου είμαστε ενώπιον μιας κλιμάκωσης της αστυνομικής βίας που θέτει ζητήματα για το κράτος δικαίου, με χαρακτηριστικά και απανωτά περιστατικά οπλοφορίας αστυνομικών εκτός υπηρεσίας (ΑΣΟΕΕ, κλπ).

Δεν έλειψαν οι παρεμβάσεις συμβούλων που επιχείρησαν να ακυρώσουν την καταδίκη της αστυνομικής βίας με απαίτηση καταδίκης της βίας “και των δύο πλευρών”, καθώς “οι αστυνομικοί προκλήθηκαν”. Στην τοποθέτηση του συμβούλου της Εναλλακτικής ότι στη Χίο και τη Μυτιλήνη τα ΜΑΤ έσπασαν κεφάλια ανθρώπων που τους έβρισαν ή τους πέταξαν ένα μπουκάλι, ενέργειες που δεν είναι δυνατόν να μπαίνουν στο ίδιο τσουβάλι, ο αντιπρόεδρος του ΔΣΑ Θ. Σοφός μίλησε για “αντισυνταγματική τοποθέτηση”. Φαίνεται πως σε κάποιο άρθρο του Συντάγματος γράφει ότι τα ΜΑΤ μπορούν να ανοίγουν κεφάλια. Σε κάθε περίπτωση, σπεύσαμε να δηλώσουμε ότι εμείς “δεν καταγγέλλουμε γενικά τη βία από όπου και αν προέρχεται”, όπως είναι το μότο όσων θέλουν να αποφύγουν την καταγγελία της κρατικής και αστυνομικής βίας. Κατόπιν τούτων, ψηφίσαμε επί της αρχής υπέρ της έκδοσης του ψηφίσματος για την αστυνομική βία, αλλά επιφυλαχθήκαμε για το περιεχόμενό του – τη διαμόρφωση θα κάνει ο Πρόεδρος του ΔΣΑ.

Όσον αφορά τέλος το ζήτημα του ασφαλιστικού, δεν συζητήθηκε λόγω χρόνου. Έχουμε ήδη εξηγήσει την κωλυσιεργία του Προέδρου στη συζήτηση του ζητήματος, που έφτασε μέχρι τη σημερινή εικόνα ψήφισης του νόμου Βρούτση χωρίς να υπάρξει ούτε καν μια εκδήλωση από πλευράς του Συλλόγου. Το γεγονός αυτό θέτει με οξύτητα το ζήτημα της πραγματικής εκπροσώπησης των συμφερόντων της πλειοψηφίας των συναδέλφων από το Διοικητικό Συμβούλιο.

Θανάσης Καμπαγιάννης, σύμβουλος ΔΣ του ΔΣΑ για την Εναλλακτική Παρέμβαση – Δικηγορική Ανατροπή.

 
   
   
   
   
12 Φεβρουαρίου 2020

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Ενημέρωση ΔΣ ΔΣΑ, 12/2/2020: αποχή 18/2 και ασφαλιστικό


Πρώτο θέμα στη σημερινή συνεδρίαση του ΔΣ ήταν η συμμετοχή του ΔΣΑ στην απόφαση της Ολομέλειας για αποχή στις 18 Φεβρουαρίου για το αγωγόσημο. Ο Πρόεδρος του ΔΣΑ εκφράστηκε υπέρ της συγκεκριμένης κινητοποίησης αποκλειστικά για το αγωγόσημο, ενώ υπήρξαν τοποθετήσεις κατά της αποχής “από θέση αρχής”. Η τοποθέτηση του συμβούλου της Εναλλακτικής Παρέμβασης – Δικηγορικής Ανατροπής ήταν η εξής: δεν είναι δυνατόν να ακούγονται τοποθετήσεις για αξιωματική απόρριψη της αποχής ως μέσου πάλης. Οι τοποθετήσεις αυτές απαξιώνουν την ιστορία του Συλλόγου, τους αγώνες μέσω των οποίων κερδήθηκαν κατακτήσεις και φυσικά αφοπλίζουν συνδικαλιστικά και πολιτικά τον Σύλλογο στο σήμερα. Όσον αφορά τη συγκεκριμένη πρόταση, η αποχή της 18ης Φεβρουαρίου δεν μπορεί να ειδωθεί ξέχωρα από τα θέματα που αυτή τη στιγμή “καίνε”, όχι δηλαδή μόνο το αγωγόσημο, αλλά πρώτα και κύρια το ασφαλιστικό νομοσχέδιο. Για τον λόγο αυτό, υπερψηφίσαμε την πρόταση της αποχής (η αποχή υπερψηφίστηκε με 11 υπέρ και 6 κατά), θέτοντας το ζήτημα της διεύρυνσης του πλαισίου με αιχμή το ασφαλιστικό, πρόταση που τέθηκε αργότερα σε ψηφοφορία (βλ. παρακάτω).

