23 Ιουνίου 2018
 
 
σελίδα υποδοχής
ταυτότητα
αρχείο υλικών
θέσεις - απόψεις
έμμισθοι συνεργάτες   και ασκούμενοι
εισηγήσεις ημερίδας











συνδικαλιστική   επικαιρότητα
πολιτική επικαιρότητα
ημερολόγιο
σύνδεσμοι
επικοινωνία



Συμπληρώστε το email σας για να λαμβάνετε το μηνιαίο newsletter:
rss

πολιτική επικαιρότητα 2008

στείλτε αυτή τη σελίδα εκτύπωση





23 Δεκεμβρίου 2008

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Νεκρός, ετών 15 (καθολική αντίσταση στο σύστημα της εκμετάλλευσης και της καταστολής)


  ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

ΤΗΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ

Νεκρός, ετών 15.

 

Η δολοφονία του αποτελεί το αποκορύφωμα μιας διάχυτης ογκούμενης καθημερινής αστυνομοκρατίας. Με την πολιτική ανοχή  της κυβέρνησης της Ν.Δ. και παλιότερα του ΠΑ.ΣΟ.Κ. έχει αποχαλινωθεί μία αστυνομία που τρομοκρατεί, συλλαμβάνει, καταστέλλει, αυθαιρετεί, βασανίζει, ξεγυμνώνει και τελικά δολοφονεί. Το ιστορικό μακρύ. Η φράση «το κράτος είστε εσείς» έχει απευθυνθεί είτε ρητά, είτε σιωπηρά και έμπρακτα από όλες τις κυβερνήσεις των τελευταίων ετών. Ετσι οι κατ' επανάληψη δολοφονίες πολιτών από αστυνομικούς δεν αποτελούν απλή στατιστική. Πρόκειται για την αναγκαία συνέπεια της οικοδόμησης ενός αυταρχικού κράτους, αποκομμένου από κάθε κοινωνικό έλεγχο, ενός κράτους που εν τέλει διάκειται εχθρικά απέναντι στην ίδια την κοινωνία.

Η διαδρομή μέσα από τον αυταρχισμό επικυρώνει μια άλλη διαδρομή : Εκείνη της γενικευμένης επίθεσης στα λαϊκά δικαιώματα, μέσα από διαρκείς αναδιαρθρώσεις στην παιδεία, την εργασία, την κοινωνική ασφάλιση. Απαξίωση της εργασίας, ελαστικοποίηση, κατεδάφιση και υποταγή των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων στις δυνάμεις της αγοράς, εμπορευματοποίηση κάθε πλευράς της ζωής, υπερχρέωση, ώθηση στον καταναλωτισμό, λιτότητα και ανασφάλεια, ανεργία, ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας στα ιδιωτικά συμφέροντα, καταστροφή του περιβάλλοντος στο βωμό του κέρδους,  εντατικοποίηση από τα μαθητικά χρόνια μέχρι τη σύνταξη (αν την προλάβουμε), άγρια καταστολή και περιστολή δικαιωμάτων για όσους αμφισβητούν τη διαδρομή που μας επιφυλάσσουν.

Η ρίζα της κοινωνικής αδικίας βρίσκεται στον ίδιο τον πυρήνα του καπιταλιστικού συστήματος, που υποτάσσει και αλλοτριώνει  όχι μόνο την εργασία, αλλά και την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη στην προτεραιότητα του κέρδους και τη νομιμοποίηση της εκμετάλλευσης, που γεννά τις κρίσεις για να μετακυλίει τις ζημιές της σε αυτούς που έχει πλιατσικολογήσει όταν κέρδιζε. Τη στιγμή που οι τραπεζίτες λαμβάνουν απλόχερες και άνευ όρων κρατικές ενισχύσεις, ενώ το εισόδημα των εργαζομένων συμπιέζεται ακόμη περισσότερο, η μερική απασχόληση γενικεύεται με το πρόσχημα της οικονομικής κρίσης, η κοινωνική ασφάλιση έχει κατεδαφιστεί, η φορολογία γίνεται ακόμη πιο άδικη, δεν υπάρχει τίποτα απέναντι στο οποίο να μην αξίζει να εξεγερθεί κανείς.

Τώρα η κυβέρνηση των ιδιωτικοποιήσεων και των σκανδάλων, γίνεται και κυβέρνηση δολοφόνων. Και θα εξακολουθήσει να παραμένει όσο έχει τη στήριξη των μηχανισμών καταστολής και της αντιπολίτευσης που αρνείται να κινητοποιήσει τον λαό εναντίον της με το στόχο της αντικαπιταλιστικής προοπτικής, για μία κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση.

Κάθε κοινωνική αντίσταση στοχοποιείται από ένα ολόκληρο πλέγμα μηχανισμών, οι οποίοι έχουν συγκροτηθεί στη βάση της αντιμετώπισης του «εσωτερικού εχθρού». Το κράτος θωρακίζεται με διαρκώς αυταρχικότερη νομοθεσία, τρομονόμους και αστυνομικά μέτρα, προκειμένου να καμφθούν οι κοινωνικές αντιστάσεις. Είναι πλέον κοινός τόπος πως κάθε κινητοποίηση, ακόμη και αυτή η καθιστική διαμαρτυρία, αντιμετωπίζεται με ξυλοδαρμούς, χημικά, πλαστικές σφαίρες, αδικαιολόγητες προσαγωγές και συλλήψεις, συνοπτικές προφυλακίσεις διαδηλωτών με την αγαστή συνδρομή της δικαστικής εξουσίας. Το δικαίωμα στη συνάθροιση έχει πρακτικά ματαιωθεί. Η ατιμωρησία των αστυνομικών είναι καθεστώς.

Παράλληλα, η πρόκληση και διαχείριση του φόβου των νοικοκυραίων αποτελεί πλέον  βασικό εργαλείο όχι μόνο αποπροσανατολισμού και επικοινωνιακής αντιστροφής (ας σκεφθεί κανείς πόσα «πλιάτσικα» στα σπασμένα μαγαζιά είχαν πριν προκαλέσει οι πολιτικές του πλαστικού χρήματος, τα πανωτόκια, η λιτότητα, το χρηματιστήριο κ.α.), αλλά και νομιμοποίησης της αστυνομοκρατίας, ενεργοποίησης των συντηρητικών αντανακλαστικών και δημιουργίας «αγανακτισμένων πολιτών». Και δυστυχώς περνάει χωρίς αντίσταση.

Την ίδια ώρα στα σύνορα, η θάλασσα ξεβράζει τα άψυχα κορμιά μεταναστών και προσφύγων που βρέθηκαν στο δρόμο του Λιμενικού. Οι επιζήσαντες φυλακίζονται και βασανίζονται στα κέντρα κράτησης πριν την απέλαση, ή ξυλοκοπούνται μέχρι θανάτου έξω από τη Διεύθυνση Αλλοδαπών, προσπαθώντας μάταια να υποβάλουν αίτημα ασύλου. Οι αυθαίρετες συλλήψεις και κακοποιήσεις αλλοδαπών στα Α.Τ. είναι καθημερινό φαινόμενο. Ενώ η Ε.Ε. νομοθετεί συνοπτικές διαδικασίες απομάκρυνσης των οικονομικών μεταναστών.

Η βιτρίνα του αυταρχισμού έχει ραγίσει!

«Κάποτε οι θάλασσες αυτές θα εκδικηθούνε!». Η δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου έχει απελευθερώσει παντού ένα ολόκληρο κοινωνικό κίνημα, που μαζί με την αμφισβήτηση του αυταρχικού κράτους έχει αμφισβητήσει τις ίδιες τις συνθήκες ζωής. Αμφισβητούνται τα 700 €, η εργασιακή ανασφάλεια, η εντατικοποίηση των σπουδών, η ανεργία, η διαφθορά του πολιτικού συστήματος, η χειραγώγηση της κουλτούρας, τα γκλόμπ, τα χημικά και τα κουμπούρια των ΜΑΤ. Αμφισβητείται το ίδιο το σύστημα, σε μία εποχή που η μονοκρατορία του φάνταζε ανυπέρβλητη. Η εξέγερση που αποδίδεται απλώς στην οργή των νεολαίων ανήκει στην πραγματικότητα σε όλη την κοινωνία, κι ας αποσιωπά ο καθεστωτικός λόγος τη συμμετοχή εκατοντάδων χιλιάδων εργαζομένων, μαθητών και νεολαίων στις κινητοποιήσεις σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας και σε πολλές χώρες της Ευρώπης και του κόσμου. Φοβάται τη λαϊκή δύναμη που όταν εκφραστεί συγκροτημένα θα τους ανατρέψει. Και η επερχόμενη κρίση μετατρέπει τον φόβο σε εφιάλτη.

   Η συκοφάντηση του κινήματος από την κυβέρνηση, την αστυνομία, τα επίσημα μέσα ενημέρωσης, τους πολιτικούς, δεν αρκεί για να καταστείλει τη δυναμική του. Εργαζόμενοι, φοιτητές και μαθητές, βαδίζουμε στο δρόμο της αμφισβήτησης του πολιτικού και κοινωνικού αυταρχισμού.

Σπάμε στο δρόμο τον κρατικό αυταρχισμό!

√ διάλυση όλων των ειδικών αστυνομικών δυνάμεων

√ αφοπλισμός της αστυνομίας

√ απόσυρση των τρομονόμων

√ παλεύουμε μαζί με όλο το λαό για δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες, εργασιακές και κοινωνικές διεκδικήσεις.

Ο Δ.Σ.Α. για μία ακόμα φορά κατώτερος των περιστάσεων. Αρκέστηκε στην αποπροσανατολιστική φιλολογία περί των ανεκπαίδευτων αστυνομικών απαλλάσσοντας την κυβέρνηση από τις πολιτικές της ευθύνες. Απέφυγε την καταγγελία του όργιου καταστολής και αυθαίρετων συλλήψεων των επόμενων ημερών, τη συμμετοχή του στην πανεργατική απεργία της 10/12/2008 και όλες τις κινητοποιήσεις. Η συγκρότηση της αντίστασης των δικηγόρων μαζί με τον αγωνιζόμενο λαό γίνεται καθήκον εντονότερο από ποτέ.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ - ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ :

   ΤΡΙΤΗ 23/12/2008 ΩΡΑ 7.00 Μ.Μ. Δ.Σ.Α.

