26 Απριλίου 2018
 
 
σελίδα υποδοχής
ταυτότητα
αρχείο υλικών
θέσεις - απόψεις
έμμισθοι συνεργάτες   και ασκούμενοι
εισηγήσεις ημερίδας











συνδικαλιστική   επικαιρότητα
πολιτική επικαιρότητα
ημερολόγιο
σύνδεσμοι
επικοινωνία



Συμπληρώστε το email σας για να λαμβάνετε το μηνιαίο newsletter:
rss

συνδικαλιστική επικαιρότητα 2007

στείλτε αυτή τη σελίδα εκτύπωση





10 Δεκεμβρίου 2007

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Κάτω τα χέρια από την κοινωνική ασφάλιση


1. Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια νέα επίθεση στα ασφαλιστικά μας δικαιώματα. Δεν πρόκειται για καμμία φιλολαϊκή ή κοινωνική μεταρρύθμιση. Ποτέ δεν ανακοινώθηκαν οι όροι του προβλήματος, τα δεδομένα και οι στόχοι. Μόνο κατά καιρούς επικαλούμενες οι κυβερνήσεις τα πορίσματα διαφόρων επιτροπών «σοφών» τρομοκρατούσαν με καταστροφολογία τους εργαζόμενους για να τους πείσουν για να δεχθούν αύξηση των ορίων και  μείωση των συντάξεων.

2. Η πραγματικότητα είναι ότι επιδιώκεται διεθνώς στα πλαίσια της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης αφενός η μείωση του κόστους εργασίας, στο οποίο περιλαμβάνεται και το κόστος της κοινωνικής ασφάλισης και αφετέρου η κεφαλαιοκρατική αξιοποίηση των οικονομικών διαθεσίμων των ταμείων προς όφελος του ιδιωτικού κεφαλαίου. Η τελευταία κατεύθυνση στην Ελλάδα συμβαδίζει σχεδόν με όλη την ιστορία των ταμείων (ν. 1611/1950 κ.ε).

3. Η κοινωνική ασφάλιση αποτελεί την τελευταία των μεγάλων κατακτήσεων του εργατικού κινήματος τον περασμένο αιώνα. Είναι μέσο αναδιανομής εισοδήματος και μερικής απόδοσης του οικονομικού πλεονάσματος (στην εποχή μας τεράστιου πλούτου) που παράγουν οι εργαζόμενοι. Η υπεράσπισή της αποτελεί αναγκαίο όρο κοινωνικής επιβίωσης και περιλαμβάνει την απόκρουση κάθε μορφής επίθεσης (μείωση συντάξεων, αύξηση ορίων, κατάργηση αυτοδιοίκησης ταμείων, κατάργηση εργοδοτικών εισφορών, αφαίρεση αποθεματικών κ.α.).

4. Η εξαγγελία της ενοποίησης των «ευγενών ταμείων» έχει ένα συμβολικό περιεχόμενο, την επίδειξη δήθεν κοινωνικής δικαιοσύνης εκ μέρους της κυβέρνησης που ξεκινάει τη ληστεία από τα «ρετιρέ», ώστε να δικαιολογείται όταν προχωρήσει και στα ελλειμματικά ταμεία, και ένα πραγματικό, που είναι η ίδια η ληστεία, η άμεση αφαίρεση δηλαδή μέρους των αποθεματικών (10 - 15%) και η μόνιμη διαχείριση του συνόλου τους στο μέλλον από διοικήσεις κυβερνητικών και μάνατζερς.

5. Το Ταμείο Νομικών, παρά την ετήσια συμβολή του στο ΛΑΦΚΑ κατά 10 εκατ. Ε, την οφειλή ποσών 383 εκ. Ε (απόδοση παρακρατηθέντων ποσοστών Φ.Μ.Α. 1998 - 2004) και 100 εκ. Ε (οφειλή κρατικής εισφοράς στην ασφάλιση των μετά την 1/1/1993) και παρά την μείωση των κυριότερων κοινωνικών πόρων του (αντικατάσταση Φ.Μ.Α. από Φ.Π.Α., μείωση ποσοστών, κατάργηση ποσοστών επί των εταιρικών, ενώ απειλούνται από την επέχουσα θέση ευρωσυνταγματικής αρχής κατεύθυνση του «ακραίου αθέμιτου οικονομικού ανταγωνισμού» στο άμεσο μέλλον και οι λοιποί), παραμένει πλεονασματικό. Το ίδιο και ο Κ.Ε.Α.Δ. Και εάν το Τ.Ν. δεν ήταν ένα ήδη πολυκλαδικό ταμείο, στις τάξεις του οποίου η συντριπτικά μεγαλύτερη αναλογία εργαζομένων προς συνταξιούχους (και άρα εισφορών προς παροχές) είναι οι δικηγόροι θα ήταν  καλύτερα τα πράγματα.