Στη συνέχεια, ολοκληρώθηκε η συζήτηση για το νέο νπδδ (Κέντρο Επιμόρφωσης και Κατάρτισης) που αποφάσισε να δημιουργήσει ο ΔΣΑ. Την τοποθέτησή μας την έχουμε ήδη καταγράψει σε προηγούμενες ενημερώσεις. Οι κριτικές που ήδη ασκήθηκαν για το άρθρο του Καταστατικού περί “πιστοποίησης” οδήγησαν σε απάλειψη της συγκεκριμένης πρόβλεψης, ενώ αποφασίστηκε οι σημαντικές αποφάσεις όσον αφορά το νέο νπδδ να λαμβάνονται από το ΔΣ του ΔΣΑ. Στις σχετικές ψηφοφορίες, τοποθετήθηκαμε εκ νέου με επί της αρχής “όχι” στο νέο νπδδ και με “παρών” στις επιμέρους αλλαγές που επήλθαν.

Στο κύριο θέμα της ημερήσιας διάταξης που ήταν το ασφαλιστικό (η εικόνα του Συμβουλίου δεν περιποιούσε τιμή, καθώς πολλοί σύμβουλοι είχαν πλέον αποχωρήσει), ο σύμβουλος Ανδρέας Κουτσόλαμπρος παρουσίασε την εισήγηση της Επιτροπής Ασφαλιστικού (υπάρχει αναρτημένη στο dsa.gr). Ως Εναλλακτική, καταθέσαμε αναλυτικά την επιχειρηματολογία μας, την οποία έχουμε ήδη αναρτήσει, με βασικά σημεία:

  1. Το ασφαλιστικό Βρούτση σημαίνει αύξηση των εισφορών 35 ευρώ τον μήνα για το 80% των συναδέλφων που πληρώνει την κατώτατη εισφορά και τους νέους συναδέλφους κάτω 5ετίας. Σε συνδυασμό με την έναρξη της ρύθμισης των 120 δόσεων από τον Μάιο του 2020, η αύξηση αυτή είναι δυσβάστακτη και θα σημάνει αδυναμία πληρωμής για πολλούς συναδέλφους.

  2. Η αποσύνδεση εισοδήματος-εισφορών θα σημάνει την έξοδο των εχόντων μεγαλύτερα εισοδήματα από το δημόσιο ασφαλιστικό σύστημα αφού οι περισσότεροι θα επιλέξουν την κατώτατη εισφορά και την ιδιωτική ασφάλιση. Το γεγονός αυτό υπονομεύει το δημόσιο σύστημα ασφάλισης.

  3. Τα ποσοστά αναπλήρωσης παραμένουν πολύ μικρά, ο νόμος Βρούτση στην ουσία επισφραγίζει τον νόμο Κατρούγκαλου με πολύ μικρές αυξήσεις βασικά στα 35-40 χρόνια ασφάλισης. Για τους πολλούς σημαίνει: αύξηση στις εισφορές για σύνταξη των 700 ευρώ.

  4. Η ηλεκτρονική ενοποίηση ΕΦΚΑ-ΕΤΕΑΕΠ στρώνει το δρόμο στην ιδιωτικοποίηση της επικουρικής ασφάλισης και το πλήρες κεφαλαιοποιητικό σύστημα, που ειναι ο ομολογημένος στόχος της νέας κυβέρνησης.

Οι προβλέψεις αυτές επιτάσσουν την κινητοποίηση του Συλλόγου που πρέπει να συμμετάσχει στις απεργιακές κινητοποιήσεις της 18/2 μαζί με τους υπόλοιπους εργαζόμενους. Επιστήσαμε την προσοχή στο ότι: αν ο Σύλλογος δεν κινητοποιηθεί, τη στιγμή που για τον νόμο Κατρούγκαλου απείχαμε επί εξάμηνο, επιβεβαιώνεται η εκτίμηση ότι το Διοικητικό Συμβούλιο δεν είναι αντιπροσωπευτικό του Σώματος και οι Σύλλογοι κινδυνεύουν να απωλέσουν κάθε νομιμοποίηση στα μάτια της συντριπτικής πλειοψηφίας των μελών τους.