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ ΑΘΗΝΑΣ

 
   
   
   
   
28 Νοεμβρίου 2008

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Ανακοίνωση της Εναλλακτικής για τον αγώνα των κρατουμένων


Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η  -  Κ Α Τ Α Γ Γ Ε Λ Ι Α

Η Εναλλακτική Παρέμβαση Δικηγόρων Αθήνας συμπαραστέκεται στον δίκαιο αγώνα των κρατουμένων (αποχή συσσιτίου) που διεξάγεται εδώ και μία εβδομάδα με τεράστια επιτυχία και καθολική σχεδόν συμμετοχή των κρατουμένων σε όλες τις φυλακές της Ελλάδας. Συμμετέχουμε στις κινητοποιήσεις των κοινωνικών φορέων έξω από τις φυλακές για την διεκδίκηση και αποδοχή των αιτημάτων των κρατουμένων. Συμμετέχει μέσω του εκπροσώπου της στο Διοικητικό Συμβούλιο  Κώστα Παπαδάκη στην Επιτροπή του Δ.Σ.Α. για το σωφρονιστικό σύστημα.

Στον νομικό κόσμο η αθλιότητα της κατάστασης των ελληνικών φυλακών είναι αρκετά γνωστή. Τα τελευταία χρόνια κάτω από την πίεση ενός ασφυκτικού κλίματος περιστολής ουσιαστικών και δικονομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, αυταρχικής σκλήρυνσης της δικαστικής εξουσίας και υπέρμετρης αυστηρότητας ως μέσου απόδειξης της εντιμότητας των δικαστών έχουμε οδηγηθεί στο φαινόμενο του υπερπληθυσμού κρατουμένων που υπερβαίνει τις 12.000 στις ελληνικές φυλακές σήμερα (μη συνυπολογιζομένων όσων κρατούνται εν όψει διοικητικής απέλασης και όσων έχουν την τύχη να φιλοξενούνται δίκαια ή άδικα καθημερινά στα αστυνομικά τμήματα λόγω αυτόφωρων, φυγοποίνων κ.λ.π.) Πληθυσμού πενταπλάσιου σε σχέση με εκείνον του έτους 1978 (2.500), παρά την πληθώρα «φιλελεύθερων» νομοθετημάτων των τελευταίων ετών που θα έπρεπε να συμβάλλουν στον αποπληθωρισμό των φυλακών και όχι στο αντίθετο (κατάργηση προφυλάκισης για πλημμελήματα, αύξηση του ορίου μετατροπής και αναστολής από 18 μήνες που ήταν τότε στους 36, καθιέρωση 2ου βαθμού για κακουργήματα κ.λ.π.)

Ιδιαίτερη έμφαση στο φαινόμενο του δικαστικού υπερπληθυσμού έχουν οι εξής παράμετροι, που καταρρίπτουν κάθε μύθο περί δήθεν υψηλής εγκληματικότητας :

1.  Ότι ποσοστό 30% περίπου των φυλακισμένων είναι υπόδικοι, καθώς 1 στους 4 κατηγορούμενους για κακούργημα (η απαγγελία κακουργηματικής κατηγορίας γίνεται με πολύ μεγάλη ελαφρότητα σήμερα από τις εισαγγελικές αρχές) προφυλακίζεται και έχουμε την μεγαλύτερη αναλογία ποσοστού προφυλακισμένων σε όλες τις χώρες της Ε.Ε.

2. 50 % περίπου του δικαστικού πληθυσμού είναι αλλοδαποί, οι περισσότεροι από τους οποίους κρατούνται επειδή δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα εξαγοράς των ποινών τους.

3. 50 % περίπου των φυλακισμένων στις ελληνικές φυλακές κρατούνται για αιτίες άμεσα ή έμμεσα συνδεόμενες με την χρήση ναρκωτικών.

Στα ζητήματα αυτά προστίθεται η έλλειψη υποδομών, καθώς το κράτος διαθέτει χρήματα μόνο για χτίζει καινούργιες φυλακές υψίστης ασφαλείας μάλιστα και σε τόπους κυριολεκτικά απροσπέλαστους και απρόσιτους σε κάθε δυνατότητα επισκεπτηρίου και επικοινωνίας, παρά για να προσλαμβάνει γιατρούς, τεχνικό προσωπικό και να βελτιώνει τις συνθήκες ζωής των κρατουμένων.

Και επειδή ακριβώς όλα αυτά τα χάλια αποτελούν ντροπή για το ελληνικό κράτος, το Υπουργείο «Δικαιοσύνης» εμμένει πεισματικά στην διατήρηση του άβατου των φυλακών αρνούμενο επί χρόνια να ικανοποιήσει το πάγιο αίτημα του Δ.Σ.Α., καθώς και άλλων κοινωνικών αρμόδιων φορέων π.χ. Συνήγορος του Πολίτη, Ιατρικοί Σύλλογοι κ.λ.π. για ελεύθερη πρόσβαση σε όλους τους χώρους των φυλακών και επαφή με τους κρατουμένους για τα ζητήματα τους. Μόλις πρόσφατα η επιτροπή Δ.Σ.Α. για το σωφρονιστικό σύστημα επισκέφθηκε το Κ.Ε.Σ.Φ. και έθεσε τα ζητήματα, λαμβάνοντας αρνητική απάντηση.

Σήμερα που η κυβέρνηση βρίσκεται σε μία άθλια για αυτήν οικονομικοπολιτική συγκυρία, εκτεθειμένη και από την αντικοινωνική της πολιτική στον χώρο της «δικαιοσύνης», αναγκάζεται να παραδεχθεί την αδυναμία της να διαχειριστεί το πρόβλημα των φυλακών στην δημιουργία του οποίου έχει συμβάλει με τον τρόπο που είπαμε και δηλώνει αδυναμία να ελέγξει το φαινόμενο των αθρόων προφυλακίσεων και να παρέμβει στο δικαστικό σώμα (στο οποίο κάθε κυβέρνηση παρεμβαίνει μόνο όταν, όποτε και όπως την συμφέρει).

Σήμερα ακριβώς αποτελεί καθήκον του νομικού κόσμου να συμπαρασταθεί στον αγώνα των φυλακισμένων, να καταγγείλει και την κυβερνητική πολιτική Ν.Δ. και Πα.ΣΟ.Κ. και την δικαστική εξουσία που είναι συνυπεύθυνες «εις ολόκληρον» για τη διόγκωση του υπερπληθυσμού των φυλακών και τη συστηματική και πολύπλευρη περιστολή των δικαιωμάτων  των ελευθεριών των πολιτών και να ταχθεί αλληλέγγυα για :

1. Άμεση κατάργηση του άβατου των φυλακών 2. Τριετή αμνήστευση όλων των ποινών. 3. Άμεση βεβαίωση των εξαγοραζόμενων ποινών από τις αρμόδιες Δ.Ο.Υ. και απελευθέρωση των κρατουμένων που οι ποινές τους είναι εξαγοράσιμες. 4. Άμεση κατάργηση της προσωποκράτησης για χρέη και απελευθέρωση των κρατουμένων. 5. Άμεση επαναφορά της υφ' όρον απόλυσης στα 3/5 για όλα τα κακουργήματα. 6. Κατάργηση αυξήσεων της ποινής, λόγω πειθαρχικών αδικημάτων. 7. Μείωση του ανωτάτου ορίου προφυλάκισης από 18 στους 12 μήνες. 8. Καθιέρωση τοξικομανίας ως ιδιώνυμου ελαφρυντικού για την τέλεση οποιουδήποτε αδικήματος υπό την επήρειά της και επέκταση των ευεργετημάτων και της αναστολής όσων εντάσσονται σε θεραπευτικά προγράμματα, για όλα τα σχετικά αδικήματα. 9. Άμεση αποκατάσταση της ελεύθερης κυκλοφορίας εντύπων στις φυλακές και απομάκρυνση κάθε σωφρονιστικού υπαλλήλου που την παρεμποδίζει. 10. Κατάργηση των φυλακών ανηλίκων. 11. Υλοποίηση των εναλλακτικών ποινών, της κοινωνικής εργασίας και της ημιελεύθερης διαβίωσης. 12. Αξιοπρεπείς κανονισμούς επισκεπτηρίων σε φυλακές, νοσοκομεία και ψυχιατρεία 13. Πλήρης και άμεση ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των κρατουμένων. 14. Κοινωνικό έλεγχο στις φυλακές.

Για μία κοινωνία με λιγότερες φυλακές σήμερα, μία κοινωνία χωρίς φυλακές αύριο.

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ ΑΘΗΝΑΣ

 
   
   
   
   
28 Νοεμβρίου 2008

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Για το νομοσχέδιο σχετικά με τις συνθήκες κράτησης στις φυλακές


ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ Η ΕΚΤΟΝΩΣΗ ;

 Το Υπουργείο Δικαιοσύνης δεν εκπόνησε κάποιο αυτοτελές ή συνολικό νομοσχέδιο σχετικά με τις τροποποιήσεις της νομοθεσίας για τα ναρκωτικά ούτε για την βελτίωση των συνθηκών κράτησης στις φυλακές. Ενέθεσε ορισμένες μεταβατικές διατάξεις εμβόλιμα σε νομοσχέδιο που κατατέθηκε στη βουλή με τον τίτλο «Κύρωση και εφαρμογή της σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την προστασία των παιδιών κατά της γενετήσιας εκμετάλευσης και κακοποίησης».

Είναι βέβαια σχήμα οξύμωρο το γεγονός ότι σε ένα νομοσχέδιο το οποίο διευρύνει τις αξιόπoινες πράξεις και εκτοξεύει σε υψηλότατα ύψη τα απειλούμενα όρια ποινών για τα αδικήματα τα οποία ρυθμίζει, για δεύτερη φορά μάλιστα σε δύο χρόνια καθώς προηγήθηκε ο ν. 3500/2006 που ήδη αυστηροποίησε το σχετικό πλαίσιο ποινών, περιλαμβάνονται και διατάξεις οι οποίες  κατά τις εξαγγελίες του Υπουργού, υπηρετούν την αποποινικοποίηση, την εκλογίκευση των ορίων ποινών και την βελτίωση των συνθηκών κράτησης στις ελληνικές φυλακές.

