14 Δεκεμβρίου 2017
 
 
σελίδα υποδοχής
ταυτότητα
αρχείο υλικών
θέσεις - απόψεις
έμμισθοι συνεργάτες   και ασκούμενοι
εισηγήσεις ημερίδας











συνδικαλιστική   επικαιρότητα
πολιτική επικαιρότητα
ημερολόγιο
σύνδεσμοι
επικοινωνία



Συμπληρώστε το email σας για να λαμβάνετε το μηνιαίο newsletter:
rss

συνδικαλιστική επικαιρότητα

στείλτε αυτή τη σελίδα εκτύπωση





12 Νοεμβρίου 2017

εκτύπωση του άρθρου pdf
   ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ-ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ Αριστερό ενωτικό ψηφοδέλτιο


                                              ΕΚΛΟΓΕΣ ΔΣΑ 26,27ΝΟΕΜΒΡΗ

                         ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ-ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ

                                                Αριστερό ενωτικό ψηφοδέλτιο

 

Ενάντια στην πασαρέλα (14) υποψηφίων Προέδρων, που είναι στην ουσία συντεταγμένη πλήρως με την τροϊκανή πολιτική εγκλωβίζοντας τους δικηγόρους σε ένα παράλληλο σύμπαν, οφείλουμε να χτίσουμε ένα μέτωπο αγώνα. Υπερασπιζόμενοι την πλειοψηφία των δικηγόρων, τους μισθωτούς, τους «συνεργάτες», τους αυταπασχολούμενους, αλλά και τους ασκούμενους συναδέλφους, συμμετέχουμε στις εκλογές του ΔΣΑ χωρίς υποψήφιο Πρόεδρο, αντιδρώντας στο προεδροκεντρικό σύστημα και στην υπερπροβολή των προσώπων. Προκρίνουμε την εναλλαγή των συμβούλων και τη μαζική δραστηριότητα! Δεν ζητάμε  μικροδιορθώσεις στη  συνεχώς χειρότερη κατάσταση που βιώνουμε στη δουλειά μας. Διεκδικούμε  τομές στα ουσιαστικά.

Συμμετέχουμε στις εκλογές και ζητάμε τη στήριξη των συναδέλφων επειδή θα παλέψουμε για:

 

για τους  «συνεργάτες»:

Υπεράσπιση και διεκδίκηση δικαιωμάτων για την πλειοψηφία των μισθωτών δικηγόρων. Κλιμακούμενος κατώτατος μισθός. Κατοχύρωση αδειών και ωραρίων.

Κατοχύρωση δικαιωμάτων για την ανάπτυξη προσωπικής πελατείας.

Κατοχύρωση δικαιωμάτων για τους γονείς συναδέλφους και ειδικά για τις γυναίκες συναδέλφους.

Υποχρεωτική ασφάλιση και καταβολή των 2/3 της ασφάλισης από τους εργοδότες επιπλέον του ποσού του καθαρού μισθού.

 

για τους ασκούμενους:

Υπεράσπιση των ασκούμενων συναδέλφων. Νομοθετική κατοχύρωση αξιοπρεπούς μισθού, ωραρίων, αδειών.

Υποχρεωτική καταβολή εισφορών από τους εργοδότες.

Στήριξη από το Σύλλογο των ασκούμενων τόσο στην αναζήτηση εργασίας (μητρώο θέσεων) όσο και κατά τη διάρκεια της άσκησης για την τήρηση των όρων από τους εργοδότες. Εγγραφή των εργαζόμενων ασκούμενων στους Δικηγορικούς Συλλόγους.

Πειθαρχικός έλεγχος των εργοδοτών.

Κατάργηση των εξετάσεων για την εισαγωγή στο επάγγελμα.

Κατάργηση του θεσμού της άσκησης γενικά, ως θεσμού που διατηρεί ευέλικτο και χωρίς δικαιώματα εργαζόμενο δυναμικό για τα δικηγορικά γραφεία.

 

για τους ελευθέρους επαγγελματίες:

Υπεράσπιση των χιλιάδων συναδέλφων ελεύθερων επαγγελματιών.

Κατάργηση του ΦΠΑ στις δικηγορικές αμοιβές.

Επαναφορά του αφορολογήτου ορίου. Κατάργηση των χαρατσιών.

Επαναφορά της κλιμακωτής φορολόγησης με δραστική μείωση των συντελεστών για τα χαμηλά εισοδήματα και αύξηση για τα πολύ υψηλά.

Αναδιάταξη της δικηγορικής ύλης με επιβολή γραμματίου σε ιδιωτικές συμβάσεις μεγάλης αξίας.

 

για το ασφαλιστικό:

Αγώνας ενάντια στο νέο ασφαλιστικό.

Σεισάχθεια, διαγραφή των χρεών των δικηγόρων στα ασφαλιστικά ταμεία μέχρι ένα ποσό χωρίς άλλες συνέπειες.

Να αποδοθούν στα Ταμεία τα αποθεματικά που κλάπηκαν είτε μέσω του κουρέματος του 2012 είτε μέσω της ανακεφαλαιοποίησης του 2015.

Ενιαία και δημόσια υγεία και περίθαλψη για όλους τους συναδέλφους άνευ προϋποθέσεων καταβολής εισφορών.

Οχι στο κεφαλαιοποιητικό ασφαλιστικό σύστημα , το γνήσιο ή τις παραλλαγές του.

Οχι σε ατομικούς κουμπαράδες και ατομικούς υπολογισμούς εισφορών και παροχών. Αμεση δραστική μείωση των εισφορών.

Να πληρώσουν επιτέλους όσοι φταίνε για το πρόβλημα, κράτος, τράπεζες και εργοδότες.

Καμία εισφορά για μισθωτούς και αυτοαπασχολούμενους με εισόδημα κάτω από 12.000 €.

Καμία μείωση, αλλά αύξηση συντάξεων.

 

για τη δικαιοσύνη:

Αγώνας για την άρση των περιορισμών πρόσβασης στη δικαιοσύνη.

Ριζική μείωση του κόστους πρόσβασης στη δικαιοσύνη.

Αύξηση του αριθμού των δικαστικών υπαλλήλων.

Λήψη μέτρων για την καταπολέμηση της καθυστέρησης στην εκδίκαση των υποθέσεων με πρόσληψη του απαιτούμενου αριθμού δικαστών Κατοχύρωση πραγματικού συστήματος νομικής βοήθειας (legal aid)

Κατάργηση των τρομονόμων και άλλων νομοθετημάτων που φαλκιδεύουν τα δικαιώματα του κατηγορουμένου.

Κατάργηση των Μονομελών εφετείων Κακουργημάτων.

Καμία σκέψη για επιπλέον Πρωτοδικεία στην Αττική.

 

για το ΔΣΑ:

Δραστική δημοκρατική αναδιαμόρφωση των διαδικασιών του Συλλόγου, με κατάργηση του αυταρχικού προεδροκεντρικού συστήματος, ανασύσταση του συνδικαλισμού και υπεράσπιση των δημοκρατικών διαδικασιών συλλογικής απόφασης (Γενικές Συνελεύσεις).

Κατάργηση του νέου Κώδικα Δικηγόρων. Επαναφορά απλής αναλογικής. Κατάργηση της άμεσης εκλογής Προέδρου. Λειτουργία Πανελλαδικού Δικηγορικού Συνεδρίου και εκλογή Συντονιστικού Οργάνου.

Ενεργή και όχι δι’ επιστολών συμμετοχή του Συλλόγου σε πρωτοβουλίες με στόχο την ανάπτυξη θεσμών κοινωνικής αλληλεγγύης, ως αντίβαρο στην βαρβαρότητα της κυβερνητικής πολιτικής.

Λειτουργία στο ΔΣΑ επιτροπών για την υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και των πληττόμενων κοινωνικών στρωμάτων.

Λειτουργία θεσμών αλληλεγγύης προς τους πληττόμενους δικηγόρους (κοινωνικό παντοπωλείο, συνεταιρισμός παροχής αναλώσιμων σε χαμηλό κόστος, παιδικός σταθμός)

 

Ασπρογέρακας Κωνσταντίνος

Βλάχος Γιώργος

Βουρεκάς Μιχάλης

Γεωργάκης Θεόφιλος

Ζερβού Δανάη

Θεοδωρόπουλος Σαράντος

Καμπαγιάννης Θανάσης

Καψή Νικολέτα

Κολοβός Παναγιώτης

Κουνιάκη Ευγενία

Κουρτζής Κωνσταντίνος

Κυρούδη Δώρα

Λιναρδάκη Δήμητρα

Μοσχοχωρίτου Όλγα

Πατρικουνάκος Πατρίκιος

Σαραφιανός Δημήτρης

Σεραφείμ Αγγελική

Σταυροπούλου Μαργαρίτα

Στεντούμη Ιωάννα

Συμεωνίδης Θεόδωρος

Τριανταφυλλοπούλου Τότα

Τριμπόνιας Βαγγέλης

Τσίχλη Μαριάνα

Τσούτσουβας Γιώργος

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
   
   
   
   
5 Νοεμβρίου 2017

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Προτάσεις για το ασφαλιστικό