Η τοποθέτηση του Προέδρου ήταν παρεξηγήσιμα φιλοκυβερνητική. Στην επί μακρόν παρέμβασή του, δεν ανέφερε καν ως αιχμή πάλης το αίτημα μη αύξησης της κατώτατης εισφοράς. “Κάποιος πρέπει να πληρώσει το μάρμαρο”, είπε ο Πρόεδρος εννοώντας ότι το 80% των φτωχότερων ασφαλισμένων πρέπει να δεχθεί ως αναπόφευκτη την αύξηση των 35 ευρώ τον μήνα. Απέναντι στην πρόταση διεύρυνσης του πλαισίου της 18/2 με αιχμή το ασφαλιστικό, αντιπρότεινε “αναμονή” και “θεσμικό διάλογο με την κυβέρνηση”. Το ΔΣ υπερψήφισε κατά πλειοψηφία την εισήγηση της Επιτροπής Ασφαλιστικού (ως Εναλλακτική ψηφίσαμε “κατά”).

Τελικά, την πρόταση Εναλλακτικής (Καμπαγιάννης) και Αγωνιστικής Συσπείρωσης (Αντανασιώτης) για διεύρυνση του πλαισίου της αποχής της 18/2 με το ασφαλιστικό υπερψήφισαν και οι σύμβουλοι Ανδ. Κουτσόλαμπρος και Π. Κορδώνης, καθώς και ο Β. Παπαστεργίου που τοποθετήθηκε υπέρ. Οι υπόλοιποι σύμβουλοι ψήφισαν “αναμονή”, την ίδια στιγμή που οι πληροφορίες μιλούν για ψήφιση του νομοσχεδίου το τρίτο δεκαήμερο του Φεβρουαρίου. Ο Πρόεδρος δεσμεύτηκε ότι θα υπάρξει εν νέου συζήτηση του ασφαλιστικού από το ΔΣ μόλις αυτό κατατεθεί για ψήφιση.

Θανάσης Καμπαγιάννης, σύμβουλος ΔΣ του ΔΣΑ για την Εναλλακτική Παρέμβαση – Δικηγορική Ανατροπή.

 
   
   
   
   
9 Φεβρουαρίου 2020

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Συμπαραστεκόμαστε στις κινητοποιήσεις των δικαστικών υπαλλήλων: δίωρες αποχές (9πμ-11πμ) από 10/2


Δίωρες αποχές από την εργασία τους (9πμ-11πμ) ξεκινούν τη Δευτέρα 10/2 (αρχικά μέχρι τις 14/2) οι δικαστικοί υπάλληλοι σε όλη την Ελλάδα. Τα αιτήματά τους είναι δίκαια, με βασικότερο την άμεση κάλυψη των οργανικών κενών στα δικαστήρια της χώρας, που έχουν ως αποτέλεσμα τόσο την καθυστέρηση στην απονομή δικαιοσύνης όσο και την εργασιακή τους εξάντληση. Ως Εναλλακτική Παρέμβαση - Δικηγορική Ανατροπή δηλώνουμε τη συμπαράστασή μας στον αγώνα των δικαστικών υπαλλήλων και ζητάμε από τον ΔΣΑ την ενεργητική και έμπρακτη αλληλεγγύη στα αιτήματά τους, που ειναι και δικά μας αιτήματα.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα ο Σύλλογος Δικαστικών Υπαλλήλων Αθήνας, τα κενά των μεγαλύτερων Υπηρεσιών έχουν ως εξής:

  • Εφετείο Αθηνών:  Οργανικές θέσεις  247 – Κενές  72.

Βρίσκονται σε εξέλιξη 30 μεγάλες δίκες και ο μέσος όρος των Ποινικών Συνεδριάσεων, ανά μήνα, είναι 350. Οι Γραμματείς του Ποινικού Τμήματος ανεβαίνουν στην έδρα μέχρι και 17 ημέρες τον μήνα.

  • Πρωτοδικείο Αθηνών:  Οργανικές θέσεις 775 –  Κενές  313.

Το 2019 κατατέθηκαν 106.212 δικόγραφα, εκδόθηκαν 255.463 Πιστοποιητικά και έγιναν 4.900 Ποινικές και 3.949 Πολιτικές  συνεδριάσεις

  • Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών: Οργανικές θέσεις  547 – Κενές  153.