Όπως όμως θα φανεί παρακάτω, οι λίγες και αποσπασματικές διατάξεις θα προκαλέσουν μία προσωρινή αποσυμφόρηση των φυλακών. Και όχι της έκτασης που εξαγγέλλει βομβαρδίζοντας επικοινωνιακά τον καθημερινό τύπο ο Υπουργός Δικαιοσύνης, έκταση την οποία αποφεύγει να αποδείξει και αρνείται να θέσει υπό τον έλεγχο των κοινωνικών φορέων, καθώς τον τελευταίο μήνα αποφεύγει (μάλλον όχι τυχαία) να ανταποκριθεί στις καθημερινές οχλήσεις του Δ.Σ.Α.  για παροχή στατιστικών στοιχείων αριθμών κρατουμένων.

 

1) ΤΙ ΔΕΝ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ

 

Το νομοσχέδιο δεν προβλέπει κανένα μέτρο ικανοποίησης των αιτημάτων των κρατουμένων για :

- Τριετή «αμνήστευση» (μείωση) των εκτιομένων ποινών, αίτημα δίκαιο αφού όλοι συνομολογούν την αυστηρότητα των ποινών τα τελευταία χρόνια

- Για κατάργηση της αθροιστικής σώρευσης του χρόνου παραγραφής των πειθαρχικών ποινών,

- Για μείωση χωρίς εξαίρεση του ανωτάτου ορίου προσωρινής κράτησης, (προφυλάκισης στους 12 μήνες από 18).

- Για το άβατο των χώρων διαβίωσης των κρατουμένων στις φυλακές και τη δυνατότητα κοινωνικού ελέγχου και επισκέψεων από κοινωνικούς φορείς ή την εκπροσώπησή τους  στα τοπικά και κεντρικά συμβούλια φυλακών.

- Δεν προβλέπει ακόμα καμία ρύθμιση σχετική με τους κατηγορούμενους για υποθέσεις ναρκωτικών καθώς καμία από τις προτάσεις του Ο.ΚΑ.ΝΑ. του ΚΕ.Θ.Ε.Α. και του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών δεν έχει συμπεριληφθεί στο νομοσχέδιο αυτό.

Ενδεικτικά επισημαίνουμε ότι το νομοσχέδιο αυτό αρνείται να θεσπίσει την άμεση αποσυμφόρηση των φυλακών από καταδίκους για πλημμελήματα των οποίων οι ποινές τους ή τα μη εκτιθέντα υπόλοιπα είναι εξαγοράσιμα, χωρίς την εξαγορά τους και με βεβαίωση στην αρμόδια Δ.Ο.Υ.

Το αίτημα αυτό, που η υλοποίησή του θα  οδηγούσε στην άμεση και χωρίς όρους αποφυλάκιση χιλιάδων, κυρίως αλλοδαπών και άπορων, κρατουμένων είχε τεθεί από την «Επιτροπή για το σωφρονιστικό σύστημα του Δ.Σ.Α» σε επίσκεψη - συμμετοχή της, ύστερα από πρωτοβουλία της, στη συνεδρίαση του Κ.Ε.Σ.Φ. στις 15/10/2008 εν όψει της έναρξης της κινητοποίησης στις φυλακές.

Αν και είχε γίνει δεκτό από τους νομικούς που συμμετέχουν στο Κ.Ε.Σ.Φ. αποκρουόταν από τους εκπροσώπους του Υπουργείου με γραφειοκρατικά επιχειρήματα (διαδικασία βεβαίωσης στις αρμόδιες Δ.Ο.Υ. του ποσού της εξαγοράς, δυσχέρεια έκδοσης Α.Φ.Μ.) εντελώς ευτελή και αναντίστοιχα με το δικαίωμα της προσωπικής ελευθερίας.

Στην ίδια συνεδρίαση είχαν τεθεί τα ζητήματα της αύξησης του ανωτάτου ορίου μετατροπής και αναστολής των πλημμελημματικών ποινών από τρία χρόνια σε πέντε.

Αντί αυτού προτιμήθηκε μία μερική μείωση των υπολοίπων των ποινών έως πέντε χρόνια που ήδη εκτίονται.

- Την έλλειψη οποιασδήποτε ρύθμισης για την καθιέρωση της τοξικομανίας ως ιδιώνυμου ελαφρυντικού για την τέλεση κάθε αδικήματος από εξαρτημένο τοξικομανή ή υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών.

- Δεν περιλαμβάνει καμία ρύθμιση για επέκταση της υπαγωγής στις δυνατότητες προνομιούχας ποινικής αντιμετώπισης, αναστολής εκδίκασης και έκτισης των ποινών για όσους εξαρτημένους από ναρκωτικές ουσίες παρακολουθούν θεραπευτικά προγράμματα και εκκρεμούν εναντίον τους δίκες για άλλα αδικήματα πλην ναρκωτικών π.χ. ληστείες, διακεκριμένες κλοπές κλπ.

- Δεν ικανοποιεί ακόμη το αίτημα θέσπισης τεκμηρίου τοξικομανίας για όσους έχουν παρακολουθήσει επιτυχώς θεραπευτικό πρόγραμμα απεξάρτησης.

- Δεν ενσωματώνει, ούτε υλοποιεί την Ευρωπαϊκή Οδηγία 2004/757/ΔΕΥ του Συμβουλίου της 25/10/2004 για τη θέσπιση ορίων ποινών στα ναρκωτικά (άσχετα από το ότι και αυτή καταλείπει αρκετά ανοιχτά παράθυρα διατήρησης αυστηρότερων ορίων ποινών)

•-    Δεν πραγματοποιεί  καμία ή τουλάχιστον καμμία ευνοϊκή μεταβολή στα προβλεπόμενα από τη νομοθεσία πλαίσια ποινών.

ΙΙ) ΤΙ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ

 

Όσων αφορά τις ρυθμίσεις του νομοσχεδίου κατά κεφάλαια και επί μέρους έχουμε να παρατηρήσουμε (εντελώς ενδεικτικά) τα εξής :

 

1) ΔΙΕΥΡΥΝΣΗ ΑΝΤΙ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΥ

Με την τροποποίηση της περίπτωσης Β της παραγράφου 1 του άρθρου 20 του κώδικα νόμων για τα ναρκωτικά διευρύνει, προσθέτοντας τρόπους τέλεσης του αδικήματος, τις περιπτώσεις ποινικοποίησης και χαρακτηρισμού ως εμπορίας ναρκωτικών που τιμωρείται με κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών προσθέτοντας στους διακινητές και εκείνον ο οποίος

«αποστέλλει ή παραδίδει υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, αποθηκεύει η παρακαταθέτει ναρκωτικά ή μεσολαβεί σε κάποια από τις πράξεις αυτές».

Η ρύθμιση αυτή είναι προβληματική δεδομένου ότι εξισώνει εκείνον ο οποίος διαμεσολαβεί περιστασιακά και συχνά για λογαριασμό άλλου σε μια τέτοια πράξη με τον έμπορο ναρκωτικών, ποινικοποιεί τις προσωπικές σχέσεις με απειλή κάθειρξης ελάχιστης διάρκειας 10 ετών. 

  

2) «ΜΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΑΞΗ + ΜΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ»

Με το προστιθέμενο άρθρο 23 Α του κώδικα νόμων για τα ναρκωτικά (άρθρο 10 ν/σ) επεκτείνεται η πρόβλεψη για απειλή αυξημένων ποινών κάθειρξης για εμπορία ναρκωτικών (ελάχιστο όριο 15 ετών) και εκ του αποτελέσματος, με το κριτήριο του ότι η συγκεκριμένη ποσότητα ναρκωτικών ουσιών η οποία διακινήθηκε είτε είναι μεγάλη, είτε προκάλεσε σημαντικές βλάβες σε τρίτο πρόσωπο ή στην υγεία πολλών ατόμων.

 Συνεπώς και στη συγκεκριμένη περίπτωση υπάρχει διεύρυνση της ποινικής στόχευσης του νομοθέτη.

Εάν ο νομοθέτης πιστεύει ότι υπάρχουν ναρκωτικά, τα οποία δεν προκαλούν σημαντικές σωματικές βλάβες γιατί δεν τα αποποινικοποιεί, αλλά τις τιμωρεί πρόσθετα ;

 

3) ΟΙ ΤΡΟΜΟΝΟΜΟΙ ΞΑΝΑΡΧΟΝΤΑΙ

Με το ίδιο άρθρο (παράγραφος 2), συνδέεται η πράξη της διακίνησης ναρκωτικών με την εγκληματική δραστηριότητα των άρθρων 187 και 187Α Π.Κ. όπως αυτά διαμορφώθηκαν με τους ρτομονόμους ν. 1 (2928/2001) και ν. 2 (3451/2004) αντίστοιχα.

 Συντηρείται νομοθετικά ξανά το ιδεολογικοπολιτικό πλαίσιο νομιμοποίησης της εξαίρεσης των πλαισίων ποινών που τυχόν θα θεσπιστούν στο μέλλον χαμηλότερα από τα υπάρχοντα και της διαφυγής τους σε υψηλότερα απειλούμενα πλαίσια ποινών στις περιπτώσεις που κατά την κρίση της αστυνομίας, του εισαγγελέα ή του δικαστηρίου η διακίνηση ναρκωτικών συνδέεται με την σύσταση εγκληματικής συμμορίας.

Κάθε ομαδική τέλεση διακίνησης ναρκωτικών θα βαφτίζεται ως τελεσθείσα από εγκληματική  οργάνωση, θα προστίθεται και η κατηγορία της συγκρότησης ή ένταξης σε αυτήν, που τιμωρείται αυτοτελώς από τις μετέπειτα τελεσθείσες πράξεις με απειλούμενη  ποινή κάθειρξης 5 - 10 ετών (μόνο για την συγκρότησης ή την ένταξη. Και όλες οι άλλες συνέπειες (μόνο οι σωφρονιστικές : διατήρηση ορίου προφυλάκισης στους 18 μήνες, 4/5).