                               Ο (όχι πια και τόσο) αργός θάνατος των δικηγόρων

To αντικοινωνικό, ληστρικό και ανάλγητα νεοφιλελεύθερο έκτρωμα Κατρούγκαλου (ν. 4387/2016) έχει ήδη οδηγήσει 2.500 νεους συναδέλφους σε έξοδο από το επάγγελμα, αλλά και την συντριπτική πλειοψηφία των δικηγόρων σε οφειλέτες του ΚΕΑΟ με μέσο όρο ανεξόφλητων εισφορών τα 3-4 χρόνια.  Καμία εντύπωση δεν μπορεί να προξενεί αυτή η κατάσταση όταν με 37,95% ασφαλιστικές εισφορές (υπολογιζόμενες από του χρόνου και σε μη εισπραχθέν εισόδημα), πλέον εισφοράς υπέρ ΟΑΕΔ, πλέον 22% φόρου εισοδήματος, πλέον αύξηση προκαταβολής φόρου στο 100%, πλέον τέλους επιτηδεύματος, πλέον εισφοράς αλληλεγγύης, πλέον ΕΝΦΙΑ, πλέον τελών κυκλοφορίας,  πλέον ασφάλειας αυτοκινήτου το ποσό που μένει κανείς για να ζήσει και να πληρώνει και τυχόν δόσεις δανείων ανέρχεται σε 363,59 ευρώ για όποιον τυχερό βγάζει 1200 ευρώ το μήνα! Η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη για τα χαμηλότερα εισοδήματα, καθώς ανάλογα μειώνεται το διαθέσιμο εισόδημα που παραμένει μετά από την αφαίρεση του συνόλου των ανελαστικών υποχρεώσεων προς το κράτος 
Ο στόχος της «απελευθέρωσης του επαγγέλματος», με άλλα λόγια της απελευθέρωσής μας από το επάγγελμα, βρίσκεται σε πλήρη ενεργοποίηση. Όποιος δεν αντέχει, έξω! Μόνο μεγαλοδικηγόροι και μεγαλοεταιρίες. Οι υπόλοιποι υπάλληλοι, άνεργοι ή μετανάστες. Ακόμα και όσοι αντέχουμε ακόμα να συντηρούμε ένα μικρό δικηγορικό γραφείο εργαζόμαστε για να πληρώνουμε την εφορία και τα ρημαγμένα ταμία και μάλιστα με την προοπτική για τη συνταξιοδότηση, το εφάπαξ ή την κατάσταση  των παροχών υγείας στα τάρταρα. Ας αναφέρουμε μόνο ότι με ποσοστό αναπλήρωσης 42,8% για 40 χρόνια δικηγορίας όσοι παλιοί ασφαλισμένοι (30 έτη και άνω) βγουν τελικά στη σύνταξη το ανταποδοτικό τμήμα της σύνταξής τους θα ανέρθει κατά μέσο όρο στο υπέρογκο ποσό των 370 ευρώ ! Ακόμα και όσοι παλαιοί ασφαλισμένοι πληρώσουν από δω και πέρα το ανώτατο ποσό ασφαλιστικής εισφοράς των 26.565 ευρώ το χρόνο θα πάρουν σύνταξη χαμηλότερη από αυτή που λαμβάνουν οι ήδη συνταξιούχοι…  Ως προς δε τις παροχές έχουν συρρικνωθεί δραματικά (ιδίως μετά την ένταξη των κλάδων υγείας στον χρεωκοπημένο ΕΟΠΠΥ). Η χρεωκοπία των κλάδων υγείας και πρόνοιας σχετίζεται άλλωστε άμεσα με την μετατροπή των δημόσιων παροχών υγείας και των ασφαλιστικών ταμείων σε πεδίο κερδοφορίας των φαρμακευτικών εταιρειών και των ιδιωτικών κλινικών και διαγνωστικών κέντρων, ακόμα και εταιρειών που παρέχουν επ αμοιβή υπηρεσία ραντεβού με γιατρούς

Ετσι οι ασφαλιστικές εισφορές που πληρώνουμε έχουν μετραπεί σε χαράτσι, το οποίο χρησιμεύει αποκλειστικά και μόνο ως μηχανισμός οικονομικής αφαίμαξης για την αποπληρωμή του δημοσίου χρέους, ως μηχανισμός χρηματοδότησης της απόσυρσης του κράτους από την ενίσχυση της κοινωνικής ασφάλισης και ως μοχλός πίεσης για την έξοδο από το επάγγελμα όσων δεν μπορούν να αντέξουν αυτά τα χαράτσια. Αυτό το στόχο επιτελεί και η δημιουργία του Κέντρου Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών, μιας δηλαδή δημόσιας εισπρακτικής εταιρείας, με μόνο στόχο την ποινικοποίηση της αδυναμίας καταβολής των εισφορών και την επιβολή μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης. 

Εν γένει με τη σύνδεση δηλωθέντος εισοδήματος-εισφορών και τις διαφοροποιημένες ανά εισόδημα παροχές, το σύστημα μετατρέπεται σε κεφαλαιοποιητικό, σε ατομικό δηλαδή κουμπαρά του καθενός, και μάλιστα χωρίς καμιά εγγύηση για τα αποθεματικά, χωρίς καμία αλληλεγγύη μεταξύ των εργαζομένων γενεών και κυρίως, με την προοπτική ακόμα μεγαλύτερων περικοπών και αυξήσεων όσο το πρόγραμμα αποπληρωμής του δημοσίου χρέους δεν θα «βγαίνει». Ω του θαύματος όμως, υποψήφιοι σήμερα πρόεδροι του ΔΣΑ, όπως ο Δ.Βερβεσός, ο οποίος είχε και την ευθύνη της διοίκησης του Συλλόγου κατά την προηγούμενη περίοδο, βγαίνουν και υποστηρίζουν ότι το ασφαλιστικό πρέπει να μετατραπεί πλήρως σε κεφαλαιοποιητικό (όσα δίνεις τόσα παίρνεις –αν βέβαια δεν στα έχουν φάει με PSI) κατά το πρότυπα του ασφαλιστικού της Χιλής επί Πινοσέτ! Καθόλου λοιπόν περίεργο που επί προεδρίας Αλεξανδρή ο Σύλλογος κατάντησε πλασιέ προγραμμάτων ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών. Όμως, αν ήταν να μετατραπεί το σύστημα σε κεφαλαιοποιητικό γιατί απεργούσαμε επί 6μηνο, αφού αυτή είναι και η λογική του νόμου Κατρούγκαλου; 
Σε χαράτσι φυσικά έχουν μετατραπεί και οι φόροι που πληρώνουμε και μάλιστα όχι μόνο οι καθ’εαυτό έκτακτοι φόροι (τα ψευδεπίγραφα τέλη- επιτηδεύματος, ΕΝΦΙΑ κλπ), αλλά και η ίδια η φορολογία εισοδήματος, αφού και αυτή εισπράττεται για να αποπληρώνεται το δημόσιο χρέος μεχρι το 2060, ενώ το σύνολο των δημοσίων παροχών διαλύεται.  Είναι προφανής η αναποτελεσματικότητα αυτών των μέτρων για τη μείωση του δημοσίου χρέους: τα δημόσια έσοδα μειώνονται αντί να αυξάνουν, αφού η αγορά συρρικνώνεται. Γι’αυτό και τα πρωτογενή πλεονάσματα προέρχονται όχι από την αύξηση των εσόδων, αλλά από την άγρια περικοπή των εξόδων (ήτοι των κοινωνικών παροχών). Το αντίστοιχο έχει συμβεί και με τα έσοδα από τέλη και παράβολα: όσο αυξάνει η αξία τους, τόσο μειώνεται το έσοδο από αυτά, αφού η πλειοψηφία του κόσμου στερείται της δυνατότητας πρόσβασης στα δικαστήρια, με αποτέλεσμα τη μείωση της δικηγορικής ύλης που συγκεντρώνεται ολοένα και περισσότερο σε μεγάλα δικηγορικά γραφεία, διαμορφώνοντας ένα σπιράλ θανάτου και στο χώρο μας.

Το να διαπιστώσει κανείς ότι ο ΔΣΑ παριστάνει απλώς τον τροχονόμο στις σφαλιάρες που πέφτουν στην συντριπτική πλειοψηφία των μελών του θα ήταν ευφημισμός. Η πλειοψηφία του Δ.Σ. του ΔΣΑ και άλλων δικηγορικών συλλόγων έχει άλλωστε έμπρακτα και πολλάκις ταχθεί με το μέρος της μνημονιακής πολιτικής και αποδέχεται ότι αυτή είναι υποχρέωση που η χώρα πρέπει να ακολουθήσει.
O δρόμος που εμείς οφείλουμε να ακολουθήσουμε είναι εντελώς αντίστροφος: Αγώνας ενάντια στο νόμο Κατρούγκαλου. Όχι στο κεφαλαιοποιητικό ασφαλιστικό σύστημα, το γνήσιο ή τις παραλλαγές του.  Όχι σε ατομικούς κουμπαράδες και ατομικούς υπολογισμούς εισφορών και παροχών. Κατάργηση του ΕΦΚΑ. Οχι δημιουργία ΦΚΑ χωρίς επιστημονική και τεκμηριωμένη αναλογιστική μελέτη. Υπολογισμός των εισφορών επί τεκμαρτών κλιμάκων (ανάλογα με το εισόδημα) και όχι επί του δηλωθέντος εισοδήματος (το ασφαλιστικό σύστημα δεν πρέπει να ταυτίζεται με τη φορολογία). Καθιέρωση ανεισφορολόγητου ορίου. 
Μέχρι την αλλαγή του εισοδήματος, άμεση μείωση των εισφορών των δικηγόρων για τον κλάδο σύνταξης από 20% στο 6,67 % (ποσοστό εισφοράς εργαζομένου). Κατάργηση των ανώτερων και κατώτερων ορίων. Καθιέρωση οιονεί εργοδοτικών εισφορών επί τη βάσει των γραμματίων προείσπραξης, αλλά με αναδιάταξή τους κυρίως μέσω επέκτασης της υποχρεωτικότητάς τους στις ιδιωτικές συμβάσεις μεγάλου αντικειμένου. 
Καθιέρωση ενιαίου αξιοπρεπούς ποσού σύνταξης για όλους τους δικηγόρους επί τη βάση αναλογιστικής μελέτης που θα εξασφαλίζει ένα ελάχιστο όριο ανταποδοτικότητας, αλλά θα έχει αναδιανεμητικά χαρακτηριστικά. Ενιαία δημόσια υγεία και περίθαλψη για όλους τους συναδέλφους άνευ προϋποθέσεων καταβολής εισφορών
Αναστολή καταβολής των εισφορών για επικούρηση και εφάπαξ μέχρι την ίδρυση  αυτοτελούς δημόσιου ταμείου κατόπιν αναλογιστικής μελέτης που θα αποδεικνύει την δυνατότητα καταβολής αξιοπρεπών παροχών. 
Κατάργηση της εισφοράς υπέρ ΟΑΕΔ (αφού ουδέποτε βγήκε η υ.α. για την παροχή επιδόματος σε άνεργους δικηγόρους) και συμψηφισμός των καταβληθέντων εισφορών με τις τρέχουσες 
Διεκδίκηση των κλεμμένων αποθεματικών του Ταμείου Νομικών (μεταξύ των οποίων και των ομολόγων που είχαν δωθεί έναντι της ουδέποτε καταβληθείσας κρατικής εισφοράς). Τα χρήματα αυτά δύνανται να αναζητηθούν εφόσον παύσει η πληρωμή του δημοσίου χρέους, αλλά και από την κατάσχεση της ιδιωτικής περιουσίας όσων συνέβαλαν στην κλοπή.
Σεισάχθεια, διαγραφή μέρους των χρεών στα ασφαλιστικά ταμεία ανάλογα με τα εισοδήματα και την περιουσία. Κατάργηση του ΚΕΑΟ
Κατάργηση του ΦΠΑ στην παροχή δικηγορικών υπηρεσιών με άμεσο πρώτο βήμα την απαλλαγή για εισόδημα άνω των 25.000 και την μείωση του ποσοστού (ένταξη των δικηγορικών υπηρεσιών –ιδίως αυτών που σχετίζονται με την παράσταση σε δικαστήρια ή επιτροπές του ευρύτερου δημόσιου τομέα ή ανεξάρτητες αρχές- στον κατώτατο προβλεπόμενο συντελεστή ΦΠΑ)
Κατάργηση τέλους επιτηδεύματος (από το οποίο ξεκίνησε το τέλος του επιδημεύματος)
Επαναφορά αφορολογήτου ορίου. Επιβολή κλιμακούμενου ορίου άνω του οποίου δεν δύναται να ανέρχεται το σύνολο εισφορών, φόρων, επιβαρύνσεων για παροχή στοιχειωδών κοινωνικών αναγκών (φως, νερό, τηλέφωνο με ΦΠΑ, τέλη συνδρομητών, ΤΑΠ κλπ) με αυτόματη αναλογική μείωση των φόρων όταν υπερβαίνεται το σχετικό όριο