Το 2019 κατατέθηκαν 154.700 μηνύσεις και επιδόθηκαν 187.600 Κλήσεις. Η σύνταξη των Κατηγορητηρίων και των Κλήσεων στα αρμόδια Τμήματα βρίσκονται στα όρια της παραγραφής. Στα Εισαγγελικά Γραφεία ένας Δικαστικός Υπάλληλος αντιστοιχεί σε έξι Εισαγγελείς.

  • Ειρηνοδικείο Αθηνών:  Οργανικές  193 – Κενές  57.

Ενδεικτικά στατιστικά εργασιών του Ειρηνοδικείου Αθηνών: Το 2019 κατατέθηκαν 51.750 δικόγραφα, εκδόθηκαν 89.790 Πιστοποιητικά και πραγματοποιήθηκαν 4.200 Συνεδριάσεις.

Κατόπιν τούτων, οι δικαστικοί υπάλληλοι ζητούν:

  • Την άμεση κάλυψη των κενών οργανικών θέσεων των Δικαστικών Υπαλλήλων.
  • Την μαγνητοφώνηση και απομαγνητοφώνηση των πρακτικών και των Ποινικών Δικαστηρίων.
  • Την ταχεία και πλήρη μηχανοργάνωση όλων των υπηρεσιών. Την διασύνδεση μεταξύ τους αλλά και με άλλους δημόσιους φορείς για την καλύτερη εξυπηρέτηση του κοινού.
  • Την ψηφιοποίηση των Αρχείων για την εξοικονόμηση χώρων αλλά και για την άμεση πρόσβαση σε Αποφάσεις παρελθόντων ετών.
  • Την συντήρηση των κτιρίων, ιδιαίτερα στην Σχολή Ευελπίδων και την εξεύρεση χώρων για ακροατήρια και γραφεία. Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα να σταματήσουν να διακόπτονται οι δίκες σε μακρινές ημερομηνίες λόγω έλλειψης αιθουσών ακροατηρίων αλλά και να συνωστίζεται μεγάλος αριθμός υπαλλήλων σε γραφεία λίγων τετραγωνικών μέτρων, δίπλα σε στοίβες δικογραφιών.
  • Την εξασφάλιση του απαραίτητου κονδυλίου για την κάλυψη των υπερωριών των Δικαστικών Υπαλλήλων και την έγκαιρη έκδοση των σχετικών αποφάσεων από το Υπουργείο Δικαιοσύνης.

Καλούμε τους δικηγόρους σε συμμετοχή στις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας των Δικαστικών Υπαλλήλων:

  • Την Δευτέρα 10-2-2020, ώρα  09.30, στην κεντρική είσοδο της Ευελπίδων και
  • Την Τετάρτη 12-2-2020, ώρα  09.30, στην είσοδο του Εφετείου Αθηνών.
 
   
   
   
   
4 Φεβρουαρίου 2020

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Ανακοίνωση για το νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης - Φεβρουάριος 2020


Το νομοσχέδιο Βρούτση επιβεβαιώνει όλες τις προβλέψεις για τον σχεδιασμό της κυβέρνησης Μητσοτάκη όσον αφορά το ασφαλιστικό σύστημα: 1) Επισφραγίζει την αρχιτεκτονική του νόμου Κατρούγκαλου. 2) Αναδιανέμει τα βάρη προς όφελος των οικονομικά ισχυρότερων και επιβάλλει νέο χαράτσι για την πλειοψηφία των ελεύθερων επαγγελματιών. 3) Προετοιμάζει το έδαφος για την πλήρη ιδιωτικοποίηση της επικουρικής ασφάλισης και την τροπή του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης σε κεφαλαιοποιητικό.

α. Οι νέες εισφορές των ελεύθερων επαγγελματιών

Καθιερώνονται έξι κλάσεις για την κύρια σύνταξη και την υγειονομική περίθαλψη, ο ασφαλισμένος θα επιλέγει στην αρχή της χρονιάς σε ποια κλάση θέλει να ενταχτεί, ανεξαρτήτως εισοδήματος. Οριστικοποιούνται οι αυξημένες εισφορές για πάνω από το 80% των ελεύθερων επαγγελματιών που μέχρι σήμερα πλήρωναν την κατώτατη εισφορά των 185 ευρώ (175 + 10 για τον ΟΑΕΔ): η νέα κατώτατη μηνιαία εισφορά ανέρχεται στα 220 ευρώ (210 + 10 για τον ΟΑΕΔ), αυξημένη κατά 35 ευρώ, δηλαδή συνολική επιβάρυνση 420 ευρώ τον χρόνο. Ίδια αύξηση προκύπτει και για την κατώτατη εισφορά των νέων συναδέλφων κάτω της 5ετίας, που θα επιβαρύνονται με μηνιαίες εισφορές 136 ευρώ από 102 ευρώ που πλήρωναν μέχρι σήμερα. Οι μειωμένες εισφορές της 5ετίας δεν θεωρούνται πλέον ασφαλιστικές οφειλές, όπως προέβλεπε ο νόμος Κατρούγκαλου, η διάταξη δε αυτή έχει αναδρομική ισχύ.