Καταργείται πριν καν νομοθετηθεί η προαναφερόμενη Ευρωπαϊκή οδηγία και φυσικά με τις ευλογίες της Ε.Ε., η οποία δεν θα έλθει ποτέ σε αντίθεση με τα νομικά της τερατουργήματα.

Για τις λοιπές συνέπειες παραπέμπουμε στις χιλιάδες σελίδες τα που έχουνε γραφτεί τα προηγούμενα χρόνια σχετικά με τις αυθαιρεσίες και τις παραβιάσεις δικαιωμάτων των τρομονόμων. 

 

4) ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΥΛΕΣ ;

 

Μάλιστα με την τρίτη παράγραφο του προτεινόμενου νέου άρθρου 23 Α η ποινική αντιμετώπιση της διακίνησης ναρκωτικών ουσιών διευρύνεται συμπεριλαμβάνοντας στο πεδίο ισχύος της και τη διακίνηση προδρόμων ουσιών με πρόθεση να χρησιμοποιηθούν κατά ή για την παραγωγή ναρκωτικών ουσιών.

Έτσι λοιπόν τιμωρείται ακόμη και η διακίνηση «πρώτων υλών» και αντιμετωπίζεται ως εμπορία ναρκωτικών όταν αυτές κατά την κρίση των ανακριτικών ή δικαστικών αρχών είναι πιθανόν να διακινούνται με την πρόθεση να χρησιμοποιηθούν για την παραγωγή ναρκωτικών.

Παραβιάζεται η αρχή του ατιμώρητου των απλών προπαρασκευαστικών πράξεων.

5) ΚΑΙ «ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΕΣ ΕΥΘΥΝΕΣ» ;

Με το άρθρο 33 Α, το οποίο προστίθεται στον κώδικα ναρκωτικών με το άρθρο 12 του νομοσχεδίου αυτού, οι ποινικές ευθύνες ουσιαστικά αντικειμενικοποιούνται στο πρόσωπο του δράστη υπό την ιδιότητά του ως εκπροσώπου νομικού προσώπου, όταν αυτή συντρέχει, και στις συνέπειες διακίνησης της πράξης ναρκωτικών προστίθενται και διοικητικές συνέπειες, πρόστιμα και απαγόρευση λειτουργίας σε βάρος της εταιρείας ή του νομικού προσώπου που εκπροσωπεί ο δράστης ακόμη και όταν αυτός, σύμφωνα με τη διάταξη του νόμου, ενήργησε ατομικά ή απλώς ενεργεί προς όφελος του νομικού προσώπου πράγμα που επίσης υπόκειται σε αυθαίρετη υποκειμενική δικαστική κρίση.

Ακόμη θεσπίζεται αντικειμενική ευθύνη δια παραλήψεως στο νομικό πρόσωπο σε περίπτωση έλλειψης εποπτείας ή ελέγχου από τον εκπρόσωπό του φυσικό πρόσωπο, η οποία κατέστησε δυνατή την τέλεση των αδικημάτων αυτών.

6) ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΤΟΞΙΚΟΜΑΝΙΑΣ  :  ΔΙΕΥΡΥΝΣΗ Η ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΣ ;

Με το άρθρο 14 του νομοσχεδίου τροποποιείται η διάταξη που προβλέπει την διενέργεια πραγματογνωμοσύνης για τη διάγνωση τοξικομανίας.

Ωστόσο ο αποκλειστικός προσανατολισμός της διαγνωστικής λειτουργίας της πραγματογνωμοσύνης στα βιολογικά υγρά εντός 24 ωρών από τη σύλληψη είναι προβληματικός καθώς :

α) Ο εντοπισμός ναρκωτικών ουσιών στα βιολογικά υγρά αποδεικνύει τη χρήση, αλλά δεν σημαίνει κατ ανάγκη την  ύπαρξη εξάρτησης.

Αμέσως - αμέσως παρέχεται η δυνατότητα στο δικαστήριο να μην δέχεται την πραγματογνωμοσύνη (όπως κατά κόρον συμβαίνει μέχρι σήμερα).

β) Τυχόν ολιγοήμερη αποχή του χρήστη απόο τα ναρκωτικά είναι πιθανή να του στερήσει τη δυνατότητα χαρακτηρισμού ως εξαρτημένου.

γ) Τυχόν σκόπιμη χρήση εκ μέρους πραγματικού εμπόρου πριν μια «επικίνδυνη αποστολή», που τυχόν θα οδηγήσει σε σύλληψη, είναι δυνατόν αντίθετα να προσδώσει την έννοια του εξαρτημένου σε κάποιον που δεν είναι.

δ) Υποδομές άμεσης λήψης σωματικών υγρών στα αστυνομικά τμήματα και τις ανακριτικές αρχές δεν υπάρχουν.

Εάν πέραν των παραπάνω στην πράξη ο αποδεικτικός προσανατολισμός καταστεί αποδεικτικός περιορισμός (όπως εκείνος της 48ωρης προθεσμίας αμφισβήτησης της ιδιότητας των ναρκωτικών ουσιών άρθρου  38 παρ 2 Κ.Ν.), τότε θα δυσχερανθεί μέχρι εξάλειψης η αποδεικτική δυνατότητα της τοξικομανίας.

Αξίζει να σχολιαστεί με την ευκαιρία στο σημείο αυτό ότι η εισαγωγή προς εκδίκαση των υποθέσεων για ναρκωτικά γίνεται χωρίς καμμία προδικασία με απευθείας κλήση του Εισαγγελέα Εφετών και σύμφωνη γνώμη του Προέδρου Εφετών η οποία δεν υπόκειται σε κανένα ένδικο μέσο και βοήθημα.

Στοιχειώδες αίτημα αποκατάστασης της ισότητας των κατηγορουμένων  για υποθέσεις ναρκωτικών και της πληρότητας των υπερασπιστικών τους δικαιωμάτων είναι η επαναφορά της προδικασίας και στα αδικήματα των ναρκωτικών (βουλεύματα, δικαστικά συμβούλια κλπ) αντί της απευθείας εισαγωγής στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων.

Η εμμονή στην κατάργηση της προδικασίας αντίκειται στην συνταγματική αξίωση έννομης προστασίας, την Ε.Σ.Δ.Α. και τη συνταγματική ισότητα των πολιτών, αποτελεί τη βασικότερη αιτία μεγιστοποίησης των κακουργηματικών χαρακτηρισμών και διώξεων, παράτασης των προφυλακίσεων και αδυναμίας άσκησης υπερασπιστικών δικαιωμάτων των κατηγορουμένων.

7) «..ΕΚΤΟΣ ΕΑΝ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΡΙΝΕΙ ΑΛΛΩΣ...»

 

Με τροπολογία που προστέθηκε στο νομοσχέδιο χθές, προσδιορίζονται τα όρια μικρού βάρους ορισμένων ναρκωτικών (1,5 γραμ. ηρωίνης, 20 γραμ ακατέργαστης και 2,5 γραμ κατεργασμένης κάναβης που) θεωρούνται ότι καλύπτουν τις ατοιμκές ανάγκες ενός χρήστη, «..εκτός εάν το δικαστήριο κρίνει άλλως...».

Η αντικατασταθείσα διάταξη έδινε νομοθετική εξουσιοδότηση στους Υπουργούς Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης χωρίς το παραπάνω παραθυράκι.

Η νομοθετική εξουσιοδότηση επαναλαμβάνεται στην τροπολογία ως προς τον καθορισμό των ποσοτήτων στα υπόλοιπα ναρκωτικά (των οποίων η εξάρτηση δεν κρίνεται επείγουσα να αποτιμηθεί από το νομοθέτη απευθείας τώρα - άγνωστο γιατί), αλλά η όλη ρύθμιση πλέον υπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου να «κρίνει άλλως».

Με αυτά τα «άλλως» γέμισαν οι φυλακές τόσα χρόνια.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ΄  ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ

 

Όσον αφορά το κεφάλαιο Γ΄ του νομοσχεδίου με τίτλο «Μέτρα για τη βελτίωση των συνθηκών στα καταστήματα κράτησης» επισημαίνουμε τα εξής :

1. ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΑΠΟΣΥΜΦΟΡΗΣΗ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ

Με το άρθρο 15 του ν/σ δεν θεσπίζεται καμμία τροποποίηση στον Ποινικό Κώδικα, είτε για την αύξηση του ορίου του ανωτάτου ορίου επιτρεπτής μετατροπής ή αναστολής της  ποινής από 3 χρόνια σε 5, είτε για τη μείωση των ισχυόντων ποσών εξαγοράς (τα οποία παραμένουν στα όρια από 10 έως 60 ευρώ Χ 2 ) ημερησίως.

Η «εφάπαξ αποφυλάκιση» όσων εκτίουν ποινή περιοριστικής ελευθερίας που δεν υπερβαίνει τα 5 έτη γίνεται υπό την προϋπόθεση έκδοσης δικαστικής απόφασης και αφού το δικαστήριο που εκδίδει την σχετική απόφαση κρίνει ότι ο δράστης δεν είναι επικίνδυνος για την τέλεση άλλων αξιόποινων πράξεων, από τις οποίες τυχών εξάντληση της έκτισης της ποινής φυλάκισης του θα τον αποτρέψει.

Αντί για νομοθετική μεταρρύθμιση θεσπίζεται ένα μεταβατικό μέτρο μερικής μετατροπής ποινών, που υπόκειται και αυτό με δικαστική απόφαση (άρα αναμονή και έξοδα), που δεν είναι και υποχρεωτικό για το δικαστήριο.

Ενώ για την κατηγορία των κρατουμένων οι οποίοι με την εφάπαξ μεταβατική διάταξη θα αποφυλακιστούν δεν προβλέπεται απαλλαγή τους από την καταβολή της εξαγοράς του ποσού μετατροπής της ποινής και βεβαίως, ή βεβαίως είτε στην αρμόδια Δ.Ο.Υ. αλλά κατά τρόπο εντελώς παράδοξο το κράτος προχωρεί σε μια γενναία έκπτωση από 5 σε 3 ευρώ (Χ 2) την ημέρα όταν όπως προαναφέρθηκε παραμένουν τα όρια μετατροπής των ποινών σε 5 ευρώ (Χ 2)για πράξεις που τελέστηκαν πριν τον Μάϊο 2008 και από 10 έως 60 (πάντα Χ 2) για πράξεις οι οποίες τελέστηκαν μετά.