 

 
   
   
   
   
5 Νοεμβρίου 2017

εκτύπωση του άρθρου pdf
   ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ ΡΕΥΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΣΤΟ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΑΘΗΝΑΣ ΣΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΣΥΣΤΗΜΙΚΗ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗ


ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ ΡΕΥΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΣΤΟ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΑΘΗΝΑΣ ΣΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΣΥΣΤΗΜΙΚΗ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗ

«΄Η νομοθετείτε ό,τι, όπως και όποτε σας εντέλλουμε ή δεν παίρνετε την δόση» …. 13-9-2013

Ριζοσπαστική Αριστερή Κίνηση Δικηγόρων (ΡΑΚ)

 

13-9-2013: «Το συζητούμενο στην Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης της Βουλής ν/σ του νέου Κώδικα Δικηγόρων είναι ένα ακόμη υπόδειγμα υποτέλειας των εντολοδόχων των δανειστών και στο πλαίσιο της  παραγωγής νομοθεσίας.

Η πρόσφατη αποκάλυψη του, κωμικοτραγικού και προσβλητικού για όλους μας,  email υπαλλήλου της τρόικας προς παράγοντες των αρμοδίων υπουργείων (http://unfollow.com.gr/blog/item/283-emailtroikalaw.html)  επιβεβαιώνει τον εξακολουθητικό και αέναο εκβιασμό στον οποίο με χαρακτηριστική ευκολία υποκύπτουν οι (τύποις) κυβερνώντες : «΄Η νομοθετείτε ό,τι, όπως και όποτε σας εντέλλουμε ή δεν παίρνετε την δόση» ….

Στόχος της συνολικής νεοφιλελεύθερης επίθεσης είναι για μια ακόμη φορά οι  μαχόμενοι δικηγόροι.»

Επειδή δεν έχουμε όλοι «μνήμη χρυσόψαρου», είναι καλό να θυμίσουμε μία από τις πολλές ανακοινώσεις - καταγγελίες της συνδικαλιστικής παράταξης του ΣΥΡΙΖΑ (Ριζοσπαστική Αριστερή Κίνηση) κατά την «ηρωική  αντιμνημονιακή του περίοδο».

Όπως επίσης δεν θα ξεχάσουμε ότι:

23 Ιουλίου 2015: Ο υπουργός Δικαιοσύνης της «πρώτη φορά Αριστερά» Κυβέρνησης Ν. Παρασκεύπουλος είναι στο βήμα της Βουλής και εισηγείται την υπερψήφιση του νέου Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας (Κώδικας Χαμηλοθώρη) παρά τις αντιδράσεις όλου του νομικού κόσμου και απαντά ως εξής στις αιτιάσεις των φορέων ότι ο νέος Κώδικας αν μη τι άλλο θα δυσχεράνει την ίδια την απονομή της δικαιοσύνης:

«Ναι έχετε δίκιο, τα είπαμε αυτά στην Τρόικα αλλά μας απάντησαν  ότι «τώρα δεν προλαβαίνετε να κάνετε αλλαγές, ψηφήστε τον Κώδικα ως έχει»….

Κι εκεί αν μη τι άλλο θα περίμενε κανείς ότι όλοι οι αριστεροί λεγόμενοι δικηγόροι του τότε Σύριζα και της αντίστοιχης παράταξης θα «γύριζαν τα πάνω κάτω» καταγγέλοντας την απεχθή «κωλοτούμπα» της ηγεσίας.

Και να υπενθυμίσουμε στους επιλήσμονες ότι για την μη ψήφιση αυτού του Κώδικα διοργανώθηκε ολόκληρο δημοψήφισμα στο ΔΣΑ όπου και υπερψηφίστηκε με τεράστια πλειοψηφία η αποχή διαρκείας, γυρίζοντας μπούμεραγκ τη φαεινή ιδέα των κενροαριστεροδεξιών Συμβούλων της πλειοψηφίας του ΔΣΑ, να προκηρύξουν το Δημοψήφισμα για να αποφύγουν τις δικές μας πιέσεις για σύγκλιση Γενικής Συνέλευσης που απέφευγαν «όπως ο διάβολος το λιβάνι».

Όμως ο ΔΣΑ δεν τα πάει καλά με τα δημοψηφίσματα, όπως άλλωστε και ο ΣΥΡΙΖΑ όπως αποδείχτηκε. Όταν δεν τα χειραγωγούν, αγνοούν τα αποτελέσματά τους. Ολοι θυμούνται την αντισυνταγματική και κατάπτυστη υποστήριξη του ΝΑΙ από την πλειοψηφία της Διοίκησης  εκείνο το μοιραίο Ιούλιο του 2015.  Και όταν έγινε η Προσφυγή στο Συμβούλιο Επικρατείας για την ακύρωση της διεξαγωγής του, μια μεγάλη συμμαχία των αριστερών και δημοκρατών δικηγόρων ήταν αυτή που προσέφυγε και υπερασπίστηκε το δικαίωμα του λαού να αποφασίζει με αυτόν τον αμεσοδημοκρατικό τρόπο για τα μείζονα ζητήματα της ζωής του.

Και σ’ αυτόν τον αγώνα συμμετείχαν και συνάδελφοι που τώρα ακολουθούν το Συριζα στην Ιστορική του κατάπτωση!!!

Η συνέχεια είναι γνωστή.

Απλά να θυμίσω και πάλι ότι η πλειοψηφία της ΚΟ Δικηγόρων του Σύριζα κατήγγειλε την υπογραφή του 4ου Μνημονίου τον Αύγουστο του 2015 και απεχώρησε από το μόρφωμα του Νεοσύριζα , ενώ μία μερίδα ακόμα κι αυτών που αποχώρησαν, πίεζαν να διατηρηθεί η ΡΑΚ, δήθεν κρατώντας τον αντιμνημονιακό της χαρακτήρα.

Φυσικά και το μεγαλύτερο τμήμα των δικηγόρων αποχώρησε και από αυτό το μεταλλαγμένο κυβερνητικό μόρφωμα και επίσης ένα τμήμα αυτού (που ανήκε στην αρχική ΡΑΚ) βρίσκεται σήμερα να στηρίζει το ψηφοδέλτιό μας αυτό της «ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ-ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ».

Είναι θλιβερό κατάντημα να βλέπεις συναδέλφους – πρώην συντρόφους που μαζί δώσαμε μάχες και εισπνεύσαμε τόνους χημικών, που υπερέβαλαν στην υπεράσπιση των ανθρωπίνων και κοινωνικών δικαιωμάτων, να επιδίδονται στο ξέπλυμα της ηγετικής ομάδας του Συριζα, εμπλεκόμενοι με συστημικά ψηφοδέλτια, που «δεν λένε τίποτα για την ταμπακιέρα».

Να δηλώνουν ότι είναι κατά του «τρομονόμου» αλλά να μην τολμάνε να παραδεχτούν ότι οι βολές τους είναι άσφαιρες, εφόσον συντρέχουν το σημερινό κυβερνητικό Μόρφωμα, όταν είναι γνωστό και μάλιστα μετά την επίσκεψη του Τσίπρα στις ΗΠΑ ακόμα πιο φανερό τοις πάσι, ότι είναι ακριβώς η αμερικάνικη Πρεσβεία και αυτή της Μ. Βρετανίας που δεν πρόκειται να  το επιτρέψουν. Κι ας λιώνουν οι «Ηριάννες και οι Περικλήδες» στις φυλακές. Αλλωστε είναι ο κ. Κοντονής που  δήλωσε «ότι ο τρομονόμος είναι χρήσιμος γιατί μπορεί να μας επιτεθούν οι τζιχαντιστές»!!!

Ολοι αυτοί που συνεχίζουν να «χύνουν κροκοδείλια δικαιωματικά δάκρυα» για την εξόντωση των μεταναστών από τον κ. Μουζάλα και μοιάζουν να δηλώνουν τον αποτροπιασμό τους για την συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας, μέσα από την ασφάλεια των καλοπληρωμένων ΜΚΟ και των ΕΣΠΑ της ΕΕ!!!

Θα μπορούσα να συνεχίσω επ άπειρον… Δεν έχει όμως πια νόημα.