6. Και όμως ουσιαστική αύξηση των παροχών και των συντάξεων ο εκάστοτε κυβερνητικός επίτροπος δεν επιτρέπει. Και οι δύο κυβερνήσεις που πέρασαν συναγωνίστηκαν σε αντιασφαλιστικούς νόμους και επιχειρήσεις αφαίρεσης πόρων και διαθεσίμων από το Τ.Ν. Σοβαρή ευθύνη φέρουν και οι διοικήσεις του Τ.Ν. Ανέχονται και εφαρμόζουν την απαράδεκτη διάκριση των ασφαλισμένων σε πριν και μετά την 1/1/1993, την προοπτική της πλήρους σύνταξης των 450 Ε για τους τελευταίους, την σταδιακή αύξηση των ορίων (30 χρόνια δικηγορίας αρκούσαν το 1960 για πλήρη σύνταξη Χ.Ο.Η., σήμερα χρειάζονται 37 και η κυβέρνηση επιδιώκει 39).

7. Η χθεσινή και σημερινή ασφαλιστική πολιτική στη δικηγορία επιδιώκει και επιτυγχάνει, σε συνδυασμό με την έλλειψη κατοχύρωσης της δικηγορικής εργασίας των «δικηγόρων συνεργατών», την βίαιη αποβολή από τη δικηγορία των οικονομικά αδύναμων, την ένταση της εκμετάλλευσής τους και την εξώθησή τους στην ιδιωτική ασφάλιση.

8. Το δικηγορικό συνδικαλιστικό κατεστημένο ανέχεται, σιωπά και στηρίζει αυτήν την κατάσταση. Τα μεγάλα λόγια του «προγραμματικού συνδικαλισμού» που μας αντιπαρέτασσαν την περίοδο των μεγάλων κινητοποιήσεων αποδείχθηκαν κενό γράμμα. Μάταια θα αναζητήσει κανείς μία σοβαρή συζήτηση, πρόταση, εισήγηση όλα αυτά τα χρόνια. Μόνο περιχαράκωση σε αμυντικές διεκδικήσεις όποτε έφτανε ο κόμπος στο χτένι.

9. Προτείνουμε και διεκδικούμε : Υπεράσπιση των «κοινωνικών πόρων» και διεύρυνσή τους με αναδιάταξη της δικηγορικής ύλης, υποχρεωτικές παραστάσεις και απόδοση στην πηγή με κοινωνικά και αναδιανεμητικά κριτήρια. Αμεση απόδοση των οφειλομένων και κατοχύρωση της αυτοδιοίκησης των ταμείων. Κατάργηση του κυβερνητικού επιτρόπου. Αυτοτέλεια - αναβάθμιση του Κ.Ε.Α.Δ. Υποχρεωτική και δωρεάν ασφάλιση των ασκουμένων, δωρεάν υπολογισμός του χρόνου θητείας. Κάλυψη από τους δικηγόρους εργοδότες των  2/3 των εισφορών των «συνεργατών» τους. Κατάργηση της διάκρισης των πριν και μετά την 1/1/1993 ασφαλισμένων. Θέσπιση υποχρεωτικού ορίου εξόδου στα 67. Ανακλιμάκωση των εισφορών με τα έτη αλλά και με την εισφοροδοτική ικανότητα. Καμία αύξηση ορίου ηλικίας. Ελάχιστη σύνταξη στο 80% του μισθού Εφέτη. Πλήρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη - αναβάθμιση και όχι ενοποίηση του Τ.Π.Δ.Α. Κατάργηση ν. 2084/1992 και 3029/2002.