Οι παραπάνω μεταβατικές ρυθμίσεις εφαρμόζονται για όσες ποινές έχουν καταγνωσθεί αμετακλήτως ή καθίστανται αμετάκλητες εντός εξαμήνου. Οποιος πρόλαβε : Το κράτος καλεί τους κατηγορούμενους να κάνουν έκπτωση από τα ένδικα μέσα και δικαιώματά τους (εφέσεις, αναιρέσεις κ.λ.π) ώστε να έχουν γίνει αμετάκλητες εντός εξαμήνου οι ποινές τους  προκειμένου να ανταποδώσει και εκείνο τη δική του έκπτωση (των 2 (Χ 2) ευρώ ημερησίως).

Με το άρθρο 15 του ν/σ, επίσης προβλέπεται η «εφάπαξ αποφυλάκιση» για όσους έχουν εκτίσει το 1/5 ή το 1/3 όταν οι ποινές τους είναι μέχρι δύο η μεγαλύτερη των δύο ετών αντίστοιχα. Το άρθρο 105 Π.Κ. παραμένει όμως ως έχει.

2.  ΤΑ 4/5 ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ

 

Με το άρθρο 17 του νομοσχεδίου περιορίζεται η προϋπόθεση της έκτισης των 4/5 της ποινής κάθειρξης ώς όρου για την υφ όρον απόλυση σε εκείνους οι οποίοι έχουν καταδικαστεί με την επιβαρυντική περίσταση της κατ επάγγελμα ή κατά συνήθεια τέλεση της πράξης διακίνησης ναρκωτικών. Οι λοιποί μπορούν να αποφυλακίζονται στα 3/5.

Η εμμονή του Υπουργείου να διατηρεί τα 4/5 ως όρο στην κατηγορία αυτή ουσιαστικά εξαιρεί τους διακινητές και τα βαποράκια από την επαναφορά των 3/5 ως ορίου της υφ όρον απόλυσης και έτσι αφήνει περισσότερο χρόνο στη φυλακή εξαρτημένους οι οποίοι αναγκάστηκαν να μπούν στη διαδικασία της διακίνησης για να εξασφαλίσουν τη δόση τους.

Ενώ ακόμα τα 4/5 διατηρούνται ως προϋπόθεση της υφ όρον απόλυσης όσων καταδικάζονται με τις επιβαρυντικές διατάξεις των τρομονόμων.

 

3. ΤΟ 18 ΜΗΝΟ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ

Με το άρθρο 18 περιορίζεται σε 12 μήνες το ανώτατο όριο της προφυλάκισης «προσωρινής κράτησης» με εξαίρεση τα εγκλήματα για τα οποία προβλέπεται ισόβιας κάθειρξης ή πρόσκαιρης κάθειρξης με ανώτατο όριο τα 20 έτη.

Αξίζει να επισημάνουμε στο σημείο αυτό ότι η ποινή πρόσκαιρης κάθειρξης με ανώτατο όριο τα 20 ετών είναι κάθε πρόσκαιρη κάθειρξη η οποία απειλείται με ελάχιστο όριο ποινής, π.χ. κάθειρξη τουλάχιστον 10 ετών, κάθειρξη τουλάχιστον 15 ετών ή και κάθειρξη γενικά χωρίς όριο συνεπώς στις συντριπτικά περισσότερες περιπτώσεις  κακουργηματικών κατηγοριών η προσωρινή κράτηση παραμένει στα ανώτατα χρονικά όρια του 18 μήνου όπως ισχύει μέχρι σήμερα.

Συνεπώς το 12μηνο έχει εφαρμογή σε ένα μέρος κακουργημάτων και αφήνει εκτός του πεδίου του τα περισσότερα.

4. ΛΟΙΠΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Εντελώς περιληπτικά :

Α) Με το άρθρο 19 διευρύνεται η δυνατότητα της υφ όρων απόλυσης στο άρθρο 110 του ποινικού κώδικα για κρατούμενους με σοβαρές ασθένειες καθώς στο HIV, που ήδη προβλεπόταν προστέθηκε η νεφρική ανεπάρκεια η ανθεκτική φυματίωση η τετραπληγία και η ολική τύφλωση. Πρόκειται για ένα μέτρο το οποίο ουσιαστικά νομοθετεί το αυτονόητο που ούτως ή άλλως συναγόταν από έμμεση εφαρμογή των προυπαρχουσών διατάξεων και αφορά σύμφωνα με την ανακοίνωση του υπουργείου δικαιοσύνης εφτά κρατούμενους σε όλη την Ελλάδα.

Β) Με τα άρθρα 20 και 21 του νομοσχεδίου αφενός παραμένουν αυστηρότερες προϋποθέσεις για παροχή άδειας σε όσους έχουν καταδικαστεί σε ποινή κάθειρξης για παραβάσεις των νόμων περί ναρκωτικών με τις επιβαρυντικές περιστάσεις και αφ ετέρου αυξάνεται από 5 έως 6 μέρες  το ανώτατο όριο χρονικής διάρκειας τακτικής άδειας κρατουμένων η οποία μπορεί να φτάσει μέχρι τις 9 ημέρες εφόσον ο δικαιούχος έχει εκτίσει τα 2/5 της ποινής του και σε περίπτωση ισοβίων τα 12 χρόνια.

22) Τέλος με το άρθρο 22 προβλέπεται η συγχώνευση πειθαρχικών ποινών άλλα όπως προαναφέρθηκε δεν καταργείται η δυνατότητα παράτασης της φυλάκισης εξαιτίας της έκτισης των πειθαρχικών ποινών.

Συμπερασματικά πρόκειται για ένα νομοσχέδιο διεύρυνσης και όχι περιορισμού των αξιόποινων πράξεων, περιορισμού και όχι διεύρυνσης των δικαιωμάτων και ρυθμίσεων προσωρινής εκτόνωσης των κινητοποιήσεων των κρατούμενων και των κοινωνικών φορέων, του οποίου σύντομα τα αποτελέσματα θα ξεφουσκώσουν και η ανάγκη διεκδίκησης ριζοσπαστικών και μόνιμων νομικών αλλαγών θα αναδειχθεί χωρίς καλύμματα.

Αθήνα, 28/11/2008

Κώστας Παπαδάκης

Μέλος του Δ.Σ. του Δ.Σ.Α. και της Επιτροπής του Δ.Σ.Α. για το σωφρονιστικό σύστημα.

Υ.Γ. Η πίεση του χρόνου, καθώς τις επόμενες ημέρες αναμένεται η ψήφιση,  δεν μου επέτρεψε αναλυτικότερη επεξεργασία. Συγνώμη.

 
   
   
   
   
7 Νοεμβρίου 2008

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Δελτίο τύπου συμπαράστασης στους κρατούμενους από τον ΔΣΑ


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ (30/10/08) Συμπαράσταση στους κρατούμενους
Καταχωρήθηκε: 31-10-2008

Ο Δ.Σ.Α. συμπαρίσταται με μεγάλη ευαισθησία και ενδιαφέρον στις κινητοποιήσεις των κρατουμένων που ξεκινούν από αύριο αποχή από το συσσίτιο σε όλες τις φυλακές της χώρας, διαμαρτυρόμενοι για τις άθλιες συνθήκες κράτησης, την έλλειψη υποδομών και την αυστηρότητα των δικαστικών αποφάσεων που συμβάλλει στη συνεχή αύξηση του πληθυσμού των φυλακών.
Για πολλοστή φορά επισημαίνουμε ότι η μεγάλη πλειονότητα των κρατουμένων είναι αλλοδαποί, οικονομικά αδύναμοι ή πρόσωπα συνδεόμενα με χρήση ναρκωτικών, ενώ τεράστιος είναι ο αριθμός των προφυλακισμένων εξ’ αιτίας της κατάχρησης του θεσμού της προσωρινής κράτησης.
Ο Δ.Σ.Α. έχει προβεί επανειλημμένα σε διαβήματα και διαμαρτυρίες προς τους αρμόδιους φορείς, χωρίς ουδεμία ανταπόκριση. Στο αίτημα της κοινωνίας για λιγότερους φυλακισμένους, η Κυβέρνηση απαντά δυστυχώς με περισσότερες φυλακές και διατηρεί το άβατο των φυλακών, απαγορεύοντας και στο Δ.Σ.Α. και τους άλλους φορείς την ελεύθερη πρόσβαση στους χώρους των φυλακών, αλλά και την εκπροσώπησή τους στα τοπικά και κεντρικά συμβούλια των φυλακών.
Καλούμε για ύστατη φορά την Κυβέρνηση να αναλάβει τις ευθύνες της και να ικανοποιήσει τα δίκαια αιτήματα των κρατουμένων και τους δικαστικούς λειτουργούς να φέρονται με μέτρο και αναλογικότητα κατά την απαγγελία των ποινών και των προφυλακίσεων.
 
   
   
   
   
3 Σεπτεμβρίου 2008

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Αυτοδιοίκητο και αυταπάτες


(άρθρο του Κώστα Παπαδάκη, δημοσιεύτηκε στην Κυριακάτικη Αυγή της 27.7.2008)  

Εκπληρώνοντας την «μεταρρυθμιστική» της πολιτική, που στο χώρο της δικαιοσύνης μέχρι τώρα εκδηλώνεται με περιορισμούς της έννομης προστασίας, σκλήρυνση της καταστολής, νομοθετικούς αυτοσχεδιασμούς και εγκαίνια ημιτελών έργων, η κυβέρνηση κατάργησε το αυτοδιοίκητο των δικαστηρίων. Με ταυτόχρονη τροπολογία ικανοποιήθηκαν τα οικονομικά αιτήματα των δικαστών. Είναι πολλά τα λεφτά σε μία εποχή προκλητικής ακρίβειας, ανεργίας και υπερχρέωσης γα το λαό. Ίσως για αυτό οι διαμαρτυρίες των δικαστικών ενώσεων ήδη άρχισαν να ήδη να εκτονώνονται.