à la guerre comme à la guerre λένε οι φίλοι μας οι Γάλλοι κι εμείς διαλέξαμε στρατόπεδο

Κι όπως λέει ο Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος, «Γι αυτό όταν βλέπω κάποιους «πρώην» να φτύνουν μέσα στο πιάτο από όπου έτρωγαν, θυμάμαι,  πάντα τα λόγια ενός φίλου μου που δεν δήλωσε ποτέ του κομμουνιστής: «Το γεγονός ότι έπεσε το Τείχος δεν σημαίνει πως εγώ πρέπει τώρα να γίνω παλιάνθρωπος»…

mutatis mutandisΚαι ο νοών νοήτω…

 

 

                                                          ΟΛΓΑ ΜΟΣΧΟΧΩΡΙΤΟΥ

 
   
   
   
   
5 Νοεμβρίου 2017

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Έμμισθοι Δικηγόροι ...


Η ισχύς του ν. 4387/2016 με τις τροποποιήσεις του ν. 4461/2017 που εισήγαγε ένα πλήρως νέο καθεστώς επιβολής ασφαλιστικών εισφορών στους δικηγόρους που ασκούν (ή τεκμαίρεται ότι ασκούν επειδή έχουν κάνει έναρξη στην εφορία) ελεύθερη δικηγορία παράλληλα με μία πάγια αντιμισθία (έμμισθη εντολή) όχι μόνο εισήγαγε ένα πλήθος από παράδοξα, αλλά εξώθησε ήδη πολλούς και πολλές συναδέλφους να προβούν σε κλείσιμο βιβλίων και διακοπή εργασιών στην εφορία.

Με το καθεστώς που ίσχυε μέχρι 31.12.2016, πληρώναμε ένα (υψηλό) ποσό στο Ταμείο Νομικών, ΤΕΑΔ και Ταμείο Προνοίας (τομέα υγείας και πρόνοιας ακριβέστερα). Ωστόσο εάν είχε κανείς μία πάγια αντιμισθία, τα 2/3 των εισφορών ήταν μία μεγάλη ωφέλεια για τον/την δικηγόρο, αφού τελικά επιβαρυνόταν με την καταβολή του 1/3 των ετήσιων εισφορών στα Ταμεία.

Με το νέο καθεστώς, δημιουργήθηκαν δύο διακριτές κατηγορίες εισφορών για όσους/ες έχουν πάγια αντιμισθία και παράλληλα δεν έχουν κλείσει βιβλία. Από τη μία χρεώνονται με εισφορές άμισθης δικηγορίας και από την άλλη με εισφορές εμμίσθου. Το πρώτο πρόβλημα είναι ότι πληρώνουμε εισφορές από «δύο μπάντες», με αποτέλεσμα το νέο καθεστώς να έχει ξεκάθαρα φοροεισπρακτικό χαρακτήρα. Το δεύτερο πρόβλημα είναι ότι το ύψος της εισφοράς της άμισθης δικηγορίας συναρτάται με τα εισοδήματα του 2015, πιθανόν λοιπόν με μια περίοδο που μπορεί κάποιος να ασκούσε μόνο ελεύθερη δικηγορία και να είχε υψηλότερο εισόδημα από τον τρέχοντα χρόνο. Το τρίτο πρόβλημα είναι ότι στην έμμισθη εντολή ο συμψηφισμός των ποσών των «γραμματίων προκαταβολής εισφορών» πλέον, δεν ωφελεί κανέναν άλλον παρά τον εργοδότη, αφού δεν αυξάνονται οι μηνιαίες αποδοχές του εμμίσθου στην περίπτωση αυτή. Προς επεξήγηση του τελευταίου σημειώνεται ότι πλέον οι εισφορές δεν επιμερίζονται κατά το 1/3 και 2/3 όπως ήταν στο παλαιό καθεστώς, αλλά σύμφωνα με τα ποσοστά επί των καθαρών αποδοχών που αναφέρει ο νόμος. Επειδή όμως στην πράξη με την υποβολή της ΑΠΔ ο εργοδότης αποδίδει απευθείας το σύνολο των εισφορών στον ΕΦΚΑ (δηλαδή δεν περιέρχεται ποτέ στα χέρια του εμμίσθου δικηγόρου το ποσό που αναλογεί στις δικές του εισφορές), η μειωμένη (λόγω παραστάσεων στα δικαστήρια) εισφορά του δικηγόρου που καταβάλλεται στον ΕΦΚΑ δεν αντιστοιχεί σε ωφέλεια του εμμίσθου, αλλά σε ωφέλεια του εργοδότη.

Δεν είναι σπάνιο το φαινόμενο της επιβολής στον έμμισθο δικηγόρο υποχρέωσης να καταβάλλει εξ ιδίων το ποσό του γραμματίου, παρά τη σαφή γνωμοδότηση του ΔΣΑ (31/7/2017 και πρόσφατα 23/10/2017), ο οποίος ειρήσθω εν παρόδω περιορίστηκε στη διατύπωση γνώμης, που έχει την ισχύ «ευχής». Σε κάθε περίπτωση όμως το νέο τοπίο σαφέστατα εξωθεί τους εμμίσθους δικηγόρους σε κλείσιμο βιβλίων και σε βίαιη υπαλληλοποίησή τους, αφού στο δίλημμα άμισθη ή έμμισθη δικηγορία είναι μονόδρομος η επιλογή της δεύτερης, ενώ ωφελεί σε μέγιστο βαθμό τους εργοδότες. Άτυπα δε, πλέον με την υπαγωγή των εμμίσθων σε υβριδικό καθεστώς με την υποβολή μεν ΑΠΔ, σύναψης δε έμμισθης εντολής δικηγόρου, εφαρμόζεται στην πράξη η εργασιακή συνθήκη της μισθωτής εργασίας του ιδιωτικού τομέα, με ωράριο και ορισμένου χρόνου συμβάσεις. Ο ΕΦΚΑ καταχωρεί και λαμβάνει υπόψη τον ορισμένο χρόνο διάρκειας των συμβάσεων έμμισθης εντολής δικηγόρων που κατατίθενται, παρότι είναι άκυρες ως προς αυτόν τον όρο, σύμφωνα με το άρθρο 46 παρ. 2 του Κώδικα Δικηγόρων.

Με ένα στρεβλό λοιπόν νομικό πλαίσιο, που ούτε κι αυτό εφαρμόζεται, ο έμμισθος δικηγόρος είναι απόλυτα εκτεθειμένος σε περαιτέρω φτωχοποίηση, στερούμενος κάθε διαπραγματευτική δύναμη έναντι του «εντολέα» που στην πραγματικότητα ασκεί ελεύθερα διευθυντικό δικαίωμα εργοδότη, ωσάν να επρόκειτο για σύμβαση εξαρτημένης εργασίας μισθωτού, χωρίς καν να εφαρμόζονται οι προστατευτικές διατάξεις για εγκύους και μητέρες.

Το αίτημα για τροποποίηση του νομοθετικού πλαισίου προς την κατεύθυνση της επιβάρυνσης εξ ολοκλήρου του εντολέως-εργοδότη με την καταβολή των ασφαλιστικών εισφορών, χωρίς παράλληλη επιβολή πρόσθετων εισφορών στον/στην έμμισθο/η δικηγόρο, αλλά και προς την κατεύθυνση της διασφάλισης της δυνατότητας του εμμίσθου δικηγόρου να ασκεί ελεύθερη δικηγορία, είναι καταφανέστατα δίκαιο. Είναι δε προφανές ότι αφορά την υπηρέτηση των υλικών συμφερόντων ενός (πλειοψηφικού) κομματιού του δικηγορικού κόσμου, έναντι των υλικών συμφερόντων του μειοψηφικού μεν αλλά ηγεμονεύοντος στους συνδικαλιστικούς συσχετισμούς τμήματος των δικηγόρων. Όταν συνειδητοποιήσουμε ότι η αντίθεση υλικών συμφερόντων διαπερνά και τον επαγγελματικό κλάδο των δικηγόρων, των κατά τα λοιπά συλλήβδην «συναδέλφων», τότε θα αντιληφθούμε και ότι η «καθαρότητα» υποψηφίων, η «αναγνωρισιμότητα», η «μαχητικότητα» (προς ποια κατεύθυνση;), η «δημοφιλία», είναι αποπροσανατολιστικά κριτήρια για την επιλογή των αντιπροσώπων μας στο Δ.Σ.. Αν νομίζουμε ότι μπορεί η πολιτική τοποθέτηση να μην αφορά τις εκλογές στον Δικηγορικό Σύλλογο, η πραγματικότητα μας έχει διαψεύσει και θα συνεχίσει να μας διαψεύδει.

 
   
   
   
   
5 Νοεμβρίου 2017

εκτύπωση του άρθρου pdf
   Για μια ενωτική παρέμβαση στις εκλογές του ΔΣΑ


 