Πέραν από τη φιλολογία της κυβέρνησης περί “ελεύθερης επιλογής” της κλάσης που “επιθυμεί” ο καθένας (λες και είναι ζήτημα επιθυμίας και όχι οικονομικού καταναγκασμού), ο “φιλελευθερισμός” τελειώνει στα χαμηλότερα εισοδήματα. Η κυβέρνηση διατείνεται ότι δεν υπάρχει κλάση με κατώτατη εισφορά στα 175 ευρώ (ίδια με τη σημερινή) γιατί “τότε η σύνταξη που θα λάβει ο ασφαλισμένος θα είναι πολύ χαμηλή”! Δεν τους έπιασε, βέβαια, ο πόνος: οι πολλοί καλούμαστε να πληρώσουμε άμεσα το μηνιάτικο χαράτσι των 35 ευρώ, για να κάνει η κυβέρνηση το ρουσφέτι της στα υψηλα εισοδήματα και για να αποφύγει την κατάρρευση των εσόδων του ΕΦΚΑ, αφού οι έχοντες – με το νέο σύστημα – μπορούν να επιλέξουν την κατώτατη εισφορά και να προτιμήσουν την ιδιωτική τους ασφάλιση. “Φιλελευθερισμός” λοιπόν για τους πλούσιους, με ολίγη από “κομμουνισμό” στα πορτοφόλια των φτωχών...

β. Τα ποσοστά αναπλήρωσης ή αλλιώς εισφορές για συντάξεις πείνας

Οι μόνες αλλαγές που επιφέρει ο νέος νόμος στα ποσοστά αναπλήρωσης (που είχαν καταρρακωθεί με τον νόμο Κατρούγκαλου) αφορούν τους ασφαλισμένους με 30 έως 40 έτη ασφάλισης (από 0,77 της ποσοστιαίας μονάδας για 30ετία έως 7,98 ποσοστιαίες μονάδες για 40ετία). Κάτω των 30 ετών, δεν προβλέπεται καμία αύξηση, ενώ άνω των 40 ετών υπάρχει κόφτης που καθιστά ασύμφορη την παραμονή στην εργασία.

Με τα ποσά αυτά, ένας ασφαλισμένος στην κατώτατη κλάση (155 ευρώ) θα λάβει κύρια σύνταξη (εθνική + ανταποδοτική) 770 ευρώ μικτά μετά από 40 χρόνια δουλειά. Υπολογίζεται ότι για να προσδοκάς σύνταξη γύρω στα 1000 ευρώ θα πρέπει να ενταχθείς τουλάχιστον στην τρίτη κλάση (302 ευρώ μηνιαία).

γ. Η προετοιμασία της ιδιωτικοποίησης της επικουρικής ασφάλισης

Οι κατώτατες εισφορές επικουρικής και εφάπαξ ανέρχονται σε 42 ευρώ και 26 ευρώ αντίστοιχα, σύνολο 68 ευρώ μηνιαίως, όπως και πριν. Εδώ η κυβέρνηση ξεκινάει με τη νομοθέτηση της “ηλεκτρονικής ενοποίησης” του ΕΦΚΑ με το ΕΤΕΑΕΠ, που υποτίθεται γίνεται για λόγους εξυπηρέτησης (να μην υπάρχουν δύο χωριστά ειδοποιητήρια, να αφαιρούνται τα ποσά από τα γραμμάτια και από τις εισφορές της επικουρικής κοκ). Όμως ο στόχος της κυβέρνησης έχει ήδη κοινοποιηθεί με δηλώσεις του τέως υφυπουργού Εργασίας Ν. Μηταράκη και με το πόρισμα της “Επιτροπής Σοφών”: ιδιωτικοποίηση της επικουρικής ασφάλισης από 1/1/2021, ατομικός κουμπαράς κάθε ασφαλισμένου στον οποίο θα κατευθύνονται οι εισφορές (κατάργηση της “αλληλεγγύης των γενεών”) και επένδυση αυτών στην αγορά με ανάληψη ρίσκου από τον ασφαλισμένο. Στο ερώτημα “ποιός θα πληρώσει το κόστος της μετάβασης” αφού οι εισφορές χρηματοδοτούν σήμερα τις αποδοχές των νυν συνταξιούχων, η κυβέρνηση απαντά: οι ασφαλισμένοι! Γι' αυτό έχουν βάλει στο μάτι τα αποθεματικά του ΕΤΕΑΕΠ (περίπου οκτώ δισεκατομμύρια ευρώ) που πλέον με την ενοποίηση εντάσσονται στον ΕΦΚΑ. Πρόκειται για πλιάτσικο ενός συσσωρευμένου κοινωνικού πλούτου από τις ιδιωτικές εταιρείες, με την κυβέρνηση να λειτουργεί ως μεσίτης και εκπρόσωπος των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών.