Είναι αναμφισβήτητο ότι στον ανταγωνισμό των εξουσιών διακύβευμα είναι ο συσχετισμός κάθε μίας σε βάρος της άλλης με τα μέσα που διαθέτουν. Αλλά οι αντιθέσεις των εξουσιών μεταξύ τους έχουν δευτερεύοντα χαρακτήρα και δεν ασκούν επιρροή στη συνολική συμπεριφορά του μπλοκ εξουσίας. Ο φορέας που εγκαλείται από όλους ως «δικαιοσύνη», δεν είναι φυσικά η πραγμάτωση καμμίας υπέρτατης ηθικής ιδέας. Είναι η δικαστική εξουσία. Που ασκείται από μόνιμους επαγγελματίες δικαστές που δεν εκλέγονται, ούτε ανακαλούνται, ούτε λογοδοτούν, ούτε ελέγχονται έξω από το όργανά της. Μη υποκείμενη σε οποιαδήποτε διαδικασία κοινωνικού ελέγχου, η «τρίτη εξουσία» είναι εγγενώς αυταρχική και ο αυταρχισμός της μεγαλώνει όσο αποδεσμεύεται από την κοινωνία και τους περιορισμούς των άλλων εξουσιών και αυτονομείται.

Το πρόβλημα συνεπώς της απονομής δικαιοσύνης δεν είναι πρόβλημα ανεξαρτησίας, είναι πρόβλημα κατεύθυνσης και περιεχομένου, γιατί η δικαιοσύνη, ανεξάρτητη ή εξαρτημένη,  είναι δικαιοσύνη από λίγους για λίγους. Η «αυτοδιοικούμενη» δικαιοσύνη είναι αυτή που έχει κηρύξει παράνομες όλες τις απεργίες, αυτή που έχει καταργήσει την έννοια του πολιτικού εγκλήματος, συμβάλλοντας και στον μαρασμό των δικαστηρίων ενόρκων, αυτή που νομιμοποιεί καθημερινά την κρατική καταστολή, που έχει πολλαπλασιάσει τον πληθυσμό των φυλακών (κυρίως με αλλοδαπούς και ναρκομανείς) τα τελευταία  χρόνια.

Όποιος απέναντι σε αυτά προτάσσει την «ανεξαρτησία» της δικαιοσύνης αποπροσανατολίζει και μας καλεί να αφήσουμε στο απυρόβλητο την αυθαιρεσία της.

Η αυταπάτη ότι η «δικαιοσύνη» μπορεί να λειτουργήσει διαφορετικά από την κυβέρνηση, καλλιεργήθηκε για δεκαετίες από την αριστερά, της οποίας η παρέμβαση στη δικαιοσύνη ήταν να την κολακεύει και να την εκλιπαρεί μάταια να τη σώσει από την κρατική αυθαιρεσία και καταστολή. Τελευταία εκφράστηκε ξανά από ηγετικά στελέχη της αριστεράς η ανάγκη ενός «Έλληνα Ντι Πιέτρο». Αξίζει να θυμίσουμε ότι στην Ιταλία, το κράτος των δικαστών του παραπάνω κυρίου έφερε τη διαπλοκή στο επίκεντρο της πολιτικής αντί να την περιορίσει και έστειλε την αριστερά και τις θεσμολαγνικές της αυταπάτες, στα αζήτητα.

25/7/2008

 
   
   
   
   
27 Μαρτίου 2008

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Δελτίο τύπου για την εκδήλωση για την Παλαιστίνη


Παλαιστίνη 1948-2008

60 χρόνια παραβιάσεων του Διεθνούς Δικαίου 

Εκδήλωση στην Αθήνα με τη Ράνια Μάντι  

Αυτή η μακροχρόνια αλυσίδα παραβίασης ξεκίνησε από την άρνηση των Ισραηλινών να αποδοθεί από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών το δικαίωμα της επιστροφής του Παλαιστινιακού λαού στη γενέτειρά του.

Η Ράνια Μάντι είναι μία από τις ελάχιστες Παλαιστίνιες που έχουν κατορθώσει να γίνουν μέλη σε όργανα του ΟΗΕ στην Ελβετία. Είναι νομικός σύμβουλος  ειδικευμένη στα ζητήματα του ρατσισμού και των ανθρώπινων δικαιωμάτων.

 Έρχεται στην Αθήνα για να μιλήσει σε ανοιχτή συζήτηση του Συλλόγου «Al Awda - Το Δικαίωμα στην Επιστροφή» που θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 28 Μαρτίου στις 6:30 μμ  στην αίθουσα του Δ.Σ.Α. (Ακαδημίας 60, ά όροφος). Η εκδήλωση εντάσσεται στον κύκλο δράσεων για τα 60 χρόνια από την Παλαιστινιακή Νάκμπα (Καταστροφή), δηλαδή την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ.

Η Ράνια Μάντι, Παλαιστίνια από τη Ραμάλλα, είναι ακτιβίστρια και εξόριστη από τα 15 της χρόνια. Έχει ειδικευτεί ως διεθνής νομικός σύμβουλος και εργάζεται στη νομική υπηρεσία  για τα ανθρώπινα δικαιώματα στη Γενεύη της Ελβετίας. Η δράση της επικεντρώνεται στην υπόθεση των δικαιωμάτων των Παλαιστινίων προσφύγων με βασικό άξονα τη διεθνή νομοθεσία, το δικαίωμα στην επιστροφή και στην καταβολή αποζημιώσεων.            

Συμμετέχει στις διασκέψεις του συμβουλίου ανθρώπινων δικαιωμάτων και στις διεθνείς επιτροπές ερευνών  για τη Νότια και Κεντρική Αμερική (Μεξικό, Χιλή, Βολιβία), καθώς και σε συνέδρια για τα δικαιώματα των μειονοτήτων στη Λατινική Αμερική και τη Νότιο Αφρική .

 Στην εκδήλωση συμμετέχει επίσης η Ιωάννα Κούρτοβικ, ακτιβίστρια δικηγόρος, μέλος του Δικτύου για τα Κοινωνικά και Πολιτικά Δικαιώματα. 

Σύλλογος "Al Αwda - Το δικαίωμα στην Επιστροφή"

τηλ. επικοινωνίας: 6973829358

 
   
   
   
   
18 Μαρτίου 2008

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Δελτίο της ΑΝΤΙΓΟΝΗΣ με αφορμή την ευρωπαϊκή εβδομάδα κατά του ρατσισμού


  Κέντρο Πληροφόρησης και Τεκμηρίωσης για το Ρατσισμό ΑΝΤΙΓΟΝΗ

18.3.08

Η ελληνική «παθογένεια»

Με αφορμή την ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ

Η «Εβδομάδα κατά του Ρατσισμού» που διανύουμε (15-23 Μαρτίου 2008), βρίσκει την Ελλάδα να βιώνει μια όξυνση φαινομένων ξενοφοβίας, διακρίσεων, την ίδια στιγμή που δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου η Πολιτεία προσεγγίζει το ζήτημα με στάσεις και αντιλήψεις που κυμαίνονται ανάμεσα στην αδιαφορία και την αναλγησία. Δεν είναι τυχαίο ότι οι περισσότερες από τις ποικίλες ευάλωτες κοινωνικές ομάδες που συνήθως πλήττονται από το ρατσισμό βρίσκονται αντιμέτωπες με μια έξαρση προβλημάτων που προέρχεται είτε από τη διαπιστωμένη συσσώρευση θεσμικών ελλειμμάτων είτε από την άσκηση πρακτικών και πολιτικών που έρχονται σε κατάφωρη αντίθεση προς τις αξίες μιας ανεκτικής δημοκρατικής πολυπολιτισμικής κοινωνίας.

Με αφορμή την Εβδομάδα αυτή, το Κέντρο «ΑΝΤΙΓΟΝΗ», που λόγω τακτικής εκπόνησης σχετικών μελετών και ερευνών συμβαίνει να γνωρίζει την ένταση και το βάθος των συναφών προβλημάτων μέσα από μια ενεργό ανάπτυξη δραστηριοτήτων, στο πλαίσιο μιας διαρκούς και πολυσχιδούς ενασχόλησης του με όλες σχεδόν τις πτυχές του ζητήματος του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, επισημαίνει επιγραμματικά για άλλη μια φορά προς κάθε ενδιαφερόμενο τους ακόλουθους τομείς ως εστίες ιδιαίτερης παθογένειας.

Σε ό,τι αφορά τους μετανάστες, πέρα από τα γνωστά προβλήματα ως προς τις δυσκολίες της νομιμοποίησης που συνεχίζουν να διαιωνίζονται, η επικαιρότητα αναδεικνύει με ανάγλυφο τρόπο το απόλυτα αρνητικό κλίμα μέσα στο οποίο υποτίθεται ότι θα λάβει χώρα η περίφημη κοινωνική τους ένταξη, δεδομένου ότι οι νέες ασφαλιστικές ρυθμίσεις πλήττουν καίρια τη δυνατότητα έκδοσης βιβλιαρίου υγείας, διπλασιάζοντας τον αριθμό εργάσιμων ημερών που προαπαιτούνται για να ασκηθεί ένα βασικό κοινωνικό ανθρώπινο δικαίωμα.

Επίσης, τους τελευταίους τρεις μήνες η ελληνική κοινωνία έγινε μάρτυρας βάναυσων και σκληρών περιστατικών ωμής ρατσιστικής βίας, με δράστες οργανωμένες συμμορίες ακροδεξιών που πλέον θέτουν στο εγκληματικό τους στόχαστρο ολοένα και σε πιο τακτά διαστήματα ανυπεράσπιστους και αδύναμους οικονομικούς μετανάστες. 