10. Με τους αγώνες των προηγούμενων χρόνων πετύχαμε τη σταδιακή απόδοση στο Τ.Ν. των παρακρατηθέντων ποσοστών Φ.Μ.Α. 1998 - 2004. Αποτρέψαμε την κατάργηση των παραστάσεων στα μεγάλα συμβόλαια. Πιο παλιά (1991 - 1994) την αναστολή απελευθέρωσης επαγγελματικών μισθώσεων άρθρου 4 ν. 1953/91, την ανατροπή περιορισμού θεσμικού ρόλου του συνηγόρου από την ηγεσία του Αρείου Πάγου, τη θέσπιση παραγράφου 2 άρθρου 349 Κ.Ποιν.Δ., τριετή αναστολή του ν. 2084/1992, σταδιακή και όχι ενιαία αύξηση των εισφορών, αποτροπή κατάργησης κλιμάκωσης για τους κάτω της 5ετίας δικηγόρους κλπ). Το νήμα αυτών των αγώνων μας καλεί. Σε όσους ετοιμάζονται να πούν ναι στον διάλογο για τους όρους σφαγής μας και σε αυτούς που φοβούνται την αποχή περισσότερο από τον ασφαλιστικό αφανισμό θα θυμίσουμε ξανά ότι οι μόνοι χαμένοι αγώνες είναι αυτοί που δεν έγιναν. ΑΠΟΧΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ !

 
   
   
   
   
28 Νοεμβρίου 2007

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Η Εναλλακτική Παρέμβαση για το ασφαλιστικό ζήτημα


Η ασφαλιστική μεταρρύθμιση που από καιρό ευαγγελιζόταν η κυβέρνηση άρχισε πλέον με δηλώσεις των υπουργών της και διαρροές να παίρνει περιεχόμενο. Συνοψίζεται σε δύο άξονες :

Α. μια ακόμη «αρπαχτή» σε βάρος όσων ασφαλιστικών ταμείων παραμένουν ακόμη υγιή.

Β. Αύξηση των ορίων ηλικίας για συνταξιοδότηση και μείωση των συντάξεων.

Τα συγκεκριμένα μέτρα που δηλώνει ότι θα πάρει είναι:

Α) Ενοποίηση των βιώσιμων ταμείων (νομικών, μηχανικών, γιατρών και εργαζομένων στον τύπο) σε ένα. Έτσι διευκολύνονται οι κυβερνητικές παρεμβάσεις και ο έλεγχος του. Ταυτόχρονα περιορίζεται η, ήδη μικρή, δυνατότητα των οργανώσεων των ασφαλισμένων να καθορίζουν την πολιτική των ασφαλιστικών τους ταμείων. Κρίνοντας από τη γενική κατεύθυνση των θέσεων της για το ασφαλιστικό είναι φανερό ότι η ενοποίηση θα σημάνει εξίσωση των διαφετικών παροχών κάθε ταμείου προς τα κάτω.

Β) Δέσμευση των αποθεματικών τους σε ποσοστό 15 και των εσόδων τους από «κοινωνικούς» πόσους σε ποσοστό 10% προκειμένου να χρηματοδοτηθούν τα ελλείμματα των υπολοίπων ταμείων που προκάλεσε η πολιτική των μέχρι τώρα κυβερνήσεων, που συνίσταται στη μη πληρωμή των κρατικών υποχρεώσεων προς τα ταμεία, τη διευκόλυνση με χαριστικές ρυθμίσεις των μεγάλων επιχειρήσεων να μην πληρώνουν τις εισφορές τους, και τη ληστεία των αποθεματικών τους με δομημένα ομόλογα κλπ

Γ) Κατάργηση της δυνατότητας συνταξιοδότησης μετά από 37 χρόνια δουλειάς χωρίς όριο ηλικίας.

Δ) Γενική μείωση των συντάξεων με το τέχνασμα του υπολογισμού της σύνταξης στο μέσο όρο αποδοχών της τελευταίας 10ετίας πριν τη συνταξιοδότηση.

Τα μέτρα αυτά, σαν σύνολο θα εκμηδενίσουν ακόμα και τις ήδη μικρές παροχές του ταμείου Νομικών και του ΚΕΑΔ (η ανώτατη σύνταξη του ΤΝ, μετά 37 χρόνια εργασίας είναι σήμερα 1173 ευρώ)

Οποιαδήποτε δέσμευση αποθεματικών ή εσόδων είναι βέβαιο ότι θα καταστήσει τα ασφαλιστικά μας ταμεία προβληματικά για μια ακόμη φορά με συνέπεια την αύξηση των εισφορών ή τη μείωση των ήδη πενιχρών συντάξεων. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το ταμείο νομικών είχε γίνει προβληματικό μέσω του ίδιου ακριβώς μηχανισμού: της άτοκης δέσμευσης των αποθεματικών του από την Τράπεζα της Ελλάδος. Χρειάστηκε ο υπερδιπλασιασμός των εισφορών μας και αγώνες ετών για να επιστρέψουν οι εκάστοτε κυβερνήσεις μέρος των χρημάτων που υπεξαιρούσαν από το Ταμείο, δηλαδή κονδυλίων που εισέπρατταν για λογαριασμό του χωρίς να τα αποδίδουν.