για μια ενωτική παρέμβαση στις εκλογές του ΔΣΑ

                                                                      1

Οι επερχόμενες εκλογές στους δικηγορικούς συλλόγους της χώρας θα διεξαχθούν στις συνθήκες της μεγάλης κοινωνικής καταστροφής που έχει επέλθει στην ελληνική κοινωνία τα 8 χρόνια της κρίσης και 7 των μνημονίων. Η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛΛ στο πλαίσιο της διαχείρισης του ίδιου συστήματος εξουσίας και διακυβέρνησης που έφερε τη χώρα στην κρίση, τη μνημονιακή δέσμευση, τη θρησκευτική προσήλωση στην απάνθρωπη πολιτική της Ευρωπαϊκής Ενωσης και στις αλυσίδες της Ευρωζώνης, υπέγραψε τρίτο και πρόσφατα τέταρτο μνημόνιο, δεσμεύοντας το λαό μας για δεκάδες χρόνια. Επιτάχυνε και εξειδίκευσε την ίδια ακριβώς πολιτική που ακολουθούνταν και από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, προσθέτοντας κι άλλους κρίκους στην αλυσίδα της κοινωνικής καταστροφής και της υποταγής του εργαζόμενου κόσμου στα χρόνια της κρίσης. Κατάφερε, μετά το μετασχηματισμό της, να προχωρήσει ρυθμίσεις και «προαπαιτούμενα» που καμιά ως τότε κυβέρνηση δεν είχε τολμήσει, ενώ ολοκλήρωσε το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. Και ετοιμάζεται για την ακόμη περαιτέρω καταβαράθρωση των εργατικών, συνδικαλιστικών και λαϊκών δικαιωμάτων, την ακόμα μεγαλύτερη μείωση μισθών και συντάξεων, την ακόμη μεγαλύτερη επέκταση της ευέλικτης και απροστάτευτης εργασίας, την διευκόλυνση της εκποίησης κάθε δημόσιου αγαθού, ως και της λαϊκής περιουσίας, τη θέσπιση νέων αντεργατικών νόμων. Και όλα στο βωμό της χρεωμηχανής, που δεν έχει ορατό τέλος ενώ αποτελεί τη μαύρη τρύπα που ρουφάει κάθε πόρο που θα μπορούσε να αξιοποιηθεί για την ενίσχυση των πιο κατεστραμμένων κοινωνικών στρωμάτων και την ίδια την ενίσχυση των υποδομών και του κοινωνικού κράτους. Στον κλάδο μας, δε, είναι υπεύθυνη για την ψήφιση και εφαρμογή του χειρότερου ως τώρα από τα μέτρα που έχουν τσακίσει τη δικηγορία, το νέο ασφαλιστικό που οδηγεί στην πλήρη διάλυσης του συστήματος συνταξιοδότησης και πρόνοιας και στην ιδιωτικοποίηση, ενώ πολλαπλασιάζει και επιταχύνει τις πολλές ρυθμίσεις, φορολογικές και άλλες, που καθιστούν το επάγγελμά μας ακόμη πιο ασφυκτικό. Ταυτόχρονα, είναι εκείνη που συνεχίζοντας τις πολιτικές των προηγούμενων κυβερνήσεων και πλήρως υποταγμένη στην υποκριτική κατεύθυνση της Ε.Ε. επιμένει στη διατήρηση και διόγκωση του προβλήματος της απάνθρωπης μεταχείρισης των προσφύγων και μεταναστών, δίνοντας χώρο μάλιστα στην υποκατάσταση μιας αναγκαίας κρατικής ευθύνης φροντίδας τους σε Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις που αναπτύσσουν τη δράση τους χωρίς έλεγχο, συντονισμό, διαφάνεια αλλά και χωρίς η δράση τους να υπηρετεί μια πολιτική μελλοντικών δυνατοτήτων ένταξης των προσφύγων στον κοινωνικό ιστό.

                                                                           2

Η πολιτική κατεύθυνση αυτή θωρακίζεται και από την κατρακύλα αυτής της κυβέρνησης στο πεδίο της διασφάλισης των δημοκρατικών δικαιωμάτων και των λαϊκών ελευθεριών. Τολμά να διακηρύττει μεταρρυθμίσεις και προσθήκες στο κρατικό ποινικό οπλοστάσιο, που ούτε οι πιο σκοτεινοί σύμβουλοι Σαμαρά δεν είχαν τολμήσει να προτείνουν, όπως την δίωξη του φρονήματος στο πλαίσιο του 187Α ΠΚ, ή τη νομιμοποίηση του λοκ άουτ. Στις μέρες μας είναι που βρίσκουν τη νομιμοποίηση οι πιο αντιδραστικοί κύκλοι του κράτους και του δικαστικού συστήματος να κατασκευάζουν σκευωρίες, να καταδικάζουν αθώους χωρίς στοιχεία απλά και μόνο επειδή είναι κοινωνικοί αγωνιστές ή έχουν σχέσεις με αγωνιστές, την ίδια στιγμή που απαλλάσσουν και εξαντλούν κάθε παράθυρο ευνοίας στους ταγούς του ίδιου αυτού συστήματος που είχαν την ατυχία να βρεθούν στο εδώλιο. Την ίδια στιγμή που μαθητές καταδικάζονται επειδή έκαναν κατάληψη στο σχολείο, που φοιτητές διώκονται επειδή διαμαρτυρήθηκαν για προφανή ζητήματα της καθημερινότητας τους, την ίδια στιγμή που μια αθώα γυναίκα καταδικάζεται και μένει στη φυλακή χωρίς επαρκή στοιχεία επειδή σχετίστηκε κοινωνικά με έναν αθωωθέντα κοινωνικό αγωνιστή, καταδικασμένοι ναζί αφήνονται ελεύθεροι, καταδικασμένοι πρώην δημόσιοι λειτουργοί και αξιωματούχοι αφήνονται ελεύθεροι. Αυτά είναι μόνο τα πιο τρανταχτά, πιο δημοσιοποιημένα, παραδείγματα μιας «δικαιοσύνης» που βρίσκει τον εχθρό της στους απόκληρους της κοινωνίας στοιβάζοντάς τους στα αυτόφωρα και στο μεταγωγών, στους αγωνιστές στήνοντας κατηγορίες και καταδίκες εις βάρος τους, στην πλειοψηφία του λαού που στερείται τη δωρεάν πρόσβαση στο δικαστήριο, στους εργάτες που τσακίζονται και δικαστικά οι αγώνες τους για αξιοπρεπή μισθό και ανθρώπινες συνθήκες. Είναι χαρακτηριστική η πρόσφατη 677/2017 απόφαση του ΑΠ («Η μη καταβολή των δεδουλευμένων αποδοχών του μισθωτού, έστω και μακροχρόνια, δεν αρκεί από μόνη της να θεμελιώσει την έννοια της βλαπτικής μεταβολής των όρων της σύμβασης εργασίας του, αν δεν συνδέεται και με την πρόθεση του εργοδότη να εξαναγκάσει τον εργαζόμενο σε παραίτηση προκειμένου να αποφύγει την καταβολή σε αυτόν της αποζημίωσης απόλυσης»). Κινείται στη λογική προηγουμένων σχετικών αποφάσεων με το σκεπτικό αυτό να μην ευνοεί εργαζομένους που παραμένουν απλήρωτοι επί πολλούς μήνες σε επιχειρήσεις, όντας στην πράξη σε εργασιακή ομηρεία. Ο ταξικός προσανατολισμός των επιλογών της Κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, η τόλμη και το βάθος των αναδιαρθρώσεων τις οποίες προώθησε, σε συνδυασμό με την προεκλογική αριστερόστροφη ρητορική και τις φιλολαϊκές μάσκες, οδήγησαν σε μια συνολική δυσφήμηση για την Αριστερά, ενώ συμβάλλουν στη επανασυσπείρωση του «παλιού» πολιτικού συστήματος που διανθίζεται με μια ρητορική «ρεβανσισμού» απέναντι στην «κυβέρνηση της αριστεράς».

                                                                            3

Οσοι δουλεύουμε ακόμα, στο τέλος κάθε μήνα βγάζουμε τα κομπιουτεράκια για να υπολογίσουμε πόσο έχουν αυξηθεί τα χρέη μας. Στο τέλος κάθε μήνα, τυπώνουμε τις ταυτότητες πληρωμής ξέροντας ότι το σύνολο του εισοδήματός μας θα εξανεμιστεί σε φόρο εισοδήματος, ΦΠΑ, εισφορά ΕΦΚΑ. Κάθε Φλεβάρη περιμένουμε να παραταθεί η περίοδος καταβολής των παλιών εισφορών στα Ταμεία. Εννοείται φυσικά ότι όλοι μας πια έχουμε εξαιρετικές και εύλογες αμφιβολίες για την ίδια την προοπτική είτε διάσωσης του ταμείου είτε για την καταβολή της ίδιας μας της σύνταξης! Την ίδια στιγμή χιλιάδες συνάδελφοι βρίσκονται στα πρόθυρα της εξόδου από το επάγγελμα εξαιτίας των αναδιαρθρώσεων που εδώ και χρόνια εφαρμόζονται με τη μέθοδο του σοκ στο δικηγορικό επάγγελμα και στο χώρο της δικαιοσύνης. Οι συνθήκες εργασίας για τους περισσότερους από εμάς, ιδίως για τους νέους, τους μισθωτούς και τους ασκούμενους δικηγόρους, είναι στην ουσία συνθήκες φτώχειας και εργασιακής σκλαβιάς. Όσοι δε καταφέρνουμε ακόμη και επιβιώνουμε σε καθεστώς ελεύθερου επαγγελματία, βρισκόμαστε μόνιμα πλέον σε φορολογική και ασφαλιστική ομηρία, με αποτέλεσμα να μη συμφέρει πια να δουλεύουμε. Η απειλή της μόνιμης ανεργίας ή της αναγκαστικής μετανάστευσης είναι παρούσα σε κάθε στάδιο αναζήτησης εργασίας, από τη λήψη του πτυχίου μέχρι και μετά από δεκαετίες δικηγορίας. Ταυτόχρονα, τα δύο τελευταία έτη, με την εφαρμογή του νέου φορολογικού και του νέου ασφαλιστικού, η κατάσταση για τους περισσότερους από εμάς έχει υπερβεί το όριο. Εκατοντάδες συνάδελφοι κάθε εξάμηνο εγκαταλείπουν το επάγγελμα γιατί δεν τα βγάζουν πέρα.