Εξάλλου, η απροθυμία της πολιτείας να χαράξει πολιτική συμβατή με το ελληνικό και διεθνές θεσμικό πλαίσιο περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων αποτυπώνεται πολύ εύγλωττα στην περίπτωση της συνεχιζόμενης δυσμενούς μεταχείρισης των Ρομά, δεδομένου ότι πολυπληθείς ομάδες χιλιάδων πολιτών βιώνουν μέγιστο στεγαστικό και εκπαιδευτικό αποκλεισμό, διωγμένοι σε συστηματική βάση από τοπικές κοινωνίες αλλά και «ευυπόληπτους» κατά τα άλλα άρχοντες της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Σε ό,τι αφορά τις ποικιλόμορφες διακρίσεις για λόγους εθνικής ή φυλετικής καταγωγής, θρησκευτικών πεποιθήσεων, ηλικίας, αναπηρίας και σεξουαλικού προσανατολισμού, η εποπτεία της καταπολέμησής τους στον εργασιακό και στον ευρύτερο ιδιωτικό τομέα έχει ανατεθεί από την πολιτεία σε Φορείς που εκ των πραγμάτων δεν μπορούν να ασκούν τι αρμοδιότητες τους κατά τρόπο ανεξάρτητο, δηλαδή τα όργανα τους δεν έχουν λειτουργική και προσωπική ανεξαρτησία, όπως ρητά απαιτούν οι σχετικές Οδηγίες της Ε.Ε. 

Παράλληλα, η εμπορία ανθρώπων με σκοπό τη σεξουαλική ή την εργασιακή εκμετάλλευση (trafficking) εξακολουθεί να πλήττει κυρίως γυναίκες και νέα κορίτσια που έρχονται από φτωχές περιοχές ρημαγμένων χωρών, που παραπλανούνται με ψευδείς υποσχέσεις για μια καλύτερη ζωή στην Ελλάδα ή αλλού, και στη συνέχεια δέχονται απειλές και βία για να εργαστούν στην βιομηχανία του σεξ παραδίδοντας όλα τα χρήματα και έγγραφά τους στους διακινητές. Συχνά 'συναινούν' σε αυτό μέσα σ' ένα καθεστώς έντονης βίας και φόβου. Η εμπειρία του Κέντρου «ΑΝΤΙΓΟΝΗ» στον τομέα της επιμόρφωσης και της ευαισθητοποίησης παραγόντων της πολιτείας για μια όσο το δυνατόν ουσιαστικότερη κατανόηση και καταπολέμηση του φαινομένου δείχνει ότι ο δρόμος για την επίτευξη θεαματικών αποτελεσμάτων είναι μάλλον μακρύς.

Ταυτόχρονα, παρά τις ελάχιστες βελτιώσεις της υλικοτεχνικής υποδομής ή ορισμένες επιμέρους θετικές ενέργειες, όπως η έκδοση πολύγλωσσων φυλλαδίων, η γενική κατάσταση παραμένει απογοητευτική σε ό,τι αφορά τα θεσμικά προβλήματα αλλά και τις απαράδεκτες συνθήκες διαβίωσης και στέγασης των αιτούντων άσυλο, όπως προκύπτει και από επιτόπιες έρευνες του Κέντρου «ΑΝΤΙΓΟΝΗ» σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Συγκεκριμένα, πληθαίνουν οι καταγγελίες για άτυπες επαναπροωθήσεις σε σημεία εισόδου (Έβρος και Βόρειο Αιγαίο), ενώ αιτήσεις ασύλου είτε απορρίπτονται αβασάνιστα είτε καθυστερεί η παραλαβή τους από τις αστυνομικές αρχές. Ειδικότερα, η εκτεταμένη πρακτική της τρίμηνης κράτησης αλλοδαπών που έχουν υποβάλει αίτημα ασύλου είναι αμφίβολης νομιμότητας όταν δεν εξειδικεύονται οι λόγοι που την επιβάλουν, δεδομένου ότι η απέλαση αναστέλλεται κατά την διαδικασία εξέτασης του αιτήματος ασύλου. Επίσης είναι προβληματική η εξάντληση του τριμήνου στις περιπτώσεις που διαπιστώνεται αδυναμία απέλασης για υποκειμενικούς λόγους (μη δυνατότητα χορήγησης ταξιδιωτικών εγγράφων) ή και για αντικειμενικούς (ανέφικτη επιστροφή στην χώρα προέλευσης).

Ανάλογες είναι, τέλος, οι εξελίξεις και σε ομάδες με τα προβλήματα των οποίων αποφεύγει επιμελώς να ασχοληθεί η πλειονότητα των ΜΜΕ. Έτσι, ο ρατσισμός απέναντι σε ομοφυλόφιλους, λεσβίες, τρανσέξουαλ και αμφιφυλόφιλους αντανακλά το περιορισμένο επίπεδο γνώσεων μεγάλης μερίδας της ελληνικής κοινωνίας στα θέματα αυτά, καθώς απουσιάζει ακόμη και η ύπαρξη συναφών εξειδικευμένων κοινωνιολογικών Σπουδών σε επίπεδο ΑΕΙ και ΤΕΙ, παρά το σχετικά έντονο ενδιαφέρον της πανεπιστημιακής κοινότητας, όπως απέδειξε πρόσφατη έρευνα του Κέντρου «ΑΝΤΙΓΟΝΗ». Είναι άλλωστε χαρακτηριστικό ότι ο αποκλεισμός των ομοφυλόφιλων από τη σχεδιαζόμενη νομική ρύθμιση της εκτός γάμου συμβίωσης παραβιάζει ευθέως την αρχή της ίσης μεταχείρισης. Επιπλέον, ομάδες που με βάση τον αυτοπροσδιορισμό δηλώνουν εθνική ταυτότητα διαφορετική από την ελληνική στερούνται δικαιωμάτων που προβλέπει η Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και που έχει ρητά αναγνωρίσει για λογαριασμό τους το Δικαστήριο του Στρασβούργου (π.χ. περιορισμοί στην ίδρυση σωματείων και στην ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι).

Με βάση τα ανωτέρω δεδομένα, είναι προφανές ότι απαιτείται εντονότερη προσπάθεια και συστράτευση εκ μέρους του συνόλου των εμπλεκόμενων μερών (Πολιτεία, κοινωνία πολιτών, οργανώσεις των ίδιων των θυμάτων, επιστημονική κοινότητα, κλπ) προκειμένου μια επόμενη επετειακή Εβδομάδα κατά του Ρατσισμού να βρει τη χώρα με λιγότερες αιμορραγούσες πληγές τόσο σε θεσμικό όσο και σε πρακτικό επίπεδο.

 
   
   
   
   
19 Φεβρουαρίου 2008

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Καταγγελία για σύλληψη συναδέλφου στη Θεσσαλονίκη


ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

            Η Εναλλακτική Παρέμβαση Δικηγόρων Αθήνας καταγγέλλει την απαράδεκτη, αντισυνταγματική και ολωσδιόλου παράνομη σύλληψη και επί τετράωρο κράτηση του δικηγόρου Θεσσ/νίκης, Ζήση Κλεισιάρη, από όργανα της Δ/νσης Ασφαλείας Θεσσαλονίκης.

            Ειδικότερα σήμερα, κατόπιν προσκλήσεως της Εναλλακτικής Πρωτοβουλίας Δικηγόρων Θεσσαλονίκης της οποίας μέλος -και αντιπρόσωπος στο Δ.Σ. του ΔΣΘ για μια περίοδο- είναι και ο παραπάνω συνάδελφος, πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση διαμαρτυρίας ενάντια στην τοποθέτηση καμερών παρακολούθησης, εντός του κτιρίου των Διοικητικών Δικαστηρίων της Θεσσαλονίκης. Στη συγκέντρωση συμμετείχαν περίπου 50 δικηγόροι -μεταξύ των οποίων και ο συλληφθείς- οι οποίοι προχώρησαν, συμβολικά, στην αποκαθήλωση -και όχι καταστροφή- μίας από τις κάμερες, προκειμένου να καταστήσουν σαφές ότι η παρακολούθηση, καταγραφή και προληπτική ενοχοποίηση του συνόλου των πολιτών, υπαλλήλων και δικηγόρων που προσέρχονται καθημερινά στα δικαστήρια, αποτελεί εκδήλωση περιφρόνησης σε κάθε έννοια δημοκρατίας και ως τέτοια δεν θα γίνει αποδεκτή. Μία ώρα μετά την ολοκλήρωση της συγκέντρωσης, αστυνομικοί με πολιτικά μπήκαν σε παρακείμενο café όπου βρισκόταν ο συνάδελφος και αφού ζήτησαν και πήραν την ταυτότητά του, τον συνέλαβαν και τον οδήγησαν στη Δ/νση Ασφαλείας Θεσσ/νίκης, προκειμένου, όπως του ανακοινώθηκε, «να διερευνηθεί εάν(!) είχε διαπράξει κάποιο αδίκημα»!!! Είναι δε χαρακτηριστικό, ότι ο συνάδελφος αφέθηκε ελεύθερος μετά από τετράωρη κράτηση και παρέμβαση του ΔΣΘ και συνδικαλιστών, στους οποίους ανακοινώθηκε ο σχηματισμός δικογραφίας «κατ' αγνώστων, για... άγνωστο αδίκημα»!!!

Υπενθυμίζουμε στην κυβέρνηση και τους απεσταλμένους της πως, παρά τις προσπάθειές τους, η ηλεκτρονική παρακολούθηση εντός ιδιωτικών ή κρατικών υπηρεσιών παραμένει παράνομη και αντισυνταγματική, όπως επίσης και οι συλλήψεις που προηγούνται του καταλογισμού συγκεκριμένου αδικήματος.

            Η εν λόγω σύλληψη και παράνομη κατακράτηση αποτελεί το πιο πρόσφατο επεισόδιο στη σειρά των  ποικιλόμορφων αλλά όμοιων στην ουσία τους περιστατικών που έχουν καταγραφεί τον τελευταίο μήνα, με επιθέσεις σε σωματεία εργαζομένων, συνδικαλιστές, κινήσεις πόλης και δικηγορικά γραφεία. Η κυβέρνηση, μέσω των κρατικών οργάνων, προσπαθεί να εμπεδώσει κλίμα τρομοκρατίας σε όλους όσους συγκρούονται με την πολιτική της προκειμένου να υπερασπίσουν κοινωνικά, πολιτικά, εργασιακά ή δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες. Σ' αυτό το πλαίσιο, με τη σύλληψη του συναδέλφου αποστέλλεται το μήνυμα ότι η υπεράσπιση των συνταγματικών και εν γένει δημοκρατικών δικαιωμάτων των πολιτών, μπορεί να είναι νόμιμη -ακόμη(;)- αλλά όχι ανεκτή από την ελληνική κυβέρνηση και τους μηχανισμούς της.