Ακόμη και σήμερα που το ΤΝ και ο ΚΕΑΔ μπορούν να προσφέρουν καλύτερες συντάξεις εμποδίζονται με κυβερνητικές αποφάσεις.

Είναι γνωστό ότι τα τελευταία είκοσι χρόνια για τη μείωση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων επιλέγεται η τακτική της σαλαμοποίησης. Η τωρινή φάση επιχειρείται να γίνει κοινωνικά ανεκτή με τα επικοινωνιακά τρυκ περί «ρετιρέ» της κοινωνικής ασφάλισης, «ευγενών ταμείων» και «κοινωνικών» πόρων που συντηρούν τα ταμεία. Αποκρύπτουν ότι η κατάσταση κάθε ασφαλιστικού ταμείου, είναι ευθέως ανάλογη με τις οφειλές του κράτους και των επιχειρήσεων σ' αυτό. Ότι οι «κοινωνικοί» πόροι είναι επιστροφή πολύ μικρού μέρους από τη φορολογία που πληρώνουν οι ίδιοι οι ασφαλισμένοι κάθε ταμείου.

Ο πρόεδρος και η κυβερνητική παράταξη στο ΔΣΑ, προσπαθούν με κάθε τρόπο να στηρίξουν την κυβερνητική πολιτική (λόγω και της... ευγενούς άμιλλας για το χρίσμα της ΝΔ στις επόμενες εκλογές του συλλόγου). Όταν ήδη είναι δηλωμένες οι κυβερνητικές προθέσεις, αυτοί αποφάσισαν, δυστυχώς με τη βοήθεια συνδικαλιστών και από άλλες παρατάξεις, τη συγκρότηση επιτροπής για... μελέτη και διάλογο. Δεν μας είπαν τι θα... μελετήσουν. Η αναλογιστική μελέτη για το ταμείο Νομικών έχει ήδη ολοκληρωθεί και αποδεικνύει ότι αν δεν θιγούν οι πόροι και τα αποθεματικά του αυτό θα είναι βιώσιμο σε βάθος 50 ετών.

Δεν κατανοούμε σε ποια βάση αποφασίζουν διάλογο: Πόσο θα μειωθούν οι συντάξεις μας ή πόσα θα κλαπούν από τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων Αρνήθηκαν την πρόταση συμβούλων της μειοψηφίας για ενημέρωση του κλάδου και σύγκληση της Γενικής Συνέλευσης με επιχείρημα... ότι δεν είναι ακόμη ώριμο. Ο πρόεδρος σε μια επίδειξη καισαρικής αντίληψης για τη δημοκρατική λειτουργία του συλλόγου, αρνήθηκε να θέσει καν το θέμα για συζήτηση στο ΔΣ. Άλλωστε δεν έχουν συγκαλέσει τη γενική συνέλευση καθόλου στα 3 χρόνια της θητείας τους. Ο φόβος τους είναι μήπως ο κλάδος αποφασίσει συμμετοχή στις κινητοποιήσεις των υπόλοιπων κλάδων που θίγονται.

Μετά τη δημοσιοποίηση με κοινή ανακοίνωση 11 συμβούλων της των χειρισμών του πανικόβλητος έσπευσε να εξαγγείλει ότι στο επόμενο ΔΣ θα φέρει πρόταση για σύγκληση της ΓΣ. Ίδωμεν.

Ζητάμε από όλους τους συναδέλφους, με τη φυσική παρουσία τους την 4.12.07 στο διοικητικό συμβούλιο να αξιώσουν τη σύγκληση της γενικής συνέλευσης.

Για να αντιδράσουμε.

Στην ενοποίηση των ταμείων. Στη ληστεία των εσόδων και αποθεματικών τους.

Στη μείωση των συντάξεων και στην αύξηση των ορίων ηλικίας για συνταξιοδότηση.

Για να διεκδικήσουμε.

Κατάργηση της διάκρισης μεταξύ ασφαλισμένων πριν και μετά την 1.1.93 που οδηγεί τους νεώτερους συναδέλφους, ενώ πληρώνουν ίδιες εισφορές με τους παλαιότερους, να δικαιούνται το 1/3 της σύνταξης.

Αύξηση των συντάξεων μας και σταμάτημα των παρεμβάσεων της κυβέρνησης στο ασφαλιστικό μας ταμείο.