Για τη μεγάλη μάζα των συναδέλφων που είναι «μισθωτοί συνεργάτες» η κατάσταση είναι χειρότερη από ποτέ και ολοένα χειροτερεύει. Είναι μισθωτοί υπάλληλοι με όλα τα μειονεκτήματα του «ελεύθερου επαγγελματία» και χωρίς καμία κατοχύρωση (από αυτές που έχουν μείνει) του υπαλλήλου. Δεν έχουν ωράρια, αλλά δουλεύουν όσο θέλει το εκάστοτε αφεντικό, εταιρία ή μεγαλοδικηγόρος ή έστω μικροδικηγόρος που δεν προλαβαίνει τις δουλειές του. Δεν έχουν άδειες, καμιά ελευθερία στη διαχείριση του χρόνου τους. Δυσκολεύονται ολοένα και περισσότερο να έχουν ή να ασχολούνται με δικές τους δουλειές και πελάτες. Συχνά δεν πληρώνονται αν δεν πληρωθεί η υπόθεση στο γραφείο. Δεν έχουν παραστάσεις. Δεν τους καταβάλλονται εισφορές από τον εργοδότη αλλά τις επωμίζονται οι ίδιοι, παλιές και νέες. Οι εργοδότες διαπραγματεύονται τους μισθούς πάντα προς το συμφέρον τους, είτε για να αποφύγουν τις εισφορές, είτε για να τις βάλουν στα έξοδα, είτε για να ξεφορτώνονται τα μαύρα, είτε να για αξιοποιούν τις παραστάσεις. Πάντα στη συμφωνία βγαίνει χαμένος ο μισθωτός. Δεν έχουν αφορολόγητο γιατί μπορεί να μην κόβουν τόσες ΑΠΥ όσες χρειάζεται σε έναν εργοδότη. Υποχρεώνονται να κάνουν «διευκολύνσεις» με τα τιμολόγια. Υποτιμάται η αξία της «εξωτερικής» δουλειάς σε δικαστήρια, υπηρεσίες κλπ.. Οι γυναίκες συνάδελφοί μας τρομοκρατούνται και απειλούνται με απόλυση αν τυχόν κυοφορήσουν, ενώ δεν τους παρέχεται κανένα προνόμιο παρά μόνο λίγες μέρες άδειες για να γεννήσουν και μετά πάλι αναγκαστικά στο γραφείο.

Σε ακόμη πιο απελπιστική κατάσταση βρίσκονται οι ασκούμενοι συνάδελφοι. Δίνουν πια δύσκολες πανελλαδικές εξετάσεις για την εισαγωγή τους στο σώμα σε πολλά μαθήματα, σαν να ξανακάνουν δυο χρόνια απ’ τη Σχολή.

Ύστερα εξαναγκάζονται να αναζητούν δουλειά με αδιανόητα χαμηλές αμοιβές, χαμηλότερες ακόμη και από τον ελάχιστο μισθό, ενώ κάνουν πολύωρη, και σκληρή συνήθως δουλειά, αφού από το πρωί μέχρι το μεσημέρι τρέχουν από δικαστήριο σε υπηρεσίες και το απόγεμα μέχρι αργά εκτελούν εντολές στο γραφείο. Είναι γνωστό ότι με την κάλυψη της ηγεσίας του Συλλόγου, η αμοιβή του ασκούμενου στην «πιάτσα» κυμαίνεται στα 300-400€. Κάθε εργοδότης ψάχνει τον καλύτερο φορολογικά και ασφαλιστικά τρόπο να γλιτώσει αυτός λίγα ευρώ παραπάνω κάθε μήνα παρά να πληρώσει τις εισφορές του ασκούμενου ο ίδιος. Ετσι επιτυγχάνεται ένας διπλός στόχος: και οι ασκούμενοι υφίστανται περισσότερο από ποτέ τεράστια εκμετάλλευση της δουλειάς τους και του χρόνου τους, και αποτρέπονται απ’ το συνεχίσουν στο επάγγελμα υπό αυτές τις συνθήκες.

Ο,τι έχει θεσπιστεί για τους δικηγόρους τα τελευταία χρόνια οδηγεί αναπόδραστα στο σβήσιμο κάθε ίχνους από τις συνθήκες του επαγγέλματος όπως το οραματιστήκαμε, το βιώσαμε, το κρίναμε. Οδηγεί αναπόδραστα στο κλείσιμο γραφείων, στην εγκατάλειψη, στη φτώχεια και την εξαθλίωση των αμοιβών και σε ένα μέλλον γαλέρας στις μεγάλες (στις πολύ μεγάλες) εταιρίες, τράπεζες, ασφαλιστικές, που είναι οι μόνες που ωφελούνται.

Γιατί υπάρχουν «συνάδελφοι» που ωφελούνται. Αυτοί για λογαριασμό των οποίων καλούμαστε να εργαστούμε. Για δεκαετίες καλλιεργούνταν η λογική του κανιβαλισμού και του ατομισμού στο επάγγελμα, η λογική της επί πτωμάτων επιδίωξης της καριέρας. Τα μεγάλα γραφεία, οι εταιρίες και οι ηγεσίες του Συλλόγου που εξυπηρέτησαν μέχρι σήμερα τα συμφέροντά τους, κατάφεραν να κατακερματίσουν τους εργαζόμενους δικηγόρους σε μισθωτούς, βοηθούς, ασκούμενους, αυτοαπασχολούμενους, εξωτερικούς μη μόνιμους συνεργάτες κ.ο.κ.. Αλλά ο κατακερματισμός αυτός μας δυσκόλεψε τη δυνατότητα να αγωνιζόμαστε συνεκτικά, μας οδήγησε σε αδιέξοδα, σε περιχαρακώσεις και οχυρώσεις της μιας κατηγορίας εκμεταλλευόμενου δικηγόρου προς την άλλη.

Η κρίση στο χώρο των δικηγόρων είναι μέρος της συνολικότερης κρίσης και, ταυτόχρονα, η αναδιάρθρωση των σχετικών με το δικηγορικό επάγγελμα ρυθμίσεων είναι προσπάθεια ώστε η συνολική μορφή του επαγγέλματος να αλλάξει άρδην προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση, ίδια μ’ αυτή που επιχειρείται για το σύνολο του κόσμου της εργασίας. Αυτή που πριν μερικά χρόνια αναγνωρίζαμε ως μια «επικίνδυνη» τάση, αλλά τώρα είναι η ζοφερή πραγματικότητα και θεσμοποιείται. Ηδη χιλιάδες συνάδελφοι έχουν εγκαταλείψει το επάγγελμα που για χρόνια τους έδινε τη δυνατότητα να συντηρούν τις οικογένειές τους με τη δική τους δουλειά, χιλιάδες νέοι συνάδελφοι εργάζονται κάτω από άθλιες συνθήκες και χωρίς καθόλου προοπτική για το βασικό μισθό, ενώ οι ασκούμενοι συνάδελφοι ούτε καν γι’ αυτόν. Ολοένα και περισσότεροι μετατρεπόμαστε σε υπαλλήλους εισπρακτικών εταιριών ή μεγάλων δικηγορικών εταιριών, οι οποίες είναι οι μόνες που ωφελούνται από την κατάσταση και τις εξελίξεις – καθόλου τυχαία, φυσικά.

                                                                       4

Οι δικηγορικοί σύλλογοι ολόκληρης της χώρας εδώ και χρόνια έχουν παραιτηθεί από οποιαδήποτε υπεράσπιση των εργασιακών και επαγγελματικών δικαιωμάτων της τεράστιας πλειοψηφίας των συναδέλφων, ιδίως των νέων και των ασκούμενων αποδεικνύοντας πως αποτελούν γραφειοκρατικούς μηχανισμούς που εξυπηρετούν τα συμφέροντα της εργοδοσίας. Αντίθετα, ακόμα και όταν συμμετείχε σε κινητοποιήσεις, επέλεγε πάντα τις λιγότερο «επικίνδυνες», αφήνοντας αναπάντητη την κατασυκοφάντησή τους και δεν πήρε ποτέ την πρωτοβουλία να διεκδικήσει τα στοιχειώδη συμφέροντα της πλειοψηφίας των δικηγόρων, αλλά μόνο επιχείρησε να προστατεύσει την ελίτ των εταιριών και μεγάλων γραφείων. Ειδικά μετά και την εφαρμογή του νέου ασφαλιστικού, η ηγεσία ιδίως του ΔΣΑ, ο μόνος ρόλος που αναλαμβάνει είναι αυτός του μεσολαβητή και πλασιέ ειδικών υπηρεσιών (εκπτώσεων σε καταστήματα, πιστωτικών καρτών, pos κ.ο.κ.).

Η άσκηση της προεδρίας του ΔΣΑ από Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ (Παξινό, Αδαμόπουλο και Αλεξανδρή) επιτάχυνε κατά πολύ το μετασχηματισμό του Συλλόγου στην κατεύθυνση αυτή, σε περιόδους μάλιστα που υπήρχαν μεγάλες κοινωνικές κινητοποιήσεις, τέτοιες που ξεσήκωσαν για πρώτη φορά μετά από χρόνια το δικηγορικό κόσμο, ιδίως την περίοδο της μεγάλης αποχής ενάντια στο ασφαλιστικό. Επί προεδρίας Παξινού πέρασε ο ΦΠΑ, επί προεδρίας Αδαμόπουλου επιχειρήθηκε η απαξίωση της Γενικής Συνέλευσης ενώ επί προεδρίας Αλεξανδρή αναιρέθηκε ακόμη και το δημοψήφισμα εναντίον του νέου Κώδικα Δικηγόρων με ένα «αχρείαστο» και άχρηστο ΝΑΙ στο δημοψήφισμα (η αλλαγή του Κώδικα περιλαμβανόταν στα προαπαιτούμενα του τρίτου μνημονίου). Η ηγεσία Αλεξανδρή αποστέρησε από το δικηγορικό σώμα τη δύναμη της μάζας των δικηγόρων που κινητοποιούνταν, σαμποτάρισε τις προσπάθειες γενικών συνελεύσεων και πιο δυναμικών κινητοποιήσεων (κατάληψη Ευελπίδων), ενώ αναλώθηκε σε επιστολές προς την τρόικα και τους λοιπούς θεσμούς. Φυσικά, από τον πρώτο χρόνο είχε διακηρύξει την πίστη της στην πολιτική κατεύθυνση που έχει σήμερα διαλύσει το δικηγορικό κόσμος, σπεύδοντας το καλοκαίρι του 2015 να ταχθεί με την κατάπτυστη και νικημένη πλευρά του ΝΑΙ. Οι ευθύνες της είναι τεράστιες και για τη σημερινή κατάσταση των συναδέλφων, ιδίως των νέων, μισθωτών και ασκούμενων, για τους οποίους όχι απλά δεν έκανε τίποτα για να προστατεύσει, αλλά πολύ περισσότερο δίνει τον τόνο της υπερεκμετάλλευσης τους.