δ. “Μα δεν θα αποκαθιστούσε τις αδικίες του νόμου Κατρούγκαλου η Νέα Δημοκρατία;”

Η ΝΔ ως αντιπολίτευση είχε μετατρέψει τον νόμο Κατρούγκαλου σε σκιάχτρο. Υποτίθεται ότι θα τον καταργούσε και θα προέβαινε σε αποκατάσταση των αδικιών που αυτός σήμανε για τους ασφαλισμένους. Όμως ο νόμος Βρούτση αποτελεί ουσιαστικά εφαρμοστική διάταξη του νόμου Κατρούγκαλου: αποδέχεται την αρχιτεκτονική του συστήματος (ενιαίο ταμείο), επισφραγίζει τα πολύ χαμηλά ποσοστά αναπλήρωσης και επιταχύνει τη λογική του ατομικού κουμπαρά προς την κατεύθυνση της πλήρους και αμιγούς κεφαλαιοποίησης. Η μόνη πραγματική διαφορά είναι η αναδιανομή του βάρους των εισφορών σε βάρος των οικονομικά αδύνατων ελεύθερων επαγγελματιών προς όφελος των οικονομικά εχόντων. Πρόκειται για “ταξική μονομέρεια” από την ανάποδη! Όσο δε αφορά τα περίφημα αναδρομικά, ο προϋπολογισμός του 2020 έχει εγγράψει για ασφαλιστικές δαπάνες ποσό ΜΙΚΡΟΤΕΡΟ κατά 200 εκατομμύρια ευρώ! Με το μειωμένο αυτό κονδύλι και με την κατάργηση της “13ης σύνταξης” (δηλαδή του προεκλογικού βοηθήματος που έδωσε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ τον περασμένο Μάιο), σκοπεύει η κυβέρνηση να “αποκαταστήσει” τις αδικίες... Στην πραγματικότητα, όλες οι κυβερνήσεις δεσμεύονται από τις μνημονιακές υποχρεώσεις που έχουν υπογράψει σύμφωνα με τις οποίες η ετήσια ασφαλιστική δαπάνη πρέπει να βαίνει μειούμενη μέχρι να φτάσει στο 12,5% του ΑΕΠ το 2030.

ε. Σσσσ! Η Ολομέλεια και οι Σύλλογοι κοιμούνται...

Μέχρι στιγμής, το Διοικητικό Συμβούλιο του ΔΣΑ και η Ολομέλεια δεν έχουν ακόμα συζητήσει το νέο ασφαλιστικό και δεν δείχνουν να τους καίει. Ο λόγος είναι απλός: στα Διοικητικά Συμβούλια υπερ-εκπροσωπούνται οι δικηγόροι που θα δουν μείωση στις μηνιαίες ασφαλιστικές εισφορές. Δεν υπάρχει λοιπόν καμία αίσθηση επείγοντος, όπως υπήρχε με τον νόμο Κατρούγκαλου. Για τον λόγο αυτό, εκτός του να απαιτήσουμε από τους Συλλόγους να συνεδριάσουν και να εκφράσουν την αντίθεσή τους στη διάλυση της κοινωνικής ασφάλισης, πρέπει να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Να εκφραστεί η μεγάλη πλειοψηφία των φτωχότερων και νέων συναδέλφων που πλήττονται από τα νέα μέτρα, σε συνεργασία με τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα. Να συμμετέχουμε στις απεργιακές κινητοποιήσεις και να απαιτήσουμε ενα δημόσιο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, με αξιοπρεπή σύνταξη και παροχές υγειονομικής περίθαλψης για όλες και όλους!