            Τα μέλη της Εναλλακτικής Παρέμβασης Δικηγόρων Αθήνας, συντασσόμενοι με τους συναδέλφους μας στη Θεσσαλονίκη, «ομολογούμε συνενοχή» στις κινητοποιήσεις τους και δηλώνουμε στην κυβέρνηση και τους μηχανισμούς της πως αν θέλουν να μας συλλάβουν «για να διερευνήσουν εάν διαπράττουμε αδικήματα», θα μας βρουν στους δρόμους του αγώνα για την υπεράσπιση και διεύρυνση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και των λαϊκών ελευθεριών.

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ ΑΘΗΝΑΣ

 
   
   
   
   
11 Φεβρουαρίου 2008

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Ύποπτη διάρρηξη στο γραφείο μέλους της Εναλλακτικής


            Ανακοίνωση της Εναλλακτικής Παρέμβασης Δικηγόρων Αθήνας

 

 Κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου, άγνωστοι δράστες προέβησαν σε μια, τουλάχιστον... περίεργη διάρρηξη στο γραφείο της δικηγόρου Αντωνίας Λεγάκη, μέλους της Εναλλακτικής Παρέμβασης. Περίεργη, διότι ερευνήθηκε ενδελεχώς και αναστατώθηκε μόνο το δικό της γραφείο και όχι του συστεγαζόμενου με αυτήν συναδέλφου. Περίεργη, διότι δεν εκλάπη τίποτε απολύτως, ούτε καν επιταγές και πιστωτική κάρτα που βρισκόταν σε κοινή θέα επάνω στο γραφείο. Περίεργη, διότι οι «διαρρήκτες» βρήκαν και τοποθέτησαν επιμελώς στην είσοδο του γραφείου της, τρία dvd που περιείχαν φωτογραφίες από την άγρια επίθεση της Αστυνομίας στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο της 8.3.2007 και την παράνομη σύλληψη των 49 διαδηλωτών. Ακόμη πιο περίεργη, διότι από τη στοίβα των φακέλων δικογραφίας, οι διαρρήκτες επέλεξαν έναν, αυτόν που περιείχε τη δικογραφία που σχηματίσθηκε ενάντια στους 49 συλληφθέντες διαδηλωτές, τον οποίο μετέφεραν από τη βιβλιοθήκη στο έπιπλο του γραφείου, όπου και τον άδειασαν.

            Η εν λόγω συνάδελφος ήταν, όπως και άλλα μέλη της Παρέμβασης, μεταξύ των συνηγόρων υπερασπίσεως στην δίκη των 49 φοιτητών, η οποία κατέληξε, όχι μόνο στην αθώωση των κατηγορουμένων, αλλά και στην παραγγελία από το Δικαστήριο, άσκησης ποινικής δίωξης κατά των εμπλεκομένων αστυνομικών, για ψευδορκία, υπερβολική χρήση βίας και υπερβολική χρήση χημικών, διαδικασία η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη.

            Είναι προφανές ότι η εν λόγω διάρρηξη, δεν θυμίζει κοινούς διαρρήκτες, αλλά δράση σκοτεινών κρατικών ή παρακρατικών μηχανισμών οι οποίοι θέλησαν να καταστήσουν εμφανή την «επίσκεψή τους», προκειμένου να τρομοκρατήσουν, όχι μόνο τη συγκεκριμένη συνάδελφο, αλλά και όλους όσους πληροφορηθήκαμε σχετικά.

            Τα μέλη της Εναλλακτικής Παρέμβασης Δικηγόρων Αθήνας, δηλώνουμε ότι λάβαμε το μήνυμα που μας αποστέλλει η κυβέρνηση και η ελληνική «δημοκρατία» διά των οργάνων της, καταγγέλλουμε τις παρακρατικές μεθόδους και απαντάμε ότι  συνεχίζουμε στρατευμένοι στον  κοινωνικό ρόλο του δικηγόρου υπερασπιστή δημοκρατικών δικαιωμάτων και λαϊκών ελευθεριών. Άλλωστε, η ιστορία της κατάκτησης των κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων έχει γραφτεί από το μαζικό κίνημα των εργαζομένων και της νεολαίας, στους δρόμους των διαδηλώσεων και των απεργιών και όχι στα καταγώγια των κρατικών ή παρακρατικών μηχανισμών.

 
   
   
   
   
28 Ιανουαρίου 2008

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Προκλητική επίθεση αστυνομικών σε μέλη της Ομάδας Δικηγόρων για τα Δικαιώματα των Μεταναστών και των Προσφύγων


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ της ΟΜΑΔΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ           

Στις 27.1.2008 μέλη της Ομάδας Δικηγόρων για τα δικαιώματα Προσφύγων και Μεταναστών πραγματοποιήσαμε αυτοψία στην Διεύθυνση Αλλοδαπών Αττικής που εδρεύει στην οδό Πέτρου Ράλλη, αφού γίναμε αποδέκτες πληθώρας καταγγελιών από αλλοδαπούς, ότι κατά παράβαση του π.δ. 61/99 εμποδίζεται συστηματικά η πρόσβαση στην άνω υπηρεσία προκειμένου να υποβάλουν αίτηση ασύλου. Το παραπάνω προεδρικό διάταγμα προβλέπει ότι η πρόσβαση στις Αρχές είναι απρόσκοπτη για οποιονδήποτε θέλει να υποβάλει αίτηση πολιτικού ασύλου. Προσήλθαμε στο χώρο και διαπιστώσαμε τα εξής:

Περί τους χίλιους διακόσιους (1200) αλλοδαπούς είχαν σχηματίσει ουρά πεντακοσίων μέτρων επί της οδού Σαλαμινίας, έξω από την πύλη της υπηρεσίας. Οι περισσότεροι από αυτούς προσέρχονταν για 2η και πλέον φορά, καθόσον δεν είχαν κατορθώσει τις προηγούμενες να υποβάλουν αίτηση ασύλου. Οι αλλοδαποί προσέρχονται στην υπηρεσία κάθε Κυριακή προκειμένου να τους δοθεί «ραντεβού» για την υποβολή αιτήματος ασύλου. Ωστόσο, όπως διαπιστώσαμε, οι περισσότεροι από τους παρευρισκόμενους πρόσφυγες - που είχαν προσέλθει από τα ξημερώματα της Κυριακής - έφυγαν το μεσημέρι άπραγοι, χωρίς δηλαδή αυτό το πολυπόθητο ραντεβού. Η επιλογή δε των περίπου 300 προσφύγων που τελικά έγιναν δεκτοί έγινε με αυθαίρετα και εν πολλοίς τυχαία κριτήρια.

Για να αποτυπώσουμε αυτή την εξευτελιστική κατάσταση, θεωρήσαμε σκόπιμη τη λήψη φωτογραφιών της ουράς εκατοντάδων μέτρων που είχε σχηματιστεί έξω από την πύλη της Διεύθυνσης. Αυτό εξαγρίωσε τους αστυνομικούς φρουρούς της πύλης, οι οποίοι μας πλησίασαν απειλητικά και με ύφος επιθετικό μας ζήτησαν τις δικηγορικές και αστυνομικές μας ταυτότητες ώστε να ταυτοποιήσουν, όπως ισχυρίστηκαν, τα στοιχεία μας. Οι ίδιοι ωστόσο αρνήθηκαν να μας γνωστοποιήσουν τα στοιχεία τους, καθόσον δεν έφεραν διακριτικά, ένας δε εξ αυτών έφερε πολιτική περιβολή. Ταυτόχρονα με σκαιό τρόπο ζήτησαν να τους παραδώσουμε τη φωτογραφική μας μηχανή και απειλούσαν να μας συλλάβουν, γιατί όπως υποστήριζαν είναι παράνομο να φωτογραφίζουμε τους αλλοδαπούς, παραβιάζοντας τα προσωπικά τους δεδομένα (!). Αποκορύφωμα της προκλητικής επίθεσης που δεχθήκαμε ήταν ο προπηλακισμός μας και ιδιαίτερα η επίθεση με χρήση έντονης σωματικής βίας στη συνάδελφο που είχε τραβήξει τις φωτογραφίες. Ο αξιωματικός υπηρεσίας,  επιτέθηκε στη συνάδελφό μας, την έσυρε από τα μαλλιά και με χυδαίες κινήσεις προέβη σε επίδειξη  ανδρισμού.

Η παραπάνω συμπεριφορά είχε αποδέκτες δικηγόρους. Μπορούμε να φανταστούμε - αλλά και γνωρίζουμε από επανειλημμένες καταγγελίες προσφύγων - ποια είναι η πραγματικότητα που βιώνουν οι ίδιοι οι πρόσφυγες όταν προσέρχονται στην αρμόδια για την εξυπηρέτησή τους υπηρεσία.

Αναμένουμε την πειθαρχική δίωξη των υπευθύνων από την υπηρεσία τους. Τέτοιες συμπεριφορές, αν τιμωρούνται παραδειγματικά μπορεί να απομονωθούν ως μεμονωμένα περιστατικά, ενώ η ατιμωρησία οδηγεί στη νομιμοποίηση και στη γενίκευσή τους.

ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΥΜΕ τη συστηματική παραβίαση του π.δ. 61/99, τη συστηματική παραβίαση των δικαιωμάτων των προσφύγων στη χώρα μας.

ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΥΜΕ τη βάρβαρη συμπεριφορά των αστυνομικών οργάνων. Σήμερα σε δικηγόρους, καθημερινά σε μετανάστες και πρόσφυγες.

ΟΜΑΔΑ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

omadadikigorwn@lists.riseup.net

Δεριγνύ 26 & 3ης Σεπτεμβρίου, 210 -8259880

τηλ. επικοινωνίας: 6977483138