Ακόμη και στα ζητήματα της απονομής δικαιοσύνης, η στάση της ήταν μόνο επιφανειακή, και παρά την ομόθυμη καταδίκη των αντιδραστικών και αναχρονιστικών μεταρρυθμίσεων (όπως ο νέος ΚΠολΔ), τις άφησε στην ουσία στο απυρόβλητο. Η περίοδος προεδρίας Β.Αλεξανδρή ανέδειξε πιο ξεκάθαρα από κάθε άλλη περίοδο ότι η ηγεσία του ΔΣΑ απέχει πολύ από το να εκφράζει και να εκπροσωπεί τα συμφέροντα, επαγγελματικά και κοινωνικά, της πλειοψηφίας των συναδέλφων, που είτε είναι ελεύθεροι επαγγελματίες είτε μισθωτοί συνεργάτες, αλλά αντίθετα εκπροσωπεί ένα δίκτυο-σύστημα μεγάλων δικηγορικών γραφείων ή και εταιρειών, που κατά κύριο λόγο έχουν πολύ μεγαλύτερο συμφέρον από τη διατήρηση ασφυκτικών συνθηκών εργασίας για μισθωτούς και ασκούμενους και τη συγκέντρωση της δουλειάς στα γραφεία αυτά, από το όποιο κόστος αναλαμβάνουν εξαιτίας των κυβερνητικών μεταρρυθμίσεων των τελευταίων ετών. Αυτή η στάθμιση είναι που έκρινε συνολικά τη στάση της ηγεσίας, της πλειοψηφίας του Δ.Σ. σε ολόκληρη την περίοδο των αγώνων ενάντια στα μνημονιακά μέτρα, από το 2010 μέχρι και το ασφαλιστικό του 2016. Οταν ήταν απόλυτα προφανές ότι θα έπρεπε να έχουν δοθεί αγώνες με διάρκεια, ποικιλομορφία, ριζοσπαστική λογική και αποφασιστικότητα, με πρωταγωνιστές τη μεγάλη μάζα των συναδέλφων, οι ηγεσίες του ΔΣΑ και της Ολομέλειας, πάντοτε, και ειδικά τις κρίσιμες στιγμές, επέλεξαν να μας στερήσουν από την ίδια μας τη φωνή, είτε καταστρατηγώντας αποφάσεις Συνελεύσεων είτε αγνοώντας τες, είτε κάνοντας τα αδύνατα δυνατά για να μην συγκροτηθούν Γενικές Συνελεύσεις. Εχουν ως διοίκηση αποκοπεί από οποιονδήποτε έλεγχο από την πλειοψηφία των συναδέλφων και επενδύουν στο ότι, αφού οι περισσότεροι από εμάς αγωνιζόμαστε καθημερινά για να επιβιώσουμε στις ολοένα και δυσκολότερες συνθήκες δουλειάς, δεν θα αναπτύξουμε μαζική συλλογική δραστηριότητα για την υπεράσπιση των συμφερόντων και του μέλλοντός μας.

                                                                          5

Αυτό πρέπει να αλλάξει με αγώνες για την καταγγελία των δανειακών συμβάσεων, την κατάργηση των μνημονίων και των αντιλαϊκών πολιτικών, θεσμών και μέτρων σε ρήξη και σύγκρουση με κάθε κυβέρνηση που εφαρμόζει αντεργατικές και αντιλαϊκές πολιτικές. Και έχουμε την εμπειρία για να το αλλάξουμε. Παρά τις δυσκολίες αυτές όμως, σε κάθε περίοδο που γινόταν προσπάθεια να προχωρήσουν οξεία κυβερνητικά μέτρα ενάντια στο δικηγορικό κλάδο, εμείς κινητοποιηθήκαμε και συχνά πήραμε την κατάσταση στα χέρια μας, ακόμη και σε αντίθεση με την ηγεσία. Στις κινητοποιήσεις ενάντια στην επιβολή του Φ.Π.Α. το καλοκαίρι του 2010, στους αγώνες ενάντια στο «Μεσοπρόθεσμο» και την «απελευθέρωση του επαγγέλματος» το χειμώνα του 2012, στην πολύμηνη αποχή ενάντια στο ασφαλιστικό του 2016, δώσαμε μάχες, καταφέραμε να πραγματοποιηθούν Γενικές Συνελεύσεις, έστω και με μεγάλες δυσκολίες, συγκροτήσαμε Επιτροπές Αγώνα που επιχείρησαν να πάνε ένα βήμα πιο μπροστά τους αγώνες μας, να συσπειρώσουν όλους εκείνους τους συναδέλφους που είδαν το αδιέξοδο των συμβιβασμένων ηγεσιών.

Αυτές οι πρωτοβουλίες, που η πραγματοποίησή τους έφερε κοντά συναδέλφους από πλήθος επαγγελματικών, πολιτικών, κοινωνικών χώρων, έχουν δημιουργήσει αγωνιστικές παραστάσεις σε πλήθος συναδέλφων, έχουν αφήσει παρακαταθήκες και ιδέες για ριζοσπαστικούς αγώνες και για μορφές συνεργασίας που σπάνε το υγειονομικό πλαίσιο των κλειστών γραφείων του Δ.Σ.. Σε αυτές τις παρακαταθήκες στηριζόμαστε και επιχειρούμε να οικοδομήσουμε αντιστάσεις και αγώνες για τα μικρά και τα μεγάλα της δικηγορίας, για τα μικρά και τα μεγάλα της δικαιοσύνης, για όλη την κοινωνία. Επιθυμούμε να συμβάλλουμε στην ενίσχυση του ρεύματος της ριζοσπαστικής και ανατρεπτικής αριστεράς που θα θέτει στο επίκεντρό της τον άνθρωπο, τις ανάγκες και τα δικαιώματά του, ενάντια στις αντιλαϊκές και αντεργατικές πολιτικές κυβέρνησης-Ε.Ε.-ΔΝΤ-ΕΚΤ.   

Τα χτυπήματα που έχουμε δεχθεί είναι πολλά και οφείλουμε να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Υπάρχουν πολλοί συνάδελφοι, που δεν εκφράζονται πια από καμία από τις παρατάξεις που τώρα βρίσκονται στο Δ.Σ..

Απέναντι στην ηγεσία του Συλλόγου, που είναι στην ουσία συντεταγμένη πλήρως με την τροϊκανή πολιτική εγκλωβίζοντας τους δικηγόρους σε ένα παράλληλο σύμπαν, οφείλουμε να χτίσουμε ένα μέτωπο αγώνα. Ενας αγώνας των δικηγόρων για τη δουλειά τους, δεν είναι ένας αγώνας συντεχνιακός, είναι μια κίνηση που αφορά ολόκληρο το λαό. Και με αυτή τη σκοπιά και το κριτήριο οφείλουμε να δράσουμε, προκαλώντας κοινωνική κίνηση, σε συνεργασία με τους άλλους πληττόμενους κλάδους, σε συντονισμό και κοινό βηματισμό με ολόκληρο το λαϊκό κίνημα, σε μια κατεύθυνση μεγάλου λαϊκού ξεσηκωμού. Σε μια στιγμή που τα συμφέροντά μας και οι συνθήκες της ζωής μας φτάνουν να εξισωθούν κάπου κοντά στον πάτο, δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια για αντιθέσεις μεταξύ μας.

Η κατάσταση στο χώρο των δικηγόρων μετά την απογοήτευση των μεγάλων και ελπιδοφόρων μεν, μη νικηφόρων όμως αγώνων του χειμώνα του 2015 και δεδομένης της ουσιαστικής τοποθέτησης της ηγεσίας του δ.σ. του Δ.Σ.Α., οδηγεί αναγκαστικά στην υιοθέτηση μιας τακτικής πρώτ’ απ’ όλα πολιτικής ενότητας των δυνάμεων που επιδιώκουν να αγωνιστούν.

                                                                          6

Θεωρούμε ότι μια τέτοια προσπάθεια θα πρέπει να ενσωματώνει τους κατωτέρω άξονες:

- Υπεράσπιση και διεκδίκηση δικαιωμάτων για την πλειοψηφία των μισθωτών δικηγόρων. Κλιμακούμενος κατώτατος μισθός. Κατοχύρωση αδειών και ωραρίων. Κατοχύρωση δικαιωμάτων για την ανάπτυξη προσωπικής πελατείας. Κατοχύρωση δικαιωμάτων για τους γονείς συναδέλφους και ειδικά για τις γυναίκες συναδέλφους.

Υποχρεωτική ασφάλιση και καταβολή των 2/3 της ασφάλισης από τους εργοδότες επιπλέον του ποσού του καθαρού μισθού.

                                                                     7

Θεωρούμε ότι μια τέτοια προσπάθεια θα πρέπει να ενσωματώνει τους κατωτέρω άξονες:

- Υπεράσπιση και διεκδίκηση δικαιωμάτων για την πλειοψηφία των μισθωτών δικηγόρων. Κλιμακούμενος κατώτατος μισθός. Κατοχύρωση αδειών και ωραρίων. Κατοχύρωση δικαιωμάτων για την ανάπτυξη προσωπικής πελατείας. Κατοχύρωση δικαιωμάτων για τους γονείς συναδέλφους και ειδικά για τις γυναίκες συναδέλφους.

Υποχρεωτική ασφάλιση και καταβολή των 2/3 της ασφάλισης από τους εργοδότες επιπλέον του ποσού του καθαρού μισθού.

 

- Υπεράσπιση των ασκούμενων συναδέλφων. Νομοθετική κατοχύρωση αξιοπρεπούς μισθού, ωραρίων, αδειών.

Υποχρεωτική καταβολή εισφορών από τους εργοδότες. Στήριξη από το Σύλλογο των ασκούμενων τόσο στην αναζήτηση εργασίας (μητρώο θέσεων) όσο και κατά τη διάρκεια της άσκησης για την τήρηση των όρων από τους εργοδότες. Εγγραφή των εργαζόμενων ασκούμενων στους Δικηγορικούς Συλλόγους. Πειθαρχικός έλεγχος των εργοδοτών. Κατάργηση των εξετάσεων για την εισαγωγή στο επάγγελμα. Κατάργηση του θεσμού της άσκησης γενικά, ως θεσμού που διατηρεί ευέλικτο και πλήρως εκμεταλλευόμενο εργατικό δυναμικό για τα δικηγορικά γραφεία.

-Υπεράσπιση των χιλιάδων συναδέλφων ελεύθερων επαγγελματιών. Κατάργηση του ΦΠΑ στις δικηγορικές αμοιβές.

Επαναφορά του αφορολογήτου ορίου. Κατάργηση των χαρατσιών. Επαναφορά της κλιμακωτής φορολόγησης με δραστική μείωση των συντελεστών για τα χαμηλά εισοδήματα και αύξηση για τα πολύ υψηλά. Αναδιάταξη της δικηγορικής ύλης με επιβολή γραμματίου σε ιδιωτικές συμβάσεις μεγάλης αξίας.

-Αγώνας ενάντια στο νέο ασφαλιστικό. Σεισάχθεια, διαγραφή των χρεών των δικηγόρων στα ασφαλιστικά ταμεία μέχρι ένα ποσό χωρίς άλλες συνέπειες. Να αποδοθούν στα Ταμεία τα αποθεματικά που κλάπηκαν είτε μέσω του κουρέματος του 2012 είτε μέσω της ανακεφαλαιοποίησης του 2015. Να εισαχθεί και να εφαρμοσθεί ένα δίκαιο και αναλογικό πραγματικά φορολογικό σύστημα. Να επανέλθει το αφορολόγητο ως τις 12.000 εισοδήματος. Ενιαία και δημόσια υγεία και περίθαλψη για όλους τους συναδέλφους άνευ προϋποθέσεων καταβολής εισφορών. Οχι στο κεφαλαιοποιητικό ασφαλιστικό σύστημα , το γνήσιο ή τις παραλλαγές του. Οχι σε ατομικούς κουμπαράδες και ατομικούς υπολογισμούς εισφορών και παροχών. Αμεση δραστική μείωση των εισφορών. Να πληρώσουν επιτέλους όσοι φταίνε για το πρόβλημα, κράτος, τράπεζες και εργοδότες. Καμία εισφορά για μισθωτούς και αυτοαπασχολούμενους με εισόδημα κάτω από 12.000 €. Καμία μείωση, αλλά αύξηση συντάξεων.

- Αγώνας για την άρση των περιορισμών πρόσβασης στη δικαιοσύνη. Ριζική μείωση του κόστους πρόσβασης στη δικαιοσύνη. Αύξηση του αριθμού των δικαστικών υπαλλήλων. Λήψη μέτρων για την καταπολέμηση της καθυστέρησης στην εκδίκαση των υποθέσεων με πρόσληψη του απαιτούμενου αριθμού δικαστών Κατοχύρωση πραγματικού συστήματος νομικής βοήθειας (legal aid)

- Δραστική δημοκρατική αναδιαμόρφωση των διαδικασιών του Συλλόγου, με κατάργηση του αυταρχικού/προεδροκεντρικού συστήματος, ανασύσταση του συνδικαλισμού και υπεράσπιση των δημοκρατικών διαδικασιών συλλογικής απόφασης (Γενικές Συνελεύσεις). Κατάργηση του νεου Κώδικα Δικηγόρων. Επαναφορά απλής αναλογικής. Κατάργηση της άμεσης εκλογής Προέδρου. Λειτουργία Πανελλαδικού Δικηγορικού Συνεδρίου και εκλογή Συντονιστικού Οργάνου. Ενεργός και όχι δι’ επιστολών συμμετοχή του Συλλόγου σε πρωτοβουλίες με στόχο την ανάπτυξη θεσμών κοινωνικής αλληλεγγύης, ως αντίβαρο στην βαρβαρότητα της κυβερνητικής πολιτικής.

-Κατάργηση των τρομονόμων και άλλων νομοθετημάτων που φαλκιδεύουν τα δικαιώματα του κατηγορουμένου.

Κατάργηση των Μονομελών εφετείων Κακουργημάτων. Λειτουργία στο ΔΣΑ επιτροπών για την υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και των πληττόμενων κοινωνικών στρωμάτων. Λειτουργία θεσμών αλληλεγγύης προς τους πληττόμενους δικηγόρους (κοινωνικό παντοπωλείο, συνεταιρισμός παροχής αναλώσιμων σε χαμηλό κόστος, παιδικός σταθμός)

Στοχεύουμε στην οικοδόμηση ενός αντίπαλου δέους  στην κοινωνία  για να βαδίσουμε ένα άλλο δρόμο χωρίς χρέος και μνημόνια. Με έξοδο από ευρώ και ΕΕ, εθνικοποιήσεις τραπεζών και μεγάλων επιχειρήσεων με εργατικό –κοινωνικό έλεγχο, με αυξήσεις στους μισθούς και αναδιανομή του πλούτου προς όφελος των εργαζομένων

 

                                                                    8

Ξέρουμε ότι ακόμα και η ανατροπή των συσχετισμών στις εκλογές του ΔΣΑ δεν αρκεί. Ξέρουμε ότι για να υλοποιηθούν αυτοί οι άξονες και να επιτευχθούν επιμέρους κατακτήσεις πρέπει να αναπτυχθούν μαζικοί, μακροχρόνιοι και ανυποχώρητοι αγώνες, να ενεργοποιηθούν οι μεγάλες μάζες των δικηγόρων που προσπαθούν σήμερα ατομικά να εξασφαλίσουν την επιβίωσή τους, αλλά και να συνδεθούν οι αγώνες του κλάδου μας με ευρύτερους κοινωνικούς αγώνες που θα βάζουν το πρόταγμα της ανατροπής των μνημονιακών μέτρων και των κυβερνήσεων που τις στηρίζουν και θα διεκδικούν μια πραγματική διέξοδο από την κρίση προς όφελος της εργαζόμενης πλειοψηφίας με μέτρα που θα γείρουν τη ζυγαριά από την αντίθετη πλευρά (διαγραφή του χρέους, έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ, εθνικοποιήσεις με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο, αναδιανομή πλούτου προς όφελος των εργαζομένων). Γνωρίζουμε πως μια τέτοια κατεύθυνση του λαϊκού κινήματος, οδηγεί συνολικά σε ρήξη με την κυριαρχία του κεφαλαίου, την ΕΕ και τη συμμετοχή της χώρας στην «ευρωφυλακή». Εμείς από την πλευρά μας είμαστε έτοιμοι να υπερασπιστούμε αυτόν τον δρόμο όσο δύσκολος κι αν είναι. Γιατί γνωρίζουμε πως τα «ψέματα τελείωσαν» μαζί με την πλήρη υποταγή του «ΣΥΡΙΖΑ» στον ευρωμονόδρομο. Η παραμονή της Ελλάδας στην ευρωζώνη και την Ε.Ε. σημαίνει μόνιμη και σταθερή λιτότητα, ένταση του αυταρχισμού, περιορισμό της λαϊκής κυριαρχίας.

                                                                       9

Στο πνεύμα των παραπάνω και για όλους αυτούς τους λόγους, οφείλουμε να εργαστούμε προς ένα σαφή στόχο: την ενιαία συνδικαλιστική και πολιτική έκφραση αυτών των δυνάμεων στον ΔΣΑ στις επικείμενες εκλογές του Νοεμβρίου 2017. Υπάρχει σημαντικό ανθρώπινο αγωνιστικό δυναμικό εντός του ΔΣΑ που μπορεί να συγκροτήσει έναν ανανεωμένο, μαζικό αριστερό χώρο, με ριζοσπαστικό πρόσημο στη στρατηγική άποψη και στις τακτικές επιλογές, με βασικό στόχο να καταπολεμηθεί η απομάκρυνση των συναδέλφων από τη συνδικαλιστική πρακτική και η επικράτηση του ατομικισμού. Θέλουμε να εκφραστούν όλοι οι μισθωτοί δικηγόροι, οι «συνεργάτες», οι ασκούμενοι συνάδελφοι, οι συνάδελφοι που εργάζονται στις ΜΚΟ για τα δικαιώματα των προσφύγων, οι αυτοαπασχολούμενοι δικηγόροι που παλεύουν να ζήσουν από τη δουλειά τους. Ο ΔΣΑ παρά τις μεγάλες δυσκολίες, παρά το ότι συμμετέχουν σε αυτόν δικηγόροι με αντιθετικά συμφέροντα, μπορεί εντός αυτού να ακουστεί και να εκφραστεί η μεγάλη πλειοψηφία των συναδέλφων, ιδίως αυτών που βρίσκονται στο στόχαστρο και στις χειρότερες θέσεις. Οι εκλογές του φθινοπώρου θα είναι η ευκαιρία για να εκφραστεί πολιτικά ξανά δυναμικά αυτό το ρεύμα μέσα στο ΔΣΑ, με ενωτική διάθεση και με μακροπρόθεσμη προοπτική παρέμβασης στα δικηγορικά πράγματα, αναλαμβάνουμε την πρωτοβουλία να ξαναφέρουμε στο προσκήνιο έναν πολιτικό λόγο και μία συνδικαλιστική πρακτική που λείπει από το ΔΣΑ, θέλοντας να εκφράσουμε όσους αγωνιζόμαστε να ζήσουμε ανεξάρτητοι και με αξιοπρέπεια μέσα από το επάγγελμά μας, υπερασπιζόμενοι τα δημοκρατικά και λαϊκά δικαιώματα, την πρόσβαση στη δικαιοσύνη, το δίκιο των αγωνιζόμενων και του λαϊκού κινήματος. Τέλος θέλουμε να εκφραστεί εκείνο το ρεύμα των αγωνιστών δικηγόρων που συμμετείχε και συμμετέχει στα κινήματα με τους εργαζομένους και το λαό ενάντια στις αντιλαϊκές και αντεργατικές πολιτικές κυβέρνησης-Ε.Ε.-ΔΝΤ-ΕΚΤ, που αγωνίζεται για το δικαίωμα στην εργασία και στη ζωή.

Καλούμε κάθε συναγωνιστή συνάδελφο που προβληματίζεται και αναζητά μια τέτοια, νέα, συνδικαλιστική και πολιτική έκφραση στον ΔΣΑ, να συζητήσουμε ανοιχτά και να ξεκινήσουμε να ξαναχτίσουμε έναν τέτοιο χώρο-συλλογικότητα, βασισμένοι στις υπαρκτές μας δυνάμεις και στη νέα πνοή που μπορεί να έρθει από πολλούς νέους και παλιούς στον αγώνα συναδέλφους.

 

 

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ – ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